അസ്മാഭിഃ പരമേശാനീ സേവ്യതേ ധ്യാനയോഗതഃ । പ്രസന്നാ സാ ഭഗവതീ സാഹായ്യം തേ കരിഷ്യതി
'നാം പരമേശ്വരിയെ ധ്യാനയോഗത്തിലൂടെ സേവിക്കും. അവൾ പ്രസന്നയായാൽ, ഭഗവതീ നിനക്കു സഹായം നൽകും.'
ഇത്യാദിശ്യ ഗുരും സര്വേ ജഗ്മുര്ജാമ്ബൂനദേശ്വരീമ് । സാസ്മാന്ദൈത്യഭയത്രസ്താന് പാലയിഷ്യതി ശോഭനാ
ഇങ്ങനെ ഗുരുവിനെ ഉപദേശിച്ച്, എല്ലാവരും ജാംബൂനദ ദേശത്തിലെ ദേവിയിലേക്കു പോയി. ആ ശോഭനയായ ദേവി, ദാനവഭയത്തിൽ വിറയക്കുന്ന ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കും.
തത്ര ഗത്വാ തപശ്ചര്യാം ചക്രുഃ സര്വേ സുനിഷ്ഠിതാഃ । മായാബീജജപാസക്താ ദേവീമഖപരായണാഃ
അവിടെ ചെന്നു, എല്ലാവരും ഉറച്ച മനസ്സോടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. മായാബീജമന്ത്രം ജപിച്ച്, ദേവീാരാധനയിൽ മുഴുകി.
ബൃഹസ്പതിസ്തദാ ശീഘ്രം ജഗാമാസുരസന്നിധൌ । ആഗതം മുനിവര്യം തം പപ്രച്ഛാഥ സ ദൈത്യരാട്
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി വേഗത്തിൽ ദാനവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി. മഹാനായ മുനിയെ വന്നത് കണ്ടു, ദാനവരാജാവ് അവനോട് ചോദിച്ചു.
മുനേ കുത്രാഗമഃ കസ്മാത്കിമര്ഥമിതി മേ വദ । നാഹം യുഷ്മത്പക്ഷപാതീ പ്രത്യുതാരാതിരേവ ച
'മുനിവേ, നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്, എന്തിനാണ് വന്നത്, കാര്യം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് പറയൂ. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പക്ഷക്കാരനല്ല; മറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശത്രുവാണ്.'
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രോവാച മുനിനായകഃ । അസ്മത്സേവ്യാ ച യാ ദേവീ സാ ത്വയാ പൂജ്യതേഽനിശമ്
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മുനികളിൽ പ്രധാനനായവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ദേവിയെ തന്നെയാണ് നീ ദിനംപ്രതി ആരാധിക്കുന്നത്.'
തസ്മാദസ്മത്പക്ഷപാതീ ന ഭവേസ്ത്വം കഥം വദ । ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മോഹിതോ ദേവമായയാ
അതിനാൽ, ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തോട് നീ എങ്ങനെ ഭാഗപാതം കാണിക്കില്ലെന്ന് പറയൂ. ഇങ്ങനെ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദേവിമായയാൽ അവൻ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
തത്യാജ പരമം മന്ത്രമഭിമാനേന സത്തമ । ഗായത്രീത്യാഗതോ ദൈത്യോ നിസ്തേജസ്കോ ബഭൂവ ഹ
അഹങ്കാരത്തോടെ ആ മഹാനായ ദൈത്യൻ പരമമായ മന്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ചു; ഗായത്രീയെ വിട്ടതോടെ അവൻ തേജസ്സില്ലാതായി.
കൃതകാര്യോ ഗുരുസ്തസ്മാത്സ്ഥാനാന്നിര്ഗതവാന്പുനഃ । തതോ വൃത്താന്തമഖിലം കഥയാമാസ വജ്രിണേ
ഗുരു തന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കി ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; പിന്നെ ആ സംഭവമൊക്കെയും വജ്രധാരിക്ക് വിവരിച്ചു.
സംതുഷ്ടാസ്തേ സുരാഃ സര്വേ ഭേജിരേ പരമേശ്വരീമ് । ഏവം ബഹുഗതേ കാലേ കസ്മിംശ്ചിത്സമയേ മുനേ
എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ പരമേശ്വരിയെ ആരാധിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഏറെ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ഒരു സമയത്ത്, മഹർഷേ—
പ്രാദുരാസീജ്ജഗന്മാതാ ജഗന്മങ്ഗലകാരിണീ । കോടിസൂര്യപ്രതീകാശാ കോടികന്ദര്പസുന്ദരീ
ലോകമാതാവും ലോകത്തിന് മംഗളം നൽകുന്നവളും, കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവളും കോടിയോളം മന്മഥന്മാരെപ്പോലെ സുന്ദരിയുമാണ് അവൾ പ്രത്യക്ഷമായത്.
