ദിവി ദുന്ദുഭയോ നേദുര്നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ । പേഠുര്വേദാന്മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഗന്ധര്വാദ്യാ ജഗുസ്തഥാ
ആകാശത്ത് മൃദംഗം അടിച്ചു, അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു, മഹർഷികൾ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്തു, ഗന്ധർവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും പാടുകയും ചെയ്തു.
മൃദങ്ഗമുരജാവീണാഢക്കാഡമരുനിഃസ്വനൈഃ । ഘണ്ടാശങ്ഖനിനാദൈശ്ച വ്യാപ്തമാസീജ്ജഗത്ത്രയമ്
മൃദംഗം, മുരജം, വീണ, ഢക്ക, ഡമരു, മണി, ശംഖം എന്നിവയുടെ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും നിറഞ്ഞു.
നാനാസ്തോത്രൈസ്തദാ സ്തുത്വാ മൂര്ധ്ന്യാധായാജ്ജലീംസ്തഥാ । ജയ മാതര്ജയേശാനീത്യേവം സര്വേ സമൂചിരേ
അവിടെ പലവിധ സ്തോത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, കൈകൾ കൂപ്പി തലയിലിടുകയും ചെയ്തു. 'ജയം അമ്മേ! ജയേശ്വരിയേ!' എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് വിളിച്ചു.
തതസ്തുഷ്ടാ മഹാദേവീ വരാന്ദത്ത്വാ പൃഥക്പൃഥക് । സ്വസ്മിംശ്ച വിപുലാം ഭക്തിം പ്രാര്ഥിതാ തൈര്ദദൌ ച താമ്
അപ്പോൾ മഹാദേവി സന്തോഷത്തോടെ ഓരോരുത്തർക്കും വേറേ വേറേ വരങ്ങൾ നൽകി. അവർ അപേക്ഷിച്ചതുപോലെ, അവർക്കു് തനിക്കുള്ള വലിയ ഭക്തിയും ദാനം ചെയ്തു.
പശ്യതാമേവ ദേവാനാമന്തര്ധാനം ഗതാ തതഃ । ഇതി തേ സര്വമാഖ്യാതം ഭ്രാമര്യാശ്ചരിതം മഹത്
ദേവന്മാർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ദേവി അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷയായി. ഇതാണ് ഭ്രമരിയുടെ മഹത്തായ കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
പഠതാം ശൃണ്വതാം ചൈവ സര്വപാപപ്രണാശനമ് । ശ്രുതമാശ്ചര്യജനകം സംസാരാര്ണവതാരകമ്
ഇത് വായിക്കുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. കേൾക്കാൻ അത്ഭുതകരവും, സാംസാരിക സമുദ്രം കടക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമാണ്.
ഏവം മനൂനാം സര്വേഷാം ചരിതം പാപനാശനമ് । ദേവീമാഹാത്മ്യസംയുക്തം പഠഞ്ശൃണ്വഞ്ശുഭപ്രദമ്
ഇങ്ങനെ, എല്ലാ മനുക്കളുടെ കർമ്മങ്ങളും ദേവിയുടെ മഹത്വത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന്, വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ പുണ്യവും പാപനാശവും നൽകുന്നു.
യശ്ചൈതത്പഠതേ നിത്യം ശൃണുയാദ്യോഽനിശം നരഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ദേവീസായുജ്യമാപ്നുയാത്
ഇത് ദിവസേന വായിക്കുന്നവനും എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നവനും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ് ദേവിയുമായി ഐക്യം നേടും.
മസ്ത്യഗന്ധോത്പത്തിവര്ണനമ് ഋഷയ ഊചുഃ ആശ്ചര്യകരമേതത്തേ വചനം ഗര്ഭഹേതുകമ് । സന്ദേഹോഽത്ര സമുത്പന്നഃ സര്വേഷാം നസ്തപസ്വിനാമ്
മത്സ്യഗന്ധയുടെ ഉത്ഭവം ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഈ ഗർഭം സംബന്ധിച്ച വിവരണം അത്ഭുതകരമാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാ തപസ്സുകാരിലും ഒരു സംശയം ഉണർന്നു.'
മാതാ വ്യാസസ്യ മേധാവിന്നാമ്നാ സത്യവതീതി ച । വിവാഹിതാ പുരാ ജ്ഞാതാ രാജ്ഞാ ശന്തനുനാ യഥാ
മേധാവിയായവനേ, വ്യാസന്റെ അമ്മയുടെ പേര് സത്യവതിയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അവൾ ഒരിക്കൽ രാജാവായ ശന്തനുവിനൊപ്പം വിവാഹം കഴിച്ചതായി അറിയാം.
