കഥായാം വര്തമാനായാം കദാചിദ്ധര്മസംശ്രിതമ് । അശൃണോദ്വചനം രാജാ സുപൃഷ്ടം മുനിഭാഷിതമ്
ഒരു ദിവസം, കഥ നടക്കുമ്പോൾ, ഒരു മുനി ഉചിതമായി ചോദിച്ചും പറഞ്ഞും ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച വാക്കുകൾ രാജാവ് ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടു.
അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗേ ഗന്തും പരന്തപ । യേന കേനാപ്യുപായേന പുത്രസ്യ ജനനം ചരേത്
'മകനില്ലാത്തവന് സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഇല്ല, ശത്രുനാശകാ; ഏതുവിധേനയും മകനെ ജനിപ്പിക്കേണ്ടതാണു.'
അംശജഃ പുത്രികാപുത്രഃ ക്ഷേത്രജോ ഗോലകസ്തഥാ । കുണ്ഡഃ സഹോഢഃ കാനീനഃ ക്രീതഃ പ്രാപ്തസ്തഥാ വനേ
അംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവനും, കന്യകയ്ക്ക് ജനിച്ചവനും, കൃഷിഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവനും, വഴിയിൽ കണ്ടുപിടിച്ചവനും, പാത്രത്തിൽ ജനിച്ചവനും, ഭർത്താവിന്റെ കൈയിൽ വളർന്നവനും, വിവാഹമില്ലാതെ ജനിച്ചവനും, വാങ്ങിയവനും, കാട്ടിൽ കണ്ടെത്തിയവനും മകനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ദത്തഃ കേനാപി ചാശക്തൌ ധനഗ്രാഹിസുതാഃ സ്മൃതാഃ । ഉത്തരോത്തരതഃ പുത്രാ നികൃഷ്ടാ ഇതി നിശ്ചയഃ
ശക്തിയില്ലാത്തവൻ നൽകുന്നവനും, ധനം വാങ്ങിയവരും മകനായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ തരം മകനും മുൻപുള്ളവനേക്കാൾ താഴ്ന്നവനാണെന്ന് ഇതിൽ നിർണയം.
ഇത്യാകര്ണ്യ തദാ പ്രാഹ കുന്തീം കമലലോചനാമ് । സുതമുത്പാദയാശു ത്വം മുനിം ഗത്വാ തപോഽന്വിതമ്
ഇത് കേട്ട പാണ്ഡു കമലനയനിയായ കുന്തിയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ വേഗം ഒരു മുനിയെ സമീപിച്ച് ഒരു മകൻ ജനിപ്പിക്കണം.'
മമാജ്ഞയാ ന ദോഷസ്തേ പുരാ രാജ്ഞാ മഹാത്മനാ । വസിഷ്ഠാജ്ജനിതഃ പുത്രഃ സൌദാസേനേതി മേ ശ്രുതമ്
'എന്റെ അനുമതിയോടെ നിന്നിൽ പാപമൊന്നുമില്ല; മുമ്പ് മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ രാജ്ഞിയിൽ നിന്ന് സൗദാസനെന്ന മകനെ ജനിപ്പിച്ചതായി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.'
തം കുന്തീ വചനം പ്രാഹ മമ മന്ത്രോഽസ്തി കാമദഃ । ദത്തോ ദുര്വാസസാ പൂര്വം സിദ്ധിദഃ സര്വഥാ പ്രഭോ
അതിനുത്തരമായി കുന്തി പറഞ്ഞു: 'എന്നോട് ദുർവാസസ്സ് മുമ്പ് നൽകിയ, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നൽകുന്ന ഒരു മന്ത്രം എനിക്ക് ഉണ്ട്, അതു എപ്പോഴും ഫലം നൽകുന്നു, പ്രഭോ.'
