പതിമാഹാസിതാപാങ്ഗീ പുത്രം മേ ദേഹി മാനദ । ഇന്ദ്രഖ്യബലം വീരം ധര്മിഷ്ഠം വീര്യവത്തമമ്
അവൾ ചിരിച്ച കണ്ണോടെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: മാനദാ, എനിക്ക് ഇന്ദ്രനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള, ധാർമ്മികനും വീര്യശാലിയുമായ ഒരു പുത്രൻ ദയവായി തരിക.
താമുവാച മുനിഃ കാന്തേ സ്വസ്ഥാ ഭവ മയോദിതേ । വ്രതാന്തേ ഭവിതാ തുഭ്യം ശതക്രതുസമഃ സുതഃ
മഹർഷി അവളോട് പറഞ്ഞു: പ്രിയേ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നീ മനസ്സിലുറപ്പോടെ ഇരിക്കണം; വ്രതം പൂർത്തിയായാൽ, ശതക്രതുവിനോട് തുല്യനായ പുത്രൻ നിനക്ക് ജനിക്കും.
സാ തഥേതി പ്രതിശ്രുത്യ ചകാര വ്രതമുത്തമമ് । നിഷിക്തം മുനിനാ ഗര്ഭം ബിഭ്രാണാ സുമനോഹരമ്
അവൾ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ച്, അത്യുത്തമമായ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു; മഹർഷി നിക്ഷേപിച്ച മനോഹരമായ ഗർഭം അവൾ ധരിച്ചു.
ഭൂമൌ ചകാര ശയനം പയോവ്രതപരായണാ । പവിത്രാ ധാരണായുക്താ ബഭൂവ വരവര്ണിനീ
പാൽ മാത്രം കഴിക്കുന്ന വ്രതത്തിൽ മുഴുകി, അവൾ നിലത്താണ് കിടക്കയൊരുക്കിയത്; ശുദ്ധിയും ആത്മനിയന്ത്രണവും കൊണ്ട് അവൾ അതിമനോഹരിയായി.
ഏവം ജാതഃ സുസംപൂര്ണോ യദാ ഗര്ഭോഽതിവീര്യവാന് । ശുഭ്രാംശുമതിദീപ്താങ്ഗീം ദിതിം ദൃഷ്ട്വാ തു ദുഃഖിതാ
അങ്ങനെ അതിവീര്യശാലിയായ ഗർഭം പൂർണ്ണമായി വളർന്നപ്പോൾ, ദിതിയുടെ പ്രകാശമുള്ള ദീപ്തമായ രൂപം കണ്ട ആദിതി ദുഃഖിതയായി.
മഘവത്സദൃശഃ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി മഹാബലഃ । ദിത്യാസ്തദാ മമ സുതസ്തേജോഹീനോ ഭവേത്കില
മഘവാനെപ്പോലെയുള്ള മഹാബലശാലിയായ പുത്രൻ ദിതിക്ക് ജനിക്കും; അപ്പോൾ എന്റെ പുത്രൻ തീക്ഷ്ണതയും തേജസും നഷ്ടപ്പെടും.
ഇതി ചിന്താപരാ പുത്രമിന്ദ്രം ചോവാച മാനിനീ । ശത്രുസ്തേഽദ്യ സമുത്പന്നോ ദിതിഗര്ഭേഽതിവീര്യവാന്
ഇങ്ങനെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി, അഭിമാനത്തോടെ ആദിതി തന്റെ പുത്രനായ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: ഇന്നാണ് ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അതിവീര്യശാലിയായ നിന്റെ ശത്രു ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഉപായം കുരു നാശായ ശത്രോരദ്യ വിചിന്ത്യ ച । ഉത്പത്തിരേവ ഹന്തവ്യാ ദിത്യാ ഗര്ഭസ്യ ശോഭന
നിന്റെ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഇന്ന് തന്നെ ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തണം; ദിതിയുടെ ഗർഭം ജനിക്കുന്നതുതന്നെ തടയണം, മഹാഭാഗവേ.
വീക്ഷ്യ താമസിതാപാങ്ഗീം സപത്നീഭാവമാസ്ഥിതാമ് । ദുനോതി ഹൃദയേ ചിന്താ സുഖമര്മവിനാശിനീ
കറുത്ത കൺനോട്ടത്തോടെ, എതിരാളിയായ ഭാര്യയുടെ നിലയിൽ നിന്ന ദിതിയെ കണ്ടപ്പോൾ, മനസ്സിൽ ദുഃഖം നിറഞ്ഞു, ശരീരസുഖം നഷ്ടമായി.
രാജയക്ഷ്മേവ സംവൃദ്ധോ നഷ്ടോ നൈവ ഭവേദ്രിപുഃ । തസ്മാദങ്കുരിതം ഹന്യാദ്ബുദ്ധിമാനഹിതം കില
രാജയക്ഷ്മ എന്ന രോഗം പോലെ, വളർന്നശേഷം ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാന്മാർ മുളച്ചതുതന്നെ നശിപ്പിക്കണം, കാരണം അത് ഹാനികരമാണ്.
