ത്രേതായുഗേ രഘോര്വംശേ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ । നരനാരായണാംശൌ ദ്വൌ ജാതൌ ഭുവി മഹാബലൌ
ത്രേതായുഗത്തിൽ രഘുവംശത്തിൽ ദശരഥന്റെ മകനായി രാമൻ ജനിച്ചു. ഭൂമിയിൽ മഹാബലശാലികളായ നരനും നാരായണനും അവിടെയും സഹോദരനുമായിരുന്നു.
അഷ്ടാവിംശേ യുഗേ ശസ്തൌ ദ്വാപരേഽര്ജുനശൌരിണൌ । ധരാഭാരാവതാരാര്ഥം ജാതൌ കൃഷ്ണാര്ജുനൌ ഭുവി
ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗത്തിൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, ലോകഭാരമൊഴിക്കാൻ അർജ്ജുനനും കൃഷ്ണനും ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു.
കൃതവന്തൌ മഹായുദ്ധം കുരുക്ഷേത്രേഽതിദാരുണമ് । ഏവം യുഗേ യുഗേ രാജന്നവതാരാ ഹരേഃ കില
അവർ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ മഹായുദ്ധം നടത്തി. രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ഓരോ യുഗത്തിലും ഹരിയുടെ അവതാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ഭവന്തി ബഹവഃ കാമം പ്രകൃതേരനുരൂപതഃ । പ്രകൃതേരഖിലം സര്വം വശമേതജ്ജഗത്ത്രയമ്
പ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് ഇങ്ങനെ അനേകം അവതാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഈ മൂന്നു ലോകവും എല്ലാം പ്രകൃതിയുടെ വശത്തിലാണ്.
യഥേച്ഛതി തഥൈവേയം ഭ്രാമയത്യനിശം ജഗത് । പുരുഷസ്യ പ്രിയാര്ഥം സാ രചയത്യഖിലം ജഗത്
അവൾക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ അവൾ ഈ ലോകം എപ്പോഴും ചലിപ്പിക്കുന്നു; അവളുടെ പ്രിയനായ പുരുഷന്റെ خاطرം അവൾ ഈ സകലജഗത്തും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
സൃഷ്ട്വാ പുരാ ഹി ഭഗവാഞ്ജഗദേതച്ചരാചരമ് । സര്വാദിഃ സര്വഗശ്ചാസൌ ദുര്ജ്ഞേയഃ പരമോഽവ്യയഃ
ചലിക്കുന്നതും അചലവും ആയ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, സകലത്തിന്റെയും ആദിയായും എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനുമായ, ഗ്രഹിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരനായ, പരമാവധിയായ ഭഗവാൻ—
നിരാലമ്ബോ നിരാകാരോ നിഃസ്പൃഹശ്ച പരാത്പരഃ । ഉപാധിതസ്ത്രിധാ ഭാതി യസ്യാഃ സാ പ്രകൃതിഃ പരാ
അവൻ ആശ്രയം ഇല്ലാത്തവനും രൂപരഹിതനും ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും പരമോന്നതനുമാണ്. എങ്കിലും ഉപാധികളാൽ അവൻ മൂന്നു രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവളാണ് പരപ്രകൃതി.
ഉത്പത്തികാലയോഗാത്സാ ഭിന്നാ ഭാതി ശിവാ തദാ । സാ വിശ്വം കുരുതേ കാമം സാ പാലയതി കാമദാ
സൃഷ്ടിക്കാലത്തിൽ കാരണങ്ങളുടെ യോജനത്താൽ അവൾ വ്യത്യസ്തവും മംഗളവതിയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവൾക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അവൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവളും സംരക്ഷിക്കുന്നവളുമാണ്.
കല്പാന്തേ സംഹരത്യേവ ത്രിരൂപാ വിശ്വമോഹിനീ । തയാ യുക്തോഽസൃജ ദ്ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ പാതി തയാന്വിതഃ
ഒരു കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ള ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവളായി അവൾ എല്ലാം പിന്വലിക്കുന്നു. അവളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു, വിഷ്ണു അവളിൽ ആശ്രയിച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നു.
രുദ്രഃ സംഹരതേ കാമം തയാ സമ്മിലിതഃ ശിവഃ । സാ ചൈവോത്പാദ്യ കാകുത്സ്ഥം പുരാ വൈ നൃപസത്തമമ്
രുദ്രൻ അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇഷ്ടം പോലെ സംഹാരം നടത്തുന്നു. അവളും പുരാതനകാലത്ത് കകുത്സ്ഥനെ, അതായത് ഏറ്റവും ഉത്തമനായ രാജാവിനെ, സൃഷ്ടിച്ചു.
