വേദവിദ്ഭാഗകര്താ ച ഖ്യാതശ്ച ഭുവനത്രയേ । സൂത ഉവാച ഇത്യുക്ത്വാ താം വശം യാതാം ഭുക്ത്വാ സ മുനിസത്തമഃ
അവൻ വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനും അതിന്റെ ശാഖകൾ വിഭജിക്കുന്നവനും മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തനുമാകും.
ജഗാമ തരസാ സ്നാത്വാ കാലിന്ദീസലിലേ മുനിഃ । സാപി സത്യവതീ ജാതാ സദ്യോ ഗര്ഭവതീ സതീ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മഹർഷി അവളെ അനുഭവിച്ച് കാളിന്ദി നദിയിൽ കുളിച്ച് വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
സുഷുവേ യമുനാദ്വീപേ പുത്രം കാമമിവാപരമ് । ജാതമാത്രസ്തു തേജസ്വീ താമുവാച സ്വമാതരമ്
സത്യവതിയും ഉടൻ ഗർഭിണിയായ്, യമുനാ ദ്വീപിൽ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു; ആ മകൻ കാമദേവനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
തപസ്യേവ മനഃ കൃത്വാ വിവിശേ ചാതിവീര്യവാന് । ഗച്ഛ മാതര്യഥാകാമം ഗച്ഛാമ്യഹമതഃ പരമ്
ജനിച്ച ഉടനെ, അതിവീര്യശാലിയായ ആ മകൻ തപസ്സിനായി മനസ്സു നിശ്ചയിച്ച് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
തപഃ കര്തും മഹാഭാഗേ ദര്ശയിഷ്യാമി വൈ സ്മൃതഃ । മാതര്യദാ ഭവേത്കാര്യം തവ കിഞ്ചിദനുത്തമമ്
മാതാവേ, നീ ഇഷ്ടം പോലെ പോകൂ; ഞാൻ ഇപ്പോൾ തപസ്സിന് പോകുന്നു. നിനക്കു എപ്പോഴെങ്കിലും വലിയ കാര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ഓർക്കൂ, ഞാൻ വരാം.
സ്മര്തവ്യോഽഹം തദാ ശീഘ്രമാഗമിഷ്യാമി ഭാമിനി । സ്വസ്തി തേഽസ്തു ഗമിഷ്യാമി ത്യക്ത്വാ ചിന്താം സുഖം വസ
അപ്പോഴൊക്കെ, സുന്ദരിയേ, എന്നെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വേഗത്തിൽ വരാം. നിനക്കു ആശംസകൾ; ഞാൻ പോകുന്നു. ചിന്ത ഉപേക്ഷിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ നിര്യയൌ വ്യാസഃ സാപി പിത്രന്തികം ഗതാ । ദ്വീപേ ന്യസ്തസ്തയാ ബാലസ്തസ്മാദ്ദ്വൈപായനോഽഭവത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വ്യാസൻ പുറപ്പെട്ടു; അവളും അച്ഛന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ആ കുഞ്ഞിനെ ദ്വീപിൽ വെച്ചതിനാൽ അവൻ ദ്വൈപായനൻ എന്നായി അറിയപ്പെട്ടു.
ജാതമാത്രോ ജഗാമാശു വൃദ്ധിം വിഷ്ണ്വംശയോഗതഃ । തീര്ഥേ തീര്ഥേ കൃതസ്താനശ്ചചാര തപ ഉത്തമമ്
ജനിച്ച ഉടനെ, വിഷ്ണുവിന്റെ വംശശക്തിയാൽ അവൻ വേഗത്തിൽ വളർന്നു. വിവിധ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ തപസ്സുകൾ ചെയ്തു.
ഏവം ദ്വൈപായനോ ജജ്ഞേ സത്യവത്യാം പരാശരാത് । ചകാര വേദശാഖാശ്ച പ്രാപ്തം ജ്ഞാത്വാ കലേര്യുഗമ്
ഇങ്ങനെ, പരാശരനും സത്യവതിക്കും ദ്വൈപായനൻ ജനിച്ചു. കലിയുഗം വരുന്നതറിഞ്ഞ്, വേദങ്ങൾ ശാഖകളായി വിഭജിച്ചു.
വേദവിസ്താരകരണാദ്വ്യാസനാമാഭവന്മുനിഃ । പുരാണസംഹിതാശ്ചക്രേ മഹാഭാരതമുത്തമമ്
വേദങ്ങൾ വിപുലീകരിച്ചതിനാൽ ആ മഹർഷിക്ക് വ്യാസൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചു. അവൻ പുരാണങ്ങളും മഹാഭാരതവും രചിച്ചു.
ശിഷ്യാനധ്യാപയാമാസ വേദാന്കൃത്വാ വിഭാഗശഃ । സുമന്തും ജൈമിനിം പൈലം വൈശമ്പായനമേവ ച
അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരായ സുമന്തു, ജയിമിനി, പൈല, വൈശമ്പായനൻ എന്നിവർക്കു വേദങ്ങൾ വിഭജിച്ച് പഠിപ്പിച്ചു.
അസിതം ദേവലം ചൈവ ശുകം ചൈവ സ്വമാത്മജമ് । സൂത ഉവാച ഏതച്ച കഥിതം സര്വം കാരണം മുനിസത്തമാഃ
അസിതനും ദേവളനും തന്റെ മകനായ ശുകനും അങ്ങനെ പഠിച്ചു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷിമാരേ, ഇതെല്ലാം കാരണമെന്നു ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
സത്യവത്യാഃ സുതസ്യാപി സമുത്പത്തിസ്തഥാ ശുഭാ । സംശയോഽത്ര ന കര്തവ്യഃ സമ്ഭവേ മുനിസത്തമാഃ
സത്യവതിയുടെ മകനായ വിശുദ്ധ ജനനവും അങ്ങനെ വിവരിച്ചു; മഹർഷിമാരേ, അവന്റെ ജനനത്തിൽ സംശയം വേണ്ട.
