കിം കരോമ്യദ്യ വംശോ മേ കഥം സ്യാത്സുസ്ഥിരോ ഭുവി
ഇന്ന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? എന്റെ വംശം ഭൂമിയിൽ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?
നിവാരയാമി യദി മാം ത്യക്ത്വാ യാസ്യതി സര്വഥാ
ഞാൻ അവളെ തടഞ്ഞാൽ, അവൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് തീർച്ചയായും പോകും.
ന വാരയാമി ചേദദ്യ സര്വഥേയം ജലേ ക്ഷിപേത്
ഇന്ന് ഞാൻ തടയാതെ ഇരുന്നാൽ, അവൾ ഈ കുട്ടിയെ ജലത്തിൽ എറിയും.
സംഭവേഽപി ച ദുഷ്ടേയം രക്ഷയേദ്വാ ന രക്ഷയേത്
കുട്ടി ജനിച്ചാലും, അവൾ ദുഷ്ടയാണ്—അവൾ സംരക്ഷിക്കുമോ ഇല്ലയോ അറിയില്ല.
വംശസ്യ രക്ഷണാര്ഥം ഹി യത്നഃ കാര്യഃ പരോ മയാ
എന്റെ വംശം സംരക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ പരമമായ ശ്രമം നടത്തണം.
മുനേര്യേന ഹൃതാ ധേനുര്നംദിനീ സ്ത്രീജിതേന ഹി
മുനിയുടെ പശുവായ നന്ദിനിയെ സ്ത്രീജിത് എങ്ങനെ പിടിച്ചുപോയോ,
ദാസോഽസ്മി തവ തന്വംഗി പ്രാര്ഥയാമി ശുചിസ്മിതേ
തനുവിളയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്; ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഹിംസിതാഃ സപ്ത പുത്രാ മേ കരഭോരു ത്വയാ ശുഭാഃ 2.4.
കറഭത്തോളമുള്ള സുന്ദരിയേ, എന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാരെയും നീ ദുഃഖിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അന്യദ്വൈ പ്രാര്ഥിതം തേഽദ്യ ദദാമ്യഥ ച ദുര്ലഭമ്
ഇന്ന് നീ വേറൊന്ന് അപേക്ഷിക്കൂ; കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ളതും ഞാൻ നൽകാം.
അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗേ വേദവിദോ വിദുഃ
പുത്രനില്ലാത്തവന് സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശനം ഇല്ലെന്ന് വേദം പഠിച്ചവർ പറയുന്നു.
ഇത്യുക്താഽപി ഗൃഹീത്വാ തം യദാ ഗംതും സമുത്സുകാ
അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവൾ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പോകാൻ ഉത്സുകയായി.
പാപിഷ്ഠേ കിം കരോമ്യദ്യ നിരയാന്ന ബിഭേഷി കിമ്
ഏറ്റവും പാപിയായവളേ, ഞാൻ ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യണം? നീ നരകത്തെ ഭയപ്പെടുന്നില്ലേ?
യഥേച്ഛം ഗച്ഛ വാ തിഷ്ഠ പുത്രോ മേ സ്ഥീയതാമിഹ
നിനക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ പോകൂ അല്ലെങ്കിൽ ഇരിക്കൂ, പക്ഷേ എന്റെ മകൻ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം.
ഏവം വദതി ഭൂപാലേ സാ ഗൃഹീത്വാ സുതം ശിശുമ്
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ കുട്ടിയെ എടുത്തു,
പുത്രകാമാ സുതം ത്വേനം പാലയാമി വനേ ഗതാ
പുത്രനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ, ഞാൻ നിന്റെ ഈ കുട്ടിയെ കാട്ടിൽ പോയി വളർത്തും.
ഗഗാം മാം വൈ വിജാനീഹി ദേവകാര്യാര്ഥമാഗതാമ്
ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി വന്ന ഗംഗയാണ് ഞാൻ എന്നു നീ അറിയണം.
വ്രജംതു മാനുഷീ യോനിം സ്ഥിതാം ചിംതാതുരാസ്തു മാമ്
ചിന്തയിൽ കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്ന എന്നെ മനുഷ്യയോനിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അനുവദിക്കണം.
തേഭ്യോ ദത്ത്വാ വരം ജാതാ പത്നീ തേ നൃപസത്തമ 2.4.
അവർക്കു വരം നൽകി, രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയായി ജനിച്ചു.
സപ്ത തേ വസവഃ പുത്രാ മുക്താഃ ശാപാദൃഷേസ്തു തേ
വസവേ, നിന്റെ ഏഴു മക്കളും ഋഷിയുടെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി.
ഗംഗാദത്തമിമം പുത്രം ഗൃഹാണ ശംതനോ സ്വയമ്
ശംതനുവേ, ഗംഗാ നൽകിയ ഈ മകനെ നീ സ്വന്തമായി സ്വീകരിക്കണം.
ഗാംഗേയോഽയം മഹാഭാഗ ഭവിഷ്യതി ബലാധികഃ
ഗംഗയുടെ ഈ മകൻ, ഭാഗ്യവാനായവനേ, വളരെ ശക്തനായവനാകും.
ദാസ്യാമി യൌവനപ്രാപ്തം പാലയിത്വാ മഹീപതേ
രാജാവേ, ഈ കുട്ടിയെ യൗവനത്തിലേക്ക് വളർത്തിയ ശേഷം ഞാൻ നിന്നെക്കു നൽകും.
ഇത്യുക്താഽന്തര്ദധേ ഗംഗാ തം ഗൃഹീത്വാ ച ബാലകമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗംഗാ ആ ബാലനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു അപ്രത്യക്ഷയായി.
ഭാര്യാവിരഹജം ദുഃഖം തഥാ പുത്രസ്യ ചാദ്ഭുതമ്
ഭാര്യയെ വിട്ടു ജീവിക്കേണ്ടി വന്ന ദുഃഖവും, മകനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതവും അവൻ അനുഭവിച്ചു.
ഏവം ഗച്ഛതി കാലേഽഥ നൃപതിര്മൃഗയാം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ കാലം കടന്നപ്പോൾ, രാജാവ് വേട്ടയാടാൻ പോയി.
ഗംഗാതീരമനുപ്രാപ്തഃ സ രാജാ ശംതനുസ്തദാ
അപ്പോൾ രാജാവായ ശംതനു ഗംഗയുടെ തീരത്ത് എത്തി.
തത്രാപശ്യത്കുമാരം തം മുംചംതം വിശിഖാന്ബഹൂന്
അവിടെ അവൻ ആ ബാലനെ അനേകം അമ്പുകൾ വിടുന്നത് കണ്ടു.
തം വീക്ഷ്യ വിസ്മിതോ രാജാ ന സ്മ ജാനാതി കിംചന 2.4.
അവനെ കണ്ട രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ദൃഷ്ട്വാഽപ്യമാനുഷം കര്മ ബാണേഷു ലഘുഹസ്തതാമ്
അമ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലെ അത്ഭുതകരമായ കഴിവ് കണ്ടിട്ടും,
പപ്രച്ഛ വിസ്മിതോ രാജാ കസ്യ പുത്രോഽസി ചാനഘ
വിശ്മയത്തോടെ രാജാവ് ചോദിച്ചു: 'പാപരഹിതനേ, നീ ആരുടെ മകനാണ്?'