ഏകം സ്ഥാനം പരിത്യജ്യ മരണസ്യ മഹീപതേ । പ്രബ്രൂഹി തം വരം സാധോ യസ്തേ മനസി വര്തതേ
രാജാവേ, മരണത്തെ ഒഴികെ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വരം പറയൂ.
മഹിഷ ഉവാച ന ദേവാന്മാനുഷാദ്ദൈത്യാന്മരണം മേ പിതാമഹ । പുരുഷാന്ന ച മേ മൃത്യുര്യോഷാ മാം കാ ഹനിഷ്യതി
മഹിഷൻ പറഞ്ഞു: പിതാമഹനേ, ദേവന്മാരിൽ നിന്നും, മനുഷ്യരിൽ നിന്നും, ദാനവന്മാരിൽ നിന്നും എനിക്ക് മരണം വരരുത്. പുരുഷന്മാരിൽ നിന്നുമില്ല; സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെ എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയും?
തസ്മാന്മേ മരണം നൂനം കാമിന്യാഃ കുരു പദ്മജ । അബലാ ഹന്ത മാം ഹന്തും കഥം ശക്താ ഭവിഷ്യതി
അതിനാൽ, പദ്മജനേ, എന്റെ മരണം ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൈകളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ; ഒരു ദുർബലയായ സ്ത്രീക്ക് എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയുമോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്.
ബ്രഹ്മോവാച യദാ കദാപി ദൈത്യേന്ദ്ര നാര്യാസ്തേ മരണം ധുവമ് । ന നരേഭ്യോ മഹാഭാഗ മൃതിസ്തേ മഹിഷാസുര
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ദാനവരാജാവേ, ഒരിക്കൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൈകളിൽ നിന്നാണ് നിന്റെ മരണം സംഭവിക്കുക എന്ന് ഉറപ്പാണ്. മഹിഷാസുരാ, പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന് നിനക്ക് മരണം ഉണ്ടാകില്ല.
വ്യാസ ഉവാച ഏവം ദത്ത്വാ വരം തസ്മൈ യയൌ ബ്രഹ്മാ നിജാലയമ് । സോഽപി ദൈത്യവരഃ പ്രാപ നിജം സ്ഥാനം മുദാന്വിതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ആ വരം നൽകി ബ്രഹ്മാവു തന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ആ മഹാനായ ദാനവൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
രാജോവാച മഹിഷഃ കസ്യ പുത്രോഽസൌ കഥം ജാതോ മഹാബലീ । കഥം ച മാഹിഷം രൂപം പ്രാപ്തം തേന മഹാത്മനാ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: മഹിഷൻ ആരുടെ മകനാണ്? ആ മഹാബലശാലി എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവൻ എങ്ങനെ ആ മഹിഷരൂപം നേടി?
വ്യാസ ഉവാച ദനോഃ പുത്രൌ മഹാരാജ വിഖ്യാതൌ ക്ഷിതിമണ്ഡലേ । രമ്ഭശ്ചൈവ കരമ്ഭശ്ച ദ്വാവാസ്താം ദാനവോത്തമൌ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, ദാനുവിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരാണ് — രംഭനും കരംഭനും, ഇരുവരും ദാനവരിൽ പ്രധാനം.
താവപുത്രൌ മഹാരാജ പുത്രാര്ഥം തേപതുസ്തപഃ । ബഹൂന്വര്ഷഗണാന്കാമം പുണ്യേ പഞ്ചനദേ ജലേ
അവർ രണ്ടുപേരും മകനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ, പഞ്ചനദിയിലെ വിശുദ്ധജലത്തിൽ വർഷങ്ങളോളം കഠിനതപം ചെയ്തു.
കരമ്ഭസ്തു ജലേ മഗ്നശ്ചകാര പരമം തപഃ । വൃക്ഷം രസാലവടം പ്രാപ്യ രമ്ഭോഽഗ്നിമസേവത
കരംഭൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കഠിനമായ തപം അനുഷ്ഠിച്ചു. രംഭൻ രസാലവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ അഗ്നിയെ ആരാധിച്ചു.
പഞ്ചാഗ്നിസാധനാസക്തഃ സ രമ്ഭസ്തു യദാഭവത് । ജ്ഞാത്വാ ശചീപതിര്ദുഃഖമുദ്യയൌ ദാനവൌ പ്രതി
രംഭൻ അഗ്നിപൂജയിൽ മുഴുകിയപ്പോൾ, ശചീയുടെ ഭർത്താവായ ഇന്ദ്രൻ അവരുടെ ദു:ഖം മനസ്സിലാക്കി അവരെയിടത്തേക്ക് എത്തി.
