ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ മേ സര്വേ ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ । നഹുഷം സഹിതാ ജഗ്മുരിന്ദ്രപത്ന്യാ ദിവൌകസഃ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, ബ്രഹസ്പതി മുന്നിൽ നിൽക്കെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രപത്നിയോടൊപ്പം നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ ചേർന്ന് പോയി.
താനാഗതാന്മമീക്ഷ്യാഹ തദാ കൃത്രിമവാസവഃ । ജഹര്ഷ ച മുദായുക്തസ്താം വീക്ഷ്യ മുദിതോഽബ്രവീത്
അവർ വന്നതുകണ്ട്, കൃത്രിമമായ ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ, ആഹ്ലാദത്തോടെ അവളെ നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അദ്യാസ്മി വാസവഃ കാന്തേ ഭജ മാം ചാരുലോചനേ । പതിത്വേ സര്വലോകസ്യ പൂജ്യോഽഹം വിഹിതഃ സുരൈഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ ഇന്ദ്രനാണ്, മനോഹരനേത്രളേ, നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കണം. ദേവന്മാർ എന്നെ ലോകങ്ങളുടെ രാജാവായി, ആരാധനാർഹനായി നിയമിച്ചിട്ടുണ്ട്.'
ഇത്യുക്താ സാ നൃപം പ്രാഹ വേപമാനാ ത്രപായുതാ । വരമിച്ഛാമ്യഹം രാജംസ്ത്വത്തഃ പ്രാപ്തം സുരേശ്വര
ഇങ്ങനെ രാജാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ലജ്ജയോടെ വിറെച്ചു, 'ദേവരാജാവേ, ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു,' എന്ന് പറഞ്ഞു.
കിഞ്ചിത്കാലം പ്രതീക്ഷസ്വ യാവത്കുര്വേ വിനിര്ണയമ് । ഇന്ദ്രോഽസ്തീതി ന വാസ്തീതി സന്ദേഹോ മേ ഹൃദി സ്ഥിതഃ
'കുറെ നേരം കാത്തിരിക്കുക, ഞാൻ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് വരെ. ഇന്ദ്രൻ ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണോ ഇല്ലയോ എന്നതിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ സംശയമുണ്ട്.'
തതസ്ത്വാം സമുപസ്ഥാസ്യേ കൃത്വാ നിശ്ചയമാത്മനി । താവത്ക്ഷമസ്വ രാജേന്ദ്ര സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
'എന്റെ മനസ്സിൽ തീർച്ചയായാൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വരാം. അതുവരെ, രാജാധിരാജാവേ, ക്ഷമിക്കണം—ഇത് ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.'
ന ഹി വിജ്ഞായതേ ശക്രോ നഷ്ടഃ കിം വാ ക്വ വാ ഗതഃ । ഏവമുക്തഃ സ ചേന്ദ്രാണ്യാ നഹുഷഃ പ്രീതിമാനഭൂത്
ഇന്ദ്രൻ എവിടെ പോയി, എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നൊന്നും ആര്ക്കും അറിയില്ല. ഇന്ദ്രാണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നഹുഷൻ അതിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
വ്യസര്ജയത്സ താം ദേവീം തഥേത്യുക്ത്വാ മുദാന്വിതഃ । സാ വിസൃഷ്ടാ നൃപേണാശു ഗത്വാ പ്രാഹ സുരാന്സതീ
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് ആ ദേവിയെ വിടുവിച്ചു. അവൾ ഉടൻ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഇന്ദ്രസ്യാഗമനേ യത്നം കുരുതാദ്യ കൃതോദ്യമാഃ । ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ദേവാ ഇന്ദ്രാണ്യാ രസവച്ഛുചി
ഇന്ദ്രൻ തിരിച്ചുവരാൻ നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ ഉറച്ച മനസ്സോടെ പരിശ്രമിക്കണം. ഇന്ദ്രാണിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ ദേവന്മാർ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
മന്ത്രയാമാസുരേകാഗ്രാഃ ശക്രാര്ഥം നൃപസത്തമ । തേ ഗത്വാ വൈഷ്ണവം ധാമ തുഷ്ടുവുഃ പരമേശ്വരമ്
ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യത്തിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച് അവർ ആലോചിച്ചു. അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് ചെന്നു പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ആദിദേവം ജഗന്നാഥം ശരണാഗതവത്സലമ് । ഊചുശ്ചൈനം സമുദ്വിഗ്നാ വാക്യം വാക്യവിശാരദാഃ
ലോകത്തിന്റെയും ആദിദേവനായ, അഭയം തേടുന്നവരെ കരുണയോടെ കാണുന്ന ഭഗവാനെ അവർ വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായി, വിഷമത്തോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദേവദേവ സുരപതിര്ബ്രഹ്മഹത്യാപ്രപീഡിതഃ । അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം ക്വാപി തിഷ്ഠതി വാസവഃ
ദേവദേവനേ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ പെടുകയും എല്ലാവർക്കും അദൃശ്യനായി എവിടെയോ ഒളിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ത്വദ്ധിയാ നിഹതേ വിപ്രേ ബ്രഹ്മഹത്യാ കുതഃ പ്രഭോ । ത്വം ഗതിസ്തസ്യ ഭഗവന്നസ്മാകം ച തഥൈവ ഹി
നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ബ്രാഹ്മണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഉണ്ടാകുന്നത്, പ്രഭോ? ഭഗവാനേ, നീയാണ് അവന്റെയും ഞങ്ങളുടേയും അഭയം.
ത്രാഹി നഃ പരമാപന്നാന്മോക്ഷം തസ്യ വിനിര്ദിശ । ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ കാതരം വിഷ്ണുരബ്രവീത്
നാം വലിയ കഷ്ടത്തിൽ ആണല്ലോ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, അവന് മോക്ഷത്തിന്റെ വഴി കാണിച്ചു തരിക. ദേവന്മാരുടെ ഈ ഭയഭീതമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിഷ്ണു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
യജതാമശ്വമേധേന ശക്രപാപനിവൃത്തയേ । പുണ്യേന ഹയമേധേന പാവിതഃ പാകശാസനഃ
ഇന്ദ്രന്റെ പാപം നീക്കാൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തണം. അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ പുണ്യഫലത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ശുദ്ധിയാകും.
പുനരേഷ്യതി ദേവാനാമിന്ദ്രത്വമകുതോഭയഃ । ഹയമേധേന സന്തുഷ്ടാ ദേവീ ശ്രീജഗദമ്ബികാ
അവൻ വീണ്ടും ദേവന്മാരുടെ രാജത്വം ഭയമില്ലാതെ നേടും. അശ്വമേധയാഗം കൊണ്ട് ജഗദംബികാദേവി സന്തോഷിക്കും.
ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനി നാശയിഷ്യത്യസംശയമ് । യസ്യാഃ സ്മരണമാത്രേണ പാപജാലം വിനശ്യതി
ബ്രഹ്മഹത്യപാപം പോലുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും അവൾ നിർവ്യാജമായി നശിപ്പിക്കും. അവളെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും.
കിം പുനര്വാജിമേധേന തത്പ്രീത്യര്ഥം കൃതേന ച । ഇന്ദ്രാണീ കുരുതാന്നിത്യം ഭഗവത്യാഃ പ്രപൂജനമ്
അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തിയാൽ എത്ര വലിയ ഫലമുണ്ടാകും! ഇന്ദ്രാണി, ഭഗവതിയെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
ആരാധനം ശിവായാസ്തു സുഖകാരി ഭവിഷ്യതി । നഹുഷോഽപി ജഗന്മാതുര്മായയാ മോഹിതഃ കില
ശിവയുടെ ആരാധന സന്തോഷം നൽകും. ലോകമാതാവിന്റെ മായയിൽ പോലും നഹുഷൻ ഭ്രമിച്ചു പോയിരുന്നു.
വിനാശം സ്വകൃതേനാശു ഗമിഷ്യത്യേനസാ സുരാഃ । പാവിതശ്ചാശ്വമേധേന തുരാഷാഡപി വൈഭവമ്
അവൻ തന്റെ തെറ്റിന്റെ ഫലമായി ഉടൻ തന്നെ നാശം കാണും, ദേവന്മാരേ. തുരാഷാട് അശ്വമേധയാഗം കൊണ്ട് ശുദ്ധി നേടി മഹത്വം പ്രാപിക്കും.
പ്രാപ്സ്യത്യചിരകാലേന സ്വമാസനമനുത്തമമ് । തേ തു ശ്രുത്വാ ശുഭാം വാണീം വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ
അവൻ വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ തന്റെ ഉത്തമമായ സ്ഥാനം വീണ്ടും നേടും. അതീവതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ ശുഭവാക്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ,
ജഗ്മുസ്തം ദേശമനിശം യത്രാസ്തേ പാകശാസനഃ । തമാശ്വാസ്യ സുരാഃ ശക്രം ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ
അവർ രാത്രിയും പകലും ഇന്ദ്രൻ താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ബൃഹസ്പതി മുന്നിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
കാരയാമാസുരഖിലം ഹയമേധം മഹാക്രതുമ് । വിഭജ്യ ബ്രഹ്മഹത്യാം തു വൃക്ഷേഷു ച നദീഷു ച
അവർ അശ്വമേധം എന്ന മഹായാഗം പൂർണ്ണമായി നടത്തി. ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം മരങ്ങളിൽക്കും നദികളിലും പങ്കിട്ടു.
പര്വതേഷു പൃഥിവ്യാം ച സ്ത്രീഷു ചൈവാക്ഷിപദ്വിഭുഃ । താം വിസൃജ്യ ച ഭൂതേഷു വിപാപഃ പാകശാസനഃ
പർവതങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും സ്ത്രീകളിലും ഭഗവാൻ ആ പാപം വിതറി. അങ്ങനെ എല്ലാ ജീവികളിലും പാപം വിട്ടു ഇന്ദ്രൻ പാപരഹിതനായി.
വിജ്വരഃ സമഭൂദ്ഭൂയഃ കാലാകാങ്ക്ഷീ സ്ഥിതോ ജലേ । അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം പദ്മനാലേ വ്യതിഷ്ഠത
അവന് രോഗം മാറി, വെള്ളത്തില് തന്നെ കാത്ത്, സമയമെത്താന് ആഗ്രഹിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളും കാണാതെ, താമരയുടെ തണ്ടിനുള്ളില് ഒളിച്ചിരുന്നതായി.
ദേവാസ്തു നിര്ഗതാഃ സ്ഥാനേ കൃത്വാ കാര്യം തദദ്ഭുതമ് । പൌലോമീ തു ഗുരും പ്രാഹ ദുഃഖിതാ വിരഹാകുലാ
ദേവന്മാര് അത്ഭുതകരമായ കര്മ്മം പൂര്ത്തിയാക്കി അവിടം വിട്ടുപോയി. പക്ഷേ, പോളോമി, ദുഃഖത്തിലും വേര്പാടിന്റെ വേദനയിലും മുങ്ങി, ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു.
കൃതയജ്ഞോഽപി മേ ഭര്താ കിമദൃശ്യഃ പുരന്ദരഃ । കഥം ദ്രക്ഷ്യേ പ്രിയം സ്വാമിംസ്തമുപായം വദസ്വ മേ
"എന്റെ ഭര്ത്താവ് പുരന്ദരന് യജ്ഞം ചെയ്തിട്ടും എനിക്ക് കാണാനാവുന്നില്ലേ? സ്വാമിയെ എങ്ങനെ കാണാം എന്ന വഴി ദയവായി പറയൂ."
ബൃഹസ്പതിരുവാച ത്വമാരാധയ പൌലോമി ദേവീം ഭഗവതീം ശിവാമ് । ദര്ശയിഷ്യതി തേ നാഥം ദേവീ വിഗതകല്മഷമ്
ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: "പോളോമി, നീ ഭഗവതിയായ ശിവാദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം. പാപരഹിതയായ ദേവി നിന്റെ ഭര്ത്താവിനെ കാണിച്ചുതരും."
ആരാധിതാ ജഗദ്ധാത്രീ നഹുഷം വാരയിഷ്യതി । മോഹയിത്വാ നൃപം സ്ഥാനാത്പാതയിഷ്യതി ചാമ്ബികാ
"ലോകമാതാവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാല് നഹുഷനെ അവള് തടയും; അംബികാ രാജാവിനെ ഭ്രമിപ്പിച്ച് സ്ഥാനത്തില് നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തും."
ഇത്യുക്താ സാ തദാ തേന പുലോമതനയാ നൃപ । ജഗ്രാഹ മന്ത്രം വിധിവദ്ഗുരോര്ദേവ്യാഃ സസാധനമ്
അങ്ങനെ ഗുരു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, പുലോമയുടെ മകള് ദേവിയെ ആരാധിക്കാന് വേണ്ട മന്ത്രവും വിധിപരമായ ഉപകരണങ്ങളും ഗുരുവില് നിന്ന് സ്വീകരിച്ചു.