ആജഗാമാഽഽശ്രമപദം ഫലാന്യാദായ സത്വരഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ പഴങ്ങൾ കൊണ്ടു ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി.
മൃഗയാമാസ തേജസ്വീ ഗഹ്വരേഷു വനേഷ്വപി
തേജസ്സുള്ളവൻ കാടുകളിലും ഗഹനങ്ങളിലും വേട്ടയാടിച്ചു.
വാരുണിശ്ചാപി വിജ്ഞായ ധ്യാനേന വസുഭിര്ഹൃതാമ്
വരുണൻ ധ്യാനത്തിലൂടെ വസുക്കൾ അതു എടുത്തെന്നു മനസ്സിലാക്കി.
തസ്മാത്സര്വേ ജനിഷ്യംതി മാനുഷേഷു ന സംശയഃ
അതുകൊണ്ട്, അവരെല്ലാവരും മനുഷ്യരായി ജനിക്കും, സംശയമില്ല.
ശ്രുത്വാ വിമനസഃ സര്വേ പ്രയയുര്ദുഃഖിതാശ്ച തേ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും വിഷാദത്തോടെ ദുഃഖിതരായി പുറപ്പെട്ടു.
പ്രസാദയംതസ്തമൃഷിം വസവ ശരണം ഗതാഃ
വസുക്കൾ ആMunine തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച് അവനിൽ അഭയം തേടി.
അനുസംവത്സരം സര്വേ ശാപമോക്ഷമവാപ്സ്യഥ
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ശാപമുക്തി ലഭിക്കും.
തസ്മാദ്ദ്യൌര്മാനുഷേ ദേഹേ ദീര്ഘകാലം വസിഷ്യതി 2.3.
അതുകൊണ്ട്, ദ്യൗ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ദീർഘകാലം താമസിക്കും.
ഊചുസ്താം പ്രണതാഃ സര്വേ ശപ്താം ചിംതാതുരാം നദീമ്
ശാപം ലഭിച്ച് വിഷമിച്ച അവരെല്ലാവരും നദിയെ വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു.
മാനുഷാണാം ച ജഠരം ചിംതേയം മഹതീ ഹി നഃ
മനുഷ്യരുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതിൽ ഞങ്ങൾ വലിയ ആശങ്ക അനുഭവിക്കുന്നു.
ശംതനുര്നാമ രാജര്ഷിസ്തസ്യ ഭാര്യാ ഭവാനഘേ
ദോഷമില്ലാത്തവളേ, ശാന്തനു എന്ന രാജർഷിക്ക് നീ ഭാര്യയാകും.
ഏവം ശാപവിനിര്മോക്ഷോ ഭവിതാ നാത്ര സംശയഃ
ഇങ്ങനെ ശാപമുക്തി സംഭവിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഗംഗാഽപി നിര്ഗതാ ദേവീ ചിംത്യമാനാ പുനഃ പുനഃ
പുനഃപുനഃ ചിന്തിക്കപ്പെട്ട ഗംഗാദേവിയും ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചു.
ശംതനുര്നാമ രാജര്ഷിര്ധര്മാത്മാ സത്യസംഗരഃ
ശാന്തനു എന്നൊരു രാജർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു; ധാർമ്മികനും സത്യനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു.
തദാ ച സലിലാത്തസ്മാന്നിഃസൃതാ വരവര്ണിനീ
അപ്പോൾ ആ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്ത്രീ ഉദിച്ചു.
അംകേ സ്ഥിതാം സ്ത്രിയം ചാഹ മാപൃഷ്ട്വാ കിം വരാനനേ
അവളെ ചോദിക്കാതെയേ അവളുടെ മേൽ ഇരുന്ന സ്ത്രീയോട്, 'സുന്ദരിയേ,' എന്നു രാജാവ് പറഞ്ഞു.
സാ തമാഹ വരാരോഹാ യദര്ഥം രാജസത്തമ
അവളും മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവളായി, 'രാജാവേ, എന്തിനാണ് ഈ ശ്രമം?' എന്നു ചോദിച്ചു.
താമവോചദഥോ രാജാ രൂപയൌവനശാലിനീമ് 2.3.
അപ്പോൾ രാജാവ്, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും തിളങ്ങുന്നവളോട് പറഞ്ഞു.
സ്ഥിതാ ദക്ഷിണമൂരും മേ ത്വമാശ്ലിഷ്യ ച ഭാമിനി
നീ, മനോഹരിയേ, എന്റെ വലതുകാലിൽ ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നു.
സ്നുഷാ മേ ഭവ കല്യാണി ജാതേ പുത്രേഽതിവാഞ്ഛിതേ
ശുഭദയേ, എനിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച മകൻ ജനിച്ചാൽ നീ എന്റെ മരുമകളാകണം.
തഥേത്യുക്താ ഗതാ സാ വൈ കാമിനീ ദിവ്യ ദര്ശനാ
അവൾ 'അതെ' എന്നു പറഞ്ഞു, ദിവ്യരൂപമുള്ള ആ കാമിനി അവിടെ നിന്ന് പോയി.
തതഃ കാലേന കിയതാ ജാതേ പുത്രേ വയസ്വിനി
അതിനുശേഷം കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, യുവതിയായവളെ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
വൃത്താംതം കഥയിത്വാ തു പുനരൂചേ നിജം സുതമ്
ആ സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, രാജാവ് വീണ്ടും തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു.
കാമയാനാ വരാരോഹാ താ ഭജേഥാ മനോരമാമ്
നീ ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ചാൽ അവളെ സ്വീകരിക്കണം.
ധര്മപത്നീം ച താം കൃത്വാ ഭവിതാ ത്വം സുഖീ കില ഏവം സംദിശ്യ തം പുത്രം ഭൂപതിഃ പ്രീതമാനസഃ
അവളെ നീ നിയമാനുസൃത ഭാര്യയാക്കി എടുക്കുക, അങ്ങനെ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; ഇങ്ങനെ തന്റെ മകനോട് സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ രാജാവ് ഉപദേശം നൽകി.
ദത്ത്വാ രാജ്യശ്രിയം സര്വാം വനം രാജാ വിവേശ ഹ
രാജാവ് രാജസമ്പത്ത് മുഴുവനും നൽകി കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ജഗാമ സ്വര്ഗം രാജാഽസൌ ദേഹം ത്യക്ത്വാ സ്വതേജസാ
അവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വശക്തിയിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു.
പ്രജാം വൈ പാലയാമാസ ധര്മദംഡോ മഹീപതിഃ ।। 2.3.
ധർമ്മം പാലിച്ച് രാജാവ് തന്റെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ദേവവ്രതോത്പതിവര്ണനമ് സൂത ഉവാച ബഭൂവ മൃഗയാശീലോ നിഘ്നന്വ്യാഘ്രാന്മൃഗാന്നൃപഃ
ദേവവ്രതന്റെ ജനനത്തിന്റെ വിവരണം. സൂതൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് വേട്ടയാടുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നു; പുലികളും മാൻമാരെയും വേട്ടയാടി കൊല്ലുമായിരുന്നു.
സ കദാചിദ്വനേ ഘോരേ ഗംഗാതീരേ ചരന്നൃപഃ
ഒരു ദിവസം, ഭയാനകമായ കാട്ടിൽ ഗംഗയുടെ തീരത്ത് രാജാവ് സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.