ധര്മസ്യ സത്യമൂലസ്യ ക്ഷയഃ സര്വാത്മനാ ഭവേത് । തഥൈവ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ്ച ധര്മവര്ജിതാഃ
സത്യം ആധാരമാക്കിയ ധർമ്മം പൂർണ്ണമായും നശിക്കുന്നു; അതുപോലെ ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ എന്നിവരും ധർമ്മം വിട്ടുപോകുന്നു.
അസത്യവാദിനഃ പാപാസ്തഥാ വര്ണേതരാഃ കലൌ । ശൂദ്രധര്മരതാ വിപ്രാഃ പ്രതിഗ്രഹപരായണാഃ
കലിയുഗത്തിൽ അവർ അസത്യം സംസാരിക്കുകയും, പാപികൾ ആയിത്തീരുകയും, വർഗ്ഗം കലർന്നവരാവുകയും ചെയ്യുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുകയും, ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവരാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭവിഷ്യന്തി കലൌ രാജന് യുഗേ വൃദ്ധിം ഗതാഃ കില । കാമചാരാഃ സ്ത്രിയഃ കാമലോഭമോഹസമന്വിതാഃ
കലിയുഗം വളരുമ്പോൾ, രാജാവേ, സ്ത്രീകൾ തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം ചെയ്യുകയും, കാമം, ലാഭം, മോഹം എന്നിവയാൽ നിറയുകയും ചെയ്യും.
പാപാ മിഥ്യാഭിവാദിന്യഃ സദാ ക്ലേശരതാ നൃപ । സ്വഭര്തൃവഞ്ജകാ നിത്യം ധര്മഭാഷണപണ്ഡിതാഃ
പാപിനികളും, അസത്യം സംസാരിക്കുന്നവരുമായ സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും വഴക്കിൽ ആസ്വാദനം കാണും, രാജാവേ; അവർ ഭർത്താക്കളെ എപ്പോഴും വഞ്ചിക്കും, എന്നാൽ ധർമ്മം സംസാരിക്കാൻ പാടവമുള്ളവരായിരിക്കും.
ഭവന്ത്യേവംവിധാ നാര്യഃ പാപിഷ്ഠാശ്ച കലൌ യുഗേ । ആഹാരശുദ്ധ്യാ നൃപതേ ചിത്തശുദ്ധിസ്തു ജായതേ
കലിയുഗത്തിൽ പാപഭരിതമായ സ്ത്രീകൾ ഉണ്ടാകും; രാജാവേ, ഭക്ഷണത്തിന്റെ ശുദ്ധിയിലൂടെ മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.
ശുദ്ധേ ചിത്തേ പ്രകാശഃ സ്യാദ്ധര്മസ്യ നൃപസത്തമ । വൃത്തസങ്കരദോഷേണ ജായതേ ധര്മസങ്കരഃ
മനസ് ശുദ്ധമായാൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രകാശം പ്രത്യക്ഷമാകും, മഹാരാജാവേ; ജീവിതത്തിൽ കലാപം വന്നാൽ ധർമ്മത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകും.
ധര്മസ്യ സങ്കരേ ജാതേ നൂനം സ്യാദ്വര്ണസങ്കരഃ । ഏവം കലിയുഗേ ഭൂപ സര്വധര്മവിവര്ജിതേ
ധർമ്മത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പം വന്നാൽ, ജാതികളിലും കലാപം ഉണ്ടാകും; ഇങ്ങനെ, കലിയുഗത്തിൽ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, രാജാവേ.
സ്വവര്ണധര്മവാര്തൈഷാ ന കുത്രാപ്യുപലഭ്യതേ । മഹാന്തോഽപി ച ധര്മജ്ഞാ അധര്മം കുര്വതേ നൃപ
സ്വജാതിയുടെ കർത്തവ്യങ്ങൾ എവിടെയും കാണാനാവില്ല; മഹത്തായ ധർമ്മജ്ഞന്മാരും, രാജാവേ, അധർമ്മം ചെയ്യുന്നു.
കലിസ്വഭാവ ഏവൈഷ പരിഹാര്യോ ന കേനചിത് । തസ്മാദത്ര മനുഷ്യാണാം സ്വഭാവാത്പാപകാരിണാമ്
ഇത് കലിയുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ്; ആരാലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ് പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
നിഷ്കൃതിര്ന ഹി രാജേന്ദ്ര സാമാന്യോപായതോ ഭവേത് । ജനമേജയ ഉവാച ഭഗവന്സര്വധര്മജ്ഞ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദ
സാധാരണ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനമില്ല, മഹാരാജാവേ.
കലാവധര്മബഹുലേ നരാണാം കാ ഗതിര്ഭവേത് । യദ്യസ്തി തദുപായശ്ചേദ്ദയയാ തം വദസ്വ മേ
ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവനേ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, കലിയുഗത്തിൽ അധർമ്മം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നപ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ ഗതി എന്താണ്? എന്തെങ്കിലും മാർഗ്ഗമുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി അതു പറയണം.
വ്യാസ ഉവാച ഏക ഏവ മഹാരാജ തത്രോപായോഽസ്തി നാപരഃ । സര്വദോഷനിരാസാര്ഥം ധ്യായേദ്ദേവീപദാമ്ബുജമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, ഇവിടെ ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രമേയുള്ളു, മറ്റൊന്നുമില്ല; എല്ലാ ദോഷങ്ങൾക്കും പരിഹാരമായി ദേവിയുടെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ധ്യാനം ചെയ്യണം.
ന സന്ത്യഘാനി താവന്തി യാവതീ ശക്തിരസ്തി ഹി । നാസ്തി ദേവ്യാഃ പാപദാഹേ തസ്മാദ്ഭീതിഃ കുതോ നൃപ
ദേവിക്ക് ഉള്ള ശക്തിയേക്കാൾ അധികം പാപങ്ങൾ ഇല്ല; ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവർക്ക് പാപഭയം വേണ്ട, അതിനാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, രാജാവേ.
അവശേനാപി യന്നാമ ലീലയോച്ചാരിതം യദി । കിം കിം ദദാതി തജ്ജ്ഞാതും സമര്ഥാ ന ഹരാദയഃ
അവശനായി പോലും ദേവിയുടെ നാമം കളിയായി ഉച്ചരിച്ചാൽ പോലും, അവൾ എന്തെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കുമെന്ന് ആരും അറിയില്ല; ഹരനും മറ്റുള്ളവരും പോലും അതറിയാൻ കഴിയില്ല.
പ്രായശ്ചിത്തം തു പാപാനാം ശ്രീദേവീനാമസംസ്മൃതിഃ । തസ്മാത്കലിഭയാദ്രാജന് പുണ്യക്ഷേത്രേ വസേന്നരഃ
പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ദേവിയുടെ നാമസ്മരണയാണ്; അതുകൊണ്ട്, കലിയുഗഭയത്തിൽ, മനുഷ്യൻ ഒരു പുണ്യസ്ഥലത്ത് വസിക്കണം, രാജാവേ.
നിരന്തരം പരാമ്ബായാ നാമസംസ്മരണം ചരേത് । ഛിത്ത്വാ ഭിത്ത്വാ ച ഭൂതാനി ഹത്വാ സര്വമിദം ജഗത്
സുപ്രീം അമ്മയുടെ നാമം നിരന്തരം സ്മരിക്കണം; ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളെയും നശിപ്പിച്ചാലും, തകർത്താലും, കൊല്ലുകയും ചെയ്താലും—
ദേവീം നമതി ഭക്ത്യാ യോ ന സ പാപൈര്വിലിപ്യതേ । രഹസ്യം സര്വശാസ്ത്രാണാം മയാ രാജന്നുദീരിതമ്
ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ ആഴപ്പെടുന്നില്ല; രാജാവേ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും രഹസ്യം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വിമൃശ്യൈതദശേഷേണ ഭജ ദേവീപദാമ്ബുജമ് । അജപാം നാമ ഗായത്രീം ജപന്തി നിഖിലാ ജനാഃ
ഇത് മുഴുവൻ ആലോചിച്ച് ദേവിയുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ ഭജിക്കണം; എല്ലാവരും അജപാ എന്ന ഗായത്രി നാമം ജപിക്കുന്നു.
മഹിമാനം ന ജാനന്തി മായായാ വൈഭവം മഹത് । ഗായത്രീം ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ജപന്തി ഹൃദയാന്തരേ
മഹത്തായ മായയുടെ മഹത്വവും ശക്തിയും അവർ അറിയുന്നില്ല; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ഹൃദയത്തിൽ ഗായത്രി ജപിക്കുന്നു.
മഹിമാനം ന ജാനന്തി മായായാ വൈഭവം മഹത് । ഏതത്സര്വം സമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടം തത്ത്വയാ നൃപ । യുഗധര്മവ്യവസ്ഥായാം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
മഹത്തായ മായയുടെ മഹത്വവും ശക്തിയും അവർ അറിയുന്നില്ല; രാജാവേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യುಗധർമ്മങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ ജലോദരവ്യാധിപീഡാവര്ണനമ് രാജോവാച തീര്ഥാനി ഭുവി പുണ്യാനി ബ്രൂഹി മേ മുനിസത്തമ । ഗമ്യാനി മാനവൈര്ദേവൈഃ ക്ഷേത്രാണി സരിതസ്തഥാ
ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ ജലോദരരോഗം അനുഭവിച്ച കഥയുടെ വിവരണം.
