തിഷ്ഠന്ത്വദ്യ സുരാഃ സര്വേ ഹന്മ്യഹം ഗദയാ കില । സര്വേ ബലിഭുജഃ കാമം ബലഹീനാഃ സദൈവ ഹി
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ നിന്നു കാണൂ, ഞാൻ ഈ ഗദകൊണ്ട് നിങ്ങളെ കൊല്ലും. ശക്തിയുള്ളവർക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ ചെയ്യാം, പക്ഷേ ബലഹീനർക്ക് എന്നും അതിനാവില്ല.'
ഇത്യുക്ത്വാസൌ ഗജാരൂഢം സമ്പ്രാപ്യ മദഗര്വിതഃ । ജഘാന ഗദയാ തൂര്ണം ബാഹുമൂലേ മഹാഭുജഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അഹങ്കാരത്തിൽ മദംകൂടി, മഹിഷൻ ആനമേൽ കയറി, വേഗത്തിൽ തന്റെ ഗദയാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഭുജത്തിന്റെ അടിയിൽ അടിച്ചു.
സോഽപി വജ്രേണ ഘോരേണ ചിച്ഛേദാശു ഗദാഞ്ച താമ് । പ്രഹര്തുകാമസ്ത്വരിതോ ജഗാമ മഹിഷം പ്രതി
അപ്പോൾ ദേവൻ ഭയങ്കരമായ വജ്രം ഉപയോഗിച്ച് ആ ഗദയെ ഉടനടി തകർത്തു. അവൻ അടിക്കാൻ ഉത്സുകനായി മഹിഷന്റെ നേരെ ഓടി.
ഹയാരിരപി കോപേന ഖഡ്ഗമാദായ സുപ്രഭമ് । യയാവിന്ദ്രം മഹാവീര്യം പ്രഹരിഷ്യന്നിവാന്തികമ്
കുതിരമുഖമുള്ള ശത്രുവും കോപത്തോടെ തെളിഞ്ഞ വാൾ എടുത്ത്, മഹാവീരനായ ഇന്ദ്രനെ അടിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അടുത്തെത്തി.
ബഭൂവ ച തയോര്യുദ്ധം സര്വലോകഭയാവഹമ് । ആയുധൈര്വിവിധൈസ്തത്ര മുനിവിസ്മയകാരകമ്
അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ യുദ്ധം എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. വിവിധ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ആ പോരാട്ടം മുനികൾക്കു അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി.
ചകാരാശു തദാ ദൈത്യോ മായാം മോഹകരീം കില । ശാമ്ബരീം സര്വലോകഘ്നീം മുനീനാമപി മോഹിനീമ്
അപ്പോൾ അസുരൻ വേഗത്തിൽ മായാജാലം കാട്ടി. ആ ശാംബരമായാജാലം എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതും, മുനികളെയും കുഴപ്പിപ്പിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
കോടിശോ മഹിഷാസ്തത്ര തദ്രൂപാസ്തത്പരാക്രമാഃ । ദദൃശുഃ സായുധാഃ സര്വേ നിഘ്നന്തോ ദേവവാഹിനീമ്
അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് മഹിഷന്മാർ, ഒരേ രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും ആയുധധാരികളായി, ദേവസൈന്യത്തെ സംഹരിക്കാനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മഘവാ വിസ്മിതസ്തത്ര ദൃഷ്ട്വാ താം ദൈത്യനിര്മിതാമ് । ബഭൂവാതിഭയോദ്വിഗ്നോ മായാം മോഹകരീം കില
മഘവാൻ ആ അസുരൻ സൃഷ്ടിച്ച മായാജാലം കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതവും അതിയായ ഭയവും അനുഭവിച്ചു.
വരുണോഽപി സുസന്ത്രസ്തസ്തഥൈവ ധനനായകഃ । യമോ ഹുതാശനഃ സൂര്യഃ ശീതരശ്മിര്ഭയാതുരഃ
വരുണനും ധനത്തിന്റെ അധിപനും യമനും അഗ്നിയും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എല്ലാം അതീവ ഭയത്താൽ വിറച്ചു.
പലായനപരാ സര്വേ ബഭൂവുര്മോഹിതാഃ സുരാഃ । ബ്രഹ്മവിഷ്ണമഹേശാനാം സ്മരണം ചക്രുരുദ്യതാഃ
അവിടെ ദേവന്മാർ എല്ലാം ഭ്രമിതരായി രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടി. അവർ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും മഹേശ്വരനെയും ഓർത്തു സഹായം തേടി.
തത്രാജഗ്മുശ്ച കാജേശാഃ സ്മൃതമാത്രാഃ സുരോത്തമാഃ । ഹംസതാര്ക്ഷ്യവൃഷാരൂഢാസ്ത്രാതുകാമാ വരായുധാഃ
അപ്പോൾ സൃഷ്ടിയുടെ, സംരക്ഷണത്തിന്റെ, സംഹാരത്തിന്റെ അധിപന്മാർ, ഹംസത്തിൽ, ഗരുഡയിൽ, കാളയിൽ കയറി, ഉത്തമായുധങ്ങൾ കൈവശമാക്കി രക്ഷിക്കാൻ അവിടെ എത്തി.