കുത്രചിത്സ്ഥാപയാമാസ ദാനവാനാം ജയായ ച । ഏവമസ്മിംശ്ച സംസാരേ സുഖദുഃഖാന്വിതാഃ കില
അവളവനെ എവിടെയോ സ്ഥാപിച്ചു, ദാനവന്മാരെ ജയിക്കാൻ. ഇങ്ങനെ ഈ ലോകത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും സുഖദുഃഖങ്ങളോടുകൂടിയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
ഭവന്തി പ്രാണിനഃ സര്വേ വിധിതന്ത്രനിയന്ത്രിതാഃ
എല്ലാ ജീവികളും വിധിയുടെ നിയമത്തിൽ നിയന്ത്രിതരായി ജനിക്കുന്നു.
നാരായണവരദാനമ് ജനമേജയ ഉവാച വാരാങ്ഗനാസ്ത്വയാഖ്യാതാ നരനാരായണാശ്രമേ । ഏകം നാരായണം ശാന്തം കാമയാനാ സ്മരാതുരാഃ
ജനമേജയൻ ചോദിച്ചു: മഹാനുഭാവേ, നരനും നാരായണനും വസിച്ച ആശ്രമത്തിലെ വനിതകളെ നിങ്ങൾ വിവരിച്ചു. അവർ ശാന്തനായ നാരായണനെ മാത്രം ആഗ്രഹിച്ചു, പ്രണയത്തിലും ആസക്തിയിലും ആകൃഷ്ടരായി.
ശപ്തുകാമസ്തദാ ജാതോ മുനിര്നാരായണശ്ച താഃ । നിവാരിതോ നരേണാഥ ഭ്രാത്രാ ധര്മവിദാ നൃപ
അപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീകളെ ശപിക്കാനായി നാരായണമുനി ഉദ്ദേശിച്ചു; എന്നാൽ, ധർമ്മം അറിയുന്ന സഹോദരനായ നരൻ അവനെ തടഞ്ഞു, രാജാവേ.
കിം കൃതം മുനിനാ തേന വ്യസനേ സമുപസ്ഥിതേ । താഭിഃ സംകല്പിതേനാഥ കാമാര്ഥാഭിര്ഭൃശം മുനേ
മഹർഷി എന്താണ് ചെയ്തത്? ആ സ്ത്രീകൾ കാമാർത്ഥം അവനെ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ച്, വിഷമത്തിൽ അവനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ?
ശക്രേണോത്പാദിതാഭിശ്ച ബഹുപ്രാര്ഥനയാ പുനഃ । യാചിതേന വിവാഹാര്ഥം കിം കൃതം തേന ജിഷ്ണുനാ
ഇന്ദ്രന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം, പലതവണ അപേക്ഷിച്ച ശേഷം, വിവാഹത്തിനായി അവർ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ അവരെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, അവൻ എന്താണ് ചെയ്തത്?
ഇത്യേതച്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി ചരിതം തസ്യ മോക്ഷദമ് । നാരായണസ്യ മേ ബ്രൂഹി വിസ്തരേണ പിതാമഹ
മോക്ഷം നൽകുന്ന അവന്റെ കഥ മുഴുവനും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിതാമഹനേ, നാരായണന്റെ കഥ വിശദമായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച ശൃണു രാജന്പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ തസ്യ മഹാത്മനഃ । ധര്മപുത്രസ്യ ധര്മജ്ഞ വിസ്തരേണ വദാമി തേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു. ആ മഹാത്മാവിന്റെ, ധർമ്മപുത്രന്റെ കഥ ഞാൻ വിശദമായി പറയാം.
ശപ്തുകാമസ്തു സംദൃഷ്ടോ നരേണാഥ യദാ ഹരിഃ । വാരിതോഽസൌ സമാശ്വാസ്യ മുനിര്നാരായണസ്തദാ
ഹരിച്ഛുവന്നവേളയിൽ ആ മനുഷ്യൻ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, മഹർഷി നാരായണൻ ഹരിയെ ശാന്തിപ്പിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ശാന്തകോപസ്തദോവാച താസ്തപസ്വീ മഹാമുനിഃ । സ്മിതപൂര്വമിദം വാക്യം മധുരം ധര്മനന്ദനഃ
കോപം ശമിച്ച മഹാതപസ്വിയായ മഹർഷി, മൃദുലമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ധർമ്മപുത്രാ, ഈ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അസ്മിഞ്ജന്മനി ചാര്വംഗ്യഃ കൃതസംകല്പവാനഹമ് । ആവാഭ്യാഞ്ച ന കര്തവ്യഃ സര്വഥാ ദാരസംഗ്രഹഃ
ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ, സുന്ദരികളേ, ഞാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും എങ്ങനെയും വിവാഹബന്ധം ചെയ്യരുത്.
