ബഭൂവുര്വ്രതനിഷ്ണാതാ ദാനധര്മപരാസ്തഥാ । ക്ഷത്രിയാഃ പാലനേ യുക്താ വൈശ്യാ വണിജവൃത്തയഃ
അവർ വ്രതങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും ദാനധർമ്മങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരുമായി. ക്ഷത്രിയർ രക്ഷയിൽ ഏർപ്പെട്ടും, വൈശ്യർ വ്യാപാരത്തിൽ താല്പര്യം കാണിച്ചും ജീവിച്ചു.
കൃഷിവാണിജ്യഗോരക്ഷാകുസീദവൃത്തയഃ പരേ । ഏവം പ്രമുദിതോ ലോകോ മഹിഷേ വിനിപാതിതേ
മറ്റുള്ളവർ കൃഷി, വ്യാപാരം, പശുപാലനം, കടം കൊടുക്കൽ തുടങ്ങിയ തൊഴിൽ സ്വീകരിച്ചു. ഇങ്ങനെ മഹിഷൻ നശിച്ചപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
അനുദ്വേഗഃ പ്രജാനാം വൈ സമ്ബഭൂവ ധനാഗമഃ । ബഹുക്ഷീരാ ശുഭാ ഗാവോ നദ്യശ്ചൈവ ബഹൂദകാഃ
ജനങ്ങൾക്ക് യാതൊരു വിഷമവും ഉണ്ടായില്ല, സമ്പത്ത് വർദ്ധിച്ചു. പശുക്കൾ ധാരാളം പാലും കൊടുത്തു, നദികൾ വെള്ളം നിറഞ്ഞു, എല്ലാം ശുഭമായിത്തീർന്നു.
വൃക്ഷാ ബഹുഫലാശ്ചാസന്മാനവാ രോഗവര്ജിതാഃ । നാധയോ നേതയഃ ക്വാപി പ്രജാനാം ദുഃഖദായകാഃ
മരങ്ങൾ ധാരാളം പഴങ്ങൾ കായ്ച്ചു. മനുഷ്യർ രോഗരഹിതരായി ആരോഗ്യമുള്ളവരായി. ജനങ്ങൾക്ക് എവിടെയും ദു:ഖമോ ദുരിതമോ ഉണ്ടായില്ല.
ന നിധനമുപയാന്തി പ്രാണിനസ്തേഽപ്യകാലേ സകലവിഭവയുക്താ രോഗഹീനാഃ സദൈവ । നിഗമവിഹിതധര്മേ തത്പരാശ്ചണ്ഡികായാ- ശ്ചരണസരസിജാനാം സേവനേ ദത്തചിത്താഃ
ജീവജാലങ്ങൾക്കു നേരത്തെ മരണം സംഭവിച്ചില്ല. എല്ലാവർക്കും സമ്പത്തും ആരോഗ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, ചണ്ഡികയുടെ പാദസരസിജങ്ങൾ സേവിക്കാൻ മനസ്സ് സമർപ്പിച്ചു.
ശുമ്ഭനിശുമ്ഭദ്വാരാ സ്വര്ഗവിജയവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച ശൃണു രാജന് പ്രവക്ഷ്യാമി ദേവ്യാശ്ചരിതമുത്തമമ് । സുഖദം സര്വജന്തൂനാം സര്വപാപപ്രണാശനമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ദേവിയുടെ അത്യുത്തമമായ ചരിതം പറയാം. അത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും സന്തോഷം നൽകുകയും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാ ശുമ്ഭോ നിശുമ്ഭശ്ച ഭ്രാതരൌ ബലവത്തരൌ । ബഭൂവതുര്മഹാവീരൌ അവധ്യൌ പുരുഷൈഃ കില
ശുംബനും നിശുംബനും എന്ന രണ്ട് സഹോദരന്മാർ എങ്ങനെ മഹാശക്തിമാന്മാരായി, പുരുഷന്മാർക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരായി മാറി എന്നതാണു പറയുന്നത്.
ബഹുസേനാവൃതൌ ശൂരൌ ദേവാനാം ദുഃഖദൌ സദാ ദുരാചാരൌ മദോത്സിക്തൌ ബഹുദാനവസംയുതൌ
വലിയ സൈന്യത്തോടെ ചുറ്റപ്പെട്ട ഈ വീരന്മാർ ദേവന്മാർക്ക് എപ്പോഴും ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കിയവരും, ദുഷ്പ്രവർത്തികളിലും അഹങ്കാരത്തിലും മുഴുകിയവരുമായിരുന്നു. കൂടെ അനേകം ദാനവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹതാവമ്ബികയാ തൌ തു സംഗ്രാമേഽതീവ ദാരുണേ । ദേവാനാഞ്ജ ഹിതാര്ഥായ സര്വൈഃ പരിചരൈഃ സഹ
അവരെ അമ്മികാ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ അവരുടെ എല്ലാ അനുചിതരോടും കൂടി കൊല്ലുകയും, ദേവന്മാർക്ക് ഗുണം വരുത്തുകയും ചെയ്തു.
