പൃഷ്ഠതസ്തു ഗതസ്തത്ര മഹിഷഃ കാമപീഡിതഃ । കാമയാനസ്തു താം കാമീ ബലവീര്യമദോദ്ധതഃ
പക്ഷേ, കാമാസക്തനായ ആ മഹിഷന് അവളെ പിന്തുടര്ന്നു അവിടെയെത്തി. അവളെ സ്വന്തമാക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച്, ശക്തിയും കാമവും നിറഞ്ഞവനായി അവളെ തേടി.
രുദതീ സാ ഭൃശം ദീനാ ദൃഷ്ടാ യക്ഷൈര്ഭയാതുരാ । ധാവമാനം ച തം വീക്ഷ്യ യക്ഷാസ്ത്രാതും സമായയുഃ
ആ മഹിഷി ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും കരയുമ്പോള് യക്ഷന്മാര് അവളെ കണ്ടു. ആ മഹിഷന് ഓടിയെത്തുന്നത് കണ്ട യക്ഷന്മാര് അവളെ രക്ഷിക്കാന് മുന്നോട്ട് വന്നു.
യുദ്ധം സമഭവദ് ഘോരം യക്ഷാണാം ച ഹയാരിണാ । ശരേണ താഡിതസ്തൂര്ണം പപാത ധരണീതലേ
യക്ഷന്മാരും ആ മഹിഷനും തമ്മില് ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു. വേഗത്തില് ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട മഹിഷന് നിലത്ത് വീണു.
മൃതം രമ്ഭം സമാനീയ യക്ഷാസ്തേ പരമം പ്രിയമ് । ചിതായാം രോപയാമാസുസ്തസ്യ ദേഹസ്യ ശുദ്ധയേ
മരിച്ച റംഭനെ യക്ഷന്മാര് കൊണ്ടുവന്നു. അവര്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനായതിനാല്, അവന്റെ ശരീരം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ചിതയില് വെച്ചു.
മഹിഷീ സാ പതിം ദൃഷ്ട്വാ ചിതായാം രോപിതം തദാ । പ്രവേഷ്ടും സാ മതിം ചക്രേ പതിനാ സഹ പാവകമ്
ഭര്ത്താവിനെ ചിതയില് കിടത്തിയിരിക്കുന്നതും കണ്ട മഹിഷി, ഭര്ത്താവിനൊപ്പം അഗ്നിയില് ചാടാന് മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
വാര്യമാണാപി യക്ഷൈഃ സാ പ്രവിവേശ ഹുതാശനമ് । ജ്വാലാമാലാകുലം സാധ്വീ പതിമാദായ വല്ലഭമ്
യക്ഷന്മാര് തടഞ്ഞിട്ടും, ആ വിശുദ്ധയായ ഭാര്യ അഗ്നിജ്വാലകള് ചുറ്റിയ ചിതയില് കയറിപ്പോയി, ഭര്ത്താവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
മഹിഷസ്തു ചിതാമധ്യാത്സമുത്തസ്ഥൌ മഹാബലഃ । രമ്ഭോഽപ്യന്യദ്വപുഃ കൃത്വാ നിഃസൃതഃ പുത്രവത്സലഃ
മഹാബലശാലിയായ മഹിഷൻ ചിതയിലെ നടുവിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ രംഭനും മറ്റൊരു രൂപം എടുത്ത് പുറത്തുവന്നു.
രക്തബീജോഽപ്യസൌ ജാതോ മഹിഷോഽപി മഹാബലഃ । അഭിഷിക്തസ്തു രാജ്യേഽസൌ ഹയാരിരസുരോത്തമൈഃ
അവിടെ രക്തബീജനും മഹാബലശാലിയായ മഹിഷനും ജനിച്ചു. അശ്വമുഖങ്ങളായ അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഏവം സ മഹിഷോ ജാതോ രക്തബീജശ്ച വീര്യവാന് । അവധ്യസ്തു സുരൈര്ദൈത്യൈര്മാനവൈശ്ച നൃപോത്തമ
ഇങ്ങനെ മഹിഷനും വീര്യശാലിയായ രക്തബീജനും ജനിച്ചു. ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും അവൻ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായിരുന്നു, മഹാരാജാവേ.
ഇത്യേതത്കഥിതം രാജന് ജന്മ തസ്യ മഹാത്മനഃ । വരപ്രദാനഞ്ച തഥാ പ്രോക്തം സര്വം സവിസ്തരമ്
രാജാവേ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ ജനനവും അവന് ലഭിച്ച വരവും എല്ലാം വിശദമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഭഗവതീമാഹാത്മ്യേ ദൈത്യസൈന്യോദ്യോഗഃ വ്യാസ ഉവാച ഏവം സ മഹിഷോ നാമ ദാനവോ വരദര്പിതഃ । പ്രാപ്യ രാജ്യം ജഗത്സര്വം വശേ ചക്രേ മഹാബലഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച മഹിഷാസുരൻ രാജ്യം സ്വന്തമാക്കി, തന്റെ മഹാശക്തിയാൽ ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കി.
