ന തേഽത്ര ദൂഷണം കിഞ്ചിദ്ഭവിതവ്യേ ശചീപതേ । സുഖം വാ യദി വാ ദുഃഖം വിഹിതം ച ഭവിഷ്യതി
ഇവിടെ നിന്നിൽ ഒരു കുറ്റവും ഇല്ല, ശചീപതേ; സന്തോഷമോ ദുഃഖമോ വരുമെങ്കിൽ, അത് വിധിയനുസരിച്ചായിരിക്കും.
ന മയാ തത്പരിജ്ഞാതം ഭാവി ദുഃഖം സുഖം തഥാ । യദ്ഭാര്യാഹരണേ പ്രാപ്തം പുരാ വാസവ വേത്സി ഹി
എന്ത് സന്തോഷമോ ദുഃഖമോ വരുമെന്ന് ഞാൻ മുമ്പ് അറിയില്ലായിരുന്നു, വാസവാ, നിന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സംഭവിച്ചതു പോലെ.
ശശിനാ മേ ഹൃതാ ഭാര്യാ മിത്രേണാമിത്രകര്ശന । സ്വാശ്രമസ്ഥേന സമ്പ്രാപ്തം ദുഃഖം സര്വസുഖാപഹമ്
എന്റെ ഭാര്യയെ ചന്ദ്രൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അപഹരിച്ചു, ശത്രുക്കളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നവനേ; അതിനാൽ എന്റെ എല്ലാ സന്തോഷവും ഇല്ലാതാക്കി ദുഃഖം എന്നെ ബാധിച്ചു.
ബുദ്ധിമാന്സര്വലോകേഷു വിദിതോഽഹം സുരാധിപ । ക്വ മേ ഗതാ തദാ വുദ്ധിര്യദാ ഭാര്യാ ഹൃതാ ബലാത്
എനിക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ബുദ്ധിമാൻ എന്ന പേരുണ്ട്, ദേവേന്ദ്രാ; പക്ഷേ, എന്റെ ഭാര്യ ബലാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ബുദ്ധി എവിടെയായിരുന്നു?
തസ്മാദുപായഃ കര്തവ്യോ ബുദ്ധിമദ്ഭിഃ സദാ നരൈഃ । കാര്യസിദ്ധിഃ സദാ നൂനം ദൈവാധീനാ സുരാധിപ
അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും മാർഗ്ഗം കാണേണ്ടതാണ്; എങ്കിലും, യാതൊരു കാര്യത്തിലും വിജയമോ പരാജയമോ ദൈവത്തിന്റെ കൈയിലാണു, ദേവേന്ദ്രാ.
വ്യാസ ഉവാച തച്ഛ്രുത്വാ വചനം സത്യം ഗുരോഃ സാര്ഥം ശചീപതിഃ । ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗത്വാ നത്വാ വചനമബ്രവീത്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഗുരുവിന്റെ സത്യവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശചിയുടെ ഭർത്താവ് ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്രയിച്ച് വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു.
പിതാമഹ സുരാധ്യക്ഷ ദൈത്യോ മഹിഷസംജ്ഞകഃ । ഗ്രഹീതുകാമഃ സ്വര്ഗം മേ ബലോദ്യോഗം കരോത്യലമ്
പിതാമഹാ, ദേവന്മാരുടെ അധ്യക്ഷനേ, മഹിഷൻ എന്ന പേരിലുള്ള ദാനവൻ എന്റെ സ്വർഗ്ഗം പിടിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് വലിയ ശ്രമം നടത്തുന്നു.
അന്യേ ച ദാനവാഃ സര്വേ തത്സൈന്യം സമുപസ്ഥിതാഃ । യോദ്ധുകാമാ മഹാവീര്യാഃ സര്വേ യുദ്ധവിശാരദാഃ
മറ്റുള്ള എല്ലാ ദാനവന്മാരും അവന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവർ എല്ലാവരും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, ശക്തന്മാരും, യുദ്ധത്തിൽ നിപുണന്മാരുമാണ്.
തേനാഹം ഭീതഭീതോഽസ്മി ത്വത്സകാശമിഹാഗതഃ । സര്വജ്ഞോഽസി മഹാപ്രാജ്ഞ സാഹായ്യം കര്തുമര്ഹസി
അതിനാൽ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ട് ഇവിടെ നിന്നോടു വന്നിരിക്കുന്നു; നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനും മഹാബുദ്ധിമാനുമാണ്, എനിക്ക് സഹായം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ബ്രഹ്മോവാച ഗച്ഛാമഃ സര്വ ഏവാദ്യ കൈലാസം ത്വരിതാ വയമ് । ശങ്കരം പുരതഃ കൃത്വാ വിഷ്ണും ച ബലിനാം വരമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: നാം എല്ലാവരും ഇന്ന് തന്നെ വേഗത്തിൽ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോകാം; മുന്നിൽ ശങ്കരനെയും, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണുവിനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു.
തതോ യുദ്ധം പ്രകര്തവ്യം സര്വൈഃ സുരഗണൈഃ സഹ । മിലിത്വാ മന്ത്രമാധായ ദേശം കാലം വിചിന്ത്യ ച
അതിനുശേഷം, എല്ലാ ദേവതകളും ഒന്നിച്ച് കൂടിച്ചേർന്ന്, ആലോചന നടത്തി, സ്ഥലം സമയവും പരിഗണിച്ച് യുദ്ധം നടത്തണം.
ബലാബലമവിജ്ഞായ വിവേകമപഹായ ച । സാഹസം തു പ്രകുര്വാണോ നരഃ പതനമൃച്ഛതി
സ്വന്തം ശക്തിയും ദൗർബല്യവും അറിയാതെ, വിവേകം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആരെങ്കിലും അവധാരിതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവൻ നാശം നേരിടും.
വ്യാസ ഉവാച തന്നിശമ്യ സഹസ്രാക്ഷഃ കൈലാസം നിര്ജഗാമ ഹ । ബ്രഹ്മാണം പുരതഃ കൃത്വാ ലോകപാലസമന്വിതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇതു കേട്ടശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം കൈലാസിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തുഷ്ടാവ ശങ്കരം ഗത്വാ വേദമന്ത്രൈര്മഹേശ്വരമ് । പ്രസന്നം പുരതഃ കൃത്വാ യയൌ വിഷ്ണുപുരം പ്രതി
അവൻ മഹേശ്വരനായ ശങ്കരനെ വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു; അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ശേഷം, അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു വിഷ്ണുപുരത്തേക്കു നീങ്ങി.
സ്തുത്വാ തം ദേവദേവേശം കാര്യം പ്രോവാച ചാത്മനഃ । മഹിഷാത്തദ്ഭയം ചോഗ്രം വരദാനമദോദ്ധതാത്
ദേവദേവനായ അവനെ സ്തുതിച്ചശേഷം, തനിക്കുള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു; മഹിഷൻ ലഭിച്ച വരത്താൽ അഹങ്കാരത്തോടെ ഉണ്ടാക്കിയ ഭയത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്.
തദാകര്ണ്യ ഭയം തസ്യ വിഷ്ണുര്ദേവാനുവാച ഹ । കരിഷ്യാമോ വയം യുദ്ധം ഹനിഷ്യാമസ്തു ദുര്ജയമ്
അവന്റെ ഭയം കേട്ട വിഷ്ണു ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "നാം യുദ്ധം ചെയ്യും; ആ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനെ നാം കൊല്ലും."
വ്യാസ ഉവാച ഇതി തേ നിശ്ചയം കൃത്വാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഹരീശ്വരാഃ । സ്വാനി സ്വാനി സമാരുഹ്യ വാഹനാനി യയുഃ സുരാഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ തീരുമാനമെടുത്ത് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ഹരൻ എന്ന ഈശ്വരൻ എന്നിവർ തങ്ങളുടെ താന്താന്റെ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി ദേവന്മാർ പുറപ്പെട്ടു.
ബ്രഹ്മാ ഹംസസമാരൂഢോ വിഷ്ണര്ഗരുഡവാഹനഃ । ശങ്കരോ വൃഷഭാരൂഢോ വൃത്രഹാ ഗജസംസ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മാവ് ഹംസം കയറി, വിഷ്ണു ഗരുഡനിൽ, ശങ്കരൻ കാളയിൽ, വൃത്രനെ കൊല്ലുന്നവൻ ആനയിൽ ഇരുന്നു.
മയൂരവാഹനഃ സ്കന്ദോ യമോ മഹിഷവാഹനഃ । കൃത്വാ സൈന്യസമായോഗം യാവത്തേ നിര്യയുഃ സുരാഃ
സ്കന്ദൻ മയിലിൽ കയറി, യമൻ മഹിഷത്തിൽ കയറി; സൈന്യങ്ങൾ ചേര്ത്ത് ദേവന്മാർ പുറപ്പെട്ടു.
