യത്ര ദൃഷ്ട്വാ മഹാമായാം മന്ത്രശ്ചാസാദിതഃ ശുഭഃ । സ്മൃത്വാ താം പരമാം ശക്തിം സ്ത്രീഭാവം ഗമിതോ യഥാ
അവിടെ മഹാമായയെ കണ്ടു, ഒരു ശുദ്ധമായ മന്ത്രം ലഭിച്ചു. ആ പരമശക്തിയെ ഓർത്ത്, സ്ത്രീരൂപം സ്വീകരിച്ചു.
യജ്ഞം കര്തും മനശ്ചക്രേ അമ്ബികായാ രമാപതിഃ । ഉത്തീര്യ ഭുവനാത്തസ്മാത്സമാഹൂയ മഹേശ്വരമ്
അംബികയെ ഉദ്ദേശിച്ച് യജ്ഞം നടത്താൻ ലക്ഷ്മീപതിയായ ഭഗവാൻ ആ ലോകം വിട്ട്, മഹേശ്വരനെ വിളിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണം വരുണം ശക്രം കുബേരം പാവകം യമമ് । വസിഷ്ഠം കശ്യപം ദക്ഷം വാമദേവം ബൃഹസ്പതിമ്
ബ്രഹ്മാവ്, വരുണൻ, ഇന്ദ്രൻ, കുബേരൻ, പാവകൻ, യമൻ, വസിഷ്ഠൻ, കശ്യപൻ, ദക്ഷൻ, വാമദേവൻ, ബൃഹസ്പതി എന്നിവരെയും ക്ഷണിച്ചു.
സമ്ഭാരം കല്പയാമാസ യജ്ഞാര്ഥം ചാതിവിസ്തരമ് । മഹാവിഭവസംയുക്തം സാത്ത്വികഞ്ച മനോഹരമ്
യജ്ഞത്തിനായി വലിയ സമൃദ്ധിയോടെ, സാത്വികസ്വഭാവമുള്ള മനോഹരമായ സാമഗ്രികൾ ഒരുക്കി.
മണ്ഡപം വിതതം തത്ര കാരയാമാസ ശില്പിഭിഃ । ഋത്വിജോ വരയാമാസ സപ്തവിംശതിസുവ്രതാന്
അവിടെ ശിൽപ്പികൾ കൊണ്ട് വിശാലമായ മണ്ഡപം പണിയിച്ചു. ഉത്തമവ്രതമുള്ള ഇരുപത്തേഴു ഋത്വികന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ചിതിഞ്ച കാരയാമാസ വേദീശ്ചൈവ സുവിസ്തരാഃ । പ്രജേപുര്ബ്രാഹ്മണാ മന്ത്രാന്ദേവ്യാ ബീജസമന്വിതാന്
വെടിയും വിശാലമായ വേദികളും പണിയിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദേവിയുടെ ബീജമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
ജുഹുവുസ്തേ ഹവിഃ കാമം വിധിവത്പരികല്പിതേ । കൃതേ തു വിതതേ ഹോമേ വാഗുവാചാശരീരിണീ
അവർ നിയമപ്രകാരം മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾക്കായി ഹോമത്തിൽ ഹവിസ് അർപ്പിച്ചു. ഹോമം പൂർത്തിയായി തീ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു വാണി മുഴങ്ങി.
വിഷ്ണും തദാ സമാഭാഷ്യ സുസ്വരാ മധുരാക്ഷരാ । വിഷ്ണോ ത്വം ഭവ ദേവാനാം ഹരേ ശ്രേഷ്ഠതമഃ സദാ
അപ്പോൾ, മധുരവും മനോഹരവുമായ ശബ്ദത്തിൽ, ആ വാണി വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, നീ ദേവന്മാരിൽ എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠനായി നിലകൊള്ളുക, ഹരേ.'
മാന്യശ്ച പൂജനീയശ്ച സമര്ഥശ്ച സുരേഷ്വപി । സര്വേ ത്വാമര്ചയിഷ്യന്തി ബ്രഹ്മാദ്യാശ്ച സവാസവാഃ
നീ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലും ആദരിക്കപ്പെടുകയും പൂജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും അടക്കം എല്ലാവരും നിന്നെ ആരാധിക്കും.
പ്രഭവിഷ്യന്തി ഭോ ഭക്ത്യാ മാനവാ ഭുവി സര്വതഃ । വരദസ്ത്വം ച സര്വേഷാം ഭവിതാ മാനവേഷു വൈ
ഭക്തിയിലൂടെ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർക്ക് ശക്തി ലഭിക്കും; നീ എല്ലാവർക്കും വരം നൽകുന്നവളായിരിക്കും.