പൃഥിവീം പാലയാമാസ സാഗരാന്താം ഭുജാര്ജിതാമ് । ഏകച്ഛത്രാം നിരാതങ്കാം വൈരിവര്ഗവിവര്ജിതാമ്
സമുദ്രങ്ങൾ അതിരായ ഭൂമി തന്റെ ഭുജബലത്തിൽ നേടി, ഒരൊറ്റ ഭരണത്തിൽ, ഭയമില്ലാതെ, ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതെ അവൻ ഭരിച്ചു.
സേനാനീശ്ചിക്ഷുരസ്തസ്യ മഹാവീര്യോ മദോത്കടഃ । ധനാധ്യക്ഷസ്തഥാ താമ്രഃ സേനായുതസമാവൃതഃ
അവന്റെ സൈന്യാധിപൻ വലിയ വീര്യശാലിയും അഹങ്കാരിയുമായ ചിക്ഷുര് ആയിരുന്നു. ധനസംഭാരത്തിന്റെ ചുമതല താംരനു, അനേകം സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ.
അസിലോമാ തഥോദര്കോ ബിഡാലാഖ്യശ്ച ബാഷ്കലഃ । ത്രിനേത്രോഽഥ തഥാ കാലബന്ധകോ ബലദര്പിതഃ
അസിലോമൻ, ഉദർക്കൻ, ബിഡാല എന്ന ബാഷ്കലൻ, ത്രിനേത്രൻ, കാലബന്ധകൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ശക്തിയിൽ അഭിമാനമുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ സൈന്യയുതാഃ സര്വേ ദാനവാ മേദിനീം തദാ । ആവൃത്യ സംസ്ഥിതാഃ കാമമൃദ്ധാം സാഗരമേഖലാമ്
ഈ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളുമായി സമുദ്രം ചുറ്റിയ സമൃദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ ഇഷ്ടം പോലെ അധിഷ്ഠിതരായി.
കരദാശ്ച കൃതാഃ സര്വേ ഭൂമിപാലാഃ പുരാതനാഃ । നിഹതാ യേ ബലോദഗ്രാഃ ക്ഷാത്രധര്മവ്യവസ്ഥിതാഃ
പഴയ ഭൂമിപാലകർ എല്ലാവരും കരം കൊടുക്കേണ്ടവരായി. ശക്തിയും ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരായവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ബ്രാഹ്മണാ വശഗാ ജാതാ യജ്ഞഭാഗസമര്പകാഃ । മഹിഷസ്യ മഹാരാജ നിഖിലേ ക്ഷിതിമണ്ഡലേ
മഹിഷന്റെ രാജ്യത്തിൽ മുഴുവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനു കീഴിലായി, യാഗഭാഗങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു.
ഏകാതപത്രം തദ്രാജ്യം കൃത്വാ സ മഹിഷാസുരഃ । സ്വര്ഗം ജേതും മനശ്ചക്രേ വരദാനേന ഗര്വിതഃ
ഒറ്റ കുടക്കീഴിൽ രാജ്യം ഒന്നാക്കി, വരം ലഭിച്ചതിന്റെ അഭിമാനത്തിൽ മഹിഷാസുരൻ സ്വർഗം കീഴടക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
പ്രണിധിം പ്രേഷയാമാസ ഹയാരിസ്തു ശചീപതിമ് । സ സന്ദേശഹരം ശീഘ്രമാഹൂയോവാച ദൈത്യരാട്
അപ്പോൾ ഹയാരി ശചീപതിയിലേക്കൊരു ചാരനെ അയച്ചു. ദാനവരാജാവ് ദൂതനെ വേഗത്തിൽ വിളിച്ചു വരുത്തി പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വീര മഹാബാഹോ ദൂതത്വം കുരു മേഽനഘ । ബ്രൂഹി ശക്രം ദിവം ഗത്വാ നിഃശങ്കഃ സുരസന്നിധൌ
വീരനായവനേ, നീ എന്റെ ദൂതനായി ഭയമില്ലാതെ ദേവസഭയിൽ സ്വർഗത്തിൽ പോയി ശക്രനോടു പറയുക.
