പാലനം ചൈവ സംഹാരം സൈവ ദേവീ ദധാതി ഹി । താം സമാശ്രയ ദേവേശീം ജഗന്മോഹനിവാരിണീമ്
ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ആ ദേവിയാണു്; ലോകത്തെ മായയൊഴിപ്പിക്കുന്ന ദേവേശ്വരിയെ ആശ്രയിക്കണം.
മഹാമായാം പൂജ്യതമാം സാ കാര്യം തേ വിധാസ്യതി । ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഇതി രാജാ വചഃ ശ്രുത്വാ മുനേഃ പരമശോഭനമ്
പൂജ്യരായ മഹാമായ ദേവി നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും; ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, മുനിയുടെ അതിമനോഹരമായ വാക്കുകൾ രാജാവ് കേട്ടു.
ദേവീം ജഗാമ ശരണം സര്വകാമഫലപ്രദാമ് । നിരാഹാരോ യതാത്മാ ച തന്മനാശ്ച സമാഹിതഃ
സകല ഇച്ഛകളും നിറവേറ്റുന്ന ദേവിയെ രാജാവ് ശരണമേറ്റു; അഹാരം ഉപവസിച്ച്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ആത്മസംയമനത്തോടെ ദേവിയെ ധ്യാനിച്ചു.
ദേവീമൂര്തിം മൃണ്മയീം ച പൂജയാമാസ ഭക്തിതഃ । പൂജനാന്തേ ബലിം തസ്യൈ നിജഗാത്രാസൃജം ദദത്
മണ്ണാൽ നിർമ്മിച്ച ദേവീപ്രതിമയെ ഭക്തിപൂർവ്വം രാജാവ് പൂജിച്ചു; പൂജയുടെ അവസാനം തന്റെ ശരീരത്തിലെ രക്തം ബലിയായി അർപ്പിച്ചു.
തദാ പ്രസന്നാ ദേവേശീ ജഗദ്യോനിഃ കൃപാവതീ । പ്രാദുര്ബഭൂവ പുരതോ വരം ബ്രൂഹീതി ഭാഷിണീ
അപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായ ദേവേശ്വരി, കരുണയോടെ, സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി: 'ഒരു വരം ചോദിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
സ രാജാ നിജമോഹസ്യ നാശനം ജ്ഞാനമുത്തമമ് । രാജ്യം നിഷ്കണ്ടകം ചൈവ യാചതി സ്മ മഹേശ്വരീമ്
ആ രാജാവ് മഹാദേവിയോട് തന്റെ മായ നശിക്കാനും, ഉത്തമമായ ജ്ഞാനം ലഭിക്കാനും, തടസ്സങ്ങളില്ലാത്ത രാജ്യം ലഭിക്കാനും അപേക്ഷിച്ചു.
ദേവ്യുവാച രാജന്നിഷ്കണ്ടകം രാജ്യം ജ്ഞാനം വൈ മോഹനാശനമ് । ഭവിഷ്യതി മയാ ദത്തമസ്മിന്നേവ ഭവേ തവ
ദേവി പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, തടസ്സങ്ങളില്ലാത്ത രാജ്യം, മായയെ നശിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനം—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ നിനക്ക് നൽകും.'
അന്യച്ച ശൃണു ഭൂപാല ജന്മാന്തരവിചേഷ്ടിതമ് । ഭാനോര്ജന്മ സമാസാദ്യ സാവര്ണിര്ഭവിതാ ഭവാന്
ഇതോടൊപ്പം, ഭൂപതിയേ, നിന്റെ അടുത്ത ജന്മത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ കൂടി കേൾക്കൂ: ഭാനുവിന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ച്, സാവർണിയായിരിക്കും.
തത്ര മന്വന്തരസ്യാപി പതിത്വം ബഹുവിക്രമമ് । സന്തതിം ബഹുലാം ചാപി പ്രാപ്സ്യതേ മദ്വരാദ്ഭവാന്
അവിടെ ആ മന്വന്തരത്തിൽ നീ മനുവിന്റെ സ്ഥാനവും വലിയ വീര്യവും നേടും; എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ വലിയ സന്തതിയും ലഭിക്കും.
ഏവം ദത്ത്വാ വരം ദേവീ ജഗാമാദര്ശനം തദാ । സോഽപി ദേവ്യാഃ പ്രസാദേന ജാതോ മന്വന്തരാധിപഃ
ഇങ്ങനെ ദേവി വരം നൽകി അപ്രത്യക്ഷയായി; ദേവിയുടെ കൃപയാൽ അവൻ മന്വന്തരാധിപതിയായി ജനിച്ചു.
