തസ്യ ദേഹാദ്രക്തബിന്ദുര്യദാ പതതി ഭൂതലേ । സമുത്പതന്തി ദൈതേയാസ്തദ്രൂപാസ്തത്പരാക്രമാഃ
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തബിന്ദു ഭൂമിയിൽ വീണാൽ, അതേ രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും ദൈത്യന്മാർ അതിൽ നിന്ന് ഉദയം ചെയ്യും.
അസംഖ്യാതാ മഹാവീര്യാ ദാനവാ രക്തസമ്ഭവാഃ । പ്രഭവന്ത്വിതി രുദ്രേണ ദത്തോഽസ്ത്യത്യദ്ഭുതോ വരഃ
അവന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് അനേകം ശക്തിയുള്ള ദാനവന്മാർ ജനിക്കും; ഈ അത്ഭുതകരമായ വരം രുദ്രൻ തന്നതാണ്.
സ തേന വരദാനേന ദര്പിതഃ ക്രോധസംയുതഃ । അഭ്യഗാത്തരസാ സംഖ്യേ ഹന്തും ദേവീം സകാലികാമ്
ആ വരം ലഭിച്ചതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിലും കോപത്തിലും കത്തിയവൻ, ദേവിയെ കാളിയോടൊപ്പം കൊല്ലാൻ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് അതിവേഗം ഓടിയെത്തി.
സ ദൃഷ്ട്വാ വൈഷ്ണവീം ശക്തിം ഗരുഡോപരിസംസ്ഥിതാമ് । ശക്ത്യാ ജഘാന ദൈത്യേന്ദ്രസ്താം വൈ കമലലോചനാമ്
ഗരുഡന്റെ മേൽ നില്ക്കുന്ന വൈഷ്ണവീശക്തിയെ കണ്ട ദൈത്യാധിപൻ, ആ കമലനയനിയെ തന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഗദയാ വാരയാമാസ ശക്തിഃ സാ ശക്തിസംയുതാ । അതാഡയച്ച ചക്രേണ രക്തബീജം മഹാസുരമ്
ശക്തിയുള്ള ആ ദേവി, തന്റെ ഗദയാൽ അവന്റെ പ്രഹാരം തടഞ്ഞു, പിന്നെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് മഹാസുരനായ രക്തബീജനെ ആക്രമിച്ചു.
രഥാങ്ഗഹതദേഹാത്തു ബഹു സുസ്രാവ ശോണിതമ് । വജ്രാഹതഗിരേഃ ശൃങ്ഗാന്നിര്ഝരാ ഇവ ഗൈരികാ
രഥചക്രം കൊണ്ട് അടിയേറ്റ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം ഒഴുകി, വജ്രം കൊണ്ടു തറഞ്ഞ പർവ്വതശൃംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ചുവന്ന വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ.
യത്ര യത്ര യദാ ഭൂമൌ പതന്തി രക്തബിന്ദവഃ । സമുത്തസ്ഥുസ്തദാകാരാഃ പുരുഷാശ്ച സഹസ്രശഃ
ഭൂമിയിൽ എവിടെയായാലും രക്തബിന്ദുക്കൾ വീണിടുമ്പോൾ, അവിടെയൊക്കെ അതേ രൂപത്തിലുള്ള പുരുഷന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ഉദിച്ചുവന്നു.
ഐന്ദ്രീ തമസുരം ഘോരം വജ്രേണാഭിജഘാന ച । രക്തബീജം ക്രുധാഽഽവിഷ്ടാ നിഃസസാര ച ശോണിതമ്
ഐന്ദ്രി കോപത്തോടെ രക്തബീജനെ തന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് അടിച്ചു; അതിനാൽ രക്തം പുറത്ത് ചോർന്നു.
തതസ്തത്ക്ഷതജാജ്ജാതാ രക്തബീജാ ഹ്യനേകശഃ । തദ്വീര്യാശ്ച തദാകാരാ സായുധാ യുദ്ധദുര്മദാഃ
അങ്ങനെ ചോർന്ന രക്തത്തിൽ നിന്ന് അനേകം രക്തബീജന്മാർ ജനിച്ചു; അവർക്കും അതേ ശക്തിയും രൂപവും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, യുദ്ധത്തിൽ ഉന്മാദത്തോടുകൂടി.
ബ്രഹ്മാണീ ബ്രഹ്മദണ്ഡേന കുപിതാ ഹ്യഹനദ് ഭൃശമ് । മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന ദാരയാമാസ ദാനവമ്
ബ്രഹ്മാണി കോപത്തോടെ ബ്രഹ്മദണ്ഡം കൊണ്ട് ശക്തമായി അടിച്ചു; മഹേശ്വരി ത്രിശൂലം കൊണ്ട് ആ ദാനവനെ തുളച്ചു.
നാരസിംഹീ നഖാഘാതൈസ്തം വിവ്യാധ മഹാസുരമ് । അഹനത്തുണ്ഡഘാതേന ക്രുദ്ധാ തം രാക്ഷസാധമമ്
നരസിംഹി തന്റെ നഖം കൊണ്ട് മഹാസുരനെ വെട്ടി; പിന്നെ കോപത്തോടെ തൻറെ തൂണ്ടുകൊണ്ട് ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസനെ അടിച്ചു.
കൌമാരീ ച തഥാ ശക്ത്യാ വക്ഷസ്യേനമതാഡയത് । സോഽപി ക്രുദ്ധഃ ശരാസാരൈര്ബിഭേദ നിശിതൈശ്ച താഃ
അതുപോലെ, കൗമാരി തന്റെ ശക്തി കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രഹരിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ കോപത്തോടെ മൂർത്തമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ തുളച്ചു.
ഗദാശക്തിപ്രഹാരൈസ്തു മാതൄഃ സര്വാഃ പൃഥക്പൃഥക് । ശക്തയസ്തം ശരാഘാതൈര്വിവ്യധുസ്തത്പ്രകോപിതാഃ
ഗദയും ശക്തിയും കൊണ്ട് മാതാക്കൾ ഓരോരുത്തരായി അവനെ ആക്രമിച്ചു; ദേവികൾ കോപത്തോടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ വെട്ടി.
തസ്യ ശസ്ത്രാണി ചിച്ഛേദ ചണ്ഡികാ സ്വശരൈഃ ശിതൈഃ । ജഘാനാന്യൈശ്ച വിശിഖൈസ്തം ദേവീ കുപിതാ ഭൃശമ്
ചണ്ഡികാ തന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ആയുധങ്ങൾ തകർത്തു; പിന്നെ ദേവി വലിയ കോപത്തോടെ മറ്റ് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
തസ്യ ദേഹാച്ച സുസ്രാവ രുധിരം ബഹുധാ തു യത് । തസ്മാത്തത്സദൃശാഃ ശൂരാഃ പ്രാദുരാസന്സഹസ്രശഃ
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം ഒഴുകി; അതിൽ നിന്ന് അതേ രൂപത്തിലുള്ള വീരന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ഉദിച്ചു.
രക്തബീജൈര്ജഗദ്വ്യാപ്തം രുധിരൌഘസമുദ്ഭവൈഃ । സന്നദ്ധൈഃ സായുധൈഃ കാമം കുര്വദ്ഭിര്യുദ്ധമദ്ഭുതമ്
രക്തം ഒഴുകി ഉദിച്ച രക്തബീജന്മാർ ആയുധധാരികളായി, യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട്, അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി, ലോകം നിറഞ്ഞു.
പ്രഹരന്തശ്ച താന്ദൃഷ്ട്വാ രക്തബീജാനനേകശഃ । ഭയഭീതാഃ സുരാസ്ത്രേസുര്വിഷണ്ണാഃ ശോകകര്ഷിതാഃ
അനവധി രക്തബീജന്മാർ ആക്രമിക്കുന്നതു കണ്ട ദേവന്മാർ ഭയത്തിലും വിഷാദത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുലരായി.
കഥമദ്യ ക്ഷയം ദൈത്യാ ഗമിഷ്യന്തി സഹസ്രശഃ । മഹാകായാ മഹാവീര്യാ ദാനവാ രക്തസമ്ഭവാഃ
ഇത്ര വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ള, രക്തത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ ആയിരക്കണക്കിന് ദാനവർ ഇന്ന് എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കപ്പെടും?
ഏകൈവ ചണ്ഡികാത്രാസ്തി തഥാ കാലീ ച മാതരഃ । ഏതാഭിര്ദാനവാഃ സര്വേ ജേതവ്യാഃ കഷ്ടമേവ തത്
ഇവിടെ ചണ്ഡികയും കാളിയും മാതാക്കളും മാത്രമാണ്; ഇവർ മാത്രം ഈ ദാനവരെ ജയിക്കേണ്ടി വരും — അതു വളരെ പ്രയാസമാണ്.
നിശുമ്ഭോ വാഥ ശുമ്ഭോ വാ സഹസാ ബലസംവൃതഃ । ആഗമിഷ്യതി സംഗ്രാമേ തതോഽനര്ഥോ മഹാന്ഭവേത്
നിശുംബൻ അല്ലെങ്കിൽ ശുംബൻ, വലിയ സൈന്യവുമായി അപ്രതീക്ഷിതമായി യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് വരുകയാണെങ്കിൽ, വലിയ അനർത്ഥം സംഭവിക്കും.
വ്യാസ ഉവാച ഏവം ദേവാ ഭയോദ്വിഗ്നാശ്ചിന്താമാപുര്മഹത്തരാമ് । യദാ തദാമ്ബികാ പ്രാഹ കാലീം കമലലോചനാമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത് അംബികാ കമലനയനിയായ കാലിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ചാമുണ്ഡേ കുരു വിസ്തീര്ണം വദനം ത്വരിതാ ഭൃശമ് । മച്ഛസ്ത്രപാതസമ്ഭൂതം രുധിരം പിബ സത്വരാ
ചാമുണ്ഡേ, നീ വേഗത്തിൽ വായ് വലുതാക്കി, എന്റെ ആയുധങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന രക്തം ഉടൻ കുടിക്കൂ.
ഭക്ഷയന്തീ ചര രണേ ദാനവാനദ്യ കാമതഃ । ഹനിഷ്യാമി ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്ഗദാസിമുസലൈസ്തഥാ
നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ദാനവന്മാരെ ഇഷ്ടം പോലെ തിന്നുക; ഞാൻ കൂരായ അമ്പുകൾകൊണ്ടും ഗദ, വാൾ, മുഷ്ടിക എന്നിവകൊണ്ടും അവരെ കൊല്ലാം.
തഥാ കുരു വിശാലാക്ഷി പാനം തദ്രുധിരസ്യ ച । ബിന്ദുമാത്രം യഥാ ഭൂമ്യാം ന പതേദപി സാമ്പ്രതമ്
വിസാലാക്ഷി, നീ ആ രക്തം മുഴുവൻ കുടിക്കണം, ഒരു തുള്ളി പോലും ഈ നിലത്തേക്ക് വീഴാതിരിക്കണം.
ഭക്ഷ്യമാണാസ്തദാ ദൈത്യാ ന ചോത്പത്സ്യന്തി ചാപരേ । ഏവമേഷാം ക്ഷയോ നൂനം ഭവിഷ്യതി ന ചാന്യഥാ
അപ്പോൾ നീ ദാനവന്മാരെ തിന്നുമ്പോൾ, മറ്റൊരുത്തരും പിറക്കില്ല; അങ്ങനെ മാത്രമേ ഇവരുടെ സംഹാരം ഉറപ്പാവുകയുള്ളൂ.
ഘാതയിഷ്യാമ്യഹം ദൈത്യം ത്വം ഭക്ഷയ ച സത്വരാ । പിബന്തീ ക്ഷതജം സര്വം യതമാനാരിസംക്ഷയേ
ഞാൻ ആ ദാനവനെ കൊല്ലാം, നീ വേഗത്തിൽ അവനെ തിന്നുകയും, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ രക്തം മുഴുവൻ കുടിക്കുകയും ചെയ്യൂ.
ഇത്ഥം ദൈത്യക്ഷയം കൃത്വാ ദത്ത്വാ രാജ്യം സുരാലയമ് । ഇന്ദ്രായ സുസ്ഥിരം സര്വം ഗമിഷ്യാമോ യഥാസുഖമ്
ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ച് ദേവലോകം വീണ്ടും ഇന്ദ്രന് നൽകിക്കൊടുത്ത്, നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും സന്തോഷത്തോടെ പോകാം.
വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുക്താമ്ബികയാ ദേവീ ചാമുണ്ഡാ ചണ്ഡവിക്രമാ । പപൌ ച ക്ഷതജം സര്വം രക്തബീജശരീരജമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അംബികയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയായ ചാമുണ്ഡാ, രക്തബീജന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള മുഴുവൻ രക്തവും കുടിച്ചു.
അമ്ബികാ തം ജഘാനാശു ഖഡ്ഗേന മുസലേന ച । ചഖാദ ദേഹശകലാംശ്ചാമുണ്ഡാ താന്കൃശോദരീ
അംബികാ വാൾ കൊണ്ടും മുഷ്ടിക കൊണ്ടും അവനെ വേഗത്തിൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തി; കൃഷോദരിയായ ചാമുണ്ഡാ അവന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ തിന്നു.
സോഽപി ക്രുദ്ധോ ഗദാഘാതൈശ്ചാമുണ്ഡാം സമഘാതയത് । തഥാപി സാ പപാവാശു ക്ഷതജം തമഭക്ഷയത്
അവൻ കോപത്തോടെ ഗദകൊണ്ട് ചാമുണ്ഡയെ അടിച്ചെങ്കിലും, അവൾ അതിവേഗം അവന്റെ രക്തം കുടിച്ചു, അവനെ തിന്നു.