തസ്യാഃ പുത്രഃ കഥം വ്യാസഃ സതീ സ്വഭവനേ സ്ഥിതാ । ഈദൃശീ സാ കഥം രാജ്ഞാ പുനഃ ശന്തനുനാ വൃതാ
അവളുടെ മകനായ വ്യാസൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു, അവൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തന്നെ കഴിയുമ്പോൾ? അങ്ങനെ ആയിരുന്ന സത്യവതിയെ രാജാവായ ശാന്തനു വീണ്ടും എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു?
തസ്യാം പുത്രാവുഭൌ ജാതൌ തത്ത്വം കഥയ സുവ്രത । വിസ്തരേണ മഹാഭാഗ കഥാം പരമപാവനീമ്
അവളിൽ ജനിച്ച രണ്ടു മക്കളുടെ സത്യമായ കഥ പറയൂ, ഭക്തനായവനേ. മഹാഭാഗ്യവതിയായവനേ, അത്യന്തം പവിത്രമായ ആ കഥ വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ഉത്പത്തിം വദ വ്യാസസ്യ സത്യവത്യാസ്തഥാ പുനഃ । ശ്രോതുകാമാഃ പുനഃ സര്വേ ഋഷയഃ സംശിതവ്രതാഃ
വ്യാസന്റെയും സത്യവതിയുടെയും ജനനം വീണ്ടും വിശദമായി പറയൂ. വ്രതനിഷ്ഠരായ എല്ലാ ഋഷികളും വീണ്ടും അത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച പ്രണമ്യ പരമാം ശക്തിം ചതുര്വര്ഗപ്രദായിനീമ് । ആദിശക്തിം വദിഷ്യാമി കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നൽകുന്ന പരമശക്തിയെ വണങ്ങി, ആദിശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പവിത്രമായ പുരാണകഥ ഞാൻ പറയാം.
യസ്യോച്ചാരണമാത്രേണ സിദ്ധിര്ഭവതി ശാശ്വതീ । വ്യാജേനാപി ഹി ബീജസ്യ വാഗ്ഭവസ്യ വിശേഷതഃ
അവളുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം ശാശ്വതമായ വിജയമുണ്ടാകും, പ്രത്യേകിച്ച് വാഗ്ഭവം എന്ന ബീജാക്ഷരത്തിലൂടെ, നേരിട്ട് അല്ലെങ്കിൽ പരോക്ഷമായാലും.
സമ്യക് സര്വാത്മനാ സര്വൈഃ സര്വകാമാര്ഥസിദ്ധയേ । സ്മര്തവ്യാ സര്വഥാ ദേവീ വാഞ്ഛിതാര്ഥപ്രദായിനീ
എല്ലാവരും ഹൃദയപൂർവ്വം ദേവിയെ സ്മരിക്കണം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിക്കാനായി, കാരണം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതു നൽകുന്നവളാണ്.
രാജോപരിചരോ നാമ ധാര്മികഃ സത്യസങ്ഗരഃ । ചേദിദേശപതിഃ ശ്രീമാന് ബഭൂവ ദ്വിജപൂജകഃ
രാജോപരിചരൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു, ധാർമ്മികനും സത്യനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു. ചേദിദേശത്തിന്റെ ഭരതാവായ അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണരെ ആരാധിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
തപസാ തസ്യ തുഷ്ടേന വിമാനം സ്ഫാടികം ശുഭമ് । ദത്തമിന്ദ്രേണ തത്തസ്മൈ സുന്ദരം പ്രിയകാമ്യയാ
അവന്റെ തപസ്സിൽ സന്തോഷിച്ച ഇന്ദ്രൻ, മനോഹരവും ഇഷ്ടമായും ഉള്ള ഒരു സ്ഫടികമന്ദിരം അവനു സമ്മാനിച്ചു.
തേനാരൂഢസ്തു സര്വത്ര യാതി ദിവ്യേന ഭൂപതിഃ । ന ഭൂമാവുപരിസ്ഥോഽസൌ തേനോപരിചരോ വസുഃ
അത് കയറി, രാജാവ് ദിവ്യമായ ആ രഥത്തിൽ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു. അതിനാൽ രാജോപരിചരൻ വസു ഭൂമിയിൽ മാത്രം നിൽക്കുന്നവനല്ലായിരുന്നു.
വിഖ്യാതഃ സര്വലോകേഷു ധര്മനിത്യഃ സ ഭൂപതിഃ । തസ്യ ഭാര്യാ വരാരോഹാ ഗിരികാ നാമ സുന്ദരീ
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ ആ രാജാവ് എന്നും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവളായ ഗിരിക എന്ന സുന്ദരിയായിരുന്നു.
