ഗതേ തസ്മിന്മഹീപാലാശ്ചക്രുശ്ച സമയം പുനഃ । രുദ്ധ്വാ മാര്ഗം ഗ്രഹീഷ്യാമഃ കന്യാം ഹത്വാ സുദര്ശനമ്
അവൻ പോയശേഷം രാജാക്കന്മാർ വീണ്ടും ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു: 'വഴി തടഞ്ഞ് പെൺകുട്ടിയെ പിടിച്ചെടുക്കാം, സുദർശനനെ കൊല്ലാം.'
കേചനോചുഃ കിമസ്മാകം ഹന്ത തേന നൃപേണ വൈ । ദൃഷ്ട്വാ തു കൌതുകം സര്വം ഗമിഷ്യാമോ യഥാഗതമ്
ചിലർ പറഞ്ഞു: 'ആ രാജാവിനോട് നമുക്ക് എന്ത് ബന്ധം? ഈ കാഴ്ചയൊക്കെ കണ്ടു, നാം വന്നപോലെ തന്നെ മടങ്ങാം.'
ഇത്യുക്ത്വാ തേ നൃപാഃ സര്വേ മാര്ഗമാക്രമ്യ സംസ്ഥിതാഃ । ചകാരോത്തരകാര്യാണി സുബാഹുഃ സ്വഗൃഹം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും വഴി തടഞ്ഞ് നിന്നു; സുബാഹു വീട്ടിലേക്ക് പോയി ശേഷിച്ച കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു.
സുബാഹുകൃതദേവീസ്തുതിവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച തസ്മൈ ഗൌരവഭോജ്യാനി വിധായ വിധിവത്തദാ । വാസരാണി ച ഷഡ്രാജാ ഭോജയാമാസ ഭക്തിതഃ
സുബാഹുവിന്റെ ദേവീസ്തുതിയുടെ വിവരണം വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവർക്കായി യോജിച്ചും ആദരപൂർവ്വം ഒരുക്കിയ ഭക്ഷണം ഒരുക്കി, ആറു ദിവസം രാജാവ് ഭക്തിയോടെ അവരെ വിരുന്ന് കഴിപ്പിച്ചു.
ഏവം വിവാഹകാര്യാണി കൃത്വാ സര്വാണി പാര്ഥിവഃ । പാരിബര്ഹം പ്രദത്വാഽഥ മന്ത്രയന്സചിവൈഃ സഹ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ വിവാഹകാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി, രാജാവ് പാരിബർഹം നൽകി, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ആലോചന നടത്തി.
ദൂതൈസ്തു കഥിതം ശ്രുത്വാ മാര്ഗസംരോധനം കൃതമ് । ബഭൂവ വിമനാ രാജാ സുബാഹുരമിതദ്യുതിഃ
ദൂതന്മാർ വഴി തടഞ്ഞതായി പറഞ്ഞപ്പോൾ, അതുല്യപ്രഭയുള്ള രാജാവ് സുബാഹു മനസ്സിൽ വിഷമിച്ചു.
സുദര്ശനസ്തദോവാച ശ്വശുരം സംശിതവ്രതഃ । അസ്മാന്വിസര്ജയാശു ത്വം ഗമിഷ്യാമോ ഹ്യശങ്കിതാഃ
സുദർശനൻ തന്റെ ശ്വശുരനോടു പറഞ്ഞു: 'നമ്മെ ഉടൻ വിട്ടയക്കൂ; ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ പോകും.'
ഭാരദ്വാജാശ്രമം പുണ്य़ം ഗത്വാ തത്ര സമാഹിതാഃ । നിവാസായ വിചാരോ വൈ കര്തവ്യഃ സര്വഥാ നൃപ
ഭാരദ്വാജന്റെ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ അവിടെ താമസിക്കാൻ നന്നായി ആലോചിക്കണം രാജാവേ.
നൃപേഭ്യശ്ച ന കര്തവ്യം ഭയം കിഞ്ചിത്ത്വയാഽനഘ । ജഗന്മാതാ ഭവാനീ മേ സാഹായ്യം വൈ കരിഷ്യതി
നിനക്ക് മറ്റേതെങ്കിലും രാജാവിനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, പാപമില്ലാത്തവളേ; ലോകമാതാവായ ഭവാനി എനിക്ക് സഹായം ചെയ്യും.
