ഗതിരന്യാ ന ചാസ്മാകം ത്വമേവാസി മഹാബലേ । കുരു കാര്യം സുരാണാം വൈ ദുഃഖിതാനാം സുമധ്യമേ
മറ്റൊരു ആശ്രയം ഞങ്ങൾക്കില്ല, മഹാബലശാലിനിയായ ദേവി, നിങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷ. ദുഃഖിതരായ ദേവന്മാരുടെ കാര്യം ദയവായി നിർവഹിക്കണമേ, സുന്ദരിയായവളേ.
ദേവാസ്ത്വദങ്ഘ്രിഭജനേ നിരതാഃ സദൈവ തേ ദാനവൈരതിബലൈര്വിപദം സുനീതാഃ । താന്ദേവി ദുഃഖരഹിതാന് കുരു ഭക്തിയുക്താ- ന്മാതസ്ത്വമേവ ശരണം ഭവ ദുഃഖിതാനാമ്
ദേവന്മാർ എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ ഭജിക്കുന്നവരാണ്, എങ്കിലും ശക്തരായ ദാനവന്മാരാൽ അവർ ദുരിതത്തിലായിരിക്കുന്നു. ദേവി, ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞവരായി അവരെ ദുഃഖരഹിതരാക്കണം; അമ്മേ, ദുഃഖിതർക്കുള്ള ഒരേയൊരു ആശ്രയം നിങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
സകലഭുവനരക്ഷാ ദേവി കാര്യാ ത്വയാദ്യ സ്വകൃതമിതി വിദിത്വാ വിശ്വമേതദ്യുഗാദൌ । ജനനി ജഗതി പീഡാം ദാനവാ ദര്പയുക്താഃ സ്വബലമദസമേതാസ്തേ പ്രകുര്വന്തി മാതഃ
ദേവി, ഇന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കണം; ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കടമയെന്നു അറിയണം. കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ, തന്റെ ശക്തിയിൽ മദിച്ച ദാനവന്മാർ ലോകത്ത് പീഡനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു, അമ്മേ.
ദേവ്യാ സുഗ്രീവദൂതായ സ്വവ്രതകഥനമ് വ്യാസ ഉവാച ഏവം സ്തുതാ തദാ ദേവീ ദൈവതൈഃ ശത്രുതാപിതൈഃ । സ്വശരീരാത്പരം രൂപം പ്രാദുര്ഭൂതം ചകാര ഹ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ശത്രുക്കളാൽ പീഡിതരായ ദേവതകൾ ദേവിയെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ദേവി തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അതിമനോഹരമായ ഒരു പരമരൂപം പ്രത്യക്ഷമാക്കി.
പാര്വത്യാസ്തു ശരീരാദ്വൈ നിഃസൃതാ ചാമ്ബികാ യദാ । കൌശികീതി സമസ്തേഷു തതോ ലോകേഷു പഠ്യതേ
പാർവതിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു അംബികാ പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ, അവളെ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും കൗശികി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
നിഃസൃതായാം തു തസ്യാം സാ പാര്വതീ തനുവ്യത്യയാത് । കൃഷ്ണരൂപാഥ സഞ്ജാതാ കാലികാ സാ പ്രകീര്തിതാ
അവൾ പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ, രൂപം മാറിയ പാർവതി കറുത്തവളായി, പിന്നെ അവളെ കാലികാ എന്ന് വിളിച്ചു.
മഷീവര്ണാ മഹാഘോരാ ദൈത്യാനാം ഭയവര്ധിനീ । കാലരാത്രീതി സാ പ്രോക്താ സര്വകാമഫലപ്രദാ
മഷിപ്പോലെയുള്ള നിറവും ഭയങ്കരമായ രൂപവും അവള്ക്കുണ്ടായിരുന്നു; അസുരന്മാരുടെ ഭയം കൂട്ടുന്നവളായും, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന കാലരാത്രി എന്ന പേരിലും അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു.
അമ്ബികായാഃ പരം രൂപം വിരരാജ മനോഹരമ് । സര്വഭൂഷണസംയുക്തം ലാവണ്യഗുണസംയുതമ്
അംബികയുടെ അതിപ്രശസ്തമായ രൂപം അതീവ മനോഹരമായി തിളങ്ങി; എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ചും സൗന്ദര്യഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളായും അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതോഽമ്ബികാ തദാ ദേവാനിത്യുവാച ഹ സസ്മിതാ । തിഷ്ഠന്തു നിര്ഭയാ യൂയം ഹനിഷ്യാമി രിപൂനിഹ
അപ്പോൾ അംബികാ പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കൂ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഇവിടെ സംഹരിക്കും.'