നിമന്ത്രയേഽഹം യം ദേവം മന്ത്രേണാനേന പാര്ഥിവ । ആഗച്ഛേത്സര്വഥാസൌ വൈ മമ പാര്ശ്വം നിമന്ത്രിതഃ
'രാജാവേ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ ഏത് ദേവനെയും വിളിച്ചാൽ, അവൻ നിർബന്ധമായും എന്റെ അടുത്ത് വരും.'
ഭര്തുര്വാക്യേന സാ തത്ര സ്മൃത്വാ ധര്മം സുരോത്തമമ് । സങ്ഗമ്യ സുഷുവേ പുത്രം പ്രഥമം ച യുധിഷ്ഠിരമ്
ഭർത്താവിന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, ഉത്തമമായ ധർമ്മം ഓർത്തു, കുന്തി ദേവനുമായി ചേർന്ന് ആദ്യമകൻ ആയ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ പ്രസവിച്ചു.
വായോര്വൃകോദരം പുത്രം ജിഷ്ണും ചൈവ ശതക്രതോഃ । വര്ഷേ വര്ഷേ ത്രയഃ പുത്രാഃ കുന്ത്യാ ജാതാ മഹാബലാഃ
വായുവിൽ നിന്ന് വൃക്കോദരനെയും, ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് അർജുനനെയും കുന്തി പ്രസവിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഓരോ വർഷവും മൂന്നു ബലവാനായ മക്കൾ കുന്തിക്ക് ജനിച്ചു.
മാദ്രീ പ്രാഹ പതിം പാണ്ഡും പുത്രം മേ കുരു സത്തമ । കിം കരോമി മഹാരാജ ദുഃഖം നാശയ മേ പ്രഭോ
മാദ്രി ഭർത്താവായ പാണ്ഡുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എനിക്കൊരു മകൻ നൽകണം, മഹാരാജാവേ; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? എന്റെ ദു:ഖം നീക്കണമേ, പ്രഭോ.'
പ്രാര്ഥിതാ പതിനാ കുന്തീ ദദൌ മന്ത്രം ദയാന്വിതാ । ഏകപുത്രപ്രബന്ധേന മാദ്രീ പതിമതേ സ്ഥിതാ
ഭർത്താവിന്റെ അപേക്ഷയിൽ, കരുണയോടെ കുന്തി മന്ത്രം നൽകി; ഭർത്താവിന്റെ സമ്മതത്തോടെ, മാദ്രി ഒരു മകനു മാത്രം അതുപയോഗിച്ചു.
സ്മൃത്വാ തദാശ്വിനൌ ദേവൌ മദ്രരാജസുതാ സുതൌ । നകുലഃ സഹദേവശ്ച സുഷുവേ വരവര്ണിനീ
അപ്പോള് മദ്രരാജാവിന്റെ മകള് മാദ്രിക്ക്, അശ്വിനീദേവന്മാരെ ഓര്മ്മിച്ച്, നകുലനും സഹദേവനും ജനിച്ചു.
ഏവം തേ പാണ്ഡവാഃ പഞ്ച ക്ഷേത്രോത്പന്താഃ സുരാത്മജാഃ । വര്ഷവര്ഷാന്തരേ ജാതാ വനേ തസ്മിന്ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ അപ്പുറത്ത് കുരുവംശത്തില് ജനിച്ച പാണ്ഡവന്മാര് അഞ്ചുപേരും ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, വര്ഷം വര്ഷമായി ആ കാട്ടില് ജനിച്ചു, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഏകസ്മിന്സമയേ പാണ്ഡുര്മാദ്രീം ദൃഷ്ട്വാഥ നിര്ജനേ । ആശ്രമേ ചാതികാമാര്തോ ജഗ്രാഹാഗതവൈശസഃ
ഒരു ദിവസം പാണ്ഡു, ആശ്രമത്തില് ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന മാദ്രിയെ കണ്ടു, അത്യന്തം മോഹം പിടിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തം അറിയാതെ അവളെ പിടിച്ചു.