ഫലം ച യാദൃശം യത്ര തീര്ഥേഷു സ്നാനദാനതഃ । വിധിം തു തീര്ഥയാത്രായാം നിയമാംശ്ച വിശേഷതഃ
രാജാവു ചോദിച്ചു: ഭൂമിയിലെ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളും, മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും സന്ദർശിക്കേണ്ട ക്ഷേത്രങ്ങളും നദികളും, അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, തീർത്ഥയാത്രയുടെ നിയമങ്ങളും പ്രത്യേക ആചാരങ്ങളും ദയവായി പറയണം, മഹാമുനിവരേ.
വ്യാസ ഉവാച ശൃണു രാജന് പ്രവക്ഷ്യാമി തീര്ഥാനി വിവിധാനി ച । യേഷു തീര്ഥേഷു ദേവീനാം പ്രശസ്താന്യായനാനി ച
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ വിവിധമായ തിരുത്തലുകളും ആ തിരുത്തലുകളിൽ ദേവീഭഗവതിയുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ ആചാരങ്ങളും നിനക്കു പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നദീനാം ജാഹ്നവീ ശ്രേഷ്ഠാ യമുനാ ച സരസ്വതീ । നര്മദാ ഗണ്ഡകീ സിന്ധുര്ഗോമതീ തമസാ തഥാ
നദികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം ഗംഗയാണ്, പിന്നെ യമുനയും സരസ്വതിയും, നർമദ, ഗണ്ഡകി, സിന്ധു, ഗോമതി, തമസാ എന്നിവയും ഉണ്ട്.
കാവേരീ ചന്ദ്രഭാഗാ ച പുണ്യാ വേത്രവതീ ശുഭാ । ചര്മണ്വതീ ച സരയൂസ്താപീ സാഭ്രമതീ തഥാ
കാവേരി, ചന്ദ്രഭാഗ, വിശുദ്ധമായ വേദ്രവതി, ശുഭമായ ചർമണ്വതി, ശരയു, താപി, സാഭ്രമതി എന്നിവയും പുണ്യനദികളാണ്.
ഏതാശ്ച കഥിതാ രാജന്നന്യാശ്ച ശതശഃ പുനഃ । താസാം സമുദ്രഗാഃ പുണ്യാഃ സ്വല്പപുണ്യാ ഹ്യനബ്ധിഗാഃ
ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞതും, ഇതിന് പുറമെ നൂറുകണക്കിന് മറ്റും ഉണ്ട് രാജാവേ. അവയിൽ സമുദ്രത്തിലേക്കൊഴുകുന്നവയാണ് ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളത്; സമുദ്രം കാണാത്തവയ്ക്ക് കുറച്ച് മാത്രം പുണ്യമുണ്ട്.
സമുദ്രഗാനാം താഃ പുണ്യാഃ സര്വദൌഘവഹാസ്തു യാഃ । മാസദ്വയം ശ്രാവണാദൌ താശ്ച സര്വാ രജസ്വലാഃ
സമുദ്രത്തിലേക്കൊഴുകുന്ന നദികളിൽ എല്ലാം ഒഴുക്കുകളും കൂട്ടിച്ചേർന്നവയാണ് ഏറ്റവും വിശുദ്ധം. എന്നാൽ ശ്രാവണ മാസം തുടങ്ങിയ രണ്ടു മാസങ്ങൾ അവയെല്ലാം അശുദ്ധമാകുന്നു.
ഭവന്തി വൃഷ്ടിയോഗേന ഗ്രാമ്യവാരിവഹാസ്തഥാ । പുഷ്കരം ച കുരുക്ഷേത്രം ധര്മാരണ്യം സുപാവനമ്
മഴവെള്ളം മൂലം അവ നദികൾ ഗ്രാമജലവും കൊണ്ടുപോകുന്നു. പുഷ്കരം, കുരുക്ഷേത്രം, അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ ധർമ്മാരണ്യവും പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളാണ്.
പ്രഭാസം ച പ്രയാഗം ച നൈമിഷാരണ്യമേവ ച । വിശ്രുതം ചാര്ബുദാരണ്യം ശൈലാശ്ച പാവനാസ്തഥാ
പ്രഭാസം, പ്രയാഗം, നൈമിഷാരണ്യം, പ്രശസ്തമായ അർബുദാരണ്യം, വിശുദ്ധമായ പർവതങ്ങൾ എന്നിവയും പ്രശസ്തമാണ്.
ശ്രീശൈലശ്ച സുമേരുശ്ച പര്വതോ ഗന്ധമാദനഃ । സരാംസി ചൈവ പുണ്യാനി മാനസം സര്വവിശ്രുതമ്
ശ്രീശൈലം, സുമേരു, ഗന്ധമാദനപർവതം, വിശുദ്ധമായ തടാകങ്ങൾ, അതിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ മാനസസരസ്സും ഉണ്ട്.