കാര്യം വഃ സര്വഥാ കാര്യം വിഹരിഷ്യാമ്യഹം രണേ । നിശുമ്ഭാദീന്വധിഷ്യാമി യുഷ്മാകം സുഖഹേതവേ
'നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ തീർച്ചയായും പൂർത്തിയാക്കും; യുദ്ധത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ പങ്കെടുക്കും, നിശുംബനും മറ്റുള്ളവരും നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ സംഹരിക്കും.'
ഇത്യുക്ത്വാ സാ തദാ ദേവീ സിംഹാരൂഢാ മദോത്കടാ । കാലികാം പാര്ശ്വതഃ കൃത്വാ ജഗാമ നഗരേ രിപോഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവി ശക്തിയിൽ മദിച്ചവളായി സിംഹത്തിൽ കയറി, കാലികയെ തന്റെ പക്കൽ കൂട്ടി, ശത്രുവിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
സാ ഗത്വോപവനേ തസ്ഥാവമ്ബികാ കാലികാന്വിതാ । ജഗാവഥ കലം തത്ര ജഗന്മോഹനമോഹനമ്
അംബികയും കാലികയും ചേർന്ന് ഒരു വനത്തിൽ ചെന്നു നിന്നു; അവിടെ അവൾ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ആകർഷിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു പാട്ട് പാടി.
ശ്രുത്വാ തന്മധുരം ഗാനം മോഹമീയുഃ ഖഗാ മൃഗാഃ । മുദഞ്ച പരമാം പ്രാപുരമരാ ഗഗനേ സ്ഥിതാഃ
ആ മധുരമായ പാട്ട് കേട്ടപ്പോൾ പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും മയക്കത്തിലായി; ആകാശത്ത് നില്ക്കുന്ന ദേവന്മാർ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തസ്മിന്നവസരേ തത്ര ദാനവൌ ശുമ്ഭസേവകൌ । ചണ്ഡമുണ്ഡാഭിധൌ ഘോരൌ രമമാണൌ യദൃച്ഛയാ
അപ്പോഴാണ് ശുംബന്റെ സേവകരായ ഭയങ്കരരായ ചണ്ഡനും മുണ്ടനും അവിടെ എത്തിയത്; അവർ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആഗതൌ ദദൃശാതേ തു താം തദാ ദിവ്യരൂപിണീമ് । അമ്ബികാം ഗാനസംയുക്താം കാലികാം പുരതഃ സ്ഥിതാമ്
അവർ അവിടെ എത്തി, ദിവ്യരൂപമുള്ള അംബികയെ ഗാനത്തിൽ ലയിച്ചും, മുന്നിൽ കാലികയെ നില്ക്കുന്നതും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ താം ദിവ്യരൂപാഞ്ച ദാനവൌ വിസ്മയാന്വിതൌ । ജഗ്മതുസ്തരസാ പാര്ശ്വം ശുമ്ഭസ്യ നൃപസത്തമ
അവളെ ആ ദിവ്യരൂപത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ ആ രണ്ടു അസുരന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ ഉടൻ തന്നെ ശുംബന്റെ അടുക്കൽ പോയി, രാജാവേ.
തൌ ഗത്വാ തം സമാസീനം ദൈത്യാനാമധിപം ഗൃഹേ । ഊചതുര്മധുരാം വാണീം പ്രണമ്യ ശിരസാ നൃപമ്
അവർ പോയി, അസുരന്മാരുടെ അധിപൻ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു; തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ച്, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
രാജന് ഹിമാലയാത്കാമം കാമിനീ കാമമോഹിനീ । സമ്പ്രാപ്താ സിംഹമാരൂഢാ സര്വലക്ഷണസംയുതാ
'രാജാവേ, ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മനോഹരിയായ സ്ത്രീ വന്നിരിക്കുന്നു; സിംഹത്തിൽ കയറി, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളവളാണ് അവൾ.'
നേദൃശീ ദേവലോകേഽസ്തി ന ഗന്ധര്വപുരേ തഥാ । ന ദൃഷ്ടാ ന ശ്രുതാ ക്വാപി പൃഥിവ്യാം പ്രമദോത്തമാ
'ദേവലോകത്തോ ഗന്ധർവപുരിയിലോ പോലും ഇങ്ങനെയൊരു സ്ത്രീ ഇല്ല; ഭൂമിയിൽ എവിടെയും ഇത്തരമൊരു ഉത്തമസ്ത്രീയെ കണ്ടതോ കേട്ടതോ ഇല്ല.'
ഗാനഞ്ച താദൃശം രാജന് കരോതി ജനരഞ്ജനമ് । മൃഗാസ്തിഷ്ഠന്തി തത്പാര്ശ്വേ മഥുരസ്വരമോഹിതാഃ
'അവളുടെ പാട്ട് എല്ലാവരെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു, രാജാവേ; മൃഗങ്ങളും അവളുടെ പക്കൽ നില്ക്കുന്നു, ആ മധുരസ്വരത്തിൽ ആകർഷിതരായി.'