മാ മാ മാ മേതി ബഹുധാ നിഷിദ്ധോഽപിതയാ ഭൃശമ് । ആലിലിങ്ഗ പ്രിയാം ദൈവാത്പപാത ധരണീതലേ
മാദ്രി പലതവണ "വേണ്ട, വേണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും പാണ്ഡു പ്രിയയെ അണച്ചു; വിധിയുടെ കൃത്യമായി, അവന് നിലത്ത് വീണു.
യഥാ വൃക്ഷഗതാ വല്ലീ ഛിന്നേ പതതി വൈ ദ്രുമേ । തഥാ സാ പതിതാ ബാലാ കുര്വന്തീ രോദനം ബഹു
വൃക്ഷത്തില് നിന്നു വള്ളി മുറിഞ്ഞു വീഴുന്നതുപോലെ, ബാല്യത്തില് തന്നെയുള്ള മാദ്രിയും നിലത്ത് വീണു, ദുഃഖത്തോടെ കരയാന് തുടങ്ങി.
പ്രത്യാഗതാ തദാ കുന്തീ രുദതീ ബാലകാസ്തഥാ । മുനയശ്ച മഹാഭാഗാഃ ശ്രുത്വാ കോലാഹലം തദാ
അപ്പോള് കുന്തിയും കുട്ടികളും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തിരിച്ചുവന്നു; ആ ശബ്ദം കേട്ട് മഹാത്മാക്കളായ മുനികളും അവിടെ എത്തി.
മൃതഃ പാണ്ഡുസ്തദാ സര്വേ മുനയഃ സംശിതവ്രതാഃ । സഹാഗ്നിഭിര്വിധിം കൃത്വാ ഗങ്ഗാതീരേ തദാദഹന്
അപ്പോള് പാണ്ഡു മരിച്ചിരുന്നു; എല്ലാ വ്രതനിഷ്ഠരായ മുനികളും അഗ്നിസംസ്കാരം നടത്തി, ഗംഗാതീരത്ത് അവനെ ചിതയിട്ടു.
ചക്രേ സഹൈവ ഗമനം മാദ്രീ ദത്ത്വാ സുതൌ ശിശൂ । കുന്ത്യൈ ധര്മം പുരസ്കൃത്യ സതീനാം സത്യകാമതഃ
മാദ്രി തന്റെ രണ്ടു കുട്ടികളെയും കുന്തിക്ക് ഏല്പ്പിച്ച്, സതീധര്മ്മം പാലിച്ച്, ഭര്ത്താവിനൊപ്പം യാത്രചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.
ജലദാനാദികം കൃത്വാ മുനയസ്തത്ര വാസിനഃ । പഞ്ചപുത്രയുതാം കുന്തീമനയന്ഹസ്തിനാപുരമ്
ജലദാനം മുതലായ കര്മ്മങ്ങള് പൂര്ത്തിയാക്കി, അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന മുനികള് കുന്തിയെയും അഞ്ചു മക്കളെയും ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
താം പ്രാപ്താം ച സമാജ്ഞായ ഗാങ്ഗേയോ വിദുരസ്തഥാ । നഗരീം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ സര്വേ തത്ര സമായയുഃ
അവരുടെ വരവ് അറിഞ്ഞ് ഭീഷ്മനും വിദുരനും മറ്റു പ്രമുഖരും ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് ചെന്നു; എല്ലാവരും അവിടെ കൂടി.
പപ്രച്ഛുശ്ച ജനാഃ സര്വേ കസ്യ പുത്രാ വരാനനേ । പാണ്ഡോഃ ശാപം സമാജ്ഞായ കുന്തീ ദുഃഖാന്വിതാ തദാ
എല്ലാവരും ചോദിച്ചു: "ഇവരുടെ അച്ഛന് ആര്?" പാണ്ഡുവിന്റെ ശാപം ഓര്ത്ത കുന്തി ദുഃഖത്തിലായി.