കാമദഃ സര്വദേവാനാം പരമഃ പരമേശ്വരഃ । സര്വയജ്ഞേഷു മുഖ്യസ്ത്വം പൂജ്യഃ സര്വൈശ്ച യാജ്ഞികൈഃ
നീ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനും പരമേശ്വരനുമാണ്; എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും നീ മുഖ്യനായി, യാഗകർ എല്ലാവരും നിന്നെ ആരാധിക്കും.
ത്വാം ജനാഃ പൂജയിഷ്യന്തി വരദസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി । ശ്രയിഷ്യന്തി ച ദേവാസ്ത്വാം ദാനവൈരതിപീഡിതാഃ
ജനങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കും, നീ വരദായകനാകും; അസുരന്മാരാൽ പീഡിതരായ ദേവന്മാർ നിന്നിൽ അഭയം തേടും.
ശരണസ്ത്വഞ്ച സര്വേഷാം ഭവിതാ പുരുഷോത്തമ । പുരാണേഷു ച സര്വേഷു വേദേഷു വിതതേഷു ച
നീ എല്ലാവർക്കും അഭയസ്ഥലമായിരിക്കും, മഹാപുരുഷനേ; എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും വ്യാപകമായ വേദങ്ങളിലും നീ പ്രസിദ്ധനാകും.
ത്വം വൈ പൂജ്യതമഃ കാമം കീര്തിസ്തവ ഭവിഷ്യതി । യദാ യദാ ഹി ധര്മസ്യ ഗ്ലാനിര്ഭവതി ഭൂതലേ
നീ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആരാധിക്കപ്പെടും, നിന്റെ കീർത്തി വ്യാപിക്കും; ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോഴെല്ലാം.
തദാംശേനാവതീര്യാശു കര്തവ്യം ധര്മരക്ഷണമ് । അവതാരാഃ സുവിഖ്യാതാഃ പൃഥിവ്യാം തവ ഭാഗശഃ
അപ്പോൾ, നിന്റെ അംശത്തിൽ അവതരിച്ച് നീ ഉടൻ ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കണം; ഭൂമിയിൽ നിന്റെ ഓരോ അവതാരവും പ്രശസ്തമാകും.
ഭവിഷ്യന്തി ധരായാം വൈ മാനനീയാ മഹാത്മനാമ് । അവതാരേഷു സര്വേഷു നാനായോനിഷു മാധവ
ഭൂമിയിൽ മഹാത്മാക്കൾ അവരെ ആദരിക്കും; എല്ലാ അവതാരങ്ങളിലും, വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ, മാധവാ.
വിഖ്യാതഃ സര്വലോകേഷു ഭവിതാ മധുസൂദന । അവതാരേഷു സര്വേഷു ശക്തിസ്തേ സഹചാരിണീ
സകല ലോകങ്ങളിലും നീ പ്രശസ്തനാകും, മധുസൂദനാ; എല്ലാ അവതാരങ്ങളിലും നിന്റെ ശക്തി കൂടെയുണ്ടാകും.
ഭവിഷ്യതി മമാംശേന സര്വകാര്യപ്രസാധിനീ । വാരാഹീ നാരസിംഹീ ച നാനാഭേദൈരനേകധാ
എന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നു പ്രവർത്തിച്ച് അവൾ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കും; വാരാഹിയും നരസിംഹിയും ഉൾപ്പെടെ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ.
നാനായുധാഃ ശുഭാകാരാഃ സര്വാഭരണമണ്ഡിതാഃ । താഭിര്യുക്തഃ സദാ വിഷ്ണോ സുരകാര്യാണി മാധവ
വിവിധ ആയുധങ്ങളുമായി, ശുഭരൂപങ്ങളോടെ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി; അവരോടൊപ്പം നീ എപ്പോഴും ദൈവകാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കും, വിഷ്ണുവേ, മാധവാ.
സാധയിഷ്യസി തത്സര്വം മദ്ദത്തവരദാനതഃ । താസ്ത്വയാ നാവമന്തവ്യാഃ സര്വദാ ഗര്വലേശതഃ
എന്റെ വരദാനത്താൽ നീ ഇതെല്ലാം സാധിക്കും; അവരെ ഒരിക്കലും, ചെറിയ അഹങ്കാരത്താലും പോലും, അവഗണിക്കരുത്.