ശൌരിസ്താം മോഹിനീം ദൃഷ്ട്വാ സുദര്ശനമഥോജ്ജ്വലമ് । മുമോച തത്തേജസൈവ മായാ സാ വിലയം ഗതാ
ശൗരി ആ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന മായാജാലം കണ്ടപ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള സുദർശനചക്രം വിട്ടു. അതിന്റെ ശക്തിയാൽ ആ മായാജാലം നശിച്ചു.
വീക്ഷ്യ താന്മഹിഷസ്തത്ര സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരിണഃ । യോദ്ധുകാമഃ സമാദായ പരിഘം സമുപാദ്രവത്
ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ മഹിഷൻ കണ്ടു. യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് വലിയ ഒരു വടി എടുത്ത് മുന്നോട്ട് പായിച്ചു.
മഹിഷാഖ്യോ മഹാവീരഃ സേനാനീശ്ചിക്ഷുരസ്തഥാ । ഉഗ്രാസ്യശ്ചോഗ്രവീര്യശ്ച ദുദ്രുവുര്യുദ്ധകാമുകാഃ
മഹാവീരനായ മഹിഷൻ, സേനാനിയായ ചിക്ഷുരനും ഉഗ്രാസ്യനും ഉഗ്രശക്തിയുള്ളവരും എല്ലാം യുദ്ധത്തിന് ഉത്സുകരായി മുന്നോട്ട് പായിച്ചു.
അസിലോമാത്രിനേത്രശ്ച ബാഷ്കലോഽന്ധക ഏവ ച । ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ യുദ്ധകാമാ വിനിര്യയുഃ
അസിലോമൻ, ത്രിനേത്രൻ, ബാഷ്കലൻ, അന്ധകൻ എന്നിവരും മറ്റു പലരും യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
സന്നദ്ധാ ധൃതചാപാസ്തേ രഥാരൂഢാ മദോദ്ധതാഃ । പരിവവ്രുഃ സുരാന്സര്വാന്വൃകാ ഇവ സുവത്സകാന്
അവർ മുഴുവൻ കാവചം ധരിച്ചു, വില്ലുകൾ പിടിച്ചു, രഥങ്ങളിൽ കയറി, അഹങ്കാരത്തിൽ മദംകൂടി, ദേവന്മാരെ മുഴുവനും ചുറ്റി വളഞ്ഞു. അതു പോലെ തന്നെ, കൊച്ചുകിടാവുകളെ ചുറ്റുന്ന കൊത്തുപോലെയായിരുന്നു.
ബാണവൃഷ്ടിം തതശ്ചക്രുര്ദാനവാ മദഗര്വിതാഃ । സുരാശ്ചാപി തഥാ ചക്രുഃ പരസ്പരജിഘാംസവഃ
അപ്പോള് അഹങ്കാരത്തില് മദിച്ച ദാനവന്മാര് അമ്പുകള് മഴപെയ്യിച്ചതുപോലെ പ്രഹരിച്ചു. ദേവന്മാരും അതുപോലെ തന്നെ, പരസ്പരം നശിപ്പിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് അമ്പുകള് പ്രയോഗിച്ചു.
അന്ധകോ ഹരിമാസാദ്യ പഞ്ചബാണാഞ്ഛിലാശിതാന് । മുമോച വിഷസന്ദിഗ്ധാന്കര്ണാകൃഷ്ടാന്മഹാബലാന്
അന്ധകന് ഹരിയെ നേരിട്ട്, കല്ലുകൊണ്ടു മൂര്ച്ചയുള്ള വിഷം പുരട്ടിയ അഞ്ചു ശക്തമായ അമ്പുകള് കാതിലേക്കു വലിച്ച് വിട്ടു.
വാസുദേവോഽപ്യസംപ്രാപ്താന്വിശിഖാനാശുഗൈസ്തദാ । ചിച്ഛേദ താന്പുനഃ പഞ്ച മുമോച രിപുനാശനഃ
വാസുദേവന് ആ അമ്പുകള് തനിക്കെത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ തന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് ഉപയോഗിച്ച് അതിവേഗം വെട്ടി തകര്ത്തു. പിന്നെ ശത്രുനാശകനായ അവന് വീണ്ടും അഞ്ചു അമ്പുകള് വിട്ടു.
തയോഃ പരസ്പരം യുദ്ധം ബഭൂവ ഹരിദൈത്യയോഃ । ബാണാസിചക്രമുസലൈര്ഗദാശക്തിപരശ്വധൈഃ
ഹരിയും ദാനവനും തമ്മില് അമ്പ്, വാള്, ചക്രം, ഗദ, മുഷ്ടി, കുന്തം, പരശു എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു.