വ്യാസ ഉവാച തസ്യേതി മതമാജ്ഞായ ജാമാതുര്നുപസത്തമഃ । വിസസര്ജ ധനം ദത്വാ പ്രതസ്ഥേ സോഽപി സത്വരഃ
വ്യാസൻ പറയുന്നു: അത്തരം മനസ്സുറപ്പുള്ള മകനായ ജാമാതാവിന്റെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, മഹാരാജാവ് അവനെ വിട്ടയച്ചു, ധനം നൽകി, താനും വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
ബലേന മഹതാഽഽവിഷ്ടോ യയാവനു നൃപോത്തമഃ । സുദര്ശനോ വൃതസ്തത്ര ചചാല പഥി നിര്ഭയഃ
വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം രാജാവ് പുറപ്പെട്ടു; അവിടെ സുദർശനനും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഭയമില്ലാതെ യാത്ര തുടർന്നു.
രഥൈഃ പരിവൃതഃ ശൂരഃ സദാരോ രഥസംസ്ഥിതഃ । ഗച്ഛന്ദദര്ശ സൈന്യാനി നൃപാണാം രഘുനന്ദനഃ
വീരനായ സുദർശനൻ, ചക്രവാളങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഭാര്യയോടൊപ്പം രഥത്തിൽ ഇരുന്നു യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങളെ കണ്ടു.
സുബാഹുരപി താന്വീക്ഷ്യ ചിന്താവിഷ്ടോ ബഭൂവ ഹ । വിധിവത്സ ശിവാം ചിത്തേ ജഗാമ ശരണം മുദാ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ സുബാഹു ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞു; വിധിപ്രകാരം മനസ്സിൽ ശിവനിൽ സന്തോഷത്തോടെ ആശ്രയം തേടി.
ജജാപൈകാക്ഷരം മന്ത്രം കാമരാജമനുത്തമമ് । നിര്ഭയോ വീതശോകശ്ച പത്ന്യാ സഹ നവോഢയാ
അവൻ ഭയമില്ലാതെ, ദുഃഖം ഇല്ലാതെ, പുതുതായി വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യയോടൊപ്പം, കാമദേവന്റെ അത്യുത്തമമായ ഏകാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ചു.
തതഃ സര്വേ മഹീപാലാഃ കൃത്വാ കോലാഹലം തദാ । ഉത്ഥിതാഃ സൈന്യസംയുക്താ ഹന്തുകാമാസ്തു കന്യകാമ്
അപ്പോൾ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, സൈന്യങ്ങളുമായി എഴുന്നേറ്റ്, ആ കന്യയെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.
കാശിരാജസ്തു താന്ദൃഷ്ട്വാ ഹന്തുകാമോ ബഭൂവ ഹ । നിവാരിതസ്തദാഽത്യര്ഥം രാഘവേണ ജിഗീഷതാ
കാശിരാജാവ് അവരെ കണ്ടപ്പോൾ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; പക്ഷേ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച രാഘവൻ അവനെ ശക്തമായി തടഞ്ഞു.
തത്രാപി നേദുഃ ശംഖാശ്ച ഭേര്യശ്ചാനകദുന്ദുഭിഃ । സുബാഹോശ്ച നൃപാണാഞ്ച പരസ്പരജിഘാംസതാമ്
അവിടെ ശംഖും ഭേരിയും അനകദുണ്ടുഭിയും മുഴങ്ങി; സുബാഹുവും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും പരസ്പരം നാശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ശത്രുജിത്തു സുസംവൃത്തഃ സ്ഥിതസ്തത്ര ജിഘാംസയാ । യുധാജിത്തത്സഹായാര്ഥം സന്നദ്ധഃ പ്രബഭൂവ ഹ
ശത്രുജിത് നന്നായി തയ്യാറായി, അവിടെ കൊല്ലാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ നിന്നു; യുദ്ധജിത് അവനെ സഹായിക്കാൻ ആയുധധാരി ആയി.
കേചിച്ച പ്രേക്ഷകാസ്തസ്യ സഹാനീകൈഃ സ്ഥിതാസ്തദാ । യുധാജിദഗ്രതോ ഗത്വാ സുദര്ശനമുപസ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ ചിലർ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം കാണാനായി നിന്നു; യുദ്ധജിത് മുന്നോട്ട് പോയി സുദർശനനെ സമീപിച്ചു.
ശത്രുജിത്തേന സഹിതോ ഹന്തും ഭ്രാതരമാനുജഃ । പരസ്പരം തേ ബാണൌഘൈസ്തതക്ഷുഃ ക്രോധമൂര്ഛിതാഃ
ചെറുഭ്രാതാവ് ശത്രുജിതിനൊപ്പം ചേർന്ന് സഹോദരനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു; അവർ പരസ്പരം കോപത്തോടെ അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചു.