ചിത്രാനുലേപനാ ദേവീ ചിത്രവാസോയുഗാന്വിതാ । വിചിത്രമാല്യാഭരണാ ചിത്രഭ്രമരമുഷ്ടികാ
അവൾ അതിശയകരമായ ലേപനങ്ങളും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു; വിചിത്രമായ മാലകളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞു, കൈയിൽ തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടവും പിടിച്ചിരുന്നു.
വരാഭയകരാ ശാന്താ കരുണാമൃതസാഗരാ । നാനാഭ്രമരസംയുക്തപുഷ്പമാലാവിരാജിതാ
അവൾ വരദാനവും ഭയഭംഗവും നൽകുന്നവളാണ്, സമാധാനവും കരുണാമൃതത്തിന്റെ സമുദ്രവുമാണ്; വിവിധ തേനീച്ചകൾ ചേർത്ത പൂമാലകളാൽ അവൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഭ്രാമരീഭിര്വിചിത്രാഭിരസംഖ്യാഭിഃ സമാവൃതാ । ഭ്രമരൈര്ഗായമാനൈശ്ച ഹ്രീംകാരമനുമന്വഹമ്
അനേകം വിധത്തിലുള്ള എണ്ണമറ്റ തേനീച്ചകൾ അവളെ ചുറ്റിയിരുന്നു; 'ഹ്രീം' എന്ന അക്ഷരം പാടുന്ന തേനീച്ചകൾ അവളെ എപ്പോഴും അനുഗമിച്ചു.
സമന്തതഃ പരിവൃതാ കോടികോടിഭിരമ്ബികാ । സര്വശൃങ്ഗാരവേഷാഢ്യാ സര്വവേദപ്രശംസിതാ
അമ്പികയെ എല്ലാ ദിശകളിലും കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ ചുറ്റി നിന്നു; അവൾ എല്ലാ ഭംഗിയിലും അലങ്കൃതയായവളാണ്, എല്ലാ വേദങ്ങളും അവളെ പുകഴ്ത്തുന്നു.
സര്വാത്മികാ സര്വമയീ സര്വമങ്ഗലരൂപിണീ । സര്വജ്ഞാ സര്വജനനീ സര്വാ സര്വേശ്വരീ ശിവാ
അവൾ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവാണ്, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞവളാണ്, എല്ലാ മംഗലത്തിന്റെ രൂപമാണ്; സർവ്വജ്ഞ, സർവ്വജനനീ, എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നവളും സർവ്വേശ്വരിയും ശിവയും ആകുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം തരലാത്മാനോ ദേവാ ബ്രഹ്മപുരോഗമാഃ । തുഷ്ടുവുര്ഹൃഷ്ടമനസോ വിഷ്ടരശ്രവസാം ശിവാമ്
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാർ, മനസ്സിൽ ആനന്ദത്തോടെ, വിശാലമായ ശബ്ദത്തിൽ ശിവയെ പുകഴ്ത്തി.
ദേവാ ഊചുഃ നമോ ദേവി മഹാവിദ്യേ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരിണി । നമഃ കമലപത്രാക്ഷി സര്വാധാരേ നമോഽസ്തു തേ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ദേവി, മഹാവിദ്യേ, സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരി, നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു; താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ളവളേ, എല്ലാറ്റിനും അടിസ്ഥാനമായവളേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
സവിശ്വതൈജസപ്രാജ്ഞവിരാട്സൂത്രാത്മികേ നമഃ । നമോ വ്യാകൃതരൂപായൈ കൂടസ്ഥായൈ നമോ നമഃ
സർവ്വവിശ്വബുദ്ധിയുടെ, വിരാട് രൂപത്തിന്റെ, സൂത്രാത്മാവിന്റെ സാരമായവളേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം; വ്യക്തമായ രൂപവും പരമാവസ്ഥയും ഉള്ളവളേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ദുര്ഗേ സര്ഗാദിരഹിതേ ദുഷ്ടസംരോധനാര്ഗലേ । നിരര്ഗലപ്രേമഗമ്യേ ഭര്ഗേ ദേവി നമോഽസ്തു തേ
സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിനു അപ്പുറമായ ദുർഗ്ഗേ, ദുഷ്ടന്മാരെ തടയുന്നതിൽ തടസ്സമില്ലാത്തവളേ; അതിരില്ലാത്ത പ്രണയത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്ന ഭാസ്വതിയായ ദേവിയേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമഃ ശ്രീകാലികേ മാതര്നമോ നീലസരസ്വതി । ഉഗ്രതാരേ മഹോഗ്രേ തേ നിത്യമേവ നമോ നമഃ
ശ്രീകാളികേ, മാതാവേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം; നീലസരസ്വതിയേ, ഉഗ്രതാരേ, മഹാവിപുലമായ ഉഗ്രതയുള്ളവളേ, എപ്പോഴും നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമഃ പീതാമ്ബരേ ദേവി നമസ്ത്രിപുരസുന്ദരി । നമോ ഭൈരവി മാതങ്ഗി ധൂമാവതി നമോ നമഃ
പീതാംബരം ധരിച്ച ദേവിയേ, ത്രിപുരസുന്ദരിയേ, ഭൈരവിയേ, മാതംഗിയേ, ധൂമാവതിയേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്ക് നമസ്കാരം.