ചണ്ഡമുണ്ഡൌ മഹാബാഹൂ രക്തബീജോഽതിദാരുണഃ । ധൂമ്രലോചനനാമാ ച നിഹതാസ്തേ രണാങ്ഗണേ
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള ചണ്ടനും മുന്ഡനും, ഭയാനകനായ രക്തബീജനും, ധൂമ്രലോചനൻ എന്നവനും യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
താന്നിഹത്യ സുരാണാം സാ ജഹാര ഭയമുത്തമമ് । സ്തുതാ സമ്പൂജിതാ ദേവൈര്ഗിരൌ ഹേമാചലേ ശുഭേ
അവരെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ ദേവന്മാരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഭയം ദേവി നീക്കി. ദേവന്മാർ അവളെ ഹേമാചലത്തിൽ വന്ദിച്ചു ആരാധിച്ചു.
രാജോവാച കാവേതാവസുരാവാദൌ കഥം തൌ ബലിനാം വരൌ । കേന സംസ്ഥാപിതൌ ചേഹ സ്ത്രീവധ്യത്വം കുതോ ഗതൌ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: ഈ രണ്ട് അസുരന്മാർ ആദ്യം ആരായിരുന്നു? എങ്ങനെ അവർ ശക്തിമാന്മാരായി മാറി? ഇവരെ ഇവിടെ ആരാണ് സ്ഥാപിച്ചത്? സ്ത്രീയാൽ കൊല്ലപ്പെടാൻ അവർ എങ്ങനെ എത്തി?
തപസാ വരദാനേന കസ്യ ജാതൌ മഹാബലൌ । കഥഞ്ച നിഹതൌ സര്വം കഥയസ്വ സവിസ്തരമ്
ആർക്കാണ് തപസ്സോ വരദാനമോ കൊണ്ടു അവർക്ക് ഇത്ര ശക്തി ലഭിച്ചത്? എങ്ങനെ അവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു? എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച ശൃണു രാജന്കഥാം ദിവ്യാം സര്വപാപപ്രണാശിനീമ് । ദേവ്യാശ്ചരിതസംയുക്താം സര്വാര്ഥഫലദാം ശുഭാമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ദേവിയുടെ ചരിതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന ഈ ദിവ്യകഥ കേൾക്കൂ.
പുരാ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭൌ ദ്വാവസുരൌ ഭൂമിമണ്ഡലേ । പാതാലതശ്ച സമ്പ്രാപ്തൌ ഭ്രാതരൌ ശുഭദര്ശനൌ
പഴയകാലത്ത്, ശുംബനും നിശുംബനും എന്ന രണ്ട് അസുരന്മാർ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവർ സഹോദരന്മാരും മനോഹരരൂപമുള്ളവരുമായിരുന്നു.
തൌ പ്രാപ്തയൌവനൌ ചൈവ ചേരതുസ്തപ ഉത്തമമ് । അന്നോദകം പരിത്യജ്യ പുഷ്കരേ ലോകപാവനേ
യൗവനം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, അവർ ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പുഷ്കരത്തിൽ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
വര്ഷാണാമയുതം യാവദ്യോഗവിദ്യാപരായണൌ । ഏകത്രൈവാസനം കൃത്വാ തേപാതേ പരമം തപഃ
പതിനായിരം വർഷം, യോഗവും ജ്ഞാനവും സമർപ്പിച്ച്, ഇരുവരും ഒരേ ഇരിപ്പിൽ ഇരുന്നു പരമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തയോസ്തുഷ്ടോഽഭവദ് ബ്രഹ്മാ സര്വലോകപിതാമഹഃ । തത്രാഗതശ്ച ഭഗവാനാരുഹ്യ വരടാപതിമ്
അവരെ സന്തോഷത്തോടെ, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവ്, പർവതരാജനിൽ കയറി അവിടേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
താവുഭൌ ച ജഗത്സ്രഷ്ടാ ദൃഷ്ട്വാ ധ്യാനപരൌ സ്ഥിതൌ । ഉത്തിഷ്ഠത മഹാഭാഗൌ തുഷ്ടോഽഹം തപസാ കില
ലോകസൃഷ്ടാക്കളായ ഇരുവരെയും ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി കാണുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, എഴുന്നേൽക്കൂ, നിങ്ങളുടെ തപസ്സിൽ ഞാൻ അതീവ സന്തുഷ്ടനാണ്."