ഗത്വാ പഞ്ചനദേ തത്ര ഗ്രാഹരൂപം ചകാര ഹ । വാസവസ്തു കരമ്ഭം തം തദാ ജഗ്രാഹ പാദയോഃ
ഇന്ദ്രൻ പഞ്ചനദിയിൽ ചെന്നു, ഗ്രാഹത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചു, കരംഭന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു.
നിജഘാന ച തം ദുഷ്ടം കരമ്ഭം വൃത്രസൂദനഃ । ഭ്രാതരം നിഹതം ശ്രുത്വാ രമ്ഭഃ കോപം പരം ഗതഃ
വൃത്രസൂദനൻ ആ ദുഷ്ടനായ കരംഭനെ കൊല്ലുകയും, സഹോദരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞ രംഭൻ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
സ്വശീര്ഷം പാവകേ ഹോതുമൈച്ഛച്ഛിത്ത്വാ കരേണ ഹ । കേശപാശേ ഗഹീത്വാശു വാമേന ക്രോധസംയുതഃ
സ്വന്തം തല അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കാനായി, രംഭൻ ഇടതുകൈയിൽ മുടിയെടുത്ത്, ക്രോധത്തോടെ പിടിച്ചു.
ദക്ഷിണേന കരേണോഗ്രം ഗൃഹീത്വാ ഖഡ്ഗമുത്തമമ് । ഛിനത്തി ശീര്ഷം തത്താവദ്വഹ്നിനാ പ്രതിബോധിതഃ
വലതുകൈയിൽ ഉഗ്രമായ ഒരു വാൾ എടുത്ത് തല വെട്ടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അഗ്നി അവനെ തടഞ്ഞു.
ഉക്തശ്ച ദൈത്യ മൂര്ഖോഽസി സ്വശീര്ഷം ഛേത്തുമിച്ഛസി । ആത്മഹത്യാതിദുഃസാധ്യാ കഥം ത്വം കര്തുമുദ്യതഃ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: ദാനവാ, നീ അജ്ഞാനിയാണ്; സ്വന്തം തല വെട്ടാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്വയം കൊല്ലുക അത്യന്തം ദുർഘടമാണ്; നീ എങ്ങനെ ഇതിന് തയ്യാറാവുന്നു?
വരം വരയ ഭദ്രം തേ യസ്തേ മനസി വര്തതേ । മാ മ്രിയസ്വ മൃതേനാദ്യ കിം തേ കാര്യം ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് എന്താണെങ്കിലും, അതു വരമായി ചോദിക്കൂ. നിനക്ക് ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഇന്നെന്തിനാണ് മരണം? അതിനാൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
വ്യാസ ഉവാച തച്ഛുത്വാ വചനം രമ്ഭഃ പാവകസ്യ സുഭാഷിതമ് । തതോഽബ്രവീദ്വചോ രമ്ഭസ്ത്യക്ത്വാ കേശകലാപകമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അഗ്നിയുടെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട രംഭൻ മുടി വിട്ട്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി തുഷ്ടോഽസി ദേവേശ ദേഹി മേ വാഞ്ഛിതം വരമ് । ത്രൈലോക്യവിജയീ പുത്രഃ സ്യാന്നഃ പരബലാര്ദനഃ
ദേവാദിപതിയേ, നീ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം തരണമേ; മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ജയിക്കുകയും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മകൻ ഞങ്ങൾക്ക് ജനിക്കട്ടെ.
അജേയഃ സര്വഥാ സ സ്യാദ്ദേവദാനവമാനവൈഃ । കാമരൂപീ മഹാവീര്യഃ സര്വലോകാഭിവന്ദിതഃ
അവന് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഒരിക്കലും ജയിക്കാന് കഴിയാത്തവനാകും. ഇഷ്ടമെന്ന പോലെ രൂപം മാറാന് കഴിവുള്ളവനും, അതീവ ശക്തിയുള്ളവനും, എല്ലാ ലോകങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനുമാകും.
പാവകസ്തം തഥേത്യാഹ ഭവിഷ്യതി തവേപ്സിതമ് । പുത്രസ്തവ മഹാഭാഗ മരണാദ്വിരമാധുനാ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; നിന്റെ ആഗ്രഹം പൂര്ത്തിയാകും. ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നിന്റെ മകന് നിന്റെ ഇച്ഛാനുസൃതനാകും. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോള് മരണത്തെ ഒഴിവാക്കുക.'
യസ്യാം ചിത്തം തു രമ്ഭ ത്വം പ്രമദായാം കരിഷ്യസി । തസ്യാം പുത്രോ മഹാഭാഗ ഭവിഷ്യതി ബലാധികഃ
റംഭേ, നിന്റെ മനസ്സ് ഏത് സ്ത്രീയിലേക്കാണ് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്, അവളിലാണ്, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നിന്റെ മകന് ജനിക്കുന്നത്. അവന് എല്ലാവരെയുംക്കാള് ശക്തിയുള്ളവനാകും.
വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുക്തോ വഹ്നിനാ രമ്ഭോ വചനം ചിത്തരഞ്ജനമ് । ശ്രുത്വാ പ്രണമ്യ പ്രയയൌ വഹ്നിം തം ദാനവോത്തമഃ
വ്യാസന് പറയുന്നു: അഗ്നി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് റംഭന് ആ വാക്കുകള് കേട്ട് ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, അഗ്നിയെ വിടച്ച് ആ മഹത്തായ അസുരന് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
യക്ഷൈഃ പരിവൃതം സ്ഥാനം രമണീയം ശ്രിയാന്വിതമ് । ദൃഷ്ട്വാ ചക്രേ തദാ ഭാവം മഹിഷ്യാം ദാനവോത്തമഃ
യക്ഷന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹരവും സമൃദ്ധിയുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥലം കണ്ട റംഭന് അവിടെ ഒരു മഹിഷിയിലേക്കാണ് മനസ്സ് ആഗ്രഹത്തോടെ തിരിഞ്ഞത്.
മത്തായാം രൂപപൂര്ണായാം വിഹായാന്യാഞ്ച യോഷിതമ് । സാ സമാഗാച്ച തരസാ കാമയന്തീ മുദാന്വിതാ
ആ മഹിഷി മദം നിറഞ്ഞവളും സൗന്ദര്യത്തില് സമ്പൂര്ണ്ണയുമായിരുന്നു. അവള് മറ്റു സ്ത്രീകളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആഗ്രഹത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും റംഭനോടൊപ്പം ചേര്ന്നു.
രമ്ഭോഽപി ഗമനം ചക്രേ ഭവിതവ്യപ്രണോദിതഃ । സാ തു ഗര്ഭവതീ ജാതാ മഹിഷീ തസ്യ വീര്യതഃ
റംഭന് വിധിയുടെ പ്രേരണയാല് അവളോടൊപ്പം ചേർന്നു. അവന്റെ ശക്തിയാല് ആ മഹിഷി ഗര്ഭിണിയായി.
താം ഗൃഹീത്വാഥ പാതാലം പ്രവിവേശ മനോഹരമ് । മഹിഷേഭ്യശ്ച താം രക്ഷന്പ്രിയാമനുമതാം കില
അവളെ കൈപ്പിടിച്ച്, ആ മനോഹരമായ പാതാളത്തിലേക്ക് റംഭന് കടന്നു. മഹിഷികളില് നിന്ന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ അവളുടെ സമ്മതത്തോടുകൂടി സംരക്ഷിച്ചു.
കദാചിന്മഹിഷശ്ചാന്യഃ കാമാര്തസ്താമുപാദ്രവത് । സ്വയമാഗത്യ തം ഹന്തും ദാനവഃ സമുപാദ്രവത്
ഒരു ദിവസം, മറ്റൊരു മഹിഷന് കാമാസക്തനായി അവളെ ആക്രമിച്ചു. അവനെ കൊല്ലാന് റംഭന് സ്വയം അവിടെ എത്തി.
സ്വരക്ഷാര്ഥം സമാഗത്യ മഹിഷം സമതാഡയത് । സോഽപി തം നിജഘാനാശു ശൃങ്ഗാഭ്യാം കാമമോഹിതഃ
സ്വയം സംരക്ഷിക്കാന് റംഭന് ആ മഹിഷിയെ അടിച്ചു. പക്ഷേ, കാമമോഹിതനായ ആ മഹിഷന് തന്റെ മൂര്ദ്ധന്യമായ കൊമ്പുകള് കൊണ്ട് റംഭനെ ഉടന് തന്നെ കൊല്ലി.
താഡിതസ്തേന തീക്ഷ്ണാഭ്യാം ശൃങ്ഗാഭ്യാം ഹൃദയേ ഭൃശമ് । ഭൂമൌ പപാത തരസാ മമാര ച വിമൂര്ച്ഛിതഃ
ആ മഹിഷന് കഠിനമായ കൊമ്പുകള് കൊണ്ട് ഹൃദയത്തില് തീവ്രമായി അടിച്ചതിനാല് റംഭന് ശക്തിയായി നിലത്ത് വീണു, അവബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിച്ചു.
മൃതേ ഭര്തരി സാ ദീനാ ഭയാര്താ വിദ്രുതാ ഭൃശമ് । സാ വേഗാത്തം വടം പ്രാപ്യ യക്ഷാണാം ശരണം ഗതാ
ഭര്ത്താവ് മരിച്ചതോടെ, ആ മഹിഷി ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും കുലുങ്ങി ഓടി. വേഗത്തില് ഓടി ഒരു ആല്മരത്തിന് സമീപം എത്തി, യക്ഷന്മാരെ ആശ്രയിച്ചു.