ഏവം തേ വര്ണിതം സാധോ സാവര്ണേര്ജന്മ കര്മ ച । ഏതത്പഠംസ്തഥാ ശൃണ്വന്ദേവ്യനുഗ്രഹമാപ്നുയാത്
പുണ്യവാനേ, ഇങ്ങനെ സാവർണിയുടെ ജനനവും കർമ്മവും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു; ഇതു വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.
ഭ്രാമരീചരിത്രവര്ണനമ് ശ്രീനാരായണ ഉവാച അഥാതഃ ശ്രൂയതാം ശേഷമനൂനാം ചിത്രമുദ്ഭവമ് । യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ ദേവീഭക്തിഃ പ്രജായതേ
ഭ്രമരിദേവിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ശേഷിക്കുന്ന മനുക്കളുടെ അത്ഭുതജനകമായ ഉത്ഭവം കേൾക്കൂ; അതു ഓർക്കുന്നവർക്കു ദേവിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉണരുന്നു.
ആസന്വൈവസ്വതമനോഃ പുത്രാഃ ഷഡ് വിമലോദയാഃ । കരൂഷശ്ച പൃഷധ്രശ്ച നാഭാഗോ ദിഷ്ട ഏവ ച
വൈവസ്വത മനുവിന് ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ നിർമലരും പ്രശസ്തരുമായിരുന്നു: കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ, നാഭാഗൻ, ദിഷ്ടൻ—
ശര്യാതിശ്ച ത്രിശങ്കുശ്ച സര്വ ഏവ മഹാബലാഃ । തതഃ ഷഡേവ തേ ഗത്വാ കാലിന്ദ്യാസ്തീരമുത്തമമ്
ശര്യാതിയും ത്രിശങ്കുവും കൂടെ—അവരൊക്കെയും മഹാശക്തിയുള്ളവർ ആയിരുന്നു; പിന്നെ ആ ആറുപേരും കാലിന്ദി നദിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്തേക്ക് പോയി.
നിരാഹാരാ ജിതശ്വാസാഃ പൂജാം ചക്രുസ്തതഃ സ്ഥിതാഃ । ദേവ്യാ മഹീമയീം മൂര്തിം വിനിര്മായ പൃഥക്പൃഥക്
അവരൊക്കെയും ഉപവാസം പാലിച്ച് ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച് നില്ക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും മണ്ണുകൊണ്ട് ദേവിയുടെ രൂപം വേർവേറെ ഉണ്ടാക്കി ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
വിവിധൈരുപചാരൈസ്താം പൂജയാമാസുരാദൃതാഃ । തതശ്ച സര്വ ഏവൈതേ തപഃസാരാ മഹാബലാഃ
വിവിധ വിധത്തിലുള്ള സമർപ്പണങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ ദേവിയെ ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. ഈ മഹാബലശാലികൾക്കൊക്കെയും തപസ്സിന്റെ സാരമായ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
ജീര്ണപര്ണാശനാ വായുഭക്ഷണാസ്തോയജീവനാഃ । ധൂമ്രപാനാ രശ്മിപാനാഃ ക്രമശശ്ച ബഹുശ്രമാഃ
അവർ ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു, വായുവിൽ ജീവിച്ചു, വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചു, പുക കുടിച്ചു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു, ഇങ്ങനെ അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ സഹിച്ചു.
തതസ്തേഷാമാദരേണാരാധനം കുര്വതാം സദാ । വിമലാ മതിരുത്പന്നാ സര്വമോഹവിനാശിനീ
അവർ സദാ ഭക്തിയോടെ ആരാധന നടത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സിൽ എല്ലാ മായയും നീക്കുന്ന ശുദ്ധമായ വിവേകം ഉദിച്ചു.
ബഭൂവുര്മനുപുത്രാസ്തേ ദേവീപാദൈകചിന്തനാഃ । മത്യാ വിമലയാ തേഷാമാത്മന്യേവാഖിലം ജഗത്
ആ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ ദേവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ഏകചിന്തയിൽ ലീനരായി. അവരുടെ ശുദ്ധമായ മനസ്സിൽ, മുഴുവൻ ലോകവും തങ്ങളിലാണെന്ന് അവർ അനുഭവിച്ചു.
ദര്ശനം സഞ്ജഗാമാശു തദദ്ഭുതമിവാഭവത് । ഏവം ദ്വാദശവര്ഷാന്തേ തപസാ ജഗദീശ്വരീ
അവർക്കു അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദർശനം ഉടനെ ലഭിച്ചു. ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു വർഷം തപസ്സു ചെയ്തതിന്റെ അവസാനം, ലോകത്തിന്റെ അമ്മ ദേവി അവർക്കു പ്രത്യക്ഷമായി.