വാഞ്ഛിതം വാം വരം കാമം ദദാമി ബ്രുവതാമിഹ । കാമദോഽഹം സമായാതോ ദൃഷ്ട്വാ വാം തപസോ ബലമ്
"നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് വരവും ഞാൻ നൽകാം; ഇവിടെ പറയൂ. നിങ്ങളുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കണ്ടു ഞാൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവനായി, ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു."
വ്യാസ ഉവാച ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ പ്രബുദ്ധൌ തൌ സമാഹിതൌ । പ്രദക്ഷിണക്രിയാം കൃത്വാ പ്രണാമം ചക്രതുസ്തദാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവർ ഉണർന്നു മനസ്സു ശാന്തമാക്കി, അവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി, നമസ്കാരം ചെയ്തു.
ദണ്ഡവത്പ്രണിപാതഞ്ച കൃത്വാ തൌ ദുര്ബലാകൃതീ । ഊചതുര്മധുരാം വാചം ദീനൌ ഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
അവരിൽ ഇരുവരും ദുർബലരായി ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത്, ദയയോടെ, ദീനതയോടെ, മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദേവദേവ ദയാസിന്ധോ ഭക്താനാമഭയപ്രദ । അമരത്വഞ്ച നൌ ബ്രഹ്മന്ദേഹി തുഷ്ടോഽസി ചേദ്വിഭോ
"ദേവദേവനേ, കരുണാസാഗരനേ, ഭക്തർക്കു അഭയം നൽകുന്നവനേ, ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ സന്തുഷ്ടനാണെങ്കിൽ ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അമരത്വം നൽകണമേ."
മരണാദപരം കിഞ്ചിദ്ഭയം നാസ്തി ധരാതലേ । തസ്മാദ്ഭയാച്ച സന്ത്രസ്തൌ യുഷ്മാകം ശരണം ഗതൌ
"ഭൂമിയിൽ മരണം പോലെ വലിയ ഭയം ഒന്നുമില്ല; അതുകൊണ്ട് ആ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയന്ന് നിങ്ങളുടെ ശരണത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു."
ത്രാഹി ത്വം ദേവദേവേശ ജഗത്കര്തഃ ക്ഷമാനിധേ । പരിസ്ഫോടയ വിശ്വാത്മന് സദ്യോ മരണജം ഭയമ്
"ദേവദേവേശ്വരനേ, ലോകസ്രഷ്ടാവേ, ക്ഷമയുടെ സമുദ്രമേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; വിശ്വാത്മാവേ, മരണമൂലമായ ഭയം ഉടൻ അകറ്റണമേ."
ബ്രഹ്മോവാച കിമിദം പ്രാര്ഥനീയം വോ വിപരീതം തു സര്വഥാ । അദേയം സര്വഥാ സര്വൈഃ സര്വേഭ്യോ ഭുവനത്രയേ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ഈ അപേക്ഷ എന്താണ്? ഇത് എല്ലാം വിരുദ്ധമായ ഒന്നാണ്. മൂന്നു ലോകത്തെയും ആര്ക്കും ഇത് നൽകാൻ കഴിയില്ല."
ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യുര്ധ്രുവം ജന്മ മൃതസ്യ ച । മര്യാദാ വിഹിതാ ലോകേ പൂര്വം വിശ്വകൃതാ കില
"ജനിച്ചവർക്കു മരണം ഉറപ്പാണ്; മരിച്ചവർക്കു ജനനം ഉറപ്പാണ്; ഈ അതിരുകൾ ലോകത്തിൽ ആദിയിൽ സ്രഷ്ടാവു നിർണ്ണയിച്ചവയാണ്."
മര്തവ്യം സര്വഥാ സര്വൈഃ പ്രാണിഭിര്നാത്ര സംശയഃ । അന്യം പ്രാര്ഥയതം കാമം ദദാമി യച്ച വാഞ്ഛിതമ്
"എല്ലാ ജീവികളും മരിക്കേണ്ടതാണു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. മറ്റേതെങ്കിലും വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ, ഞാൻ നൽകാം."
വ്യാസ ഉവാച തദാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ സുവിമൃശ്യ ച ദാനവൌ । ഊചതുഃ പ്രണിപത്യാഥ ബ്രഹ്മാണം പുരതഃ സ്ഥിതമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആലോചിച്ച്, ആ ഇരുവരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുമ്പിൽ നമസ്കരിച്ച് പറഞ്ഞു.
പുരുഷൈരമരാദ്യൈശ്ച മാനവൈര്മൃഗപക്ഷിഭിഃ । അവധ്യത്വം കൃപാസിന്ധോ ദേഹി നൌ വാഞ്ഛിതം വരമ്
"ദയാസാഗരനേ, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം നൽകണം: മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും പോലുള്ളവരും ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ കഴിയരുതേ."