താനുവാച സുരാണാം വൈ പുത്രാഃ കുരുകുലോദ്ഭവാഃ । വിശ്വാസാര്ഥം സമാഹൂതാഃ കുന്ത്യാ സര്വേ സുരാസ്തദാ
കുന്തി പറഞ്ഞു: "ഇവര് ദേവന്മാരുടെ മക്കളാണ്, കുരുവംശത്തില് ജനിച്ചവര്." എല്ലാവര്ക്കും വിശ്വാസം ഉണ്ടാകാന് ദേവന്മാരെ അവള് വിളിച്ചു.
ആഗത്യ ഖേ തദാ തൈസ്തു കഥിതം നഃ സുതാഃ കില । ഭീഷ്മേണ സത്കൃതം വാക്യം ദേവാനാം സത്കൃതാഃ സുതാഃ
ദേവന്മാര് ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷമായി: "ഇവര് ഞങ്ങളുടെ മക്കളാണ്" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഭീഷ്മന് അവരുടെ വാക്ക് ആദരിക്കുകയും, ദേവപുത്രന്മാരെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗതാ നാഗപുരം സര്വേ താനാദായ സുതാന്വധൂമ് । ഭീഷ്മാദയഃ പ്രീതചിത്താഃ പാലയാമാസുരര്ഥതഃ
ഭീഷ്മനും മറ്റുള്ളവരും സന്തോഷത്തോടെ ആ കുട്ടികളെയും അമ്മയെയും നാഗപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, മനസ്സോടെ സംരക്ഷിച്ചു.
ഏവം പാര്ഥാഃ സമുത്പന്നാ ഗാങ്ഗേയേനാഥ പാലിതാഃ
ഇങ്ങനെ പാര്ത്ഥന്മാര് ജനിച്ചു, ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മന് അവരെ സംരക്ഷിച്ചു.
പാണ്ഡവാനാം കഥാനകം മൃതാനാം ദര്ശനവര്ണനമ് സൂത ഉവാച പഞ്ചാനാം ദ്രൌപദീ ഭാര്യാ സാ മാന്യാ സാ പതിവ്രതാ । പഞ്ച പുത്രാസ്തു തസ്യാഃ സ്യുര്ഭര്തൃഭ്യോഽതീവ സുന്ദരാഃ
പാണ്ഡവരുടെ കഥയും മരിച്ചവരുടെ ദര്ശനവിവരണവും. സൂതന് പറഞ്ഞു: ദ്രൗപദി അഞ്ചു പേരുടെയും ഭാര്യയായിരുന്നു, എല്ലാവരും അവളെ മാന്യയാക്കി, ഭര്ത്താക്കന്മാരോടു ഭക്തിയുള്ളവളായിരുന്നു. അവള്ക്ക് ഭര്ത്താക്കന്മാരില് നിന്ന് അഞ്ചു മനോഹരമായ മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
അര്ജുനസ്യ തഥാ ഭാര്യാ കൃഷ്ണസ്യ ഭഗിനീ ശുഭാ । സുഭദ്രാ യാ ഹൃതാ പൂര്വം ജിഷ്ണുനാ ഹരിസമ്മതേ
അര്ജുനന്റെ ഭാര്യ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരിയായ ശുഭദ്രയായിരുന്നു; ഹരിയുടെ പ്രിയനായ ജിഷ്ണു അവളെ മുന്പ് വിവാഹം ചെയ്തു.
തസ്യാം ജാതോ മഹാവീരോ നിഹതോഽസൌ രണാജിരേ । അഭിമന്യുര്ഹതാസ്തത്ര ദ്രൌപദ്യാശ്ച സുതാഃ കില
അവളില് നിന്ന് മഹാവീരനായ അഭിമന്യു ജനിച്ചു; അവന് യുദ്ധഭൂമിയില് വീണു. അവിടെ ദ്രൗപദിയുടെ മക്കളും കൊല്ലപ്പെട്ടു.