പ്രാദുര്ബഭൂവ ദേവേശീ സഹസ്രാര്കസമദ്യുതിഃ । താം ദൃഷ്ട്വാ വിമലാത്മാനോ രാജപുത്രാഃ ഷഡേവ തേ
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞി ആയ ദേവി, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ആ ആറു രാജപുത്രന്മാർക്കും മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ ശുദ്ധി ഉണ്ടായി.
തുഷ്ടുവുര്ഭക്തിനമ്രാന്തഃകരണാ ഭാവസംയുതാഃ । രാജപുത്രാ ഊചുഃ മഹേശ്വരി ജയേശാനി പരമേ കരുണാലയേ
അവർ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ വിനയത്തോടെ, ഹൃദയത്തിൽ ഭാവം നിറച്ച് ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു. രാജപുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: 'മഹേശ്വരി, ജയവാനായവളേ, പരമകാരുണ്യത്തിന്റെ സങ്കേതമേ!'
വാഗ്ഭവാരാധനപ്രീതേ വാഗ്ഭവപ്രതിപാദിതേ । ക്ലീംകാരവിഗ്രഹേ ദേവി ക്ലീംകാരപ്രീതിദായിനി
വാഗ്ഭവാരാധനയിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു, വാഗ്ഭവത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവളേ, 'ക്ലീം' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ രൂപമായ ദേവിയേ, 'ക്ലീം' എന്ന syllable-നു ഭക്തരായവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നവളേ!
കാമരാജമനോമോദദായിനീശ്വരതോഷിണി । മഹാമായേ മോദപരേ മഹാസാമ്രാജ്യദായിനി
കാമരാജാവിന്റെ മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവളേ, ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവളേ, മഹാമായയായവളേ, ആനന്ദത്തിൽ പരമമായവളേ, മഹാസാമ്രാജ്യം നൽകുന്നവളേ!
വിഷ്ണ്വര്കഹരശക്രാദിസ്വരൂപേ ഭോഗവര്ധിനി । ഏവം സ്തുതാ ഭഗവതീ രാജപുത്രൈര്മഹാത്മഭിഃ
വിഷ്ണു, സൂര്യൻ, ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രൂപങ്ങളിൽ ഭോഗം വർധിപ്പിക്കുന്നവളേ, ഇങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളായ രാജപുത്രന്മാർ ഭഗവതിയെ സ്തുതിച്ചു.
പ്രസാദസുമുഖീ ദേവീ പ്രോവാച വചനം ശുഭമ് । ദേവ്യുവാച രാജപുത്രാ മഹാത്മാനോ ഭവന്തസ്തപസാ യുതാഃ
ദേവി, കൃപാപൂർണ്ണമായ മുഖം കൊണ്ട്, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'രാജപുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ മഹാത്മാക്കളാണ്, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരാണ്.'
നിഷ്കല്മഷാഃ ശുദ്ധധിയോ ജാതാ വൈ മദുപാസനാത് । വരം മനോഗതം സര്വം യാചധ്വമവിലമ്ബിതമ്
എന്റെ ആരാധനകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് പാപമില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ മനസ്സു ലഭിച്ചു. മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് വരവും വൈകാതെ ചോദിക്കൂ.'
പ്രസന്നാഹം പ്രദാസ്യാമി യുഷ്മാകം മനസി സ്ഥിതമ് । രാജപുത്രാ ഊചുഃ ദേവി നിഷ്കണ്ടകം രാജ്യം സന്തതിശ്ചിരജീവിനീ
'ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണു, നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും ഞാൻ നൽകും.' രാജപുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ദേവിയേ, ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം ശത്രുക്കളില്ലാതെ ഇരിക്കട്ടെ, വംശം ദീർഘായുസ്സോടെ നിലനില്ക്കട്ടെ.'
ഭോഗാ അവ്യാഹതാ കാമം യശസ്തേജോ മതിശ്ച ഹ । അകുണ്ഠിതത്വം സര്വേഷാമേഷ ഏവ വരോ ഹിതഃ
'ഞങ്ങളുടെ ആനന്ദങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ freely ലഭിക്കട്ടെ, പ്രശസ്തിയും തേജസും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടാകട്ടെ, എല്ലാവർക്കും പരിപൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കട്ടെ — ഇതാണ് ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന വരം.'
ദേവ്യുവാച ഏവമസ്തു ച സര്വേഷാം ഭവതാം യന്മനോഗതമ് । അഥാന്യദപി മേ വാക്യം ഭൂയതാമാദരാദിദമ്
ദേവി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉള്ളതൊക്കെയും എല്ലാവർക്കും സംഭവിക്കട്ടെ. ഇനി ഞാൻ മറ്റൊരു വാക്ക് ആദരപൂർവ്വം പറയുന്നു.'