പുത്രാശ്ചാസ്യ മഹാവീര്യാഃ പഞ്ചാസന്നമിതൌജസഃ । പൃഥഗ്ദേശേഷു രാജാനഃ സ്ഥാപിതാസ്തേന ഭൂഭുജാ
അവനു മഹാശക്തിയുള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും തുല്യശക്തിയുള്ളവർ. രാജാവ് അവരെ വ്യത്യസ്ത ദേശങ്ങളിൽ രാജാക്കന്മാരായി നിയമിച്ചു.
വസോസ്തു പത്നീ ഗിരികാ കാമാന് കാലേ ന്യവേദയത് । ഋതുകാലമനുപ്രാപ്താ സ്നാതാ പുംസവനേ ശുചിഃ
വസുവിന്റെ ഭാര്യയായ ഗിരിക, സമയമാകുമ്പോൾ തന്റെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. അവൾ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധയായി, ഗർഭധാരണത്തിന് തയ്യാറായി.
തദഹഃ പിതരശ്ചൈനമൂചുര്ജഹി മൃഗാനിതി । തച്ഛുത്വാ ചിന്തയാമാസ ഭാര്യാമൃതുമതീം തഥാ
അന്നേ ദിവസം പിതാക്കന്മാർ അവനോട്, 'മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടൂ' എന്നു പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട്, രാജാവ് ഗർഭധാരണസമയമായ ഭാര്യയെ ഓർത്തു.
പിതൃവാക്യം ഗുരും മത്വാ കര്തവ്യമിതി നിശ്ചിതമ് । ചചാര മൃഗയാം രാജാ ഗിരികാം മനസാ സ്മരന്
പിതാക്കന്മാരുടെ വാക്ക് ഗുരുതരമായതും നിർബന്ധമായതുമാണ് എന്ന് കരുതി, രാജാവ് വേട്ടയാടാൻ പോയപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഗിരികയെ ഓർത്തിരുന്നു.
വനേ സ്ഥിതഃ സ രാജര്ഷിശ്ചിത്തേ സസ്മാര ഭാമിനീമ് । അതീവ രൂപസമ്പന്നാം സാക്ഷാച്ഛ്രിയമിവാപരാമ്
കാടിൽ പാർക്കുമ്പോൾ ആ രാജർഷി മനസ്സിൽ അതീവസുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ ഓർത്തു, ദൈവീകസൗഭാഗ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപംപോലെ.
തസ്യ രേതഃ പ്രചസ്കന്ദ സ്മരതസ്താം ച കാമിനീമ് । വടപത്രേ തു തദ്രാജാ സ്കന്നമാത്രം സമാക്ഷിപത്
ആ കാമഭാവമുള്ള സ്ത്രീയെ ഓർക്കുമ്പോൾ രാജാവിന്റെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു; അത് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലയിൽ വീണപ്പോൾ ഉടൻ അവൻ അതെടുത്തു.
ഇദം വൃഥാ പരിസ്കന്നം രേതോ വൈ ന ഭവേത്കഥമ് । ഋതുകാലം ച വിജ്ഞായ മതിം ചക്രേ നൃപസ്തദാ
ഇത് വെറുതെ ചിതറിപ്പോയ വീര്യമല്ലേ; എങ്ങനെ ഇത് നശിക്കാതിരിക്കും? ഗർഭധാരണസമയമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി രാജാവ് തീരുമാനമെടുത്തു.
അമോഘം സര്വഥാ വീര്യം മമ ചൈതന്ന സംശയഃ । പ്രിയായൈ പ്രേഷയാമ്യേതദിതി ബുദ്ധിമകല്പയത്
എന്റെ വീര്യം ഒരിക്കലും വെറുതെയാവില്ല, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇത് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളിലേക്ക് അയക്കണമെന്ന് രാജാവ് മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കി.
ശുക്രപ്രസ്ഥാപനേ കാലം മഹിഷ്യാഃ പ്രസമീക്ഷ്യ സഃ । അഭിമന്ത്ര്യാഥ തദ്വീര്യം വടപര്ണപുടേ കൃതമ്
രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഗർഭധാരണ സമയമെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ വീര്യം വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച് വെച്ചു.
പാര്ശ്വസ്ഥം ശ്യേനമാഭാഷ്യ രാജോവാച ദ്വിജം പ്രതി । ഗൃഹാണേദം മഹാഭാഗ ഗച്ഛ ശീഘ്രം ഗൃഹം മമ
അടുത്തിരുന്നതായ ശ്യേനത്തോട് രാജാവ് ബ്രാഹ്മണനോടു പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഇതു എടുക്കൂ, വേഗത്തിൽ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ."