പൂര്വാര്ജിതാനാം പാപാനാം വിനാശായ മഹാത്മഭിഃ । ബ്രഹ്മഹാ ഹേമഹാരീ ച സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ
മുന്പുണ്ടായ പാപങ്ങള് നശിപ്പിക്കാനായി മഹാന്മാര് നിര്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു: ബ്രാഹ്മണഹത്യ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കല്, മദ്യം കുടിക്കല്, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കല് എന്നിവ ചെയ്തവരും—
ദ്വാദശാബ്ദവ്രതേ ചീര്ണേ ശുദ്ധിം യാതി യതസ്തതഃ । മന്വാദിഭിര്യഥോദ്ദിഷ്ടം പ്രായശ്ചിത്തം വിധാനതഃ
പന്ത്രണ്ട് വര്ഷത്തെ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചാല് ശുദ്ധി ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ട്, മനു മുതലായവര് പറഞ്ഞതുപോലെ, പ്രായശ്ചിത്തം കര്മ്മാനുസൃതമായി ചെയ്യണം.
തഥാ കൃത്വാ നരഃ പാപാന്മുച്യതേ വാ ന വാനഘ । വിഗീതവചനാസ്തേ കിം മുനയസ്തത്ത്വദര്ശിനഃ
അങ്ങനെ ചെയ്താലും ഒരാള്ക്ക് പാപങ്ങളില് നിന്നു പൂര്ണ മോചനം ലഭിക്കുമോ, അല്ലയോ, പാപരഹിതനേ? സത്യത്തെ അറിയുന്ന മഹര്ഷിമാര് ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?
യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ സര്വേ ധര്മശാസ്ത്രപ്രവര്തകാഃ । ഭവിതവ്യം ഭവത്യേവ യദ്യേവം നിശ്ചയഃ പ്രഭോ
യാജ്ഞവല്ക്ക്യന് തുടങ്ങിയ എല്ലാ ധര്മ്മശാസ്ത്രപ്രവർത്തകരും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: സംഭവിക്കേണ്ടത് സംഭവിക്കുമെന്നു ഉറപ്പാണെങ്കില് അതു തീർച്ചയായും നടക്കും, പ്രഭോ.
ആയുര്വേദഃ സ മിഥ്യൈവ മന്ത്രവാദാസ്തഥാഖിലാഃ । ഉദ്യമസ്തു വൃഥാ സര്വമേവം ചേദ്ദൈവനിര്മിതമ്
എല്ലാം വിധിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കില് ആയുര്വേദവും മന്ത്രവാദങ്ങളും എല്ലാം വ്യര്ത്ഥമാണ്; മനുഷ്യന്റെ പരിശ്രമം മുഴുവനും ഫലപ്രദമാകില്ല.
ഭവിതവ്യം ഭവത്യേവ പ്രവൃത്തിസ്തു നിരര്ഥികാ । അഗ്നിഷ്ടോമാദികം വ്യര്ഥം നിയതം സ്വര്ഗസാധനമ്
സംഭവിക്കേണ്ടത് തീർച്ചയായും സംഭവിക്കുമെന്നാണെങ്കില് എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അര്ത്ഥശൂന്യമാണ്; സ്വര്ഗ്ഗം നേടാന് സഹായിക്കുന്ന അഗ്നിഷ്ടോമം പോലെയുള്ള യാഗങ്ങളും അപ്രയോജനകരമാണ്.
യദാ തദാ പ്രമാണം ഹി വൃഥൈവ പരിഭാഷിതമ് । വിതഥേ തത്പ്രമാണേ തു ധര്മോച്ഛേദഃ കുതോ ന ഹി
അങ്ങനെയാണെങ്കില് ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പ്രാമാണ്യവും അപ്രയോജനകരമാകും; എല്ലാ ചര്ച്ചകളും വ്യര്ത്ഥമാകും; ശാസ്ത്രങ്ങള് അസത്യമായാല് ധര്മ്മം നശിക്കാതിരിക്കാന് എന്താണ് കാരണം?
