ദാശ ഉവാച ത്വം ഗൃഹാണ മഹാഭാഗ പത്നീം കുരു നൃപാത്മജ । പുത്രോഽസ്യാ ന ഭവേദ്രാജാ വര്തമാനേ ത്വയീതി വൈ
മീനവൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവാനേ, നീ അവളെ സ്വീകരിച്ച് ഭാര്യയാക്കുക, രാജകുമാരനേ. പക്ഷേ, അവളുടെ മകൻ നീ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ രാജാവാകാൻ പാടില്ല.
ഗാങ്ഗേയ ഉവാച മാതേയം മമ ദാശേയീ രാജ്യം നൈവ കരോമ്യഹമ് । പുത്രോഽസ്യാഃ സര്വഥാ രാജ്യം കരിഷ്യതി ന സംശയഃ
ഗാംഗേയൻ പറഞ്ഞു: ഈ മീനവന്റെ മകൾ എനിക്ക് അമ്മയാകും. ഞാൻ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കില്ല. അവളുടെ മകനാണ് എല്ലാ വിധത്തിലും രാജാവാകുക, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദാശ ഉവാച സത്യം വാക്യം മയാ ജ്ഞാതം പുത്രസ്തേ ബലവാന്ഭവേത് । സോഽപി രാജ്യം ബലാന്നൂനം ഗൃഹ്ണീയാദിതി നിശ്ചയഃ
മീനവൻ പറഞ്ഞു: നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എന്നാൽ, നിന്റെ മകൻ ശക്തനായാൽ അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ രാജ്യം പിടിച്ചെടുക്കും എന്നതിൽ ഉറപ്പുണ്ട്.
ഗാങ്ഗേയ ഉവാച ന ദാരസംഗ്രഹം നൂനം കരിഷ്യാമി ഹി സര്വഥാ । സത്യം മേ വചനം താത മയാ ഭീഷ്മം വ്രതം കൃതമ്
ഗാംഗേയൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കലും വിവാഹം കഴിക്കില്ല. എന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമാണ്, അച്ഛനേ, ഞാൻ ഭീഷ്മവ്രതം എടുത്തിരിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച ഏവം കൃതാം പ്രതിജ്ഞാം തു നിശമ്യ ഝഷജീവകഃ । ദദൌ സത്യവതീം തസ്മൈ രാജ്ഞേ സര്വാങ്ഗശോഭനാമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗാംഗേയന്റെ ഈ വ്രതം കേട്ടപ്പോൾ മീനവൻ സത്യവതിയെ, സകലഭാഗങ്ങളിലും ഭംഗിയുള്ളവളെ, രാജാവിന് നൽകി.
അനേന വിധിനാ തേന വൃതാ സത്യവതീ പ്രിയാ । ന ജാനാതി പരം ജന്മ വ്യാസസ്യ നൃപസത്തമഃ
ഇങ്ങനെ സത്യവതി ശാന്തനുവിനൊപ്പം ചേർന്നു. മഹാരാജാവ് പിന്നീട് വ്യാസന്റെ ജനനം അറിയാതെതന്നെ തുടരുന്നു.
യുധിഷ്ഠിരാദീനാമുത്പത്തിവര്ണനമ് സൂത ഉവാച ഏവം സത്യവതീ തേന വൃതാ ശന്തനുനാ കില । ദ്വൌ പുത്രൌ ച തയാ ജാതൌ മൃതൌ കാലവശാദപി
യുധിഷ്ഠിരനും മറ്റുള്ളവരും എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്നത്. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ സത്യവതി ശാന്തനുവിനൊപ്പം ചേർന്നു. അവർക്കു രണ്ടു മക്കൾ ജനിച്ചു, പക്ഷേ ഇരുവരും കാലചക്രത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ മരിച്ചു.
