നാരസിംഹീ നഖാഘാതൈസ്തം വിവ്യാധ മഹാസുരമ് । അഹനത്തുണ്ഡഘാതേന ക്രുദ്ധാ തം രാക്ഷസാധമമ്
നരസിംഹി തന്റെ നഖം കൊണ്ട് മഹാസുരനെ വെട്ടി; പിന്നെ കോപത്തോടെ തൻറെ തൂണ്ടുകൊണ്ട് ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസനെ അടിച്ചു.
കൌമാരീ ച തഥാ ശക്ത്യാ വക്ഷസ്യേനമതാഡയത് । സോഽപി ക്രുദ്ധഃ ശരാസാരൈര്ബിഭേദ നിശിതൈശ്ച താഃ
അതുപോലെ, കൗമാരി തന്റെ ശക്തി കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രഹരിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ കോപത്തോടെ മൂർത്തമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ തുളച്ചു.
ഗദാശക്തിപ്രഹാരൈസ്തു മാതൄഃ സര്വാഃ പൃഥക്പൃഥക് । ശക്തയസ്തം ശരാഘാതൈര്വിവ്യധുസ്തത്പ്രകോപിതാഃ
ഗദയും ശക്തിയും കൊണ്ട് മാതാക്കൾ ഓരോരുത്തരായി അവനെ ആക്രമിച്ചു; ദേവികൾ കോപത്തോടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ വെട്ടി.
തസ്യ ശസ്ത്രാണി ചിച്ഛേദ ചണ്ഡികാ സ്വശരൈഃ ശിതൈഃ । ജഘാനാന്യൈശ്ച വിശിഖൈസ്തം ദേവീ കുപിതാ ഭൃശമ്
ചണ്ഡികാ തന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ആയുധങ്ങൾ തകർത്തു; പിന്നെ ദേവി വലിയ കോപത്തോടെ മറ്റ് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
തസ്യ ദേഹാച്ച സുസ്രാവ രുധിരം ബഹുധാ തു യത് । തസ്മാത്തത്സദൃശാഃ ശൂരാഃ പ്രാദുരാസന്സഹസ്രശഃ
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം ഒഴുകി; അതിൽ നിന്ന് അതേ രൂപത്തിലുള്ള വീരന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ഉദിച്ചു.
രക്തബീജൈര്ജഗദ്വ്യാപ്തം രുധിരൌഘസമുദ്ഭവൈഃ । സന്നദ്ധൈഃ സായുധൈഃ കാമം കുര്വദ്ഭിര്യുദ്ധമദ്ഭുതമ്
രക്തം ഒഴുകി ഉദിച്ച രക്തബീജന്മാർ ആയുധധാരികളായി, യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട്, അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി, ലോകം നിറഞ്ഞു.
പ്രഹരന്തശ്ച താന്ദൃഷ്ട്വാ രക്തബീജാനനേകശഃ । ഭയഭീതാഃ സുരാസ്ത്രേസുര്വിഷണ്ണാഃ ശോകകര്ഷിതാഃ
അനവധി രക്തബീജന്മാർ ആക്രമിക്കുന്നതു കണ്ട ദേവന്മാർ ഭയത്തിലും വിഷാദത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുലരായി.
കഥമദ്യ ക്ഷയം ദൈത്യാ ഗമിഷ്യന്തി സഹസ്രശഃ । മഹാകായാ മഹാവീര്യാ ദാനവാ രക്തസമ്ഭവാഃ
ഇത്ര വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള, രക്തത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ ആയിരക്കണക്കിന് ദാനവർ ഇന്ന് എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കപ്പെടും?
ഏകൈവ ചണ്ഡികാത്രാസ്തി തഥാ കാലീ ച മാതരഃ । ഏതാഭിര്ദാനവാഃ സര്വേ ജേതവ്യാഃ കഷ്ടമേവ തത്
ഇവിടെ ചണ്ഡികയും കാളിയും മാതാക്കളും മാത്രമാണ്; ഇവർ മാത്രം ഈ ദാനവരെ ജയിക്കേണ്ടി വരും — അതു വളരെ പ്രയാസമാണ്.
നിശുമ്ഭോ വാഥ ശുമ്ഭോ വാ സഹസാ ബലസംവൃതഃ । ആഗമിഷ്യതി സംഗ്രാമേ തതോഽനര്ഥോ മഹാന്ഭവേത്
നിശുംബൻ അല്ലെങ്കിൽ ശുംബൻ, വലിയ സൈന്യവുമായി അപ്രതീക്ഷിതമായി യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് വരുകയാണെങ്കിൽ, വലിയ അനർത്ഥം സംഭവിക്കും.
