ചിന്താവിഷ്ടോഽതിദീനാത്മാ ചിന്തയിത്വൈവ തം പുനഃ
അവന്റെ മനസിൽ വലിയ ചിന്തയും അതീവ ദു:ഖവും നിറഞ്ഞു. ആ കാര്യം വീണ്ടും വീണ്ടും അവൻ ആലോചിച്ചു.
ദേവ്യാ കൃഷ്ണശോകായനോദനമ് വ്യാസ ഉവാച പ്രാതര്നന്ദഗൃഹേ ജാതഃ പുത്രജന്മമഹോത്സവഃ । കിംവദന്ത്യഥ കംസേന ശ്രുതാ ചാരമുഖാദപി
വ്യാസൻ പറയുന്നു: രാവിലെ നന്ദന്റെ വീട്ടിൽ പുത്രജനനത്തിന്റെ മഹോത്സവം നടന്നു. ഈ വാർത്തയും, കംസന്റെ ചാരന്മാർ കൊണ്ടുവന്ന വിവരവും അവന്റെ ചെവിയിൽ എത്തി.
ജാനാതി വസുദേവസ്യ ദാരാസ്തത്ര വസന്തി ഹി । പശവോ ദാസവര്ഗശ്ച സര്വേ തേ നന്ദഗോകുലേ
വസുദേവന്റെ ഭാര്യയും, അവിടെയുള്ള പശുക്കളും ദാസന്മാരും എല്ലാം നന്ദന്റെ ഗോപുരത്തിൽ താമസിക്കുന്നതായി അവൻ അറിയുന്നു.
തേന ശങ്കാസമാവിഷ്ടോ ഗോകുലം പ്രതി ഭാരത । നാരദേനാപി തത്സര്വം കഥിതം കാരണം പുരാ
ഇതിനാൽ, ഭാരത, ഗോപുരത്തോട് അവനു സംശയം തോന്നി. ഇതിന്റെ മുഴുവൻ കാരണം നാരദൻ മുമ്പേ അവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഗോകുലേ യേ ച നന്ദാദ്യാസ്തത്പത്ന്യശ്ച സുരാംശജാഃ । ദേവകീവസുദേവാദ്യാഃ സര്വേ തേ ശത്രവഃ കില
ഗോപുരത്തിൽ നന്ദനും മറ്റു എല്ലാവരും, അവരുടെ ദേവതാംശജന്മമായ ഭാര്യമാരും, ദേവകി, വസുദേവൻ എന്നിവരും എല്ലാം കംസന്റെ ശത്രുക്കളാണ്.
ഇതി നാരദവാക്യേന ബോധിതോഽസൌ കുലാധമഃ । ജാതഃ കോപമനാ രാജന് കംസഃ പരമപാപകൃത്
ഇങ്ങനെ നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായ കംസൻ രാജാവേ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ മഹാപാപങ്ങൾ ചെയ്തു.
പൂതനാ നിഹതാ തത്ര കൃഷ്ണേനാമിതതേജസാ । ബകോ വത്സാസുരശ്ചാപി ധേനുകശ്ച മഹാബലഃ
അവിടെ, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ പൂതനയെ കൊല്ലുകയും, ബക, വത്സാസുരൻ, മഹാബലശാലിയായ ധേനുകയും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
പ്രലമ്ബോ നിഹതസ്തേന തഥാ ഗോവര്ധനോ ധൃതഃ । ശ്രുത്വൈതത്കര്മ കംസസ്തു മേനേ മരണമാത്മനഃ
പ്രലമ്പനും അവൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഗോവർദ്ധനപർവ്വതം ഉയർത്തി. ഈ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് കംസൻ താൻ മരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.
തഥാ വിനിഹതഃ കേശീ ജ്ഞാത്വാ കംസോഽതിദുര്മനാഃ । ധനുര്യാഗമിഷേണാശു താവാനേതും പ്രചക്രമേ
അങ്ങനെ തന്നെ, കേശി കൊല്ലപ്പെട്ടതും അറിഞ്ഞ്, കംസന്റെ മനസ്സ് അത്യന്തം വിഷമമായി. ഉടൻ തന്നെ അവരെ ധനുര്യാഗത്തിന് കൊണ്ടുവരാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അക്രൂരം പ്രേഷയാമാസ ക്രൂരഃ പാപമതിസ്തദാ । ആനേതും രാമകൃഷ്ണൌ ച വധായാമിതവിക്രമൌ
അപ്പോൾ ക്രൂരഹൃദയനായ കംസൻ, രാമനും കൃഷ്ണനും എന്നിങ്ങനെ അതിവിക്രമശാലികളായ ഇരുവരെയും കൊല്ലാൻ അക്രൂരനെ അയച്ചു.