തസ്മാദ് ഗച്ഛന്തു ത്രിദിവം കൃപാം കൃത്വാ മമോപരി । ധര്മജ്ഞാ ന പ്രകുര്വന്തി വ്രതഭങ്ഗം പരസ്യ വൈ
അതിനാൽ, ദയവായി എന്നെ കരുണയോടെ കണക്കാക്കി സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങൂ; ധർമ്മം അറിയുന്നവർ മറ്റൊരാളുടെ വ്രതം ലംഘിക്കാറില്ല.
ശൃങ്ഗാരേഽസ്മിന് രസേ നൂനം സ്ഥായീഭാവോ രതിഃ സ്മൃതഃ । കഥം കരോമി സമ്ബന്ധം തദഭാവേ സുലോചനാഃ
സ്നേഹരസത്തിൽ സ്ഥിരമായ ഭാവം കാമം തന്നെയാണെന്ന് പറയുന്നു; അതില്ലാതെ എങ്ങനെ ഞാൻ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കും, സുന്ദരനേത്രികളേ?
കാരണേന വിനാ കാര്യം ന ഭവേദിതി നിശ്ചയഃ । കവിഭിഃ കഥിതം ശാസ്ത്രേ സ്ഥായീഭാവോ രസഃ കില
കാരണം ഇല്ലാതെ ഫലം ഉണ്ടാകില്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്; കവിൾ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ സ്ഥിരഭാവം തന്നെയാണ് രസം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ധന്യഃ സുചാരുസര്വാങ്ഗഃ സഭാഗ്യോഽഹം ധരാതലേ । പ്രീതിപാത്രം യതോ ജാതോ ഭവതീനാമകൃത്രിമമ്
ഭാഗ്യവാൻ, സുന്ദരമായ ശരീരഭാഗങ്ങളുള്ളവൻ, ഭൂമിയിൽ ഞാൻ ധന്യനാണ്, കാരണം നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർഹനായിരിക്കുന്നു.
ഭവതീഭിഃ കൃപാം കൃത്വാ രക്ഷണീയം വ്രതം മമ । ഭവിഷ്യാമി മഹാഭാഗാഃ പതിരപ്യന്യജന്മനി
നിങ്ങളുടെ ദയയാൽ എന്റെ വ്രതം സംരക്ഷിക്കണം; മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ, മഹാഭാഗ്യവതികളേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവായിരിക്കും.
അഷ്ടാവിംശേ വിശാലാക്ഷ്യോ ദ്വാപരേഽസ്മിന്ധരാതലേ । ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥം പ്രഭവിഷ്യാമി സര്വഥാ
അശ്വിൻവിംശതിതമ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, വിശാലനേത്രികളേ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും.
തദാ ഭവത്യോ മദ്ദാരാഃ പ്രാപ്യ ജന്മ പൃഥക്പൃഥക് । ഭൂപതീനാം സുതാ ഭൂത്വാ പലീഭാവം ഗമിഷ്യഥ
അപ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും രാജാക്കന്മാരുടെ പുത്രികളായി ജനിച്ച്, എന്റെ ഭാര്യമാർ ആയി മാറും.
ഇത്യാശ്വാസ്യ ഹരിസ്താസ്തു പ്രതിശ്രുത്യ പരിഗ്രഹമ് । വ്യസര്ജയത്സ ഭഗവാഞ്ജഗ്മുശ്ച വിഗതജ്വരാഃ
ഇങ്ങനെ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, ഹരി വിവാഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ഭഗവാൻ അവരെ വിടുവിച്ചു; അവർ സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
ഏവം വിസര്ജിതാസ്തേന ഗതാഃ സ്വര്ഗം തദാങ്ഗനാഃ । ശക്രായ കഥയാമാസുഃ കാരണം സകലം പുനഃ
അവിടെ നിന്ന് വിടപറഞ്ഞ ആ സ്ത്രീകൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, എല്ലാം വീണ്ടും ഇന്ദ്രനോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.