യസ്യാം ചിത്തം തു രമ്ഭ ത്വം പ്രമദായാം കരിഷ്യസി । തസ്യാം പുത്രോ മഹാഭാഗ ഭവിഷ്യതി ബലാധികഃ
റംഭേ, നിന്റെ മനസ്സ് ഏത് സ്ത്രീയിലേക്കാണ് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്, അവളിലാണ്, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നിന്റെ മകന് ജനിക്കുന്നത്. അവന് എല്ലാവരെയുംക്കാള് ശക്തിയുള്ളവനാകും.
വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുക്തോ വഹ്നിനാ രമ്ഭോ വചനം ചിത്തരഞ്ജനമ് । ശ്രുത്വാ പ്രണമ്യ പ്രയയൌ വഹ്നിം തം ദാനവോത്തമഃ
വ്യാസന് പറയുന്നു: അഗ്നി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് റംഭന് ആ വാക്കുകള് കേട്ട് ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, അഗ്നിയെ വിടച്ച് ആ മഹത്തായ അസുരന് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
യക്ഷൈഃ പരിവൃതം സ്ഥാനം രമണീയം ശ്രിയാന്വിതമ് । ദൃഷ്ട്വാ ചക്രേ തദാ ഭാവം മഹിഷ്യാം ദാനവോത്തമഃ
യക്ഷന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹരവും സമൃദ്ധിയുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥലം കണ്ട റംഭന് അവിടെ ഒരു മഹിഷിയിലേക്കാണ് മനസ്സ് ആഗ്രഹത്തോടെ തിരിഞ്ഞത്.
മത്തായാം രൂപപൂര്ണായാം വിഹായാന്യാഞ്ച യോഷിതമ് । സാ സമാഗാച്ച തരസാ കാമയന്തീ മുദാന്വിതാ
ആ മഹിഷി മദം നിറഞ്ഞവളും സൗന്ദര്യത്തില് സമ്പൂര്ണ്ണയുമായിരുന്നു. അവള് മറ്റു സ്ത്രീകളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആഗ്രഹത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും റംഭനോടൊപ്പം ചേര്ന്നു.
രമ്ഭോഽപി ഗമനം ചക്രേ ഭവിതവ്യപ്രണോദിതഃ । സാ തു ഗര്ഭവതീ ജാതാ മഹിഷീ തസ്യ വീര്യതഃ
റംഭന് വിധിയുടെ പ്രേരണയാല് അവളോടൊപ്പം ചേർന്നു. അവന്റെ ശക്തിയാല് ആ മഹിഷി ഗര്ഭിണിയായി.
താം ഗൃഹീത്വാഥ പാതാലം പ്രവിവേശ മനോഹരമ് । മഹിഷേഭ്യശ്ച താം രക്ഷന്പ്രിയാമനുമതാം കില
അവളെ കൈപ്പിടിച്ച്, ആ മനോഹരമായ പാതാളത്തിലേക്ക് റംഭന് കടന്നു. മഹിഷികളില് നിന്ന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ അവളുടെ സമ്മതത്തോടുകൂടി സംരക്ഷിച്ചു.
കദാചിന്മഹിഷശ്ചാന്യഃ കാമാര്തസ്താമുപാദ്രവത് । സ്വയമാഗത്യ തം ഹന്തും ദാനവഃ സമുപാദ്രവത്
ഒരു ദിവസം, മറ്റൊരു മഹിഷന് കാമാസക്തനായി അവളെ ആക്രമിച്ചു. അവനെ കൊല്ലാന് റംഭന് സ്വയം അവിടെ എത്തി.
സ്വരക്ഷാര്ഥം സമാഗത്യ മഹിഷം സമതാഡയത് । സോഽപി തം നിജഘാനാശു ശൃങ്ഗാഭ്യാം കാമമോഹിതഃ
സ്വയം സംരക്ഷിക്കാന് റംഭന് ആ മഹിഷിയെ അടിച്ചു. പക്ഷേ, കാമമോഹിതനായ ആ മഹിഷന് തന്റെ മൂര്ദ്ധന്യമായ കൊമ്പുകള് കൊണ്ട് റംഭനെ ഉടന് തന്നെ കൊല്ലി.
താഡിതസ്തേന തീക്ഷ്ണാഭ്യാം ശൃങ്ഗാഭ്യാം ഹൃദയേ ഭൃശമ് । ഭൂമൌ പപാത തരസാ മമാര ച വിമൂര്ച്ഛിതഃ
ആ മഹിഷന് കഠിനമായ കൊമ്പുകള് കൊണ്ട് ഹൃദയത്തില് തീവ്രമായി അടിച്ചതിനാല് റംഭന് ശക്തിയായി നിലത്ത് വീണു, അവബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിച്ചു.
