വാരാഹശ്ച കിശോരശ്ച ദൈത്യൌ പരമദാരുണൌ । മല്ലൌ താവേവ സഞ്ജാതൌ ഖ്യാതൌ ചാണൂരമുഷ്ടികൌ
വാരാഹനും കിശോറനും എന്ന രണ്ടു ഭയങ്കരമായ ദൈത്യന്മാർ, പിന്നീടു പ്രശസ്തരായ ചാണൂരനും മുഷ്ടികനും എന്ന പേരിൽ മല്ലന്മാരായി ജനിച്ചു.
ദിതിപുത്രസ്തഥാരിഷ്ടോ ഗജഃ കുവലയാഭിധഃ । ബലിപുത്രീ ബകീ ഖ്യാതാ ബകസ്തദനുജഃ സ്മൃതഃ
ദിതിയുടെ മകനായ അരിഷ്ടനും, കുവലയ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ആനയും, ബലിയുടെ മകളായ ബകിയും അവളുടെ സഹോദരൻ ബകനും, അവരവരുടെ പേരിൽ പ്രശസ്തരായി.
യമോ രുദ്രസ്തഥാ കാമഃ ക്രോധശ്ചൈവ ചതുര്ഥകഃ । തേഷാമംശൈസ്തു സഞ്ജാതോ ദ്രോണപുത്രോ മഹാബലഃ
യമൻ, രുദ്രൻ, കാമൻ, ക്രോധൻ എന്നിവരുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ദ്രോണന്റെ മഹാബലശാലിയായ മകൻ ജനിച്ചത്.
അംശാവതരണേ പൂര്വം ദൈതേയാ രാക്ഷസാസ്തഥാ । ജാതാഃ സര്വേ സുരാംശാസ്തേ ക്ഷിതിഭാരാവതാരണേ
മുമ്പത്തെ ഭാഗാവതാരങ്ങളിൽ ദൈത്യരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാവരും ദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങളായി ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി ജനിച്ചിരുന്നു.
ഏതേഷാം കഥിതം രാജന്നംശാവതരണം നൃപ । സുരാണാം ചാസുരാണാം ച പുരാണേഷു പ്രകീര്തിതമ്
രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഈ ഭാഗാവതാരം പുരാണങ്ങളിൽ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
യദാ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാഃ പ്രാര്ഥനാര്ഥം ഹരിം ഗതാഃ । ഹരിണാ ച തദാ ദത്തൌ കേശൌ ഖലു സിതാസിതൌ
ബ്രഹ്മാദികളായ ദേവന്മാർ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി ഹരിയോട് ചെന്നപ്പോൾ, ഹരി അവർക്കു ഒരു കറുത്തതും ഒരു വെളുത്തതുമായ രണ്ട് രോമങ്ങൾ നൽകി.
ശ്യാമവര്ണസ്തതഃ കൃഷ്ണഃ ശ്വേതഃ സങ്കര്ഷണസ്തഥാ । ഭാരാവതാരണാര്ഥം തൌ ജാതൌ ദേവാംശസമ്ഭവൌ
അവയിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ കറുത്ത നിറത്തിൽ ജനിച്ചു, ശങ്കർഷണൻ വെളുത്ത നിറത്തിൽ ജനിച്ചു; ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി ദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഇരുവരും ജനിച്ചത്.
അംശാവതരണം ചൈതച്ഛൃണോതി ഭക്തിഭാവതഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ മോദതേ സ്വജനൈര്വൃതഃ
ഭാഗാവതാരത്തിന്റെ ഈ കഥ ഭക്തിഭാവത്തോടെ കേൾക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
കംസം പ്രതി യോഗമായാവാക്യമ് വ്യാസ ഉവാച ഹതേഷു ഷട്സു പുത്രേഷു ദേവക്യാ ഔഗ്രസേനിനാ । സപ്തമേ പതിതേ ഗര്ഭേ വചനാന്നാരദസ്യ ച
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ദേവകിയുടെ ആറു മക്കളെയും കംസൻ കൊല്ലുകയും, ഏഴാമത്തെ ഗർഭം വന്നപ്പോൾ നാരദന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്,
അഷ്ടമസ്യ ച ഗര്ഭസ്യ രക്ഷണാര്ഥമതന്ദ്രിതഃ । പ്രയത്നമകരോദ്രാജാ മരണം സ്വം വിചിന്തയന്
എട്ടാമത്തെ ഗർഭത്തെ രക്ഷിക്കാൻ രാജാവ് അതീവ ജാഗ്രതയോടെ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തി, തന്റെ മരണത്തെ നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു.
സമയേ ദേവകീഗര്ഭേ പ്രവേശമകരോദ്ധരിഃ । അംശേന വസുദേവേ തു സമാഗത്യ യഥാക്രമമ്
തക്ക സമയത്ത് ഹരി ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ദൈവിക ഭാഗം വസുദേവനിൽ കൂടി യഥാക്രമം ചേർന്നു.
തദേയം യോഗമായാ ച യശോദായാം യഥേച്ഛയാ । പ്രവേശമകരോദ്ദേവീ ദേവകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ
അവളായ യോഗമായ, ദൈവകാര്യസിദ്ധിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള തന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം, യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
രോഹിണ്യാസ്തനയോ രാമോ ഗോകുലേ സമജായത । യതഃ കംസഭയോദ്വിഗ്നാ സംസ്ഥിതാ സാ ച കാമിനീ
കംസനെ ഭയന്ന് ഗോകുലത്തിൽ അഭയം തേടിയിരുന്ന രോഹിണിയുടെ മകൻ രാമൻ അവിടെ ജനിച്ചു.
കാരാഗാരേ തതഃ കംസോ ദേവകീം ദേവസംസ്തുതാമ് । സ്ഥാപയാമാസ രക്ഷാര്ഥം സേവകാന്സമകല്പയത്
പിന്നീട് കംസൻ, ദേവന്മാരാൽ പുകഴപ്പെട്ട ദേവകിയെ കാവലിനായി ജയിലിൽ വെച്ചു, കാവൽക്കാരെയും നിയോഗിച്ചു.
വസുദേവസ്തു കാമിന്യാഃ പ്രേമതന്തുനിയന്ത്രിതഃ । പുത്രോത്പത്തിം ച സഞ്ചിന്ത്യ പ്രവിഷ്ടഃ സഹ ഭാര്യയാ
വസുദേവൻ ഭാര്യയോടുള്ള സ്നേഹബന്ധത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ട്, പുത്രജനനത്തെ ചിന്തിച്ച് അവളോടൊപ്പം പ്രവേശിച്ചു.
ദേവകീഗര്ഭഗോ വിഷ്ണുര്ദേവകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ । സംസ്തുതോഽമരസങ്ഘൈശ്ച വ്യവര്ധത യഥാക്രമമ്
ദൈവകാര്യസിദ്ധിക്ക് ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷ്ണു, അമരന്മാരുടെ സ്തുതികൾക്കിടയിൽ ക്രമമായി വളർന്നു.
സഞ്ജാതേ ദശമേ തത്ര മാസേഽഥ ശ്രാവണേ ശുഭേ । പ്രാജാപത്യര്ക്ഷസംയുക്തേ കൃഷ്ണപക്ഷേഽഷ്ടമീദിനേ
പതിനൊന്നാം മാസം എത്തിയപ്പോൾ, ശുഭമായ ശ്രാവണമാസത്തിൽ, പ്രജാപതി നക്ഷത്രം കൂടിയ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിനത്തിൽ,
കംസസ്തു ദാനവാന്സര്വാനുവാച ഭയവിഹ്വലഃ । രക്ഷണീയാ ഭവദ്ഭിശ്ച ദേവകീ ഗര്ഭമന്ദിരേ
കംസൻ ഭയത്താൽ വിറെച്ചു, എല്ലാ ദാനവന്മാരോടും പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ദേവകിയെ ഗർഭഗൃഹത്തിൽ കാവലിരിക്കണം.'
അഷ്ടമോ ദേവകീഗര്ഭഃ ശത്രുര്മേ പ്രഭവിഷ്യതി । രക്ഷണീയഃ പ്രയത്നേന മൃത്യുരൂപഃ സ ബാലകഃ
ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഒമ്പതാമത്തെ കുഞ്ഞ് എന്റെ ശത്രുവായും ശക്തനായും ജനിക്കും. ആ ബാലൻ തന്നെ മരണത്തിന്റെ രൂപമാണ്. അതിനാൽ, ആ കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
ഹത്വൈനം ബാലകം ദൈത്യാഃ സുഖം സ്വപ്സ്യാമി മന്ദിരേ । നിവൃത്തിവര്ജിതേ ദുഃഖേ നാശിതേ ചാഷ്ടമേ സുതേ
ആ ബാലനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ദാനവരേ, എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ എന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ആശ്വാസത്തോടെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും. എട്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിന്റെ ഭീഷണി ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ദുഃഖവും അകറ്റപ്പെടും.