വ്യാസവീര്യാത്തു സഞ്ജാതോ ധൃതരാഷ്ട്രോഽന്ധ ഏവ ച । മുനിം ദൃഷ്ട്വാഥ കാമിന്യാ നേത്രസമ്മീലനേ കൃതേ
വ്യാസന്റെ ബീജത്തിൽ നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ജനിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ കുരുടനായിരുന്നു. മഹർഷിയെ കണ്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ആഗ്രഹത്തിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
ശ്വേതരൂപാ യതോ ജാതാ ദൃഷ്ട്വാ വ്യാസം നൃപാത്മജാ । വ്യാസകോപാത്സമുത്പന്നഃ പാണ്ഡുസ്തേന ന സംശയഃ
വ്യാസനെ കണ്ടപ്പോള് രാജകുമാരിയായ അവള് വെളുത്ത രൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനാല് വ്യാസന്റെ കോപത്തില്നിന്ന് പാണ്ഡു ജനിച്ചു എന്നതില് സംശയമില്ല.
സന്തോഷിതസ്തയാ വ്യാസോ ദാസ്യാ കാമകലാവിദാ । വിദുരസ്തു സമുത്പന്നോ ധര്മാംശഃ സത്യവാക് ശുചിഃ
അവളാല് സന്തോഷപ്പെട്ട വ്യാസന് ആ ദാസിയെ ഉപയോഗിച്ച്, ആഗ്രഹകലയില് നിപുണയായവളിലൂടെ, ധര്മത്തിന്റെ ഭാഗമായ, സത്യവാനായും ശുദ്ധനായും വിചാരശേഷിയുള്ള വിദ്യുരനെ ജനിപ്പിച്ചു.
രാജ്യേ സംസ്ഥാപിതഃ പാണ്ഡുഃ കനീയാനപി മന്ത്രിഭിഃ । അന്ധത്വാദ്ധൃതരാഷ്ട്രോഽസൌ നാധികാരേ നിയോജിതഃ
പാണ്ഡു ചെറുപ്പവനാണെങ്കിലും മന്ത്രിമാര് അവനെ രാജസിംഹാസനത്തില് ഇരുത്തി. ധൃതരാഷ്ട്രന് കാഴ്ചയില്ലായ്മ കാരണം അധികാരത്തില് നിയോഗിച്ചില്ല.
ഭീഷ്മസ്യാനുമതേ രാജ്യം പ്രാപ്തഃ പാണ്ഡുര്മഹാബലഃ । വിദുരോഽപ്യഥ മേധാവീ മന്ത്രകാര്യേ നിയോജിതഃ
ഭീഷ്മന്റെ സമ്മതത്തോടെ മഹാബലശാലിയായ പാണ്ഡു രാജ്യം നേടി. ബുദ്ധിശാലിയായ വിദ്യുരനും മന്ത്രകാര്യങ്ങളില് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ദ്വേ ഭാര്യേ ഗാന്ധാരീ സൌബലീ സ്മൃതാ । ദ്വിതീയാ ച തഥാ വൈശ്യാ ഗാര്ഹസ്ത്യേഷു പ്രതിഷ്ഠിതാ
ധൃതരാഷ്ട്രന് രണ്ടു ഭാര്യമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു: സുബലന്റെ മകളായ ഗാന്ധാരി, രണ്ടാമത്തേത് വൈശ്യവംശത്തില് പെട്ടവളും ഗൃഹകാര്യങ്ങളില് നിപുണയുമായിരുന്നു.
പാണ്ഡോരപി തഥാ പത്ന്യൌ ദ്വേ പ്രോക്തേ വേദവാദിഭിഃ । ശൌരസേനീ തഥാ കുന്തീ മാദ്രീ ച മദ്രദേശജാ
പാണ്ഡുവിനും രണ്ടു ഭാര്യമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വേദപണ്ഡിതര് പറയുന്നു: ശൂരസേനന്റെ മകളായ കുന്തിയും, മദ്രദേശത്ത് ജനിച്ച മാദ്രിയും.
ഗാന്ധാരീ സുഷുവേ പുത്രശതം പരമശോഭനമ് । വൈശ്യാപ്യേകം സുതം കാന്തം യുയുത്സും സുഷുവേ പ്രിയമ്
ഗാന്ധാരി അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ള നൂറു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. വൈശ്യവംശത്തില് പെട്ടവളും പ്രിയപ്പെട്ട യുയുത്സുവിനെ പ്രസവിച്ചു.
കുന്തീ തു പ്രഥമം കന്യാ സൂര്യാത്കര്ണം മനോഹരമ് । സുഷുവേ പിതൃഗേഹസ്ഥാ പശ്ചാത്പാണ്ഡുപരിഗ്രഹഃ
കുന്തി തന്റെ പിതാവിന്റെ വീട്ടില് കന്യകയായിരിക്കുമ്പോള് ആദ്യം സൂര്യനില് നിന്നു മനോഹരനായ കര്ണ്ണനെ പ്രസവിച്ചു. പിന്നീട് അവള് പാണ്ഡുവിന്റെ ഭാര്യയായി.
ഋഷയ ഊചുഃ കിമേതത്സൂത ചിത്രം ത്വം ഭാഷസേ മുനിസത്തമ । ജനിതശ്ച സുതഃ പൂര്വം പാണ്ഡുനാ സാ വിവാഹിതാ
മുനികള് പറഞ്ഞു: സുതാ, മഹാമുനികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ നീ പറയുന്നത് എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്! ആദ്യം ഒരു പുത്രന് ജനിച്ചു, പിന്നെ അവള് പാണ്ഡുവിനെ വിവാഹം ചെയ്തു.
സൂര്യാത്കര്ണഃ കഥം ജാതഃ കന്യായാം വദ വിസ്തരാത് । കന്യാ കഥം പുനര്ജാതാ പാണ്ഡുനാ സാ വിവാഹിതാ
കന്യകയില് സൂര്യനില് നിന്നു കര്ണ്ണന് എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്ന് വിശദമായി പറയൂ. അവള് എങ്ങനെ വീണ്ടും കന്യകയായി, പിന്നെ പാണ്ഡുവിനെ വിവാഹം ചെയ്തു?
സൂത ഉവാച ശൂരസേനസുതാ കുന്തീ ബാലഭാവേ യദാ ദ്വിജാഃ । കുന്തിഭോജേന രാജ്ഞാ തു പ്രാര്ഥിതാ കന്യകാ ശുഭാ
സൂതന് പറഞ്ഞു: ശൂരസേനന്റെ മകളായ കുന്തി ബാല്യത്തില് രാജാവായ കുന്തിഭോജന് അവളെ കന്യകയായി അഭ്യര്ത്ഥിച്ചു.
കുന്തിഭോജേന സാ ബാലാ പുത്രീ തു പരികല്പിതാ । സേവനാര്ഥം തു ദീപ്തസ്യ വിഹിതാ ചാരുഹാസിനീ
കുന്തിഭോജന് ആ ബാലികയെ തന്റെ മകളായി സ്വീകരിച്ചു. മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു മുനിയെ സേവിക്കാനായി നിയോഗിച്ചു.
ദുര്വാസാസ്തു മുനിഃ പ്രാപ്തശ്ചാതുര്മാസ്യേ സ്ഥിതോ ദ്വിജഃ । പരിചര്യാ കൃതാ കുന്ത്യാ മുനിസ്തോഷം ജഗാമ ഹ
ദുര്വാസസ് എന്ന മুনি ചാതുര്മാസ്യ വ്രതകാലത്ത് അവിടെ എത്തി. കുന്തി ആ മുനിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു; അതിനാല് മুনি സന്തോഷിച്ചു.
ദദൌ മന്ത്രം ശുഭം തസ്യൈ യേനാഹൂതഃ സുരഃ സ്വയമ് । സമായാതി തഥാ കാമം പൂരയിഷ്യതി വാഞ്ഛിതമ്
അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ആ മുനി അവളെ ഒരു മഹത്തായ മന്ത്രം നല്കി. അതുപയോഗിച്ച് ദേവതയെ വിളിച്ചാല് അവന് സ്വയം വരും, ആഗ്രഹിച്ചതു പൂര്ത്തിയാക്കും.