വ്യാസ ഉവാച ഏവം ദേവാ ഭയോദ്വിഗ്നാശ്ചിന്താമാപുര്മഹത്തരാമ് । യദാ തദാമ്ബികാ പ്രാഹ കാലീം കമലലോചനാമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത് അംബികാ കമലനയനിയായ കാലിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ചാമുണ്ഡേ കുരു വിസ്തീര്ണം വദനം ത്വരിതാ ഭൃശമ് । മച്ഛസ്ത്രപാതസമ്ഭൂതം രുധിരം പിബ സത്വരാ
ചാമുണ്ഡേ, നീ വേഗത്തിൽ വായ് വലുതാക്കി, എന്റെ ആയുധങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന രക്തം ഉടൻ കുടിക്കൂ.
ഭക്ഷയന്തീ ചര രണേ ദാനവാനദ്യ കാമതഃ । ഹനിഷ്യാമി ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്ഗദാസിമുസലൈസ്തഥാ
നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ദാനവന്മാരെ ഇഷ്ടം പോലെ തിന്നുക; ഞാൻ കൂരായ അമ്പുകൾകൊണ്ടും ഗദ, വാൾ, മുഷ്ടിക എന്നിവകൊണ്ടും അവരെ കൊല്ലാം.
തഥാ കുരു വിശാലാക്ഷി പാനം തദ്രുധിരസ്യ ച । ബിന്ദുമാത്രം യഥാ ഭൂമ്യാം ന പതേദപി സാമ്പ്രതമ്
വിസാലാക്ഷി, നീ ആ രക്തം മുഴുവൻ കുടിക്കണം, ഒരു തുള്ളി പോലും ഈ നിലത്തേക്ക് വീഴാതിരിക്കണം.
ഭക്ഷ്യമാണാസ്തദാ ദൈത്യാ ന ചോത്പത്സ്യന്തി ചാപരേ । ഏവമേഷാം ക്ഷയോ നൂനം ഭവിഷ്യതി ന ചാന്യഥാ
അപ്പോൾ നീ ദാനവന്മാരെ തിന്നുമ്പോൾ, മറ്റൊരുത്തരും പിറക്കില്ല; അങ്ങനെ മാത്രമേ ഇവരുടെ സംഹാരം ഉറപ്പാവുകയുള്ളൂ.
ഘാതയിഷ്യാമ്യഹം ദൈത്യം ത്വം ഭക്ഷയ ച സത്വരാ । പിബന്തീ ക്ഷതജം സര്വം യതമാനാരിസംക്ഷയേ
ഞാൻ ആ ദാനവനെ കൊല്ലാം, നീ വേഗത്തിൽ അവനെ തിന്നുകയും, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ രക്തം മുഴുവൻ കുടിക്കുകയും ചെയ്യൂ.
ഇത്ഥം ദൈത്യക്ഷയം കൃത്വാ ദത്ത്വാ രാജ്യം സുരാലയമ് । ഇന്ദ്രായ സുസ്ഥിരം സര്വം ഗമിഷ്യാമോ യഥാസുഖമ്
ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ച് ദേവലോകം വീണ്ടും ഇന്ദ്രന് നൽകിക്കൊടുത്ത്, നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും സന്തോഷത്തോടെ പോകാം.
വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുക്താമ്ബികയാ ദേവീ ചാമുണ്ഡാ ചണ്ഡവിക്രമാ । പപൌ ച ക്ഷതജം സര്വം രക്തബീജശരീരജമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അംബികയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയായ ചാമുണ്ഡാ, രക്തബീജന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള മുഴുവൻ രക്തവും കുടിച്ചു.
അമ്ബികാ തം ജഘാനാശു ഖഡ്ഗേന മുസലേന ച । ചഖാദ ദേഹശകലാംശ്ചാമുണ്ഡാ താന്കൃശോദരീ
അംബികാ വാൾ കൊണ്ടും മുഷ്ടിക കൊണ്ടും അവനെ വേഗത്തിൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തി; കൃഷോദരിയായ ചാമുണ്ഡാ അവന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ തിന്നു.
സോഽപി ക്രുദ്ധോ ഗദാഘാതൈശ്ചാമുണ്ഡാം സമഘാതയത് । തഥാപി സാ പപാവാശു ക്ഷതജം തമഭക്ഷയത്
അവൻ കോപത്തോടെ ഗദകൊണ്ട് ചാമുണ്ഡയെ അടിച്ചെങ്കിലും, അവൾ അതിവേഗം അവന്റെ രക്തം കുടിച്ചു, അവനെ തിന്നു.