മഹേശാന്ധകയോര്യുദ്ധം തുമുലം ലോമഹര്ഷണമ് । പഞ്ചാശദ്ദിനപര്യന്തം ബഭൂവ ച പരസ്പരമ്
മഹേശനും അന്ധകനും തമ്മിലുള്ള ആ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചം ഉണര്ത്തുന്നതുമായ യുദ്ധം അമ്പത് ദിവസം തുടർന്നു.
ഇന്ദ്രബാഷ്കലയോസ്തദ്വന്മഹിഷാസുരരുദ്രയോഃ । യമത്രിനേത്രയോസ്തദ്വന്മഹാഹനുധനേശയോഃ
ഇന്ദ്രനും ബാഷ്കലനും, മഹിഷാസുരനും രുദ്രനും, യമനും ത്രിനേത്രനും, മഹാഹനുവും ധനേശനും തമ്മിലും അങ്ങനെ തന്നെ യുദ്ധം നടന്നു.
അസിലോമവരുണയോര്യുദ്ധം പരമദാരുണമ് । ഗരുഡം ഗദയാ ദൈത്യോ ജഘാന ഹരിവാഹനമ്
അസി-ലോമവര്ണ്ണന്മാരുടെ യുദ്ധം അത്യന്തം ഭയാനകമായിരുന്നു. ദാനവന് ഗദ ഉപയോഗിച്ച് ഹരിയുടെ വാഹനമായ ഗരുഡനെ അടിച്ചു.
സ ഗദാപാതഖിന്നാങ്ഗോ നിഃശ്വസന്നവതിഷ്ഠത । ശൌരിസ്തം ദക്ഷിണേനാശു ഹസ്തേന പരിസാന്ത്വയന്
ആ ഗദയുടെ പ്രഹരത്തില് ശരീരം ക്ഷീണിച്ച ഗരുഡന് വലിച്ചുപിടിച്ച് ശ്വാസം മുട്ടി നിന്നു. ധൈര്യശാലിയായവന് വലതുകൈ കൊണ്ട് അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
സ്ഥിരം ചകാര ദേവേശോ വൈനതേയം മഹാബലമ് । സമാകൃഷ്യ ധനുഃ ശാര്ങ്ഗം മുമോച വിശിഖാന്ബഹൂന്
ദേവന്മാരുടെ നാഥന് വലിയ ശക്തിയുള്ള വിനതയുടെ പുത്രനെ സ്ഥിരമാക്കി, ശാരംഗം വലിച്ച് അനേകം അമ്പുകള് വിട്ടു.
അന്ധകോപരി കോപേന ഹന്തുകാമോ ജനാര്ദനഃ । ദാനവോഽപി ച താന്വാണാംശ്ചിച്ഛേദ സ്വശരൈഃ ശിതൈഃ
ജനാര്ദ്ദനന് കോപത്തോടെ അന്ധകനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് അമ്പുകള് അവന്റെ മേല് വിട്ടു. പക്ഷേ, ദാനവന് തന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവയെല്ലാം വെട്ടി തകര്ത്തു.
പഞ്ചാശദ്ഭിര്ഹരിം കോപാജ്ജഘാന ച ശിലാശിതൈഃ । വാസുദേവോഽപി താംസ്തൂര്ണം വഞ്ചയിത്വാ ശരോത്തമാന്
അന്ധകന് കോപത്തില് ഹരിയെ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് അമ്പത് എണ്ണം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. പക്ഷേ വാസുദേവന് അതിവേഗം ആ മികച്ച അമ്പുകള് ഒഴിവാക്കി.
ചക്രം മുമോച വേഗേന സഹസ്രാരം സുദര്ശനമ് । ത്യക്തം സുദര്ശനം ദൂരാത്സ്വചക്രേണ ന്യവാരയത്
അവന് ആയിരം അറ്റങ്ങളുള്ള പ്രകാശമുള്ള സുദര്ശന ചക്രം വേഗത്തില് വിട്ടു. പക്ഷേ ദാനവന് ദൂരത്ത് നിന്ന് തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ആ സുദര്ശനത്തെ തടഞ്ഞു.
നനാദ ച മഹാരാജ ദേവാന്സമ്മോഹയന്നിവ । ദൃഷ്ട്വാ തു വിഫലം ജാതം ചക്രം ദേവസ്യ ശാര്ങ്ഗിണഃ
അവന് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കൂവിയ്ക്കുന്നു, ദേവന്മാരെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ. അമ്പുവഹിച്ച ദേവന്റെ ചക്രം ഫലപ്രദമല്ലാതായത് കണ്ടു.
ജഗ്മുഃ ശോകം സുരാഃ സര്വേ ജഹര്ഷുര്ദാനവാസ്തഥാ । വാസുദേവോഽപി തരസാ ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഞ്ഛുചാവൃതാന്
അക്കാര്യത്തില് ദേവന്മാര് എല്ലാവരും ദുഃഖത്തിലായി, ദാനവന്മാര് സന്തോഷിച്ചു. ദേവന്മാര് ദുഃഖത്തില് ആകുന്നത് കണ്ട വാസുദേവന് ഉടനെ പ്രവര്ത്തിച്ചു.