ഗതേ മുനൌ തതഃ കുന്തീ നിശ്ചയാര്ഥം ഗൃഹേ സ്ഥിതാ । ചിന്തയാമാസ മനസാ കം സുരം സമചിന്തയേ
മുനി പോയശേഷം, കുന്തി വീട്ടില് ഇരുന്നു ആ മന്ത്രം പരീക്ഷിക്കാനായി മനസ്സില് ചിന്തിച്ചു: ഏത് ദേവനെയാണ് വിളിക്കണമെന്ന്.
ഉദിതശ്ച തദാ ഭാനുസ്തയാ ദൃഷ്ടോ ദിവാകരഃ । മന്ത്രോച്ചാരം തയാ കൃത്വാ ചാഹൂതസ്തിഗ്മഗുസ്തദാ
അപ്പോള് സൂര്യന് ഉദിച്ചു അവള് കണ്ടു. മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അവള് അതിവിശാലനായ സൂര്യനെ ആ സമയത്ത് വിളിച്ചു.
മണ്ഡലാന്മാനുഷം രൂപം കൃത്വാ സര്വാതിപേശലമ് । അവാതരത്തദാകാശാത്സമീപേ തത്ര മന്ദിരേ
സൂര്യന് തന്റെ വലയം വിട്ട് അത്യന്തം മനോഹരമായ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് ആ ആകാശത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി അവളുടെ മുറിക്കു സമീപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ ദേവം സമായാന്തം കുന്തീ ഭാനും സുവിസ്മിതാ । വേപമാനാ രജോദോഷം പ്രാപ്താ സദ്യസ്തു ഭാമിനീ
ദേവനായ സൂര്യന് അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട കുന്തി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. ഭയത്താല് അവള് വിറച്ചു, സ്ത്രീയായതിന്റെ ഫലമായ ലജ്ജ അവളെ ഉടനടി ബാധിച്ചു.
കൃതാഞ്ജലിഃ സ്ഥിതാ സൂര്യം ബഭാഷേ ചാരുലോചനാ । സുപ്രീതാ ദര്ശനേനാദ്യ ഗച്ഛ ത്വം നിജമണ്ഡലമ്
കൈകൂപ്പി, മനോഹരമായ കണ്ണുകളോടെ, അവൾ സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് നിന്റെ ദർശനം കൊണ്ടു ഞാൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടയാകുന്നു; നീ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചു നിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോവൂ.'
സൂര്യ ഉവാച ആഹൂതോഽസ്മി കഥം കുന്തി ത്വയാ മന്ത്രബലേന വൈ । ന മാം ഭജസി കസ്മാത്ത്വം സമാഹൂയ പുരോഗതമ്
സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: 'കുന്തി, നിന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ ഞാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു. നീ എന്നെ ഇവിടെ വരുത്തി, എനിക്കു യാതൊരു ആദരവും കാണിക്കാതെ എന്തുകൊണ്ടാണ് നിന്നു?'
കാമാര്തോഽസ്മ്യസിതാപാങ്ഗി ഭജ മാം ഭാവസംയുതമ് । മന്ത്രേണാധീനതാം പ്രാപ്പ്തം ക്രീഡിതും നയ മാമിതി
'കറുത്ത കണ്ണുള്ളേ, എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹം ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു; ഭക്തിയോടെ എന്നെ സ്വീകരിക്കണം. നിന്റെ മന്ത്രം കൊണ്ടു ഞാൻ നിന്റെ അധീനനാണ് — എന്നെ നിന്റെ കൂടെ ആനന്ദിക്കാൻ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവൂ.'
കുന്ത്യുവാച ॥ കന്യാസ്മ്യഹം തു ധര്മജ്ഞ സര്വസാക്ഷിന്നമാമ്യഹമ് । തവാപ്യഹം ന ദുര്വാച്യാ കുലകന്യാസ്മി സുവ്രത
കുന്തി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ഒരു കന്യകയാണ്, ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, എല്ലാറ്റിനും സാക്ഷിയായ നിനക്കു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ ഒരു നല്ല കുടുംബത്തിലെ മകളാണ്, നീയും നല്ലവനാണ്, എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ യോജ്യമല്ല.'