മുഞ്ച സ്വര്ഗം സഹസ്രാക്ഷ യഥേഷ്ടം ഗച്ഛ മാ ചിരമ് । സേവാം വാ കുരു ദേവേശ മഹിഷസ്യ മഹാത്മനഃ
സഹസ്രാക്ഷനേ, നീ സ്വർഗം വിട്ട് ഇഷ്ടം പോലെ എവിടേക്കും പോകുക, അല്ലെങ്കിൽ മഹാത്മാവായ മഹിഷന്റെ സേവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.
സ ത്വാം സംരക്ഷയേന്നൂനം രാജാ ശരണമാഗതമ് । തസ്മാത്ത്വം ശരണം യാഹി മഹിഷസ്യ ശചീപതേ
നീ ശരണം തേടിയാൽ രാജാവ് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കും. അതുകൊണ്ട് ശചീപതിയേ, മഹിഷനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുക.
നോചേദ്വജ്രം ഗഹാണാശു യുദ്ധായ ബലസൂദന । പൂര്വൈര്ജിതോഽസി ചാസ്മാകം ജാനാമി തവ പൌരുഷമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ബലസൂദനനേ, വജ്രായുധം എടുക്കി യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാകൂ. മുമ്പ് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ജയിച്ചിട്ടില്ലേ, നിന്റെ ശക്തി എനിക്കറിയാം.
അഹല്യാജാര വിജ്ഞാതം ബലം തേ സുരസങ്ഘപ । യുധ്യസ്വ വ്രജ വാ കാമം യത്ര തേ രമതേ മനഃ
ദേവഗണങ്ങളുടെ നായകനേ, അഹല്യയുമായി ഉണ്ടായ സംഭവത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ ശക്തി അറിയാം. യുദ്ധം ചെയ്യുക, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകൂ.
വ്യാസ ഉവാച തച്ഛുത്വാ വചനം തസ്യ ശക്രഃ ക്രോധസമന്വിതഃ । ഉവാച തം നൃപശ്രേഷ്ഠ സ്മിതപൂര്വം വചസ്തദാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ, രാജാവേ, ആദ്യം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന ജാനേഽഹം സുമന്ദാത്മന് യതസ്ത്വം മദദര്പിതഃ । ചികിത്സാം സംകരിഷ്യാമി രോഗസ്യാസ്യ പ്രഭോസ്തവ
നിനക്ക് വളരെ മന്ദബുദ്ധിയാണല്ലോ, നീ എനിക്ക് ആശ്രയമെന്നു ഭാവിച്ച് ഇങ്ങനെ അഹങ്കരിക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. നിന്റെ പ്രഭുവിന്റെ ഈ രോഗത്തിന് ഞാൻ ചികിത്സ ഒരുക്കും.
അതഃ പരം കരിഷ്യാമി മൂലസ്യാസ്യ നിമൂലനമ് । ഗച്ഛ ദൂത തഥാ ബ്രൂഹി തസ്യാഗ്രേ മമ ഭാഷിതമ്
ഇതിനു ശേഷം ഞാൻ ഈ കാര്യം മുഴുവൻ 根ംപൊട്ടി തീർക്കും. ദൂതാ, നീ പോയി എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞുകൊടു.
ശിഷ്ടൈര്ദൂതാ ന ഹന്തവ്യാസ്തസ്മാത്ത്വാം വിസൃജാമ്യഹമ് । യുദ്ധേച്ഛാ ചേത്സമാഗച്ഛ ത്വരിതോ മഹിഷീസുത
സദാചാരമുള്ളവരുടെ ദൂതന്മാരെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടയക്കുന്നു. യുദ്ധം ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, മഹിഷിയുടെ മകനേ, ഉടൻ വരട്ടെ.
ഹയാരേ ത്വദ്ബലം ജ്ഞാതം തൃണാദസ്ത്വം ജഡാകൃതിഃ । ശൃങ്ഗയോസ്തേ കരിഷ്യാമി സുദൃഢം ച ശരാസനമ്
നിന്റെ ശക്തി ഞാൻ കണ്ടു; നീ പുല്ലിനേക്കാൾ വിലയില്ലാത്തവനാണ്. നിന്റെ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ടു ഞാൻ ഒരു ദൃഢമായ വില്ലുണ്ടാക്കും.
ദര്പഃ ശൃങ്ഗബലാത്തേഽസ്തി വിദിതം കാരണം മയാ । വിഷാണേ തേ പരിച്ഛിദ്യ സംഹരിഷ്യാമി തദ് ബലമ്
നിന്റെ അഹങ്കാരം കൊമ്പിന്റെ ബലത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്, അതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് അറിയാം. നിന്റെ കൊമ്പ് വെട്ടി മാറ്റി ആ ശക്തി ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും.