ഇന്ദ്രഃ സുരാനഥോവാച മുനിനാ ജീവിതാ സതീ । കാവ്യസ്തപ്ത്വാ തപോ ഘോരം കിം കരിഷ്യതി മന്ത്രവിത്
ഇന്ദ്രൻ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവ്, ദേവന്മാരോടു പറഞ്ഞു: 'മുനി അവളെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചപ്പോൾ, കവി ആ ഗുരുതരമായ തപസ്സിനുശേഷം എന്ത് ചെയ്യും?'
വ്യാസ ഉവാച ഗതാ നിദ്രാ സുരേന്ദ്രസ്യ ദേഹേഽക്ഷേമമഭൂന്നൃപ । സ്മൃത്വാ കാവ്യസ്യ വൃത്താന്തം മന്ത്രാര്ഥമതിദാരുണമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഇന്ദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉറക്കം പോയി, അവൻ കവി നടത്തിയ സംഭവവും അത്യന്തം ഭയാനകമായ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉദ്ദേശവും ഓർത്ത് അസ്വസ്ഥനായി.
വിമൃശ്യ മനസാ ശക്രോ ജയന്തീം സ്വസുതാം തദാ । ഉവാച കന്യാം ചാര്വങ്ഗീം സ്മിതപൂര്വമിദം വചഃ
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചശേഷം, ശക്രൻ തന്റെ മനോഹരമായ മകൾ ജയന്തിയെ സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:
ഗച്ഛ പുത്രി മയാ ദത്താ കാവ്യായ ത്വം തപസ്വിനേ । സമാരാധയ തന്വങ്ഗി മത്കൃതേ തം വശം കുരു
'മകളേ, ഞാൻ നിന്നെ കവി എന്ന തപസ്സിക്കാരനു സമർപ്പിക്കുന്നു. നീ അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, എന്റെ خاطر അവനെ നിന്റെ വശത്ത് കൊണ്ടുവരിക.'
ഉപചാരൈര്മുനിം തൈസ്തൈഃ സമാരാധ്യ മനഃപ്രിയൈഃ । ഭയം മേ തരസാ ഗത്വാ ഹര തത്ര വരാശ്രമേ
'നീ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ പല സേവനങ്ങൾകൊണ്ട് ആ മുനിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, അവിടെയുള്ള അത്ഭുതമായ ആശ്രമത്തിൽ എന്റെ ഭയം വേഗത്തിൽ അകറ്റുക.'
സാ പിതുര്വചനം ശ്രുത്വാ തത്രാഗച്ഛന്മനോരമാ । തമപശ്യദ്വിശാലാക്ഷീ പിബന്തം ധൂമമാശ്രമേ
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജയന്തി ആ മനോഹരിയായ അവൾ അവിടേക്ക് പോയി. വലിയ കണ്ണുകളുള്ള അവൾ, ആശ്രമത്തിൽ പുക കുടിക്കുന്ന മുനിയെ കണ്ടു.
തസ്യ ദേഹം സമാലോക്യ സ്മൃത്വാ വാക്യം പിതുസ്തദാ । കദലീദലമാദായ വീജയാമാസ തം മുനിമ്
അവന്റെ ശരീരം നോക്കി, അച്ഛന്റെ കല്പന ഓർത്ത്, അവൾ വാഴയിലെടുത്ത് മുനിയെ വീശാൻ തുടങ്ങി.
നിര്മലം ശീതലം വാരി സമാനീയ സുവാസിതമ് । പാനായ കല്പയാമാസ ഭക്ത്യാ പരമയാ ലഘു
അവൾ ശുദ്ധവും തണുത്തതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു, അതിനെ അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ മുനിക്ക് കുടിക്കാൻ ഒരുക്കി.
ഛായാം വസ്ത്രാതപത്രേണ ഭാസ്കരേ മധ്യഗേ സതി । രചയാമാസ തന്വങ്ഗീ സ്വയം ധര്മേ സ്ഥിതാ സതീ
സൂര്യൻ മുകളിൽ കത്തിയപ്പോൾ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ജയന്തി, തുണി അല്ലെങ്കിൽ ഇല കൊണ്ടു മുനിക്ക് തണലൊരുക്കി.
ഫലാന്യാനീയ ദിവ്യാനി പക്വാനി മധുരാണി ച । മുമോചാഗ്രേ മുനേസ്തസ്യ ഭക്ഷാര്ഥം വിഹിതാനി ച
അവൾ ദിവ്യമായ പാകമായ മധുരഫലങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു, മുനിക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ഭക്ഷിക്കാൻ മുന്നിൽ വെച്ചു.
