ദേവീഭാഗവതപുരാണമ്

യേ ദുര്ഹൃദഃ പാപരതാ വിമൂഢാ മിത്രദ്രുഹോ വേദവിനിംദകാശ്ച । ഹിംസാരതാ നാസ്തികമാര്ഗസക്താ നവാഹയജ്ഞേന പുനംതി തേ കലൌ

ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവരും, പാപത്തില്‍ ആസ്വാദകരും, ഭ്രാന്തന്മാരും, സുഹൃത്തുക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്നവരും, വേദങ്ങളെ അവഹേളിക്കുന്നവരും, ഹിംസയില്‍ ആസ്വാദകരും, നാസ്തികമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ആഗ്രഹമുള്ളവരും, കാളിയില്‍ ഈ ഒമ്പതു ദിവസത്തെ യജ്ഞം കൊണ്ട് ശുദ്ധരാകുന്നു.

പരസ്വദാരാഹണേതിഽലുബ്ധാ യേ വൈ നരാഃ കല്മഷഭാരഭാജഃ । ഗോദേവതാ ബ്രാഹ്മണഭക്തിഹീനാ നവാഹജ്ഞേന ഭവന്തി ശുദ്ധാഃ

മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെയും സമ്പത്തെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, പാപഭാരമുള്ളവരും, പശുക്കള്‍ക്കും ദേവതകള്‍ക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ക്കും ഭക്തിയില്ലാത്തവരും, ഒമ്പതു ദിവസത്തെ യജ്ഞം കൊണ്ട് ശുദ്ധരാവുന്നു.

തപോഭിരുഗ്രൈര്വ്രതതീര്ഥസേവനൈര്ദാനൈരനേകൈര്നിയമൈര്മഖൈശ്ച । ഹുതൈര്ജപൈര്യച്ച ഫലേന ലഭ്യതേ നവാഹയജ്ഞേന തദാപ്യതേ നൃണാമ്

കടുത്ത തപസ്സും വ്രതങ്ങളും തീര്‍ഥയാത്രകളും അനേകം ദാനങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും ഹോമങ്ങളും ജപങ്ങളും ചെയ്താല്‍ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഒമ്പതു ദിവസത്തെ യജ്ഞംകൊണ്ട് മനുഷ്യന്‍ നേടുന്നു.

തഥാ ന ഗങ്ഗാ ന ഗയാ ന കാശീ ന നൈമിഷം നോ മഥുരാ ന പുഷ്കരമ് । പുനാതി സദ്യോ ബദരീവനം നോ യഥാ ഹി ദേവീമഖ ഏഷ വിപ്രാഃ

ഗംഗയോ ഗയയോ കാശിയോ നൈമിഷം, മഥുരാ, പുഷ്കരം, ബദരിവനം പോലും, ഈ ദേവിയുടെ യജ്ഞം പോലെ ഉടനടി ശുദ്ധികൊടുക്കുന്നില്ല, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.

അതോ ഭാഗവതം ദേവ്യാഃ പുരാണം പരതഃ പരമ് । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാമുത്തമം സാധനം മതമ്

അതിനാല്‍ ദേവിയുടെ ഭാഗവതപുരാണം ധര്‍മ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാര്‍ഗ്ഗം എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

ആശ്വിനസ്യ സിതേ പക്ഷേ കന്യാരാശിഗതേ രവൌ । മഹാഷ്ടമ്യാം സമഭ്യര്ച്യ ഹൈകസിംഹാസനസ്ഥിതമ്

ആശ്വിനമാസത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ രവി കന്ന്യാരാശിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, മഹാ അഷ്ടമിദിനത്തിൽ, സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

ദേവീപ്രീതിപദം ഭക്ത്യാ ശ്രീഭാഗവതപുസ്തകമ് । ദദ്യാദ്വിപ്രായ യോഗ്യായ സ ദേവ്യാഃ പദവീം ലഭേത്

ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഭക്തിയോടെ, ശ്രീഭാഗവതം എന്ന പുസ്തകം യോഗ്യനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദേവിയുടെ പാതയിൽ എത്താൻ കഴിയും.

