തസ്യാഃ പുത്രഃ കഥം വ്യാസഃ സതീ സ്വഭവനേ സ്ഥിതാ । ഈദൃശീ സാ കഥം രാജ്ഞാ പുനഃ ശന്തനുനാ വൃതാ
അവളുടെ മകനായ വ്യാസൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു, അവൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തന്നെ കഴിയുമ്പോൾ? അങ്ങനെ ആയിരുന്ന സത്യവതിയെ രാജാവായ ശാന്തനു വീണ്ടും എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു?
തസ്യാം പുത്രാവുഭൌ ജാതൌ തത്ത്വം കഥയ സുവ്രത । വിസ്തരേണ മഹാഭാഗ കഥാം പരമപാവനീമ്
അവളിൽ ജനിച്ച രണ്ടു മക്കളുടെ സത്യമായ കഥ പറയൂ, ഭക്തനായവനേ. മഹാഭാഗ്യവതിയായവനേ, അത്യന്തം പവിത്രമായ ആ കഥ വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ഉത്പത്തിം വദ വ്യാസസ്യ സത്യവത്യാസ്തഥാ പുനഃ । ശ്രോതുകാമാഃ പുനഃ സര്വേ ഋഷയഃ സംശിതവ്രതാഃ
വ്യാസന്റെയും സത്യവതിയുടെയും ജനനം വീണ്ടും വിശദമായി പറയൂ. വ്രതനിഷ്ഠരായ എല്ലാ ഋഷികളും വീണ്ടും അത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച പ്രണമ്യ പരമാം ശക്തിം ചതുര്വര്ഗപ്രദായിനീമ് । ആദിശക്തിം വദിഷ്യാമി കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നൽകുന്ന പരമശക്തിയെ വണങ്ങി, ആദിശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പവിത്രമായ പുരാണകഥ ഞാൻ പറയാം.
യസ്യോച്ചാരണമാത്രേണ സിദ്ധിര്ഭവതി ശാശ്വതീ । വ്യാജേനാപി ഹി ബീജസ്യ വാഗ്ഭവസ്യ വിശേഷതഃ
അവളുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം ശാശ്വതമായ വിജയമുണ്ടാകും, പ്രത്യേകിച്ച് വാഗ്ഭവം എന്ന ബീജാക്ഷരത്തിലൂടെ, നേരിട്ട് അല്ലെങ്കിൽ പരോക്ഷമായാലും.
സമ്യക് സര്വാത്മനാ സര്വൈഃ സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ । സ്മര്തവ്യാ സര്വഥാ ദേവീ വാഞ്ഛിതാര്ഥപ്രദായിനീ
എല്ലാവരും ഹൃദയപൂർവ്വം ദേവിയെ സ്മരിക്കണം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കാനായി, കാരണം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതു നൽകുന്നവളാണ്.
രാജോപരിചരോ നാമ ധാര്മികഃ സത്യസങ്ഗരഃ । ചേദിദേശപതിഃ ശ്രീമാന് ബഭൂവ ദ്വിജപൂജകഃ
രാജോപരിചരൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു, ധാർമ്മികനും സത്യനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു. ചേദിദേശത്തിന്റെ ഭരതാവായ അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണരെ ആരാധിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
തപസാ തസ്യ തുഷ്ടേന വിമാനം സ്ഫാടികം ശുഭമ് । ദത്തമിന്ദ്രേണ തത്തസ്മൈ സുന്ദരം പ്രിയകാമ്യയാ
അവന്റെ തപസ്സിൽ സന്തോഷിച്ച ഇന്ദ്രൻ, മനോഹരവും ഇഷ്ടമായും ഉള്ള ഒരു സ്ഫടികമന്ദിരം അവനു സമ്മാനിച്ചു.
തേനാരൂഢസ്തു സര്വത്ര യാതി ദിവ്യേന ഭൂപതിഃ । ന ഭൂമാവുപരിസ്ഥോഽസൌ തേനോപരിചരോ വസുഃ
അത് കയറി, രാജാവ് ദിവ്യമായ ആ രഥത്തിൽ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു. അതിനാൽ രാജോപരിചരൻ വസു ഭൂമിയിൽ മാത്രം നിൽക്കുന്നവനല്ലായിരുന്നു.
വിഖ്യാതഃ സര്വലോകേഷു ധര്മനിത്യഃ സ ഭൂപതിഃ । തസ്യ ഭാര്യാ വരാരോഹാ ഗിരികാ നാമ സുന്ദരീ
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ ആ രാജാവ് എന്നും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവളായ ഗിരിക എന്ന സുന്ദരിയായിരുന്നു.