കുശാഃ പ്രാദേശമാത്രാ ഹി ഹരിതാഃ ശുകസന്നിഭാഃ । ദധാരാഗ്രേഽഥ പുഷ്പാണി നിത്യകര്മസമൃദ്ധയേ
കൈയുടെ നീളമുള്ള, പച്ചയും തിളക്കമുള്ളതുമായ ദർഭ കൊണ്ടുവന്നു, മുനിയുടെ നിത്യകർമ്മങ്ങൾക്കായി പൂക്കളും മുന്നിൽ വെച്ചു.
നിദ്രാര്ഥം കല്പയാമാസ സംസ്തരം പല്ലവാന്വിതമ് । തസ്മിന്മുനൌ ചാദരസ്ഥാ ചകാര വ്യജനം ശനൈഃ
അവൾ വിശ്രമത്തിനായി ഇലകളിട്ട് ഒരു കിടക്ക ഒരുക്കി, മുനി അവിടെ കിടന്നപ്പോൾ ആദരപൂർവ്വം പതുക്കെ വീശി.
ഹാവഭാവാദികം കിഞ്ചിദ്വികാരജനനം ച തത് । ന ചകാര ജയന്തീ സാ ശാപഭീതാ മുനേസ്തദാ
മുനിയുടെ ശാപം ഭയന്ന്, ജയന്തി ആ സമയത്ത് ആകർഷണം ഉണർത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും ചലനങ്ങളോ ഭാവങ്ങളോ കാണിച്ചില്ല.
സ്തുതിം ചകാര തന്വങ്ഗീ ഗീര്ഭിസ്തസ്യ മഹാത്മനഃ । സുഭാഷിണ്യനുകൂലാഭിഃ പ്രീതികര്ത്രീഭിരപ്യുത
തനുവുംഗിയായ ജയന്തി, മഹാത്മാവായ മുനിയെ മനോഹരവും സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകളിൽ സ്തുതിച്ചു.
പ്രബുദ്ധേ ജലമാദായ ദധാരാചമനായ ച । മനോഽനുകൂലം സതതം കുര്വന്തീ വ്യചരത്തദാ
മുനി ഉണർന്നപ്പോൾ, അവൾ അച്ചമനത്തിനായി വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു, എപ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ രീതിയിൽ പെരുമാറി.
ഇന്ദ്രോഽപി സേവകാംസ്തത്ര പ്രേഷയാമാസ ചാതുരഃ । പ്രവൃത്തിം ജ്ഞാതുകാമോ വൈ മുനേസ്തസ്യ ജിതാത്മനഃ
ചതുരനായ ഇന്ദ്രൻ അവിടേക്ക് തന്റെ സേവകരെയും അയച്ചു, ആ ആത്മസംയമനമുള്ള മുനിയുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏവം ബഹൂനി വര്ഷാണി പരിചര്യാപരാഭവത് । നിര്വികാരാ ജിതക്രോധാ ബ്രഹ്മചര്യപരാ സതീ
ഇങ്ങനെ, അനേകം വർഷങ്ങൾക്കാലം അവൾ സേവനത്തിൽ മുഴുകി, മനസ്സിൽ മാറ്റമില്ലാതെ, കോപം ജയിച്ച്, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ തുടരുകയായിരുന്നു.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തു പരിതുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ । വരേണ ഛന്ദയാമാസ കാവ്യം പ്രീതമനാ ഹരഃ
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ കാവ്യനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ സമ്മതം നൽകി.
ഈശ്വര ഉവാച യച്ച കിഞ്ചിദപി ബ്രഹ്മന്വിദ്യതേ ഭൃഗുനന്ദന । പ്രതിപശ്യസി യത്സര്വം യച്ച വാച്യം ന കസ്യചിത്
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ ബ്രാഹ്മണേ, ലോകത്തിൽ ഉള്ളതെല്ലാം, നീ കാണുന്നതും, മറ്റാരോടും പറയാൻ പാടില്ലാത്തതും—
സര്വാഭിഭാവകത്വേന ഭവിഷ്യസി ന സംശയഃ । അവധ്യഃ സര്വഭൂതാനാം പ്രജേശശ്ച ദ്വിജോത്തമഃ
നീ എല്ലാറ്റിനുമേൽ അധികാരം നേടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല; എല്ലാ ജീവികളിലും നിന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ല, നീ ജനങ്ങളുടെ അധിപതിയും മഹാനായ ദ്വിജനുമാകും.