സമ്മര്ദഃ സുമഹാംസ്തത്ര സമ്പ്രവൃത്തഃ സുമാര്ഗണൈഃ । കാശീപതിസ്തദാ തൂര്ണം സൈന്യേന ബഹുനാ വൃതഃ
അവിടെ കഠിനമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വലിയ പോരാട്ടം ആരംഭിച്ചു; കാശിരാജാവ് വൻ സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഉടൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.
സാഹായ്യാര്ഥം ജഗാമാശു ജാമാതരമനിന്ദിതമ് । ഏവം പ്രവൃത്തേ സങ്ഗ്രാമേ ദാരുണേ ലോമഹര്ഷണേ
അവൻ കുറ്റമില്ലാത്ത ജാമാതാവിനെ സഹായിക്കാൻ വേഗത്തിൽ പോയി; അങ്ങനെ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചകരവുമായ യുദ്ധം നടന്നു.
പ്രാദുര്ബഭൂവ സഹസാ ദേവീ സിംഹോപരി സ്ഥിതാ । നാനായുധധരാ രമ്യാ വരാഭൂഷണഭൂഷിതാ
അപ്പോൾ അപ്രത്യക്ഷമായി, സിംഹത്തിന്മേൽ കയറി, വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചും മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചും ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദിവ്യാമ്ബരപരീധാനാ മന്ദാരസ്രക്സുസംയുതാ । താം ദൃഷ്ട്വാ തേഽഥ ഭൂപാലാ വിസ്മയം പരമം ഗതാഃ
ദിവ്യവസ്ത്രം ധരിച്ച്, മന്ദാരമാല അണിഞ്ഞ്, ദേവിയെ കണ്ടപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി.
കേയം സിംഹസമാരൂഢാ കുതോ വേതി സമുത്ഥിതാ । സുദര്ശനസ്തു താം വീക്ഷ്യ സുബാഹുമിതി ചാബ്രവീത്
ആരാണീ സിംഹത്തിന്മേൽ ഇരുന്ന് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, സുദർശനൻ അവളെ നോക്കി സുബാഹുവിനോട് പറഞ്ഞു:
പശ്യ രാജന്മഹാദേവീമാഗതാം ദിവ്യദര്ശനാമ് । അനുഗ്രഹായ മേ നൂനം പ്രാദുര്ഭൂതാ ദയാന്വിതാ
രാജാവേ, മഹാദേവി ദിവ്യരൂപത്തിൽ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. അവൾ കരുണകൊണ്ട് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ തന്നെ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കും.
നിര്ഭയോഽഹം മഹാരാജ ജാതോഽസ്മി നിര്ഭയാദപി । സുദര്ശനഃ സുബാഹുശ്ച താമാലോക്യ വരാനനാമ്
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ ഭയമില്ലാത്തവനായി മാറി, ഭയമില്ലാത്തവരിലും ഭയമില്ലാതെ. സുദർശനും സുബാഹുവും ആ ദേവിയുടെ മനോഹരമായ മുഖം കണ്ടു.
പ്രണാമം ചക്രതുസ്തസ്യാ മുദിതൌ ദര്ശനേന ച । നനാദ ച തദാ സിംഹോ ഗജാസ്ത്രസ്താശ്ചകമ്പിരേ
അവർ ഇരുവരും ദേവിയെ കണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ വന്ദനം ചെയ്തു. അപ്പോൾ സിംഹം ഉറക്കെ കുരച്ചു, ആനകൾ ഭയന്ന് വിറച്ചു.
വവുര്വാതാ മഹാഘോരാ ദിശശ്ചാസന്സുദാരുണാഃ । സുദര്ശനസ്തദാ പ്രാഹ നിജം സേനാപതിം പ്രതി
ഭയങ്കരമായ കാറ്റുകൾ വീശി, ദിശകൾ എല്ലാം ഭയപ്പെടുത്തുന്നവയായി മാറി. അപ്പോൾ സുദർശനൻ തന്റെ സേനാധിപനോട് പറഞ്ഞു:
മാര്ഗേ വ്രജ ത്വം തരസാ ഭൂപാലാ യത്ര സംസ്ഥിതാഃ । കിം കരിഷ്യന്തി രാജാനഃ കുപിതാ ദുഷ്ടചേതസഃ
നീ വേഗത്തിൽ പോവു, രാജാക്കന്മാർ എവിടെയാണ് കൂടിയിരിക്കുന്നതോ അവിടേക്ക്. ആ കോപിതരും ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവരും എന്ത് ചെയ്യാനാണ് കഴിയുക?