പുത്രാശ്ചാസ്യ മഹാവീര്യാഃ പഞ്ചാസന്നമിതൌജസഃ । പൃഥഗ്ദേശേഷു രാജാനഃ സ്ഥാപിതാസ്തേന ഭൂഭുജാ
അവനു മഹാശക്തിയുള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും തുല്യശക്തിയുള്ളവർ. രാജാവ് അവരെ വ്യത്യസ്ത ദേശങ്ങളിൽ രാജാക്കന്മാരായി നിയമിച്ചു.
വസോസ്തു പത്നീ ഗിരികാ കാമാന് കാലേ ന്യവേദയത് । ഋതുകാലമനുപ്രാപ്താ സ്നാതാ പുംസവനേ ശുചിഃ
വസുവിന്റെ ഭാര്യയായ ഗിരിക, സമയമാകുമ്പോൾ തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. അവൾ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധയായി, ഗർഭധാരണത്തിന് തയ്യാറായി.
തദഹഃ പിതരശ്ചൈനമൂചുര്ജഹി മൃഗാനിതി । തച്ഛുത്വാ ചിന്തയാമാസ ഭാര്യാമൃതുമതീം തഥാ
അന്നേ ദിവസം പിതാക്കന്മാർ അവനോട്, 'മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടൂ' എന്നു പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട്, രാജാവ് ഗർഭധാരണസമയമായ ഭാര്യയെ ഓർത്തു.
പിതൃവാക്യം ഗുരും മത്വാ കര്തവ്യമിതി നിശ്ചിതമ് । ചചാര മൃഗയാം രാജാ ഗിരികാം മനസാ സ്മരന്
പിതാക്കന്മാരുടെ വാക്ക് ഗുരുതരമായതും നിർബന്ധമായതുമാണ് എന്ന് കരുതി, രാജാവ് വേട്ടയാടാൻ പോയപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഗിരികയെ ഓർത്തിരുന്നു.
വനേ സ്ഥിതഃ സ രാജര്ഷിശ്ചിത്തേ സസ്മാര ഭാമിനീമ് । അതീവ രൂപസമ്പന്നാം സാക്ഷാച്ഛ്രിയമിവാപരാമ്
കാടിൽ പാർക്കുമ്പോൾ ആ രാജർഷി മനസ്സിൽ അതീവസുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ ഓർത്തു, ദൈവീകസൗഭാഗ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപംപോലെ.
തസ്യ രേതഃ പ്രചസ്കന്ദ സ്മരതസ്താം ച കാമിനീമ് । വടപത്രേ തു തദ്രാജാ സ്കന്നമാത്രം സമാക്ഷിപത്
ആ കാമഭാവമുള്ള സ്ത്രീയെ ഓർക്കുമ്പോൾ രാജാവിന്റെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു; അത് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലയിൽ വീണപ്പോൾ ഉടൻ അവൻ അതെടുത്തു.
ഇദം വൃഥാ പരിസ്കന്നം രേതോ വൈ ന ഭവേത്കഥമ് । ഋതുകാലം ച വിജ്ഞായ മതിം ചക്രേ നൃപസ്തദാ
ഇത് വെറുതെ ചിതറിപ്പോയ വീര്യമല്ലേ; എങ്ങനെ ഇത് നശിക്കാതിരിക്കും? ഗർഭധാരണസമയമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി രാജാവ് തീരുമാനമെടുത്തു.
അമോഘം സര്വഥാ വീര്യം മമ ചൈതന്ന സംശയഃ । പ്രിയായൈ പ്രേഷയാമ്യേതദിതി ബുദ്ധിമകല്പയത്
എന്റെ വീര്യം ഒരിക്കലും വെറുതെയാവില്ല, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇത് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളിലേക്ക് അയക്കണമെന്ന് രാജാവ് മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കി.
ശുക്രപ്രസ്ഥാപനേ കാലം മഹിഷ്യാഃ പ്രസമീക്ഷ്യ സഃ । അഭിമന്ത്ര്യാഥ തദ്വീര്യം വടപര്ണപുടേ കൃതമ്
രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഗർഭധാരണ സമയമെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ വീര്യം വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച് വെച്ചു.
പാര്ശ്വസ്ഥം ശ്യേനമാഭാഷ്യ രാജോവാച ദ്വിജം പ്രതി । ഗൃഹാണേദം മഹാഭാഗ ഗച്ഛ ശീഘ്രം ഗൃഹം മമ
അടുത്തിരുന്നതായ ശ്യേനത്തോട് രാജാവ് ബ്രാഹ്മണനോടു പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഇതു എടുക്കൂ, വേഗത്തിൽ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ."