ദേവീ ഭാഗവതസ്യാപി ശ്ലോകം ശ്ലോകാര്ദ്ധമേവ വാ । ഭക്ത്യാ യശ്ച പഠേന്നിത്യം സ ദേവ്യാഃ പ്രീതിഭാഗ്ഭവേത് ॥ ഉപസര്ഗഭവം ഘോരം മഹാമാരീസമുദ്ഭവമ് । ഉത്പാതാനഖിലാംശ്ചാപി ഹംതി ശ്രവണമാത്രതഃ

ദേവീഭാഗവതത്തിലെ ഒരു ശ്ലോകം അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധശ്ലോകം പോലും ഭക്തിയോടെ ദിവസേന വായിക്കുന്നവൻ ദേവിക്ക് പ്രിയനാകും; കേൾക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ടും ഭയങ്കരമായ ദുരന്തങ്ങൾ, മഹാമാരികൾ, എല്ലാ അനർത്ഥങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.

ബാലഗ്രഹകൃതം യച്ച ഭൂതപ്രേതകൃതം ഭയമ് । ദേവീഭാഗവതസ്യാസ്യ ശ്രവണാദ്യാതി ദൂരതഃ

ബാലഗ്രഹങ്ങൾ, ഭൂതപ്രേതങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭയങ്ങൾ, ദേവീഭാഗവതം കേൾക്കുന്നതിലൂടെ ദൂരീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

യസ്തു ഭാഗവതം ദേവ്യാഃ പഠേദ്ഭക്ത്യാ ശൃണോതി വാ । ധര്മമര്ഥം ച കാമം ച മോക്ഷം ച ലഭതേ നരഃ

ദേവിയുടെ ഭാഗവതം ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്നവനും, കേൾക്കുന്നവനും ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയെല്ലാം ലഭിക്കും.

ശ്രവണാദ്വസുദേവോഽസ്യ പ്രസേനാന്വേഷണേ ഗതമ് । ചിരായിതം പ്രിയം പുത്രം കൃഷ്ണം ലബ്ധ്വാ മുമോദ ഹ

പ്രസേനനെ അന്വേഷിക്കാൻ പോയ വസുദേവൻ, ദേവീഭാഗവതം കേട്ടതിന്റെ ഫലമായി, ഏറെക്കാലമായി കാണാതായ പ്രിയപുത്രനായ കൃഷ്ണനെ കണ്ടെത്തി സന്തോഷിച്ചു.

യ ഏതാം ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ശ്രീമദ്ഭാഗവതീം കഥാമ് । ഭുക്തിം മുക്തിം സ ലഭതേ ഭക്ത്യാ യശ്ച പഠേദിമാമ് ॥ അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം ദരിദ്രോ ധനവാന്ഭവേത് । രോഗീ രോഗാത്പ്രമുച്യേത ശ്രുത്വാ ഭാഗവതാമൃതമ്

ഭക്തിയോടെ ഈ ശ്രീമദ് ഭാഗവതീ കഥ കേൾക്കുന്നവനും, വായിക്കുന്നവനും ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടും; പുത്രമില്ലാത്തവർക്ക് പുത്രൻ ലഭിക്കും, ദരിദ്രൻ ധനവാനാകും, രോഗികൾ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ഭാഗവതാമൃതം കേൾക്കുന്നതിലൂടെ.

വംധ്യാ വാ കാകവംധ്യാ വാ മൃതവത്സാ ച യാങ്ഗനാ । ദേവീഭാഗവതം ശ്രുത്വാ ലഭേത്പുത്രം ചിരായുഷമ്

വന്ധ്യയായവളോ, മകൾമാത്രമുള്ളവളോ, മക്കൾ മരിച്ചുപോയവളോ, ദേവീഭാഗവതം കേൾക്കുമ്പോൾ ദീർഘായുസ്സുള്ള പുത്രനെ നേടും.