മൃതേ ഭര്തരി സാ ദീനാ ഭയാര്താ വിദ്രുതാ ഭൃശമ് । സാ വേഗാത്തം വടം പ്രാപ്യ യക്ഷാണാം ശരണം ഗതാ
ഭര്ത്താവ് മരിച്ചതോടെ, ആ മഹിഷി ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും കുലുങ്ങി ഓടി. വേഗത്തില് ഓടി ഒരു ആല്മരത്തിന് സമീപം എത്തി, യക്ഷന്മാരെ ആശ്രയിച്ചു.
പൃഷ്ഠതസ്തു ഗതസ്തത്ര മഹിഷഃ കാമപീഡിതഃ । കാമയാനസ്തു താം കാമീ ബലവീര്യമദോദ്ധതഃ
പക്ഷേ, കാമാസക്തനായ ആ മഹിഷന് അവളെ പിന്തുടര്ന്നു അവിടെയെത്തി. അവളെ സ്വന്തമാക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച്, ശക്തിയും കാമവും നിറഞ്ഞവനായി അവളെ തേടി.
രുദതീ സാ ഭൃശം ദീനാ ദൃഷ്ടാ യക്ഷൈര്ഭയാതുരാ । ധാവമാനം ച തം വീക്ഷ്യ യക്ഷാസ്ത്രാതും സമായയുഃ
ആ മഹിഷി ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും കരയുമ്പോള് യക്ഷന്മാര് അവളെ കണ്ടു. ആ മഹിഷന് ഓടിയെത്തുന്നത് കണ്ട യക്ഷന്മാര് അവളെ രക്ഷിക്കാന് മുന്നോട്ട് വന്നു.
യുദ്ധം സമഭവദ് ഘോരം യക്ഷാണാം ച ഹയാരിണാ । ശരേണ താഡിതസ്തൂര്ണം പപാത ധരണീതലേ
യക്ഷന്മാരും ആ മഹിഷനും തമ്മില് ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു. വേഗത്തില് ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട മഹിഷന് നിലത്ത് വീണു.
മൃതം രമ്ഭം സമാനീയ യക്ഷാസ്തേ പരമം പ്രിയമ് । ചിതായാം രോപയാമാസുസ്തസ്യ ദേഹസ്യ ശുദ്ധയേ
മരിച്ച റംഭനെ യക്ഷന്മാര് കൊണ്ടുവന്നു. അവര്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനായതിനാല്, അവന്റെ ശരീരം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ചിതയില് വെച്ചു.
മഹിഷീ സാ പതിം ദൃഷ്ട്വാ ചിതായാം രോപിതം തദാ । പ്രവേഷ്ടും സാ മതിം ചക്രേ പതിനാ സഹ പാവകമ്
ഭര്ത്താവിനെ ചിതയില് കിടത്തിയിരിക്കുന്നതും കണ്ട മഹിഷി, ഭര്ത്താവിനൊപ്പം അഗ്നിയില് ചാടാന് മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
വാര്യമാണാപി യക്ഷൈഃ സാ പ്രവിവേശ ഹുതാശനമ് । ജ്വാലാമാലാകുലം സാധ്വീ പതിമാദായ വല്ലഭമ്
യക്ഷന്മാര് തടഞ്ഞിട്ടും, ആ വിശുദ്ധയായ ഭാര്യ അഗ്നിജ്വാലകള് ചുറ്റിയ ചിതയില് കയറിപ്പോയി, ഭര്ത്താവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
മഹിഷസ്തു ചിതാമധ്യാത്സമുത്തസ്ഥൌ മഹാബലഃ । രമ്ഭോഽപ്യന്യദ്വപുഃ കൃത്വാ നിഃസൃതഃ പുത്രവത്സലഃ
മഹാബലശാലിയായ മഹിഷൻ ചിതയിലെ നടുവിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ രംഭനും മറ്റൊരു രൂപം എടുത്ത് പുറത്തുവന്നു.
രക്തബീജോഽപ്യസൌ ജാതോ മഹിഷോഽപി മഹാബലഃ । അഭിഷിക്തസ്തു രാജ്യേഽസൌ ഹയാരിരസുരോത്തമൈഃ
അവിടെ രക്തബീജനും മഹാബലശാലിയായ മഹിഷനും ജനിച്ചു. അശ്വമുഖങ്ങളായ അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഏവം സ മഹിഷോ ജാതോ രക്തബീജശ്ച വീര്യവാന് । അവധ്യസ്തു സുരൈര്ദൈത്യൈര്മാനവൈശ്ച നൃപോത്തമ
ഇങ്ങനെ മഹിഷനും വീര്യശാലിയായ രക്തബീജനും ജനിച്ചു. ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും അവൻ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായിരുന്നു, മഹാരാജാവേ.
