കിയാനുത്താരിതോ ഭാരോ ഹത്വാ ദുഷ്ടാനനേകശഃ । ജ്ഞാത്വാ സര്വാന്ദുരാചാരാന്പാപബുദ്ധിനൃപാനിഹ
കൃഷ്ണൻ അനേകം ദുഷ്ടരെ കൊല്ലുകയും എല്ലാ പാപകരമായ രാജാക്കന്മാരെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഭാരം എത്രത്തോളം കുറച്ചു എന്നു അറിയാമോ?
ഹതോ ഭീഷ്മോ ഹതോ ദ്രോണോ വിരാടോ ദ്രുപദസ്തഥാ । ബാഹ്ലീകഃ സോമദത്തശ്ച കര്ണോ വൈകര്തനസ്തഥാ
ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും, വിരാടും ദ്രുപദനും, ബാഹ്ലികനും സോമദത്തനും വികർതനന്റെ മകനായ കർണ്ണനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
യൈര്ലുണ്ഠിതം ധനം സര്വം ഹൃതാശ്ച ഹരിയോഷിതഃ । കഥം ന നാശിതാ ദുഷ്ടാ യേ സ്ഥിതാഃ പൃഥിവീതലേ
എല്ലാ ധനവും കവർന്നും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ പിടിച്ചും, ഭൂമിയിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ദുഷ്ടന്മാരെ എങ്ങനെ നശിപ്പിച്ചില്ല?
ആഭീരാശ്ച ശകാ മ്ലേച്ഛാ നിഷാദാഃ കോടിശസ്തഥാ । ഭാരാവതരണം കിം തത്കൃതം കൃഷ്ണേന ധീമതാ
ആഭീരന്മാർ, ശകന്മാർ, മ്ലേച്ഛന്മാർ, നിഷാദന്മാർ—ലക്ഷക്കണക്കിന്—കൃഷ്ണൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂഭാരം കുറച്ചോ എന്നതിൽ സംശയമുണ്ട്.
സന്ദേഹോഽയം മഹാഭാഗ ന നിവര്തതി ചിത്തതഃ । കലാവസ്മിന്മജാഃ സര്വാഃ പശ്യതഃ പാപനിശ്ചയാഃ
മഹാഭാഗനേ, ഈ സംശയം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ല; ഈ കലിയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്ന എല്ലാവരും പാപത്തിൽ മാത്രം മനസ്സാകുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച രാജന് യസ്മിന്യുഗേ യാദൃക്പ്രജാ ഭവതി കാലതഃ । നാന്യഥാ തദ്ഭവേന്നൂനം യുഗധര്മോഽത്ര കാരണമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഏത് യുഗത്തിൽ ആണോ, ആ കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവംപോലെയാണ് ജനങ്ങൾ. അതിന് മാറ്റമില്ല; യുഗത്തിന്റെ നിയമം തന്നെയാണ് കാരണം.
യേ ധര്മരസികാ ജീവാസ്തേ വൈ സത്യയുഗേഽഭവന് । ധര്മാര്ഥരസികാ യേ തു തേ വൈ ത്രേതായുഗേഽഭവന്
ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്ന ജീവികൾ സത്യയുഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും ആസ്വാദനം കാണുന്നവർ ത്രേതായുഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ധര്മാര്ഥകാമരസികാ ദ്വാപരേ ചാഭവന്യുഗേ । അര്ഥകാമപരാഃ സര്വേ കലാവസ്മിന്ഭവന്തി ഹി
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നവർ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഈ കലിയുഗത്തിൽ എല്ലാവരും അർത്ഥത്തിലും കാമത്തിലും മാത്രം മനസ്സാകുന്നു.
യുഗധര്മസ്തു രാജേന്ദ്ര ന യാതി വ്യത്യയം പുനഃ । കാലഃ കര്താസ്തി ധര്മസ്യ ഹ്യധര്മസ്യ ച വൈ പുനഃ
രാജാവേ, ഓരോ യുഗത്തിന്റെയും ധർമ്മം വീണ്ടും മാറാറില്ല. കാലം തന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെയും അധർമ്മത്തിന്റെയും കാരണമായത്.
രാജോവാച യേ തു സത്യയുഗേ ജീവാ ഭവന്തി ധര്മതത്പരാഃ । കുത്ര തേഽദ്യ മഹാഭാഗ തിഷ്ഠന്തി പുണ്യഭാഗിനഃ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: മഹാഭാഗനേ, സത്യയുഗത്തിൽ ധർമ്മത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന ആ ഭാഗ്യശാലികൾ ഇന്നെവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?
ത്രേതായുഗേ ദ്വാപരേ വാ യേ ദാനവ്രതകാരകാഃ । വര്തന്തേ മുനയഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ കുത്ര ബ്രൂഹി പിതാമഹ
ത്രീതായുഗത്തിലും ദ്വാപരയുഗത്തിലും വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചവരും മഹർഷിമാരും ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്, പിതാമഹനേ, ദയവായി പറയൂ.
കലാവദ്യ ദുരാചാരാ യേഽത്ര സന്തി ഗതത്രപാഃ । ആദ്യേ യുഗേ ക്വ യാസ്യന്തി പാപിഷ്ഠാ ദേവനിന്ദകാഃ
ഇപ്പോഴത്തെ കലിയുഗത്തിൽ ദുഷ്ടരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരും ദേവന്മാരെ നിന്ദിക്കുന്നവരും ആദ്യയുഗത്തിൽ എവിടേക്ക് പോകും?
ഏതത്സര്വം സമാചക്ഷ്വ വിസ്തരേണ മഹാമതേ । സര്വഥാ ശ്രോതുകാമോഽസ്മി യദേതദ്ധര്മനിര്ണയമ്
മഹാമതിയായവനേ, ഇതൊക്കെയും വിശദമായി വിശദീകരിക്കണം. ഈ ധർമ്മനിർണ്ണയം മുഴുവനായി ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച യേ വൈ കൃതയുഗേ രാജന് സമ്ഭവന്തീഹ മാനവാഃ । കൃത്വാ തേ പുണ്യകര്മാണി ദേവലോകാന്വ്രജന്തി വൈ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, കൃതയുഗത്തിൽ ജനിച്ച മനുഷ്യർ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താൽ അവർ ദേവലോകങ്ങളിൽ പോകുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ്ച നൃപസത്തമ । സ്വധര്മനിരതാ യാന്തി ലോകാന്കര്മജിതാന്കില
നല്ല രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ — ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ കർമ്മഫലമായി വിവിധ ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.
സത്യം ദയാ തഥാ ദാനം സ്വദാരഗമനം തഥാ । അദ്രോഹഃ സര്വഭൂതേഷു സമതാ സര്വജന്തുഷു
സത്യവാക്ക്, കരുണ, ദാനം, ഭാര്യാപത്യത്തിൽ വിശ്വാസം, എല്ലാ ജീവികളോടും ദ്രോഹം ചെയ്യാതിരിക്കുക, എല്ലായ്പ്പോഴും സമദർശനം —
ഏതത്സാധാരണം ധര്മം കൃത്വാ സത്യയുഗേ പുനഃ । സ്വര്ഗം യാന്തീതരേ വര്ണാ ധര്മതോ രജകാദയഃ
സത്യയുഗത്തിൽ ഈ പൊതുധർമ്മങ്ങൾ പാലിച്ചാൽ, മറ്റ് വർഗ്ഗങ്ങൾ പോലും, ഉദാഹരണത്തിന് വസ്ത്രം കഴുകുന്നവരും, ധർമ്മം അനുസരിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു.
തഥാ ത്രേതായുഗേ രാജന് ദ്വാപരേഽഥ യുഗേ തഥാ । കലാവസ്മിന്യുഗേ പാപാ നരകം യാന്തി മാനവാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, രാജാവേ, ത്രേതായുഗത്തിലും ദ്വാപരയുഗത്തിലും, എന്നാൽ ഈ കലിയുഗത്തിൽ പാപികൾ നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
താവത്തിഷ്ഠന്തി തേ തത്ര യാവത്സ്യാദ്യുഗപര്യയഃ । പുനശ്ച മാനുഷേ ലോകേ ഭവന്തി ഭുവി മാനവാഃ
അവർ അവിടെ യുഗം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ തുടരുന്നു; പിന്നെ വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കുന്നു.
യദാ സത്യയുഗസ്യാദിഃ കലേരന്തശ്ച പാര്ഥിവ । തദാ സ്വര്ഗാത്പുണ്യകൃതോ ജായന്തേ കില മാനവാഃ
സത്യയുഗം തുടങ്ങുമ്പോഴും കലിയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോഴും, പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തവർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരായി ജനിക്കുന്നു.