ഖഡ്ഗപ്രാസധരാഃ സര്വേ തിഷ്ഠന്തു ധൃതകാര്മുകാഃ । നിദ്രാതന്ദ്രാവിഹീനാശ്ച സര്വത്ര നിഹിതേക്ഷണാഃ
നിങ്ങളൊക്കെയും വാൾ, കുന്തം, വില്ല് എന്നിവയുമായി ആയുധധാരികളായി ഉറക്കമോ ക്ഷീണമോ ഇല്ലാതെ എല്ലായിടത്തും കാവലിരിക്കുക.
വ്യാസ ഉവാച ഇത്യാദിശ്യാസുരഗണാന് കൃശോഽതിഭയവിഹ്വലഃ । മന്ദിരം സ്വം ജഗാമാശു ന ലേഭേ ദാനവഃ സുഖമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ അസുരഗണങ്ങളെ ആജ്ഞാപിച്ച്, അതിയായ ഭയത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച ദാനവൻ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വേഗം പോയെങ്കിലും അവിടെ സന്തോഷം കണ്ടെത്താനായില്ല.
നിശീഥേ ദേവകീ തത്ര വസുദേവമുവാച ഹ । കിം കരോമി മഹാരാജ പ്രസവാവസരോ മമ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ ദേവകി അവിടെ വസുദേവനോടു പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? എനിക്ക് പ്രസവത്തിന് സമയമായി.
ബഹവോ രക്ഷപാലാശ്ച തിഷ്ഠന്ത്യത്ര ഭയാനകാഃ । നന്ദപത്ന്യാ മയാ സാര്ധം കൃതോഽസ്തി സമയഃ പുരാ
ഇവിടെ ഭയങ്കരമായ നിരവധി കാവൽക്കാരുണ്ട്. നന്ദന്റെ ഭാര്യയുമായി ഞാൻ മുമ്പ് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പ്രേഷിതവ്യസ്ത്വയാ പുത്രോ മന്ദിരേ മമ മാനിനി । പാലയിഷ്യാമ്യഹം തത്ര തവാതിമനസാ കില
മാനിനിയേ, നീ എന്റെ മകനെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അയക്കണം. ഞാൻ അവനെ മനസ്സിന്റെ മുഴുവൻ സ്നേഹത്തോടെ അവിടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.
അപത്യം തേ പ്രദാസ്യാമി കംസസ്യ പ്രത്യയായ വൈ । കിം കര്തവ്യം പ്രഭോ ചാത്ര വിഷമേ സമുപസ്ഥിതേ
കംസന് വിശ്വാസം വരുത്താൻ ഞാൻ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നിനക്ക് തരാം. ഈ കഠിനസമയത്ത് എന്ത് ചെയ്യണം, പ്രഭുവേ?
വ്യത്യയഃ സന്തതേഃ ശൌരേ കഥം കര്തും ക്ഷമോ ഭവേഃ । ദൂരേ തിഷ്ഠസ്വ കാന്താദ്യ ലജ്ജാ മേഽതിദുരത്യയാ
ശൗരിയേ, നീ എങ്ങനെ കുട്ടികളെ മാറ്റി വയ്ക്കാൻ കഴിയും? പ്രിയനേ, നീ ഇപ്പോൾ എന്നിൽ നിന്ന് അകലെ നിൽക്കണം; എനിക്ക് വലിയ ലജ്ജയുണ്ട്.
പരാവൃത്യ മുഖം സ്വാമിന്നന്യഥാ കിം കരോമ്യഹമ് । ഇത്യുക്ത്വാ തം മഹാഭാഗം ദേവകീ ദേവസമ്മതമ്
സ്വാമിനേ, മുഖം തിരിച്ച് നിൽക്കൂ; ഞാൻ还能 എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഇങ്ങനെ ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ദേവകി ആ മഹാഭാഗനോടു പറഞ്ഞു.
ബാലകം സുഷുവേ തത്ര നിശീഥേ പരമാദ്ഭുതമ് । തം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയം പ്രാപ ദേവകീ ബാലകം ശുഭമ്
അർദ്ധരാത്രിയിൽ അവിടെ ദേവകി അത്ഭുതകരമായ ഒരു ബാലനെ പ്രസവിച്ചു. ആ ശുഭമായ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവകിക്ക് അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
പതിം പ്രാഹ മഹാഭാഗാ ഹര്ഷോത്കുല്ലകലേവരാ । പശ്യ പുത്രമുഖം കാന്ത ദുര്ലഭം ഹി തവ പ്രഭോ
ആനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പുന്ന ദേഹത്തോടെ ആ മഹാഭാഗയുള്ള ദേവകി ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, നിന്റെ മകന്റെ മുഖം നോക്കൂ; അതു നിനക്ക് വളരെ അപൂർവമാണ്, പ്രഭുവേ.