താവദ്ദൈത്യബലം പ്രാപ്തം ദൃപ്തം മഹിഷപാലിതമ് । തത്രാഭൂത്തുമുലം യുദ്ധം ദേവദാനവസൈന്യയോഃ
അവിടെ മഹിഷൻ നയിച്ച അഹങ്കാരമുള്ള ദൈത്യസൈന്യം എത്തി; അപ്പോൾ ദേവസൈന്യത്തെയും ദാനവസൈന്യത്തെയും ഇടയിൽ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
ബാണൈഃ ഖഡ്ഗൈസ്തഥാ പ്രാസൈര്മുസലൈശ്ച പരശ്വധൈഃ । ഗദാഭിഃ പട്ടിശൈഃ ശൂലൈശ്ചക്രൈശ്ച ശക്തിതോമരൈഃ
അവരിൽ ചിലർ അമ്പുകളും വാളുകളും കുനികളും മുത്തികളും പരശുകളും ഗദകളും പട്ടിശകളും കുന്തങ്ങളും ചക്രങ്ങളും ശക്തികളും തുമരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു,
മുദ്ഗരൈര്ഭിന്ദിപാലൈശ്ച ഹലൈശ്ചൈവാതിദാരുണൈഃ । അന്യൈശ്ച വിവിധൈരസ്ത്രൈര്നിജഘ്നുസ്തേ പരസ്പരമ്
മുത്ഗരങ്ങൾ, ഭിന്ദിപാലങ്ങൾ, ഭയങ്കരമായ ഉഴവുപലങ്ങൾ, മറ്റു പലവിധ ആയുധങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും അവർ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
സേനാനീശ്ചിക്ഷുരസ്തസ്യ ഗജാരൂഢോ മഹാബലഃ । മഘവന്തം പഞ്ചഭിസ്തൈഃ സായകൈഃ സമതാഡയത്
ആ സൈന്യാധിപനായ ചിക്ഷുരൻ, മഹാബലശാലിയായവൻ, ആനയിൽ കയറി, മഘവാനെ അഞ്ചു വേഗത്തിലുള്ള അമ്പുകളാൽ ആക്രമിച്ചു.
തുരാഷാഡപി താംശ്ഛിത്ത്വാ ബാണൈര്ബാണാംസ്ത്വരാന്വിതഃ । ഹൃദയേ ചാര്ധചന്ദ്രേണ താഡയാമാസ തം കൃതീ
പക്ഷേ, തുരാഷാഡൻ അതിവേഗത്തിൽ ആ അമ്പുകൾ തന്റേതുകൊണ്ട് വെട്ടിമാറ്റി, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അടിച്ചു.
ബാണാഹതസ്തു സേനാനീഃ പ്രാപ മൂര്ച്ഛാം ഗജോപരി । കരിണം വജ്രഘാതേന സ ജഘാന കരേ തതഃ
അമ്പ് ബാധിച്ച സൈന്യാധിപൻ ആനയുടെ മേൽ ബോധംകെട്ടു വീണു; ഉടനെ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് ആ ആനയെ അടിച്ചു.
തദ്വജ്രാഭിഹതോ നാഗോ ഭഗ്നഃ സൈന്യം ജഗാമ ഹ । ദൃഷ്ട്വാ തം ദൈത്യരാട് കുദ്ധോ ബിഡാലാഖ്യമഥാബ്രവീത്
വജ്രം ബാധിച്ച ആന തകർന്നു സൈന്യത്തിലേക്ക് ഓടി; അത് കണ്ട ദൈത്യാധിപൻ കോപത്തോടെ ബിഡാലെന്നവനോട് പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വീര മഹാബാഹോ ജഹീന്ദ്രം മദഗര്വിതമ് । വരുണാദീന്പരാന്ദേവാന്ഹത്വാഽഽഗച്ഛ മമാന്തികമ്
"വീരനായ നീ, വലിയ കൈകളുള്ളവനേ, അഹങ്കാരമുള്ള ഇന്ദ്രനെ കൊല്ല്; വരുണനും മറ്റ് ദേവന്മാരെയും കൊല്ലി എന്റെ അടുക്കൽ വരിക."
വ്യാസ ഉവാച തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ബിഡാലാഖ്യോ മഹാബലഃ । ആരുഹ്യ വാരണം മത്തം ജഗാമ ത്രിദശാധിപമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ബിഡാലൻ, മഹാബലശാലിയായവൻ, കാട്ടുപിടിച്ച ആനയിൽ കയറി ദേവാധിപന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
വാസവസ്തം സമായാന്തം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധസമന്വിതഃ । ജഘാന വിശിഖൈസ്തീക്ഷൌരാശീവിഷസമപ്രഭൈഃ
അവൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട വാസവൻ, കോപത്തോടെ, വിഷമുള്ള പാമ്പുപോലെയുള്ള തീവ്രമായ അമ്പുകളാൽ അവനെ ആക്രമിച്ചു.
സ തു ഛിത്ത്വാ ശരാംസ്തൂര്ണം സ്വശരൈശ്ചാപനിഃസൃതൈഃ । പഞ്ചാശദ്ഭിര്ജഘാനാശു വാസവഞ്ച ശിലീമുഖൈഃ
പക്ഷേ, അവൻ അതിവേഗത്തിൽ ആ അമ്പുകൾ തന്റേതുകൊണ്ട് വെട്ടിമാറ്റി, അമ്പുകളിൽ കല്ല് അറ്റമുള്ള അമ്പുകളാൽ വാസവനെ അമ്പതുവട്ടം അടിച്ചു.