പൂജനീയാഃ പ്രയത്നേന മാനനീയാശ്ച സര്വഥാ । നൂനം താ ഭാരതേ ഖണ്ഡേ ശക്തയഃ സര്വകാമദാഃ
അവരെ പരിശ്രമപൂർവ്വം പൂജിക്കണം, എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കണം; ഭാരതഭൂമിയിൽ ഈ ശക്തികൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.
ഭവിഷ്യന്തി മനുഷ്യാണാം പൂജിതാഃ പ്രതിമാസു ച । താസാം തവ ച ദേവേശ കീര്തിഃ സ്യാന്ദഖിലേഷ്വപി
മനുഷ്യർ അവരെ, പ്രതിമകളിലും പോലും, ആരാധിക്കും; ദേവേശാ, നിന്റെതും അവരുടെതുമായ കീർത്തി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കും.
ദ്വീപേഷു സപ്തസ്വപി ച വിഖ്യാതാ ഭുവി മണ്ഡലേ । താശ്ച ത്വാം വൈ മഹാഭാഗ മാനവാ ഭുവി മണ്ഡലേ
ഏഴു ദ്വീപുകളിലും ഭൂമണ്ഡലത്തിലും അവർ പ്രശസ്തരാകും; മഹാഭാഗവേ, ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ നിന്നെയും ആരാധിക്കും.
അര്ചയിഷ്യന്തി വാഞ്ഛാര്ഥം സകാമാഃ സതതം ഹരേ । അര്ചാസു ചോപഹാരൈശ്ച നാനാഭാവസമന്വിതാഃ
ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ, അവർ എപ്പോഴും നിന്നെ ആരാധിക്കും, ഹരേ; പ്രതിമകളിലും, വിവിധ ഭാവങ്ങളോടെയും, ഉപഹാരങ്ങളോടെയും.
പൂജയിഷ്യന്തി വേദോക്തൈര്മന്ത്രൈര്നാമജപൈസ്തഥാ । മഹിമാ തവ ഭൂര്ലോകേ സ്വര്ഗേ ച മധുസൂദന
വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളാലും നാമജപങ്ങളാലും അവർ നിന്നെ ആരാധിക്കും; മധുസൂദനാ, നിന്റെ മഹിമ ഭൂമിയിലും സ്വർഗ്ഗത്തിലും നിലനിൽക്കും.
പൂജനാദ്ദേവദേവേശ വൃദ്ധിമേഷ്യതി മാനവൈഃ । വ്യാസ ഉവാച ഇതി ദത്ത്വാ വരാന്വാണീ വിരരാമ ഖസമ്ഭവാ
ദേവദേവേശാ, പൂജയിലൂടെ മനുഷ്യർക്ക് വളർച്ചയും ഐശ്വര്യവും ലഭിക്കും; വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വരങ്ങൾ നൽകി ആകാശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവി സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി.
ഭഗവാനപി പ്രീതാത്മാ ഹ്യഭവച്ഛ്രവണാദിവ । സമാപ്യ വിധിവദ്യജ്ഞം ഭഗവാന്ഹരിരീശ്വരഃ
ഭഗവാൻ ഹരിയ്ക്ക് മനസ്സിൽ അതിയായ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു, ആനന്ദകരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടതുപോലെ. നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ യജ്ഞം പൂർത്തിയാക്കി, ഈശ്വരനായ ഹരി സന്തുഷ്ടനായി.
വിസര്ജയിത്വാ താന്ദേവാന്ബ്രഹ്മപുത്രാന്മുനീനഥ । ജഗാമാനുചരൈഃ സാര്ധം വൈകുണ്ഠം ഗരുഡധ്വജഃ
അപ്പുറം, ബ്രഹ്മാപുത്രന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും മുനിമാരെയും വിടവാങ്ങിച്ച്, തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ഗരുഡധ്വജനായ ഭഗവാൻ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
സ്വാനി സ്വാനി ച ധിഷ്ണ്യാനി പുനഃ സര്വേ സുരാസ്തതഃ । മുനയോ വിസ്മിതാ വാര്താം കുര്വന്തസ്തേ പരസ്പരമ്
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും മുനിമാരും തങ്ങളുടെ താന്താന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, അത്ഭുതത്തോടെ ഈ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
യയുഃ പ്രമുദിതാഃ കാമം സ്വാശ്രമാന്പാവനാനഥ
അവരൊക്കെയും മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ വിശുദ്ധമായ ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.