ഉദ്യമേ ച കൃതേ സിദ്ധിഃ പ്രത്യക്ഷേണൈവ സാധ്യതേ । തസ്മാദത്ര പ്രകര്തവ്യഃ പ്രപഞ്ചശ്ചിത്തകല്പിതഃ
പ്രയത്നം ചെയ്താല് വിജയമെന്നത് നേരിട്ടു കാണാം; അതുകൊണ്ട് ഈ കാര്യത്തില് കര്മ്മം ചെയ്യേണ്ടതാണ്, കാരണം ഈ ലോകം മനസ്സിന്റെ സങ്കല്പപ്രകാരം രൂപപ്പെടുന്നു.
യഥായം ബാലകഃ ക്ഷേമം പ്രാപ്നോതി മമ പുത്രകഃ । മിഥ്യാ യദി പ്രകര്തവ്യം വചനം ശുഭമിച്ഛതാ
ഒരു കുട്ടിക്കു നല്ലതുണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് 'എന്റെ മകന് സുരക്ഷിതനാകട്ടെ' എന്നു പറയുന്നതുപോലെ, അതു സത്യമായില്ലെങ്കിലും, നല്ലത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് അങ്ങനെ പറയണം.
ന തത്ര ദൂഷണം കിഞ്ചിത്പവദന്തി മനീഷിണഃ । വസുദേവ ഉവാച നിശാമയ മഹാഭാഗേ സത്യമേതദ് ബ്രവീമി തേ
ഇതില് ഒരു ദോഷവും ഇല്ലെന്ന് ജ്ഞാനികള് പറയുന്നു. വസുദേവന് പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗേ, ഞാന് നിന്നോട് സത്യം പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ഉദ്യമഃ ഖലു കര്തവ്യഃ ഫലം ദൈവവശാനുഗമ് । ത്രിവിധാനീഹ കര്മാണി സംസാരേഽത്ര പുരാവിദഃ
നിസ്സംശയം, പരിശ്രമം ചെയ്യേണ്ടതാണ്; പക്ഷേ ഫലം വിധിയുടെ അനുസരണത്തിലാണ്. ഈ ലോകത്ത് മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള കര്മ്മങ്ങളാണെന്ന് പുരാതനമുനികള് പറയുന്നു.
പ്രവദന്തീഹ ജീവാനാം പുരാണേഷ്വാഗമേഷു ച । സഞ്ചിതാനി ച ജീര്ണാനി പ്രാരബ്ധാനി സുമധ്യമേ
പുരാണങ്ങളിലും ആഗമങ്ങളിലും പറയുന്നു: ജീവികള്ക്കു സംചിതം, ക്ഷയിച്ചതു, ആരംഭിച്ചതു എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തരത്തിലുള്ള കര്മ്മങ്ങളുണ്ട്, ഉത്തമനേ.
വര്തമാനാനി വാമോരു വിവിധാനീഹ ദേഹിനാമ് । ശുഭാശുഭാനി കര്മാണി ബീജഭൂതാനി യാനി ച
സുന്ദരിയായവളേ, ഈ ലോകത്ത് ശരീരധാരികള്ക്ക് പലവിധത്തിലുള്ള വര്ത്തമാന കര്മ്മങ്ങളും ഉണ്ട്; നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ളവ, അവയാണ് ഭാവിയിലെ വിത്തുകള്.
ബഹുജന്മസമുത്ഥാനി കാലേ തിഷ്ഠന്തി സര്വഥാ । പൂര്വദേഹം പരിത്യജ്യ ജീവഃ കര്മവശാനുഗഃ
അവ പല ജന്മങ്ങളില് നിന്നുമുള്ളവയായി, ഒരു കാലം മുഴുവന് നിലനില്ക്കും; പഴയ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, ജീവന് കര്മ്മത്തിന്റെ അനുസരണത്തില് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.