രഥമാരോപ്യ ഗോപാലൌ ഗോകുലാദ് ഗാന്ദിനീസുതഃ । ആഗതോ മഥുരായാം തു കംസാദേശേ സ്ഥിതഃ കില
ഗാന്ദിനിയുടെ മകൻ ആ അക്രൂരൻ, രണ്ടു ഗോപബാലന്മാരെയും രഥത്തിൽ ഇരുത്തി ഗോപുരത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു. കംസന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവൻ മഥുരയിൽ എത്തി.
താവാഗത്യ തദാ തത്ര ധനുര്ഭങ്ഗഞ്ച ചക്രതുഃ । ഹത്വാഥ രജകം കാമം ഗജം ചാണൂരമുഷ്ടികമ്
അവിടെ എത്തിയ ശേഷം, ഇരുവരും അമ്പ് വില്ല് തകർത്തു. പിന്നെ, ഇഷ്ടംപോലെ, രാജക, ആന, ചാണൂരൻ, മുഷ്ടികൻ എന്നിവരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
ശലം ച തോശലം ചൈവ നിജഘാന ഹരിസ്തദാ । ജഘാന കംസം ദേവേശഃ കേശേഷ്വാകൃഷ്യ ലീലയാ
അന്നേരം ഹരിയും ശലനും തോഷലനും സംഹരിച്ചു. ദേവതകളുടെ നാഥൻ കേശങ്ങളിൽ പിടിച്ച് കളിയോടെ കംസനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
പിതരൌ മോചയിത്വാഥ ഗതദുഃഖൌ ചകാര ഹ । ഉഗ്രസേനായ രാജ്യം തദ്ദദാവരിനിഷൂദനഃ
അവൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ മോചിപ്പിച്ച് അവരുടെ ദുഃഖം മാറ്റി. ശത്രുക്കളുടെ സംഹാരകൻ ഉഗ്രസേനന് രാജ്യം നൽകി.
വസുദേവസ്തയോസ്തത്ര മൌഞ്ജീബന്ധനപൂര്വകമ് । കാരയാമാസ വിധിവദ് വ്രതബന്ധം മഹാമനാഃ
വസുദേവൻ അവിടെ വലിയ മനസ്സോടെ, വേണ്ട വിധി പ്രകാരം, മൗഞ്ജി ദാരു കെട്ടി ആ ഇരുവർക്കും ഉപനയനം നടത്തി.
ഉപനീതൌ തദാ തൌ തു ഗതൌ സാന്ദീപനാലയമ് । വിദ്യാഃ സര്വാഃ സമഭ്യസ്യ മഥുരാമാഗതൌ പുനഃ
അപ്പോൾ ഉപനയനം കഴിഞ്ഞ്, ഇരുവരും സാന്ദീപനിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. എല്ലാ വിദ്യകളും പഠിച്ച ശേഷം അവർ വീണ്ടും മഥുരയിലേക്ക് മടങ്ങി.
ജാതൌ ദ്വാദശവര്ഷീയൌ കൃതവിദ്യൌ മഹാബലൌ । മഥുരായാം സ്ഥിതൌ വീരൌ സുതാവാനകദുന്ദുഭേഃ
പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ എത്തുമ്പോൾ, വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും വലിയ ശക്തിയും ഉള്ള ആ അനകദുണ്ടുഭിയുടെ വീരപുത്രന്മാർ മഥുരയിൽ താമസിച്ചു.
മാഗധസ്തു ജരാസന്ധോ ജാമാതൃവധദുഃഖിതഃ । കൃത്വാ സൈന്യസമാജം സ മഥുരാമാഗതഃ പുരീമ്
മാഗധരാജാവായ ജരാസന്ധൻ, തന്റെ മരുമകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ ദുഃഖിതനായി, വലിയ സൈന്യം കൂട്ടി മഥുര നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.
സ സപ്തദശവാരം തു കൃഷ്ണേന കൃതബുദ്ധിനാ । ജിതഃ സംഗ്രാമമാസാദ്യ മധുപുര്യാം നിവാസിനാ
മധുപുരിയിൽ താമസിക്കുന്ന, ഉറച്ച മനസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ ജരാസന്ധനെ പതിനേഴു പ്രാവശ്യം യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു.
പശ്ചാച്ച പ്രേരിതസ്തേന സ കാലയവനാഭിധഃ । സര്വമ്ലേച്ഛാധിപഃ ശൂരോ യാദവാനാം ഭയങ്കരഃ
പിന്നീട്, ജരാസന്ധന്റെ പ്രേരണയാൽ, എല്ലാ മ്ലേച്ഛരുടെ ശക്തനായ അധിപൻ ആയ കാലയവനൻ യാദവർക്കു ഭയമായി.