പൂജിതം യദ്ഗൃഹേ നിത്യം ശ്രീഭാഗവതപുസ്തകമ് । തദ്ഗൃഹം തീര്ഥംഭൂതം ഹി വസതാം പാപനാശകമ്

ശ്രീഭാഗവതം പുസ്തകം പ്രതിദിനം പൂജിക്കുന്ന വീട്ടിൽ, ആ വീട് തീർത്ഥമായി മാറി, അവിടെ താമസിക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.

അഷ്ടമ്യാം വാ ചതുര്ദശ്യാം നവമ്യാം ഭക്തിസംയുതഃ । യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി സ സിദ്ധിം ലഭതേ പരാമ്

അഷ്ടമി, ചതുർദശി, നവമി എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം വായിക്കുന്നവനും, കേൾക്കുന്നവനും പരമസിദ്ധി നേടും.

പഠന്ദ്വിജോ വേദവിദഗ്രണീര്ഭവേദ്വാഹുപ്രജാതോ ധരണീപതിഃ സ്യാത് । വൈശ്യഃ പഠന്വിത്തസമൃദ്ധിമേതി ശൂദ്രോഽപി ശൃണ്വന്സ്വകൃതോത്തമഃ സ്യാത്

ഇത് വായിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ വേദജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാകും; ക്ഷത്രിയൻ രാജാവായി ജനിക്കും; വൈശ്യൻ വായിച്ചാൽ ധനസമ്പത്ത് ലഭിക്കും; ശൂദ്രൻ കേട്ടാൽ സ്വകൃത്യങ്ങളിൽ ഉത്തമനാകും.

അഥ ദ്വിതീയോഽധ്യായഃ ഋഷയ ഊചുഃ। വസുദേവോ മഹാഭാഗഃ കഥം പുത്രമവാപ്തവാന് । പ്രസേനഃ കുത്ര കൃഷ്ണേന ഭ്രമതാഽന്വേഷിതഃ കഥമ്

ഇപ്പോൾ രണ്ടാം അധ്യായം. ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: മഹാഭാഗനായ വസുദേവൻ തന്റെ പുത്രനെ എങ്ങനെ നേടി? പ്രസേനൻ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം എവിടെയാണ് പോയത്, എങ്ങനെ അവനെ അന്വേഷിച്ചു?

വിധിനാ കേന കസ്മാച്ച ദേവീഭാഗവതം ശ്രുതമ് । വസുദേവേന സുമതേ വദ സൂത കഥാമിമാമ്

വസുദേവൻ എങ്ങനെ, എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ദേവീഭാഗവതം കേട്ടത്? ജ്ഞാനിയായ സൂതാ, ഈ കഥ ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ.

സൂത ഉവാച। സത്രാജിദ്ഭോജവംശീയോ ദ്വാരവത്യാം സുഖം വസന് । സൂര്യസ്യാരാധനേ യുക്തോ ഭക്തശ്ച പരമഃ സഖാ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഭോജവംശത്തിൽ പെട്ട സത്രാജിത്, ദ്വാരകയിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു; സൂര്യഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചും, പരമഭക്തനും സുഹൃത്തുമായിരുന്നു.

അഥ കാലേന കിയതാ പ്രസന്നഃ സവിതാഽഭവത് । സ്വലോകം ദര്ശയാമാസ തദ്ഭക്ത്യാ പ്രണയേന ച

അപ്പോൾ കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സത്രാജിതിന്റെ ഭക്തിയിലും സ്നേഹത്തിലും സന്തോഷംകൊണ്ടു സൂര്യദേവൻ തന്റെ ലോകം അവനു കാണിച്ചു.