യദാ കലിയുഗസ്യാദിര്ദ്വാപരസ്യ ക്ഷയസ്തഥാ । നരകാത്പാപിനഃ സര്വേ ഭവന്തി ഭുവി മാനവാഃ
കലിയുഗം തുടങ്ങുമ്പോഴും ദ്വാപരയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോഴും, പാപികൾ എല്ലാവരും നരകത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കുന്നു.
ഏവം കാലസമാചാരോ നാന്യഥാഭൂത്കദാചന । തസ്മാത്കലിരസത്കര്താ തസ്മിംസ്തു താദൃശീ പ്രജാ
ഇങ്ങനെ, കാലത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി ഒരിക്കലും വ്യത്യസ്തമാകാറില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, കലിയുഗം അധർമ്മത്തിന് കാരണമാകുന്നു; അങ്ങനെ അതിൽ അത്തരം ആളുകൾ ജനിക്കുന്നു.
കദാചിദ്ദൈവയോഗാത്തു പ്രാണിനാം വ്യത്യയോ ഭവേത് । കലൌ യേ സാധവഃ കേചിദ്ദ്വാപരേ സമ്ഭവന്തി തേ
ഒരിക്കൽക്കൊണ്ട് ദൈവകൃപയാൽ ജീവികളിൽ മാറ്റം സംഭവിക്കാം; കലിയുഗത്തിൽ നല്ലവരിൽ ചിലർ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
തഥാ ത്രേതായുഗേ കേചിത്കേചിത്സത്യയുഗേ തഥാ । ദുഷ്ടാഃ സത്യയുഗേ യേ തു തേ ഭവന്തി കലാവപി
അതു പോലെ തന്നെ, ചിലർ ത്രേതായുഗത്തിലും ചിലർ സത്യയുഗത്തിലും ജനിക്കുന്നു; സത്യയുഗത്തിൽ ദുഷ്ടരായവർ കലിയുഗത്തിലും ജനിക്കുന്നു.
കൃതകര്മപ്രഭാവേണ പ്രാപ്നുവന്ത്യസുഖാനി ച । പുനശ്ച താദൃശം കര്മ കുര്വന്തി യുഗഭാവതഃ
അവർ ചെയ്ത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമായി ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു; പിന്നെയും യുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് അത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
ജനമേജയ ഉവാച യുഗധര്മാന്മഹാഭാഗ ബ്രൂഹി സര്വാനശേഷതഃ । യസ്മിന്വൈ യാദൃശോ ധര്മോ ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി തം തഥാ
ജനമേജയൻ ചോദിച്ചു: മഹാഭാഗനേ, ഓരോ യുഗത്തിലും ഉള്ള എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും പൂർണ്ണമായി പറയൂ. ഓരോ യുഗത്തിലും എങ്ങനെയാണ് ധർമ്മം എന്നത് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വ്യാസ ഉവാച നിബോധ നൃപശാര്ദൂല ദൃഷ്ടാന്തം തേ ബ്രവീമ്യഹമ് । സാധൂനാമപി ചേതാംസി യുഗഭാവാദ്ഭ്രമന്തി ഹി
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം. മഹാന്മാരുടെ മനസ്സുകളും കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ കുഴഞ്ഞുപോകാറുണ്ട്.
പിതുര്യഥാ തേ രാജേന്ദ്ര വുദ്ധിര്വിപ്രാവഹേലനേ । കൃതാ വൈ കലിനാ രാജന് ധര്മജ്ഞസ്യ മഹാത്മനഃ
രാജാവേ, നിന്റെ അച്ഛന്റെ മനസ്സും കലിയുഗത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ബ്രാഹ്മണരെ അപമാനിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അവൻ ധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാത്മാവായിരുന്നെങ്കിലും.
അന്യഥാ ക്ഷത്രിയോ രാജാ യയാതികുലസമ്ഭവഃ । താപസസ്യ ഗലേ സര്പം മൃതം കസ്മാദയോജയത്
അല്ലാതെ, യയാതിയുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു ക്ഷത്രിയ രാജാവു ഒരു സന്യാസിയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു മരിച്ച പാമ്പ് വയ്ക്കാൻ എന്തിനാണ് ശ്രമിച്ചത്?
സര്വം യുഗബലം രാജന്വേദിതവ്യം വിജാനതാ । പ്രയത്നേന ഹി കര്തവ്യം ധര്മകര്മ വിശേഷതഃ
രാജാവേ, എല്ലാം കാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണെന്ന് ബോധമുള്ളവർ മനസ്സിലാക്കണം. എങ്കിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കണം.