ഇത്യേതത്കഥിതം രാജന് ജന്മ തസ്യ മഹാത്മനഃ । വരപ്രദാനഞ്ച തഥാ പ്രോക്തം സര്വം സവിസ്തരമ്
രാജാവേ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ ജനനവും അവന് ലഭിച്ച വരവും എല്ലാം വിശദമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഭഗവതീമാഹാത്മ്യേ ദൈത്യസൈന്യോദ്യോഗഃ വ്യാസ ഉവാച ഏവം സ മഹിഷോ നാമ ദാനവോ വരദര്പിതഃ । പ്രാപ്യ രാജ്യം ജഗത്സര്വം വശേ ചക്രേ മഹാബലഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച മഹിഷാസുരൻ രാജ്യം സ്വന്തമാക്കി, തന്റെ മഹാശക്തിയാൽ ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കി.
പൃഥിവീം പാലയാമാസ സാഗരാന്താം ഭുജാര്ജിതാമ് । ഏകച്ഛത്രാം നിരാതങ്കാം വൈരിവര്ഗവിവര്ജിതാമ്
സമുദ്രങ്ങൾ അതിരായ ഭൂമി തന്റെ ഭുജബലത്തിൽ നേടി, ഒരൊറ്റ ഭരണത്തിൽ, ഭയമില്ലാതെ, ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതെ അവൻ ഭരിച്ചു.
സേനാനീശ്ചിക്ഷുരസ്തസ്യ മഹാവീര്യോ മദോത്കടഃ । ധനാധ്യക്ഷസ്തഥാ താമ്രഃ സേനായുതസമാവൃതഃ
അവന്റെ സൈന്യാധിപൻ വലിയ വീര്യശാലിയും അഹങ്കാരിയുമായ ചിക്ഷുര് ആയിരുന്നു. ധനസംഭാരത്തിന്റെ ചുമതല താംരനു, അനേകം സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ.
അസിലോമാ തഥോദര്കോ ബിഡാലാഖ്യശ്ച ബാഷ്കലഃ । ത്രിനേത്രോഽഥ തഥാ കാലബന്ധകോ ബലദര്പിതഃ
അസിലോമൻ, ഉദർക്കൻ, ബിഡാല എന്ന ബാഷ്കലൻ, ത്രിനേത്രൻ, കാലബന്ധകൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ശക്തിയിൽ അഭിമാനമുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ സൈന്യയുതാഃ സര്വേ ദാനവാ മേദിനീം തദാ । ആവൃത്യ സംസ്ഥിതാഃ കാമമൃദ്ധാം സാഗരമേഖലാമ്
ഈ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളുമായി സമുദ്രം ചുറ്റിയ സമൃദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ ഇഷ്ടം പോലെ അധിഷ്ഠിതരായി.
കരദാശ്ച കൃതാഃ സര്വേ ഭൂമിപാലാഃ പുരാതനാഃ । നിഹതാ യേ ബലോദഗ്രാഃ ക്ഷാത്രധര്മവ്യവസ്ഥിതാഃ
പഴയ ഭൂമിപാലകർ എല്ലാവരും കരം കൊടുക്കേണ്ടവരായി. ശക്തിയും ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരായവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ബ്രാഹ്മണാ വശഗാ ജാതാ യജ്ഞഭാഗസമര്പകാഃ । മഹിഷസ്യ മഹാരാജ നിഖിലേ ക്ഷിതിമണ്ഡലേ
മഹിഷന്റെ രാജ്യത്തിൽ മുഴുവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനു കീഴിലായി, യാഗഭാഗങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു.
ഏകാതപത്രം തദ്രാജ്യം കൃത്വാ സ മഹിഷാസുരഃ । സ്വര്ഗം ജേതും മനശ്ചക്രേ വരദാനേന ഗര്വിതഃ
ഒറ്റ കുടക്കീഴിൽ രാജ്യം ഒന്നാക്കി, വരം ലഭിച്ചതിന്റെ അഭിമാനത്തിൽ മഹിഷാസുരൻ സ്വർഗം കീഴടക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
പ്രണിധിം പ്രേഷയാമാസ ഹയാരിസ്തു ശചീപതിമ് । സ സന്ദേശഹരം ശീഘ്രമാഹൂയോവാച ദൈത്യരാട്
അപ്പോൾ ഹയാരി ശചീപതിയിലേക്കൊരു ചാരനെ അയച്ചു. ദാനവരാജാവ് ദൂതനെ വേഗത്തിൽ വിളിച്ചു വരുത്തി പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ വീര മഹാബാഹോ ദൂതത്വം കുരു മേഽനഘ । ബ്രൂഹി ശക്രം ദിവം ഗത്വാ നിഃശങ്കഃ സുരസന്നിധൌ
വീരനായവനേ, നീ എന്റെ ദൂതനായി ഭയമില്ലാതെ ദേവസഭയിൽ സ്വർഗത്തിൽ പോയി ശക്രനോടു പറയുക.