യേഽന്യേ രുധിരജാഃ ക്രൂരാ രക്തബീജാ മഹാബലാഃ । തേഽപി നിഷ്പാതിതാഃ സര്വേ ഭക്ഷിതാ ഗതശോണിതാഃ
രക്തബീജന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് പിറന്ന മറ്റു ക്രൂരനും ശക്തിയുള്ളവരും അങ്ങനെ തന്നെ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു, രക്തം മുഴുവൻ കുടിക്കപ്പെട്ടു.
കൃത്രിമാ ഭക്ഷിതാഃ സര്വേ യസ്തു സ്വാഭാവികോഽസുരഃ । സോഽപി പ്രപാതിതോ ഹത്വാ ഖഡ്ഗേനാതിവിഖണ്ഡിതഃ
കൃത്രിമമായി പിറന്നവരെല്ലാം തിന്നു; സ്വാഭാവികമായിരുന്ന അസുരനും വാൾകൊണ്ട് കഷ്ണങ്ങളാക്കി വീഴ്ത്തി കൊല്ലപ്പെട്ടു.
രക്തബീജേ ഹതേ രൌദ്രേ യേ ചാന്യേ ദാനവാ രണേ । പലായനം തതഃ കൃത്വാ ഗതാസ്തേ ഭയകമ്പിതാഃ
ഭയങ്കരനായ രക്തബീജൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, യുദ്ധഭൂമിയിലെ മറ്റു ദാനവന്മാർ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഹാഹേതി വിബ്രുവന്തസ്തേ ശുമ്ഭം പ്രോചുഃ സവിഹ്വലാഃ । രുഥിരാരക്തദേഹാശ്ച വിഗതാസ്ത്രാ വിചേതസഃ
'ഹാ ഹേ' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വിഷാദത്തോടെ ശുംബനെ സമീപിച്ചു; രക്തത്തിൽ മുക്കിയ ശരീരവും ആയുധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട മനസ്സും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
രാജന്നമ്ബികയാ രക്തബീജോഽസൌ വിനിപാതിതഃ । ചാമുണ്ഡാ തസ്യ ദേഹാത്തു പപൌ സര്വം ച ശോണിതമ്
രാജാവേ, അംബികയാൽ രക്തബീജൻ വീണു; ചാമുണ്ഡാ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള മുഴുവൻ രക്തവും കുടിച്ചു.
യേ ചാന്യേ ദാനവാഃ ശൂരാ വാഹനേനാതിരംഹസാ । സിംഹേന നിഹതാഃ സര്വേ കാല്യാ ച ഭക്ഷിതാഃ പരേ
മറ്റു വീര്യശാലിയായ ദാനവന്മാരെ, സിംഹവാഹനം വേഗത്തിൽ സംഹരിച്ചു; അവരെല്ലാം കാലി തിന്നു.
വയം ത്വാം കഥിതും രാജന്നാഗതാ യുദ്ധചേഷ്ടിതമ് । ചരിതഞ്ച തഥാ ദേവ്യാഃ സംഗ്രാമേ പരമാദ്ഭുതമ്
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളും, ദേവിയുടെ അത്ഭുതകരമായ വീര്യപ്രകടനങ്ങളും പറയാനാണ് ഞങ്ങൾ വന്നത്.
അജേയേയം മഹാരാജ സര്വഥാ ദൈത്യദാനവൈഃ । ഗന്ധര്വാസുരയക്ഷൈശ്ച പന്നഗോരഗരാക്ഷസൈഃ
മഹാരാജാവേ, ദാനവരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും നാഗന്മാരെയും ഉരഗന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും എല്ലാം ചേർന്നും, ഇവളെ ഒരിക്കലും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അന്യാസ്തത്രാഗതാ ദേവ്യ ഇന്ദ്രാണീപ്രമുഖാ ഭൃശമ് । യുധ്യമാനാ മഹാരാജ വാഹനൈരായുധൈര്യുതാഃ
മഹാരാജാവേ, ഇന്ദ്രാണിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി മറ്റുള്ള ദേവികളും അവിടെ എത്തി. അവർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും കൈവശം വെച്ച് ഭയങ്കരമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
താഭിഃ സര്വം ഹതം സൈന്യം ദാനവാനാം വരായുധൈഃ । രക്തബീജോഽപി രാജേന്ദ്ര തരസാ വിനിപാതിതഃ
അവ ദേവിമാർ ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദാനവസൈന്യത്തെ മുഴുവനും നശിപ്പിച്ചു. മഹാരാജാവേ, രക്തബീജനും അവളുടെ ശക്തിയിൽ വീണു.