ശ്രുത്വാ യവനമായാന്തം കൃഷ്ണഃ സര്വാന് യദൂത്തമാന് । ആനായ്യ ച തഥാ രാമമുവാച മധുസൂദനഃ
യവനൻ വരുന്നു എന്ന് കേട്ട കൃഷ്ണൻ, എല്ലാ പ്രധാന യാദവർകെയും വിളിച്ചു, രാമനെയും ചേർത്ത് മധുസൂദനൻ സംസാരിച്ചു.
ഭയം നോഽത്ര സമുത്പന്നം ജരാസന്ധാന്മഹാബലാത് । കിം കര്തവ്യം മഹാഭാഗ യവനഃ സമുപൈതി വൈ
ജരാസന്ധന്റെ വലിയ ശക്തിയിൽ നിന്ന് നമ്മുക്ക് വലിയ ഭയം ഉണ്ട്. മഹാഭാഗാ, യവനൻ വരുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം?
പ്രാണത്രാണം പ്രകര്തവ്യം ത്യക്ത്വാ ഗേഹം ബലം ധനമ് । സുഖേന സ്ഥീയതേ യത്ര സ ദേശഃ ഖലു പൈതൃകഃ
ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വീടും ബലവും ധനവും ഉപേക്ഷിക്കണം. എവിടെ സുഖമായി കഴിയാൻ കഴിയുമോ, ആ സ്ഥലം തന്നെയാണ് പിതൃഭൂമി.
സദോദ്വേഗകരഃ കാമം കിം കര്തവ്യഃ കുലോചിതഃ । ശൈലസാഗരസാന്നിധ്യേ സ്ഥാതവ്യം സുഖമിച്ഛതാ
എപ്പോഴും വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്നുവെങ്കിലും, കുടുംബത്തിന് യോജിച്ചതു ചെയ്യണം. സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കുന്നുകളും സമുദ്രവും സമീപം താമസിക്കണം.
യത്ര വൈരിഭയം ന സ്യാത്സ്ഥാതവ്യം തത്ര പണ്ഡിതൈഃ । ശേഷശയ്യാം സമാശ്രിത്യ ഹരിഃ സ്വപിതി സാഗരേ
വൈരികളുടെ ഭയം ഇല്ലാത്തിടത്ത് പണ്ഡിതന്മാർ താമസിക്കണം. ഹരി പാമ്പിന്റെ കിടക്കയിൽ വിശ്രമിച്ച് സമുദ്രത്തിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
തഥൈവ ച ഭയാദ്ഭീതഃ കൈലാസേ ത്രിപുരാര്ദനഃ । തസ്മാന്നാത്രൈവ സ്ഥാതവ്യമസ്മാഭിഃ ശത്രുതാപിതൈഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ഭയത്താൽ ത്രിപുരാര്ധനൻ കൈലാസത്തിൽ താമസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ശത്രുക്കൾ കൊണ്ട് പീഡിതരായ നമ്മൾ ഇവിടെ തുടരേണ്ടതില്ല.
ദ്വാരവത്യാം ഗമിഷ്യാമഃ സഹിതാഃ സര്വ ഏവ വൈ । കഥിതാ ഗരുഡേനാദ്യ രമ്യാ ദ്വാരവതീ പുരീ
നാം എല്ലാവരും ചേർന്ന് ദ്വാരവതിയിലേക്ക് പോകാം. ഇന്ന് ഗരുഡൻ ആ മനോഹരമായ ദ്വാരവതി നഗരം വിവരിച്ചു.
രൈവതാചലസാനിധ്യേ സിന്ധുകൂലേ മനോഹരാ । വ്യാസ ഉവാച തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തഥ്യം സര്വേ യാദവപുങ്ഗവാഃ
റൈവതാചലത്തിന് സമീപവും സിന്ധുനദിയുടെ തീരത്തും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആ നഗരം മനോഹരമാണ്. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ആ സത്യമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാ യാദവപ്രമുഖരും...
ഗമനായ മതിം ചക്രുഃ സകുടുമ്ബാഃ സവാഹനാഃ । ശകടാനി തഥോഷ്ട്രാശ്ച വാമ്യശ്ച മഹിഷാസ്തഥാ
കുടുംബത്തോടും വാഹനങ്ങളോടും കൂടി യാത്രയ്ക്ക് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. അവർ കാളവണ്ടികളും ഒട്ടകങ്ങളും കാളകളും മഹിഷികളും കൊണ്ടുപോയി.
ധനപൂര്ണാനി കൃത്വാ തേ നിര്യയുര്നഗരാദ്ബഹിഃ । രാമകൃഷ്ണൌ പുരസ്കൃത്യ സര്വേ തേ സപരിച്ഛദാഃ
അവയെ ധനത്തോടെ നിറച്ച്, അവർ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി. രാമനും കൃഷ്ണനും മുന്നിൽ നിർത്തി, എല്ലാവരും സേവകരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.