മഹതാം ചരിതേ ചൈവ ഗുണാ ഗ്രാഹ്യാ മുനേരിതി । കാരണാച്ച സമുത്പത്തിഃ സത്യവത്യാ ഝഷോദരേ
മഹാന്മാരുടെ ജീവിതത്തിൽ നല്ലതും ഗുണവുമാത്രം സ്വീകരിക്കണം, മഹർഷേ; അതുകൊണ്ടാണ് സത്യവതി മീനയുടെ വയറിൽ നിന്നു ജനിച്ചത്.
പരാശരേണ സംയോഗഃ പുനഃ ശന്തനുനാ തഥാ । അന്യഥാ തു മുനേശ്ചിത്തം കഥം കാമാകുലം ഭവേത്
പരാശരനും പിന്നീട് ശാന്തനുവും സത്യവതിയുമായി ചേർന്നത് ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മഹർഷിയുടെ മനസിൽ ഇങ്ങനെ മോഹം ഉണ്ടാകുമോ?
അനാര്യജുഷ്ടം ധര്മജ്ഞഃ കൃതവാന്സ കഥം മുനിഃ । സകാരണേയമുത്പത്തിഃ കഥിതാശ്ചര്യകാരിണീ
ധർമ്മം അറിയുന്ന ആ മഹർഷി അയോഗ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമോ? അതിനാൽ ഈ ജനനം അത്ഭുതകരമായ കാരണത്താൽ സംഭവിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ പാപാച്ച നിര്മുക്തോ നരോ ഭവതി സര്വഥാ । യ ഏതച്ഛുഭമാഖ്യാനം ശൃണോതി ശ്രുതിമാന്നരഃ
ഈ പുണ്യകഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മുഴുവനായി മോചിതനാകും.
ന ദുര്ഗതിമവാപ്നോതി സുഖീ ഭവതി സര്വദാ
അവൻ ദുർഭാഗ്യം അനുഭവിക്കുകയില്ല, എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
പ്രതീപസകാശാച്ഛന്തനുജന്മാദിവര്ണനമ് ഉത്പത്തിസ്തു ത്വയാ പ്രോക്താ വ്യാസസ്യാമിതതേജസഃ
പ്രതീപനിൽ നിന്നുള്ള ശാന്തനുവിന്റെ ജനനവും ഇതോടെ വിശദീകരിക്കുന്നു; അതുലമായ തേജസ്സുള്ള വ്യാസന്റെ ജനനം നീ ഇതിനകം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തഥാഽപ്യേകസ്തു സംദേഹശ്ചിത്തേഽസ്മാകം സുസംസ്ഥിതഃ
എങ്കിലും, നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം ഇപ്പോഴും ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
മാതാ വ്യാസസ്യ യാ പ്രോക്താ നാമ്നാ സത്യവതീ ശുഭാ
വ്യാസന്റെ അമ്മയായ സത്യവതി എന്ന ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
നിഷാദപുത്രീം സ കഥം വൃതവാന്നൃപതിഃ സ്വയമ്
അവൾ ഒരു നിഷാദന്റെ മകളായിരുന്നപ്പോൾ രാജാവ് സ്വയം അവളെ എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു?
ശംതനോഃ പ്രഥമാ പത്നീ കാ ഹ്യഭൂത്കഥയാധുനാ
ശാന്തനുവിന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ ആരായിരുന്നു? ദയവായി ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ത്വയാ പ്രോക്തം പുരാ സൂത രാജാ ചിത്രാംഗദഃ കൃതഃ
സൂതാ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് പോലെ, രാജാവായ ചിത്രാംഗദൻ ജനിച്ചു.
ചിത്രാംഗദേ ഹതേ വീരേ കൃതസ്തദനുജസ്തഥാ
വീരനായ ചിത്രാംഗദൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ പിന്നീട് ജനിച്ചു.
ജ്യേഷ്ഠേ ഭീഷ്മേ സ്ഥിതേ പൂര്വേ ധമിഷ്ഠം രൂപവത്യപി
മൂത്തവനായ ഭീഷ്മൻ മുമ്പ് നിലകൊണ്ടു, ധീരനും സുന്ദരനും ആയിരുന്നു.
മൃതേ വിചിത്രവീര്യേ തു സത്യവത്യതിദുഃഖിതാ
വിചിത്രവീര്യൻ മരിച്ചപ്പോൾ, സത്യവതി അത്യന്തം ദുഃഖിതയായിരുന്നു.
കഥം രാജ്യം ന ഭീഷ്മായ ദദൌ സാ വരവര്ണിനീ 2.3.
അത്രയും ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീ ഭീഷ്മനു രാജ്യം നൽകാതിരുന്നത് എങ്ങനെ?
അധര്മസ്തു കൃതഃ കസ്മാദ്വ്യാസേനാമിതതേജസാ
അനന്തശക്തിയുള്ള വ്യാസൻ എങ്ങനെ അധർമ്മം ചെയ്തുവെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
പുരാണകര്താ ധര്മാത്മാ സ കഥം കൃതവാന്മുനിഃ
പുരാണങ്ങളുടെ കർത്താവും ധർമ്മനിഷ്ഠനായ മഹർഷിയും അങ്ങനെ എന്തുകൊണ്ട് ചെയ്തു എന്ന് ഞാനറിയില്ല.