ലോഹശങ്കുരിവ ക്ഷിപ്തോ ഗര്ഭോ വൈ ഹൃദയേ മമ । യേന കേനാപ്യുപായേന പാതയാദ്യ ശതക്രതോ
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ച ഇരുമ്പ് കൂമ്പാരമെന്നപോലെ ഈ ഗർഭം വേദനിപ്പിക്കുന്നു. ഏതുവിധേനെയെങ്കിലും, ഇന്ദ്രാ, ഇന്നുതന്നെ ഇത് വീഴ്ത്തണം.
സാമദാനബലേനാപി ഹിംസനീയസ്ത്വയാ സുതഃ । ദിത്യാ ഗര്ഭോ മഹാഭാഗ മമ ചേദിച്ഛസി പ്രിയമ്
സമാധാനത്തിലൂടെയോ സമ്മാനങ്ങളിലൂടെയോ, ആവശ്യമെങ്കിൽ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയോ നീ ദിതിയുടെ ഗർഭം നശിപ്പിക്കണം, മഹാഭാഗനേ. എനിക്ക് പ്രിയം വരുത്താൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ.
വ്യാസ ഉവാച ശ്രുത്വാ മാതൃവചഃ ശക്രോ വിചിന്ത്യ മനസാ തതഃ । ജഗാമാപരമാതുഃ സ സമീപമമരാധിപഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഇന്ദ്രൻ ആലോചിച്ച്, രാജാവേ, തന്റെ മറ്റൊരു അമ്മയുടെ അടുക്കൽ പോയി.
വവന്ദേ വിനയാത്പാദൌ ദിത്യാഃ പാപമതിര്നൃപ । പ്രോവാച വിനയേനാസൌ മധുരം വിഷഗര്ഭിതമ്
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ വിനയപൂർവ്വം ദിതിയുടെ കാലുകൾക്ക് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നെ, വിനയത്തോടെ, മധുരമായെങ്കിലും വിഷം കലർന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്ര ഉവാച മാതസ്ത്വം വ്രതയുക്താസി ക്ഷീണദേഹാതിദുര്ബലാ । സേവാര്ഥമിഹ സമ്പ്രാപ്തഃ കിം കര്തവ്യം വദസ്വ മേ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: അമ്മേ, നീ വ്രതത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവളാണ്, ശരീരം ക്ഷീണിച്ചും വളരെ ദുർബലവുമാണ്. ഞാൻ നിന്നെ സേവിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.
പാദസംവാഹനം തേഽഹം കരിഷ്യാമി പതിവ്രതേ । ഗുരുശുശ്രൂഷണാത്പുണ്യം ലഭതേ ഗതിമക്ഷയാമ്
പതിവ്രതയേ, ഞാൻ നിന്റെ കാലുകൾ മസാജ് ചെയ്യും. ഗുരുവിനെ സേവിച്ചാൽ അനന്തമായ പുണ്യവും ഉന്നതഗതിയും ലഭിക്കും.
ന മേ കിമപി ഭേദോഽസ്തി തഥാദിത്യാ ശപേ കില । ഇത്യുക്ത്വാ ചരണൌ സ്പൃഷ്ടാ സംവാഹനപരോഽഭവത്
നിന്റെ നേരെ എനിക്ക് ഒരു വഞ്ചനയും ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ അദിതിയെ ശപഥം ചെയ്ത് പറയുന്നു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ അവളുടെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ച് സമർപ്പിതനായി മസാജ് ചെയ്തു.
സംവാഹനസുഖം പ്രാപ്യ നിദ്രാമാപ സുലോചനാ । ശ്രാന്താ വ്രതകൃശാ സുപ്താ വിശ്വസ്താ പരമാ സതീ
മസാജിന്റെ സുഖം ലഭിച്ച ദിതിയുടെ കണ്ണുകൾ മിനുങ്ങി. വ്രതത്താൽ ക്ഷീണിച്ച അവൾ വിശ്വാസത്തോടെ, പൂർണ്ണമായ സത്യവതിയായി ഉറങ്ങി.
താം നിദ്രാവശമാപന്നാം വിലോക്യ പ്രാവിശത്തനുമ് । രൂപം കൃത്വാതിസൂക്ഷ്മഞ്ച ശസ്ത്രപാണിഃ സമാഹിതഃ
അവളെ ഉറക്കത്തിൽ ആകൃതമാകുന്നത് കണ്ട ഇന്ദ്രൻ അതിസൂക്ഷ്മമായ രൂപം ധരിച്ച്, ആയുധം കൈയിൽ എടുത്ത്, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഉദരം പ്രവിവേശാശു തസ്യാ യോഗബലേന വൈ । ഗര്ഭം ചകര്ത വജ്രേണ സപ്തധാ പവിനായകഃ
യോഗശക്തിയാൽ അവൻ അതിവേഗത്തിൽ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ കടന്നു, വജ്രം ഉപയോഗിച്ച് ആ ഗർഭത്തെ ഏഴായി വെട്ടി.
രുരോദ ച തദാ ബാലോ വജ്രേണാഭിഹതസ്തഥാ । മാ രുദേതി ശനൈര്വാക്യമുവാച മഘവാനമുമ്
വജ്രംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട ആ കുഞ്ഞ് കരയാൻ തുടങ്ങി. മഘവാൻ അവനെ സാവധാനം പറഞ്ഞു: 'കരയരുത്'.
ശകലാനി പുനഃ സപ്ത സപ്തധാ കര്തിതാനി ച । തദാ ചൈകോനപഞ്ചാശന്മരുതശ്ചാഭവന്നൃപ
ആ ഏഴു ഭാഗങ്ങളെയും വീണ്ടും ഏഴായി വിഭജിച്ചു. അങ്ങനെ, രാജാവേ, അമ്പത്തൊൻപതു മരുതുകൾ ജനിച്ചു.
തദാ പ്രബുദ്ധാ സുദതീ ജ്ഞാത്വാ ഗര്ഭം തഥാകൃതമ് । ഇന്ദ്രേണ ഛലരൂപേണ ചുകോപ ഭൃശദുഃഖിതാ
അപ്പോൾ, മനോഹരമായ പല്ലുള്ള ദിതി ഉണർന്നു, തന്റെ ഗർഭം ഇന്ദ്രൻ വഞ്ചനാപരമായി നശിപ്പിച്ചതറിഞ്ഞ്, അതീവ ദുഃഖത്തോടെ കോപിച്ചു.
ഭഗിനീകൃതം തു സാ ബുദ്ധ്വാ ശശാപ കുപിതാ തദാ । അദിതിം മഘവന്തഞ്ച സത്യവ്രതപരായണാ
തന്റെ കുഞ്ഞിനെ നശിപ്പിച്ചതറിഞ്ഞ ദിതി, സത്യവ്രതപാലകയായ അവൾ, അപ്പോൾ അദിതിയെയും മഘവാനെയും കോപത്തോടെ ശപിച്ചു.
യഥാ മേ കര്തിതോ ഗര്ഭസ്തവ പുത്രേണ ഛദ്മനാ । തഥാ തന്നാശമായാതു രാജ്യം ത്രിഭുവനസ്യ തു
എന്റെ ഗർഭം നിന്റെ മകനാൽ വഞ്ചനയോടെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അതുപോലെ തന്നെ, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും രാജ്യം നശിക്കട്ടെ.
യഥാ ഗുപ്തേന പാപേന മമ ഗര്ഭോ നിപാതിതഃ । അദിത്യാ പാപചാരിണ്യാ യഥാ മേ ഘാതിതഃ സുതഃ
എന്റെ ഗർഭം ഒളിച്ചുപോയ പാപംകൊണ്ട് വീഴ്ത്തപ്പെട്ടതുപോലെയും, അദിതി എന്ന പാപിനി എന്റെ മകനെ കൊല്ലിച്ചതുപോലെയും,
തസ്യാഃ പുത്രാസ്തു നശ്യന്തു ജാതാ ജാതാഃ പുനഃ പുനഃ । കാരാഗാരേ വസത്വേഷാ പുത്രശോകാതുരാ ഭൃശമ്
അവളുടെ മക്കൾ ജനിച്ചുപോകുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നശിക്കട്ടെ. അവൾ തന്റെ മക്കളുടെ ദുഃഖത്തിൽ കഠിനമായി വേദനിച്ച് തടവിൽ കഴിയട്ടെ.
അന്യജന്മനി ചാപ്യേവ മൃതാപത്യാ ഭവിഷ്യതി । വ്യാസ ഉവാച ഇത്യുത്സൃഷ്ടം തദാ ശ്രുത്വാ ശാപം മരീചിനന്ദനഃ
മറ്റൊരു ജന്മത്തിലും അവൾ മരിച്ചുപോകുന്ന മക്കളുടെ അമ്മയായിരിക്കും. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ അപ്രകാരം ശപം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടത് കേട്ട മാരീചിയുടെ മകൻ—
ഉവാച പ്രണയോപേതോ വചനം ശമയന്നിവ । മാ കോപം കുരു കല്യാണി പുത്രാസ്തേ ബലവത്തരാഃ
അവൻ സ്നേഹത്തോടെ, അവളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു: 'കോപിക്കരുതേ, ഭാഗ്യവതിയായവളേ, നിന്റെ മക്കൾ ശക്തരാണല്ലോ.'
ഭവിഷ്യന്തി സുരാഃ സര്വേ മരുതോ മഘവത്സഖാഃ । ശാപോഽയം തവ വാമോരു ത്വഷ്ടാവിംശേഽഥ ദ്വാപരേ
മഘവാന്റെ സ്നേഹിതരായ മാർത്ത്യന്മാരായി എല്ലാ ദേവന്മാരും മാറും; സുന്ദരിയേ, നിന്റെ ഈ ശാപം ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഫലിക്കും.