തഥേത്യുക്താ ഗതാ സാ വൈ കാമിനീ ദിവ്യ ദര്ശനാ
അവൾ 'അതെ' എന്നു പറഞ്ഞു, ദിവ്യരൂപമുള്ള ആ കാമിനി അവിടെ നിന്ന് പോയി.
തതഃ കാലേന കിയതാ ജാതേ പുത്രേ വയസ്വിനി
അതിനുശേഷം കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, യുവതിയായവളെ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
വൃത്താംതം കഥയിത്വാ തു പുനരൂചേ നിജം സുതമ്
ആ സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, രാജാവ് വീണ്ടും തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു.
കാമയാനാ വരാരോഹാ താ ഭജേഥാ മനോരമാമ്
നീ ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ചാൽ അവളെ സ്വീകരിക്കണം.
ധര്മപത്നീം ച താം കൃത്വാ ഭവിതാ ത്വം സുഖീ കില ഏവം സംദിശ്യ തം പുത്രം ഭൂപതിഃ പ്രീതമാനസഃ
അവളെ നീ നിയമാനുസൃത ഭാര്യയാക്കി എടുക്കുക, അങ്ങനെ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; ഇങ്ങനെ തന്റെ മകനോട് സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ രാജാവ് ഉപദേശം നൽകി.
ദത്ത്വാ രാജ്യശ്രിയം സര്വാം വനം രാജാ വിവേശ ഹ
രാജാവ് രാജസമ്പത്ത് മുഴുവനും നൽകി കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ജഗാമ സ്വര്ഗം രാജാഽസൌ ദേഹം ത്യക്ത്വാ സ്വതേജസാ
അവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വശക്തിയിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു.
പ്രജാം വൈ പാലയാമാസ ധര്മദംഡോ മഹീപതിഃ ।। 2.3.
ധർമ്മം പാലിച്ച് രാജാവ് തന്റെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ദേവവ്രതോത്പതിവര്ണനമ് സൂത ഉവാച ബഭൂവ മൃഗയാശീലോ നിഘ്നന്വ്യാഘ്രാന്മൃഗാന്നൃപഃ
ദേവവ്രതന്റെ ജനനത്തിന്റെ വിവരണം. സൂതൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് വേട്ടയാടുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നു; പുലികളും മാൻമാരെയും വേട്ടയാടി കൊല്ലുമായിരുന്നു.
സ കദാചിദ്വനേ ഘോരേ ഗംഗാതീരേ ചരന്നൃപഃ
ഒരു ദിവസം, ഭയാനകമായ കാട്ടിൽ ഗംഗയുടെ തീരത്ത് രാജാവ് സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം നൃപതിര്മഗ്നഃ പിത്രോക്തേയം വരാനനാ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ രാജാവ് ആകർഷിതനായി; ഇതാണ് അച്ഛൻ പറഞ്ഞതെന്ന് മനോഹരമുഖിയായവളേ.
പിബന്മുഖാംബുജം തസ്യാ ന തൃപ്തിമഗ്മന്നൃപഃ
അവളുടെ താമരപോലെയുള്ള വായിൽ നിന്നു വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും രാജാവിന് തൃപ്തിയുണ്ടായില്ല.
മഹാഭിഷം സാഽപി മത്വാ പ്രേമയുക്താ ബഭൂവ ഹ
അവളും അവനെ മഹാഭിഷനാണെന്ന് കരുതി, ഹൃദയം സ്നേഹത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
വീക്ഷ്യ താമസിതാപാംഗീം രാജാ പ്രീതമനാ ഭൃശമ്
കണ്ണുകളുടെ കോണുകൾ കറുപ്പുള്ള അവളെ നോക്കി, രാജാവിന്റെ മനസ്സ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
ദേവീ വാ ത്വം ച വാമോരു മാനുഷീ വാ വരാനനേ
നല്ലുറപ്പുള്ള കാൽവിരലുകളുള്ള സുന്ദരിയേ, നീ ദേവതയാണോ മനുഷ്യയാണോ എന്നെന്ത്, മനോഹരമുഖിയേ,
യാഽസി കാഽസി വരാരോഹേ ഭാര്യാ മേ ഭവ സുംദരി
നീ ആരായാലും, മനോഹരമായ കമരമുള്ളവളേ, എന്റെ ഭാര്യയാവണം, സുന്ദരിയേ.
സൂത ഉവാച മഹാഭിഷം സമുത്പന്നം നൃപം ജാനാതി ജാഹ്നവീ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭിഷൻ പുനർജന്മം എടുത്ത രാജാവാണെന്ന് ഗംഗാ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
പൂര്വപ്രേമസമായോഗാച്ഛ്രുത്വാ വാചം നൃപസ്യ താമ് 2.4.
മുന്പുണ്ടായ സ്നേഹബന്ധം ഓർത്തു, രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
സ്ത്ര്യുവാച കാ ന വാംഛതി ചാര്വംഗീ ഭാവിത്വാത്സദൃശം പതിമ്
സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: മനോഹരമായ ശരീരമുള്ളവളാരും, തനിക്കു തക്കതായ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുമോ?
വാഗ്ബംധേന നൃപശ്രേഷ്ഠ ചരിഷ്യാമി പതിം കില
വാക്കിന്റെ ബന്ധം കൊണ്ടു, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാകും.
യച്ച കുര്യാമഹം കാര്യം ശുഭം വാ യദി വാഽശുഭമ്
ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ, നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും,
യദാ ച ത്വം നൃപശ്രേഷ്ഠ ന കരിഷ്യസി മേ വചഃ
എന്തെങ്കിലും സമയം, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കാതിരുന്നാൽ,
സ്മൃത്വാ ജന്മ വസൂനാം സാ പ്രാര്ഥനാപൂര്വകം ഹൃദി
വസുക്കളുടെ ജന്മം ഓർത്ത്, അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ അവരുടെ അപേക്ഷ സൂക്ഷിച്ചു.
തഥേത്യുക്താഽഥ സാ ദേവീ ചകാര നൃപതിം പതിമ്
അവൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, ആ ദേവി രാജാവിനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ചു.
നൃപസ്യ മംദിരം പ്രാപ്താ സുഭഗാ വരവര്ണിനീ
സൗഭാഗ്യവതിയായ മനോഹരവണ്ണമുള്ള അവൾ രാജാവിന്റെ അരമനയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സാഽപി തം രമയാമാസ ഭാവജ്ഞാ വൈ വരാംഗനാ
അവളുടെ മനസ്സറിയുന്ന ആ മഹിള അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
സ തയാ മൃഗശാവാക്ഷ്യാ ശച്യാ ശതക്രതുര്യഥാ
മൃഗശാവംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള അവളോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രൻ ശചിയോടൊപ്പം ഇരുന്നതുപോലെ അവൻ ആയിരുന്നു.
രേമാതേ മംദിരേ ദിവ്യേ രമാനാ രായണാവിവ 2.4.
അവർ ദിവ്യമായ അരമനയിൽ, ലക്ഷ്മിയും നാരായണനും പോലെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
ഗര്ഭം ഗംഗാ വസും പുത്രം സുഷുവേ ചാരുലോചനാ
സുന്ദരമായ കണ്ണുകളുള്ള ഗംഗാ, വസുക്കളുടെ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു.
തൃതീയേഽഥ ചതുര്ഥേഽഥ പംചമേ ഷഷ്ഠ ഏവ ച
അതിനുശേഷം, മൂന്നാം, നാലാം, അഞ്ചാം, ആറാം വർഷങ്ങളിലും,