സ്വര്ഗം വാ നരകം വാപി പ്രാപ്നോതി സ്വകൃതേന വൈ । ദിവ്യം ദേഹഞ്ച സമ്പ്രാപ്യ യാതനാദേഹമര്ഥജമ്
സ്വന്തം കര്മ്മഫലമായി, സ്വര്ഗ്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ എത്തുന്നു; ദൈവികമായ ശരീരം ലഭിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കില് വേദന അനുഭവിക്കാന് വേണ്ടിയുള്ള ശരീരം ലഭിച്ചാലോ—
ഭുനക്തി വിവിധാന് ഭോഗാന്സ്വര്ഗേ വാ നരകേഽഥവാ । ഭോഗാന്തേ ച യദോത്പത്തേഃ സമയസ്തസ്യ ജായതേ
അവന് സ്വര്ഗ്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ വിവിധ അനുഭവങ്ങള് അനുഭവിക്കുന്നു; ആ അനുഭവങ്ങള് അവസാനിച്ചപ്പോള് പുതിയ ജന്മം തുടങ്ങാനുള്ള സമയം വരുമ്പോള്—
ലിങ്ഗദേഹേന സഹിതം ജായതേ ജീവസംജ്ഞിതമ് । തദൈവ സഞ്ചിതേഭ്യശ്ച കര്മഭ്യഃ കര്മഭിഃ പുനഃ
ലിംഗശരീരത്തോടൊപ്പം, 'ജീവന്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന രൂപത്തില് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; അപ്പോള് സംചിതമായ കര്മ്മങ്ങള് കൊണ്ടും വീണ്ടും പുതിയ കര്മ്മങ്ങള് കൊണ്ടും—
യോജയത്യേവ തം കാലം കര്മാണി പ്രാക്കൃതാനി ച । ദേഹേനാനേന ഭാവ്യാനി ശുഭാനി ചാശുഭാനി ച
അവന് വീണ്ടും ആ സമയത്തേക്കു ചേര്ക്കപ്പെടുന്നു; മുമ്പ് ചെയ്ത കര്മ്മങ്ങളും ഈ ശരീരത്തിലൂടെ അനുഭവിക്കേണ്ട നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
പ്രാരബ്ധാനി ച ജീവേന ഭോക്തവ്യാനി സുലോചനേ । പ്രായശ്ചിത്തേന നശ്യന്തി വര്തമാനാനി ഭാമിനി
സുന്ദരിയായവളേ, ജീവന് നേരിട്ടു തുടങ്ങുന്ന കര്മങ്ങള് അനുഭവിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇപ്പോള് ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങള് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താല് നശിക്കും, ഭാമിനി.
സഞ്ചിതാനി തഥൈവാശു യഥാര്ഥം വിഹിതേന ച । പ്രാരബ്ധകര്മണാം ഭോഗാത്സംക്ഷയോ നാന്യഥാ ഭവേത്
അങ്ങനെ തന്നെ, ശേഖരിച്ചിട്ടുള്ള കര്മങ്ങള് ശരിയായ പ്രവൃത്തികളാല് വേഗത്തില് തീരുന്നു. എന്നാല് ആരംഭിച്ച കര്മങ്ങള് അനുഭവിച്ച് തീരാതെ വേറെ വഴിയില്ല.
തേനായം തേ കുമാരോ വൈ ദേയഃ കംസായ സര്വഥാ । ന മിഥ്യാ വചനം മേഽസ്തി ലോകനിന്ദാഭിദൂഷിതമ്
അതുകൊണ്ട്, ഈ മകനെ നീ കംസന് നല്കേണ്ടതാണു. എന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും പൊയ്മയല്ല, ലോകം കുറ്റം പറയുന്നതുമില്ല.
അനിത്യേഽസ്മിംസ്തു സംസാരേ ധര്മസാരേ മഹാത്മനാമ് । ദൈവാധീനം ഹി സര്വേഷാം മരണം ജനനം തഥാ
ഈ നാശവന്തമായ ലോകത്ത് മഹാത്മാക്കളുടെ ജീവിതം ധര്മം തന്നെയാണ്. എല്ലാവര്ക്കും ജനനവും മരണവും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കുന്നു.
തസ്മാച്ഛോകോ ന കര്തവ്യോ ദേഹിനാ ഹി നിരര്ഥകഃ । സത്യം യസ്യ ഗതം കാന്തേ വൃഥാ തസ്യൈവ ജീവിതമ്
അതുകൊണ്ട്, ശരീരമുള്ളവര് ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല, അതിന് അര്ത്ഥമില്ല. പ്രിയപ്പെട്ടവന് പോയാല് അവന്റെ ജീവന് വെറുതെയാവും.