വ്യാസ ഉവാച ഏവം ദത്ത്വാ വരാഞ്ഛമ്ഭുസ്തത്രൈവാന്തരധീയത । കാവ്യസ്താമഥ സംവീക്ഷ്യ ജയന്തീം വാക്യമബ്രവീത്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വരങ്ങൾ നൽകി ശംഭു അവിടെയെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി; അതിനുശേഷം കാവ്യൻ ജയന്തിയെ നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കാസി കസ്യാസി സുശ്രോണി ബ്രൂഹി കിം തേ ചികീര്ഷിതമ് । കിമര്ഥമിഹ സമ്പ്രാപ്താ കാര്യം വദ വരോരു മേ
നീ ആരാണ്, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ? ആരുടെ മകളാണ് നീ? എന്താണ് നിനക്ക് ആഗ്രഹം? എന്തിനാണ് നീ ഇവിടെ വന്നത്? മനോഹരിയേ, നിനക്ക് വേണ്ടത് പറയൂ.
കിം വാഞ്ഛസി കരോമ്യദ്യ ദുഷ്കരം ചേത്സുലോചനേ । പ്രീതോഽസ്മി ത്വത്കൃതേനാദ്യ വരം വരയ സുവ്രതേ
നിനക്ക് എന്താണ് ആവശ്യം? എത്രയും പ്രയാസമുള്ളതാണെങ്കിലും, ഇന്ന് ഞാൻ അത് ചെയ്യാം, മനോഹരനയനേ. ഇന്നത്തെ നിന്റെ സേവനത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, സദ്വ്രതയേ.
തതഃ സാ തു മുനിം പ്രാഹ ജയന്തീ മുദിതാനനാ । ചികീര്ഷിതം മേ ഭഗവംസ്തപസാ ജ്ഞാതുമര്ഹസി
അപ്പോൾ ജയന്തി സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: ഭഗവനേ, എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് തപസ്സിലൂടെ നീ അറിയേണ്ടതാണ്.
ശുക്ര ഉവാച ജ്ഞാതം മയാ തഥാപി ത്വം ബ്രൂഹി യന്മനസേപ്സിതമ് । കരോമി സര്വഥാ ഭദ്രം പ്രീതോഽസ്മി പരിചര്യയാ
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, എങ്കിലും നീ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പറയണം. ഞാൻ അതെല്ലാം നിർബന്ധമായും ചെയ്യും, നിന്റെ സേവനത്തിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.
ജയന്ത്യുവാച ശക്രസ്യാഹം സുതാ ബ്രഹ്മന് പിത്രാ തുഭ്യം സമര്പിതാ । ജയന്തീ നാമതശ്ചാഹം ജയന്താവരജാ മുനേ
ജയന്തി പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണേ, ഞാൻ ശക്രന്റെ മകളാണ്, അച്ഛൻ നിന്നോടു സമർപ്പിച്ചവൾ. എന്റെ പേര് ജയന്തി, ജയന്തന്റെ അനിയത്തി, മുനിയേ.
സകാമാസ്മി ത്വയി വിഭോ വാഞ്ഛിതം കുരു മേഽധുനാ । രംസ്യേ ത്വയാ മഹാഭാഗ ധര്മതഃ പ്രീതിപൂര്വകമ്
എനിക്ക് നിന്നോടു ആഗ്രഹമുണ്ട്, പ്രഭുവേ; ഇപ്പോൾ എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണം. മഹാഭാഗനേ, നീതിപൂർവ്വം സ്നേഹത്തോടെ നിന്നോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശുക്ര ഉവാച മയാ സഹ ത്വം സുശ്രോണി ദശവര്ഷാണി ഭാമിനി । സര്വൈര്ഭൂതൈരദൃശ്യാ ച രമസ്വേഹ യദൃച്ഛയാ
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, പത്തു വർഷം നീ എന്റെ കൂടെ ഇവിടെ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും കാണാതെയായി, ഇഷ്ടംപോലെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയൂ.
വ്യാസ ഉവാച ഏവമുക്ത്വാ ഗൃഹം ഗത്വാ ജയന്ത്യാഃ പാണിമുദ്വഹന് । തയാ സഹാവസദ്ദേവ്യാ ദശവര്ഷാണി ഭാര്ഗവഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ജയന്തിയുടെ കൈ പിടിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയി; ഭാർഗവൻ ആ ദേവിയോടൊപ്പം പത്തു വർഷം താമസിച്ചു.
അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം മായയാ സംവൃതഃ പ്രഭുഃ । ദൈത്യാസ്തമാഗതം ശ്രുത്വാ കൃതാര്ഥം മന്ത്രസംയുതമ്
എല്ലാ ജീവികൾക്കും കാണാതെയായി, തന്റെ മായയിൽ മറഞ്ഞ്, ആ പ്രഭു അവിടെ എത്തിയതായി ദാനവന്മാർ കേട്ടപ്പോൾ, മന്ത്രശക്തിയോടെ എല്ലാ കാര്യവും പൂർത്തിയാക്കി.