മത്പ്രിയാര്ഥമിദം സൌമ്യ ഗൃഹീത്വാ ത്വം ഗൃഹം നയ । ഗിരികായൈ പ്രയച്ഛാശു തസ്യാസ്ത്വാര്തവമദ്യ വൈ
എന്റെ പ്രിയത്തിനായി, സ്നേഹമുള്ളവനേ, ഇതു എടുത്തു എന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോവൂ; ഇന്ന് തന്നെ ഗിരികയോട് അതു നൽകണം, അവളുടെ ഗർഭധാരണ സമയമാണല്ലോ.
സൂത ഉവാച ഇത്യുക്ത്വാ പ്രദദൌ പര്ണം ശ്യേനായ നൃപസത്തമഃ । സ ഗൃഹീത്വോത്പപാതാശു ഗഗനം ഗതിവിത്തമഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആ ഇല ശ്യേനത്തോട് നൽകി; അതു എടുത്ത്, അതിവേഗം പറക്കുന്ന പക്ഷി ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
ഗച്ഛന്തം ഗഗനം ശ്യേനം ധൃത്വാ ചഞ്ചുപുടേ പുടമ് । തമപശ്യദഥായാന്തം ഖഗം ശ്യേനസ്തഥാപരഃ
ആ ശ്യേനൻ ആകാശത്ത് പറക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ചഞ്ചുവിൽ ഇല പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ മറ്റൊരു ശ്യേനൻ അവനെ സമീപിച്ചുവരുന്നത് കണ്ടു.
ആമിഷം സ തു വിജ്ഞായ ശീഘ്രമഭ്യദ്രവത്ഖഗമ് । തുണ്ഡയുദ്ധമഥാകാശേ താവുഭൌ സമ്പ്രചക്രതുഃ
ആ പക്ഷി അതു മാംസം എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ഉടൻ തന്നെ ശ്യേനനെ ആക്രമിച്ചു; പിന്നെ ആകാശത്ത് ഇരുവരും ചഞ്ചുവുകൊണ്ട് പോരാടാൻ തുടങ്ങി.
യുദ്ധ്യതോരപതദ്രേതസ്തജ്ജാപി യമുനാമ്ഭസി । ഖഗൌ തൌ നിര്ഗതൌ കാമം പുടകേ പതിതേ തദാ
അവർ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ വീര്യം യമുനാനദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ വീണു; ഇല താഴെ വീണപ്പോൾ ആ രണ്ടു പക്ഷികളും പറന്നു പോയി.
ഏതസ്മിന്സമയേ കാചിദ്അദ്രികാ നാമ ചാപ്സരാഃ । ബ്രാഹ്മണം സമനുപ്രാപ്തം സന്ധ്യാവന്ദനതത്പരമ്
അപ്പോൾ, അദ്രികാ എന്നൊരു അപ്സരസ്സ്, സംധ്യാവന്ദനത്തിൽ മുഴുകിയ ബ്രാഹ്മണന്റെ അടുത്തെത്തി.
കുര്വന്തീ ജലകേലിം സാ ജലേ മഗ്നാ ചചാര സാ । ജഗ്രാഹ ചരണം നാരീ ദ്വിജസ്യ വരവര്ണിനീ
അവൾ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു നീന്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീ ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു.
പ്രാണായാമപരഃ സോഽഥ ദൃഷ്ട്വാ താം കാമചാരിണീമ് । ശശാപ ഭവ മത്സ്യീ ത്വം ധ്യാനവിഘ്നകരീ യതഃ
പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ആ കാമഭാവമുള്ളവളെ കണ്ടു, 'നീ എന്റെ ധ്യാനം തടഞ്ഞതുകൊണ്ട് മത്സ്യമായി മാറുക' എന്നു ശപിച്ചു.
സാ ശപ്താ വിപ്രമുഖ്യേന ബഭൂവ യമുനാചരീ । ശഫരീ രൂപസമ്പന്നാ ഹ്യദ്രികാ ച വരാപ്സരാഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്റെ ശാപം കൊണ്ടു, അദ്രികാ എന്ന അപ്സരസ്സ് യമുനയിൽ സുന്ദരിയായ മത്സ്യമായി മാറി.
ശ്യേനപാദപരിഭ്രഷ്ടം തച്ഛുക്രമഥ വാസവീ । ജഗ്രാഹ തരസാഭ്യേത്യ സാദ്രികാ മത്സ്യരൂപിണീ
ശ്യേനന്റെ ചഞ്ചുവിൽ നിന്നു വീണ വീര്യം, മത്സ്യരൂപത്തിലുള്ള അദ്രികാ അതിവേഗത്തിൽ പിടിച്ചു.