തസ്മൈ പ്രതീതസ്യ ഭഗവാന്സ്യമംതകമണിം ദദൌ । സ തം ബിഭ്രന്മണിം കണ്ഠേ ദ്വാരകാമാജഗാമ ഹ

അങ്ങനെ സന്തുഷ്ടനായ സത്രാജിതിന് ഭഗവാൻ സ്യാമന്തകമണി നൽകി; ആ മണി കഴുത്തിൽ ധരിച്ച് അവൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാ തം തേജസാ ഭ്രാന്താ മത്വാദിത്യം പുരൌകസഃ । കൃഷ്ണമൂചൂഃ സമഭ്യേത്യ സുധര്മായാമവസ്ഥിതമ്

അവനെ കണ്ട നഗരവാസികൾ, അതിയായ പ്രകാശം കണ്ടു, അവനെ സൂര്യനെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചു; അവർ സുധർമ്മാ സഭയിൽ ഇരുന്ന കൃഷ്ണനോടു സമീപിച്ചു.

ഏഷ ആയാതി സവിതാ ദിദൃക്ഷുസ്ത്വാം ജഗത്പതേ । ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണസ്തു തദ്വാചം പ്രഹസ്യോവാച സംസദി

അവർ പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ സൂര്യദേവൻ വരുന്നു, നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ലോകനാഥാ.' ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിച്ച് സഭയിൽ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

സവിതാ നൈഷ ഭോ ബാലാഃ സത്രാജിന്മണിനാ ജ്വലന് । സ്യമന്തകേന ചായാതി ഭാസ്വദ്ദത്തേന ഭാസ്വതാ

മകനേ, ഇത് സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നതല്ല; ഭാസ്വത് നൽകിയ സ്യാമന്തകമണിയുമായി പ്രകാശം പകരുന്ന സത്രാജിത് വരികയാണു.

അഥ വിപ്രാന്സമാഹൂയ സ്വസ്തിവാചനപൂര്വകമ് । പ്രാവേശയത്സമഭ്യര്ച്യ സത്രാജിത്സ്വഗൃഹേ മണിമ്

ശുഭപ്രവചനങ്ങളോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി, സത്രാജിത് അവരെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, പിന്നെ ആ മണിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി.

ന തത്ര മാരീ ദുര്ഭിക്ഷം നോപസര്ഗഭയം ക്വചിത് । യത്രാസ്തേ സ മണിര്നിത്യമഷ്ടഭാര സുവര്ണദഃ

ആ മണി എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ രോഗവും ദാരിദ്ര്യവും ഭയവും ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല; അതു എപ്പോഴും എട്ടു തൂക്കു പൊന്നുണ്ടാക്കും.

അഥ സത്രാജിതോ ഭ്രാതാ പ്രസേനോ നാമ കര്ഹിചിത് । കണ്ഠേ ബദ്ധ്വാ മണിം സദ്യോ ഹയമാരുഹ്യ സൈംധവമ്

ഒരു ദിവസം സത്രാജിതിന്റെ സഹോദരൻ പ്രസേനൻ ആ മണി കഴുത്തിൽ കെട്ടി, സൈന്ധവകുതിര കയറി ഉടനെ പുറപ്പെട്ടു.

മൃഗയാര്ഥം വനം യാതസ്തമദ്രാക്ഷീന്മൃഗാധിപഃ । പ്രസേനം സഹയം ഹത്വാ സിംഹോ ജഗ്രാഹ തം മണിമ്

അവൻ വേട്ടയ്ക്കായി കാടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മൃഗരാജാവ് അവനെ കണ്ടു, പ്രസേനനെയും കുതിരയെയും കൊല്ലുകയും മണി പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.

ജാമ്ബവാനൃക്ഷരാജോഽഥ ദൃഷ്ട്വാ മണിധരം ഹരിമ് । ഹത്വാ ച തം ബിലദ്വാരി മണിം ജഗ്രാഹ വീര്യവാന്

പിന്നീട് കരടികളുടെ രാജാവായ ജാംബവാൻ, മണി കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന സിംഹത്തെ കണ്ടു, അതിനെ ഗുഹാവാതിൽക്കൽ കൊല്ലുകയും, ശക്തനായതുകൊണ്ട് മണി എടുക്കുകയും ചെയ്തു.