ഇഹലോകോ ഗതോ യസ്മാത്പരലോകഃ കുതസ്തതഃ । അതോ ദേഹി സുതം സുഭ്രു കംസായ പ്രദദാമ്യഹമ്
ഈ ലോകം നഷ്ടമായാല് പിന്നെ മറ്റെന്ത് ലോകം ഉണ്ടാകും? അതിനാല്, സുന്ദരഭ്രുവാളേ, മകനെ എനിക്ക് നല്കൂ, ഞാന് കംസന് കൈമാറാം.
സത്യസംസ്തരണാദ്ദേവി ശുഭമഗ്രേ ഭവിഷ്യതി । കര്തവ്യം സുകൃതം പുമ്ഭിഃ സുഖേ ദുഃഖേ സതി പ്രിയേ
ദേവി, സത്യം പാലിച്ചാല് ഭാവിയില് നല്ലതായിരിക്കും. സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും മനുഷ്യന് നല്ല പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യണം, പ്രിയേ.
(സത്യസംരക്ഷണാദ്ദേവി ശുഭമേവ ഭവിഷ്യതി) ॥ വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുക്തവതി കാന്തേ സാ ദേവകീ ശോകസംയുതാ । ദദൌ പുത്രം പ്രസൂതം ച വേപമാനാ മനസ്വിനീ
ദേവി, സത്യം സംരക്ഷിച്ചാല് നല്ലതേ സംഭവിക്കൂ. വ്യാസന് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പ്രിയന് പറഞ്ഞപ്പോള് ദേവകി ദുഃഖത്തോടെ, വിറയച്ച്, മനസ്സുറപ്പോടെ പുത്രനെ കൈമാറി.
വസുദേവോഽപി ധര്മാത്മാ ആദായ സ്വസുതം ശിശുമ് । ജഗാമ കംസസദനം മാര്ഗേ ലോകൈരഭിഷ്ടുതഃ
ധര്മനിഷ്ഠനായ വസുദേവന് സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത്, വഴിയില് ജനങ്ങള് പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട്, കംസന്റെ അരമനയിലേക്കു പോയി.
ലോകാ ഊചുഃ പശ്യന്തു വസുദേവം ഭോ ലോകാ ഏവം മനസ്വിനമ് । സ്വവാക്യമനുരുധ്യൈവ ബാലമാദായ യാത്യസൌ
ജനങ്ങള് പറഞ്ഞു: ഈ വിധേയനും മനസ്സുറപ്പുള്ളവനുമായ വസുദേവനെ എല്ലാവരും കാണട്ടെ. തന്റെ വാക്ക് പാലിച്ച് കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോകുന്നവനാണ് ഇദ്ദേഹം.
മൃത്യവേ ദാതുകാമോഽദ്യ സത്യവാഗനസൂയകഃ । സഫലം ജീവിതം ചാസ്യ ധര്മം പശ്യന്തു ചാദ്ഭുതമ്
ഇന്ന് മകനെ മരണത്തിന് സമര്പ്പിക്കാന് പോകുന്ന സത്യവാനും വഞ്ചനയില്ലാത്തവനുമാണ് ഇദ്ദേഹം. അവന്റെ ധര്മം അത്ഭുതകരമാണെന്നും, ജീവിതം സഫലമായതാണെന്നും എല്ലാവരും കാണട്ടെ.
യഃ പുത്രം യാതി കംസായ ദാതും കാലാത്മനേഽപി ഹി । വ്യാസ ഉവാച ഇതി സംസ്തൂയമാനസ്തു പ്രാപ്തഃ കംസാലയം നൃപ
മകനെയെങ്കിലും കാളാത്മാവായ കംസന് നല്കാന് പോകുന്നവനാണ് ഇദ്ദേഹം. വ്യാസന് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ജനങ്ങള് പ്രശംസിച്ചപ്പോള് വസുദേവന് കംസന്റെ അരമനയിലെത്തി, രാജാവേ.