ഛിന്നമസ്തേ നമസ്തേഽസ്തു ക്ഷീരസാഗരകന്യകേ । നമഃ ശാകമ്ഭരി ശിവേ നമസ്തേ രക്തദന്തികേ
ചിന്നമസ്തേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം; ക്ഷീരസാഗരകന്യകേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം; ശാകംഭരിയേ, ശിവയേ, രക്തദന്തികേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നിശുമ്ഭശുമ്ഭദലനി രക്തബീജവിനാശിനി । ധൂമ്രലോചനനിര്ണാശേ വൃത്രാസുരനിബര്ഹിണി
നിശുംബനും ശുംബനും സംഹരിക്കുന്നവളും, രക്തബീജനെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, ധൂമ്രലോചനനെ തകർക്കുന്നവളും, വൃത്രാസുരനെ കീഴടക്കുന്നവളുമാണ് നീ.
ചണ്ഡമുണ്ഡപ്രമഥിനി ദാനവാന്തകരേ ശിവേ । നമസ്തേ വിജയേ ഗങ്ഗേ ശാരദേ വികചാനനേ
ചണ്ഡനും മുന്ഡനും സംഹരിച്ച ഭയങ്കരിയായ ദേവി, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ, ശിവയായവളേ, വിജയിനിയായവളേ, ഗംഗയായവളേ, ശാരദയായവളേ, പ്രഭയുള്ള മുഖമുള്ളവളേ, നിനക്കു ഞാൻ വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.
പൃഥ്വീരൂപേ ദയാരൂപേ തേജോരൂപേ നമോ നമഃ । പ്രാണരൂപേ മഹാരൂപേ ഭൂതരൂപേ നമോഽസ്തു തേ
ഭൂമിയുടെ രൂപമായവളേ, കരുണയുടെ രൂപമായവളേ, പ്രകാശത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, ജീവന്റെ രൂപമായവളേ, മഹത്തായ രൂപമായവളേ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും രൂപമായവളേ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശ്വമൂര്തേ ദയാമൂര്തേ ധര്മമൂര്തേ നമോ നമഃ । ദേവമൂര്തേ ജ്യോതിമൂര്തേ ജ്ഞാനമൂര്തേ നമോഽസ്തു തേ
സകല ജഗത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, കരുണയുടെ രൂപമായവളേ, ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, ദൈവത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, പ്രകാശത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപമായവളേ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഗായത്രി വരദേ ദേവി സാവിത്രി ച സരസ്വതി । നമഃ സ്വാഹേ സ്വധേ മാതര്ദക്ഷിണേ തേ നമോ നമഃ
വരങ്ങൾ നൽകുന്ന ദേവിയായ ഗായത്രിയായവളേ, സാവിത്രിയായവളേ, സരസ്വതിയായവളേ, സ്വാഹയായവളേ, സ്വധയായവളേ, അമ്മയായവളേ, ദക്ഷിണയായവളേ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നേതി നേതീതി വാക്യൈര്യാ ബോധ്യതേ സകലാഗമൈഃ । സര്വപ്രത്യക്സ്വരൂപാം താം ഭജാമഃ പരദേവതാമ്
എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും 'ഇത് അല്ല, അത് അല്ല' എന്ന വാക്കുകൾകൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവളും, എല്ലായിടത്തും നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാവുന്നവളും ആയ പരമദേവിയെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു.
ഭ്രമരൈര്വേഷ്ടിതാ യസ്മാദ് ഭ്രാമരീ യാ തതഃ സ്മൃതാ । തസ്യൈ ദേവ്യൈ നമോ നിത്യം നിത്യമേവ നമോ നമഃ
തനിക്കു ചുറ്റും തേനീച്ചകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ഭ്രമരിയായ് അറിയപ്പെടുന്ന ദേവിയ്ക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും, എന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.