ജ്ഞായതാം കസ്യ പുത്രീയം കിമര്ഥമിഹ ചാഗതാ । ഗൃഹ്യതാം രാജശാര്ദൂല തവ യോഗ്യാസ്തി കാമിനീ
'അവൾ ആരുടെ മകളാണെന്നും എന്തിനാണ് ഇവിടെയെത്തിയതെന്നും അറിയണം; രാജശാർദൂള, അവളെ സ്വന്തമാക്കൂ, അവൾ നിങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചവളാണ്.'
ജ്ഞാത്വാഽഽനയ ഗൃഹേ ഭാര്യാം കുരു കല്യാണലോചനാമ് । നിശ്ചിതം നാസ്തി സംസാരേ നാരീ ത്വേവംവിധാ കില
'അറിയിച്ച് അവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; ആ ശുഭദൃഷ്ടിയുള്ളവളെ ഭാര്യയാക്കൂ. ഈ ലോകത്ത് ഇങ്ങനെയൊരു സ്ത്രീ മറ്റൊന്നും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.'
ദേവാനാം സര്വരത്നാനി ഗൃഹീതാനി ത്വയാ നൃപ । കസ്മാന്നേമാം വരാരോഹാം പ്രഗഹ്ണാസി നൃപോത്തമ
രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ രത്നങ്ങളും നീ സ്വന്തമാക്കി. എങ്കിൽ, ഈ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ നീ എടുക്കാതിരിക്കാൻ എന്താണ് കാരണം?
ഇന്ദ്രസ്യൈരാവതഃ ശ്രീമാന്പാരിജാതതരുസ്തഥാ । ഗൃഹീതോഽശ്വഃ സപ്തമുഖസ്ത്വയാ നൃപ ബലാത്കില
ഇന്ദ്രന്റെ അതിമനോഹരമായ എയർാവതം, പാർിജാതവൃക്ഷം, ഏഴുമുഖമുള്ള കുതിര—allാം നീ ബലമായി സ്വന്തമാക്കി, രാജാവേ.
വിമാനം വൈധസം ദിവ്യം മരാലധ്വജസംയുതമ് । ത്വയാത്തം രത്നഭൂതം തദ്ബലേന നൃപ ചാദ്ഭുതമ്
ഹംസം പതാകയുള്ള, ദിവ്യമായ വൈധസവിമാനം നീ അത്ഭുതകരമായ ഒരു രത്നംപോലെ ബലപ്രയോഗം കൊണ്ട് സ്വന്തമാക്കി, രാജാവേ.
കുബേരസ്യ നിധിഃ പദ്മസ്ത്വയാ രാജന് സമാഹൃതഃ । ഛത്രം ജലപതേഃ ശുഭ്രം ഗൃഹീതം തത്ത്വയാ ബലാത്
കുബേരന്റെ ധനമായ പദ്മം നീ സമാഹരിച്ചു, രാജാവേ. ജലാധിപതിയുടെ വെളുത്ത കുടയും നീ ബലമായി സ്വന്തമാക്കി.
പാശശ്ചാപി നിശുമ്ഭേന ഭ്രാത്രാ തവ നൃപോത്തമ । ഗൃഹീതോഽസ്തി ഹഠാത്കാമം വരുണസ്യ ജിതസ്യ ച
രാജാവേ, നിന്റെ സഹോദരനായ നിശുംബൻ ബലപ്രയോഗം കൊണ്ട് ജയിച്ച ശേഷം വരുണന്റെ പാശം സ്വന്തമാക്കി.
അമ്ലാനപങ്കജാം തുഭ്യം മാലാം ജലനിധിര്ദദൌ । ഭയാത്തവ മഹാരാജ രത്നാനി വിവിധാനി ച
മഹാരാജാവേ, ഭയത്താൽ സമുദ്രം നിനക്ക് ഉണങ്ങാത്ത താമരകളുടെ മാലയും വിവിധ രത്നങ്ങളും നൽകി.
മൃത്യോഃ ശക്തിര്യമസ്യാപി ദണ്ഡഃ പരമദാരുണഃ । ത്വയാ ജിത്വാ ഹൃതഃ കാമം കിമന്യദ്വര്ണ്യതേ നൃപ
മരണത്തിന്റെ ശക്തിയും യമന്റെ ഭയാനകമായ ദണ്ഡും നീ ജയിച്ച് ഇഷ്ടപ്രകാരമായി എടുത്തു; ഇനി എന്ത് പറയാനുണ്ട്, രാജാവേ?
കാമധേനുര്ഗഹീതാദ്യ വര്തതേ സാഗരോദ്ഭവാ । മേനകാദ്യാ വശേ രാജംസ്തവ തിഷ്ഠന്തി ചാപ്സരാഃ
ഇന്ന് നീ സമുദ്രത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച കാമധേനുവിനെ സ്വന്തമാക്കി; മേനകയും മറ്റു അപ്സരസുകളും നിന്റെ വശത്തിലാണ്, രാജാവേ.