ശ്രീദേവീഭിന്നദേവേഷു ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതാഃ । ശങ്ഖചക്രാദ്യങ്കിതാശ്ച ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
ശ്രീദേവിയെ ഒഴികെയുള്ള മറ്റു ദേവന്മാരിൽ നിങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസവും ഭക്തിയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശംഖം, ചക്രം തുടങ്ങിയ അടയാളങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരേ.
കാപാലികമതാസക്താ ബൌദ്ധശാസ്ത്രരതാഃ സദാ । പാഖണ്ഡാചാരനിരതാ ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
കാപാലികമതത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായി, ബൗദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി, പാതഭ്രഷ്ടമായ ആചാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരായി.
പിതൃമാതൃസുതാഭ്രാതൃകന്യാവിക്രയിണസ്തഥാ । ഭാര്യാവികയിണസ്തദ്വദ്ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
നിങ്ങൾ അച്ഛൻ, അമ്മ, മകൻ, സഹോദരൻ, മകൾ എന്നിവരെയും, ഭാര്യയെയും പോലും വിറ്റ്, ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരായി.
വേദവിക്രയിണസ്തദ്വത്തീര്ഥവിക്രയിണസ്തഥാ । ധര്മവിക്രയിണസ്തദ്വദ്ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
നിങ്ങൾ വേദങ്ങൾ വിറ്റ്, തീർത്ഥങ്ങൾ വിറ്റ്, ധർമ്മവും വിറ്റ്, ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരായി.
പാഞ്ചരാത്രേ കാമശാസ്ത്രേ തഥാ കാപാലികേ മതേ । ബൌദ്ധേ ശ്രദ്ധായുതാ യൂയം ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
പാഞ്ചരാത്രം, കാമശാസ്ത്രം, കാപാലികമതം, ബൗദ്ധമതം എന്നിവയിൽ വിശ്വാസം വെച്ച്, നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരായി.
മാതൃകന്യാഗാമിനശ്ച ഭഗിനീഗാമിനസ്തഥാ । പരസ്ത്രീലമ്പടാഃ സര്വേ ഭവത ബ്രാഹ്മണാധമാഃ
നിങ്ങൾ അമ്മയോടും മകളോടും സഹോദരിയോടും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരോടും മോഹം കാണിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരേ.
യുഷ്മാകം വംശജാതാശ്ച സ്ത്രിയശ്ച പുരുഷാസ്തഥാ । മദ്ദത്തശാപദഗ്ധാസ്തേ ഭവിഷ്യന്തി ഭവത്സമാഃ
നിങ്ങളുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും, ഞാൻ നൽകിയ ശാപത്തിൽ ചുട്ടുപൊള്ളിയവരായി, നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ ആകും.
കിം മയാ ബഹുനോക്തേന മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ । ഗായത്രീ പരമാ ഭൂയാദ്യുഷ്മാസു ഖലു കോപിതാ
കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; മൂലപ്രകൃതിയായ പരമേശ്വരി ഗായത്രി നിങ്ങൾക്കു നേരെ കോപിതയായി.
അന്ധകൂപാദികുണ്ഡേഷു യുഷ്മാകം സ്യാത്സദാ സ്ഥിതിഃ । വ്യാസ ഉവാച വാഗ്ദണ്ഡമീദൃശം കൃത്വാപ്യുപസ്പൃശ്യ ജലം തതഃ
അന്ധകൂപം പോലുള്ള കുഴികളിലാണ് നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും താമസമാവുക. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ശാപം പറഞ്ഞശേഷം, അദ്ദേഹം വെള്ളത്തിൽ കഴുകി ശുദ്ധനായി.
ജഗാമ ദര്ശനാര്ഥം ച ഗായത്ര്യാഃ പരമോസ്തുകഃ । പ്രണനാമ മഹാദേവീം സാപി ദേവീ പരാത്പരാ
അദ്ദേഹം ഗായത്രിയെ കാണാൻ പോയി; അതിപരമായ മഹാദേവിയെ വണങ്ങി.
ബ്രാഹ്മണാനാം കൃതിം ദൃഷ്ട്വാ സ്മയം ചിത്തേ ചകാര ഹ । അദ്യാപി തസ്യാ വദനം സ്മയയുക്തം ച ദൃശ്യതേ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു, അവളുടെ മനസ്സിൽ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു; ഇന്നും അവളുടെ മുഖത്ത് ആ പുഞ്ചിരി കാണാം.
ഉവാച മുനിവര്യം തം സ്മയമാനമുഖാമ്ബുജാ । ഭുജങ്ഗായാര്പിതം ദുഗ്ധം വിഷായൈവോപജായതേ
പുഞ്ചിരിയോടെ, ആ മഹർഷിയോട് ദേവി പറഞ്ഞു: 'പാമ്പിന് കൊടുത്ത പാലു വിഷമാകുന്നതുപോലെ.'
ശാന്തിം കുരു മഹാഭാഗ കര്മണോ ഗതിരീദൃശീ । ഇതി ദേവീം പ്രണമ്യാഥ തതോഽഗാത്സ്വാശ്രമം പ്രതി
'ശാന്തി വരുത്തുക, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ; പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ഇതാണ്.' ദേവിയെ വണങ്ങി, അദ്ദേഹം തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതോ വിപ്രൈഃ ശാപദഗ്ധൈര്വിസ്മൃതാ വേദരാശയഃ । ഗായത്രീ വിസ്മൃതാ സര്വൈസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
ശാപം മൂലം ബ്രാഹ്മണന്മാർ വേദങ്ങൾ മറന്നു; ഗായത്രിയും എല്ലാവരും മറന്നു; അതൊരു അത്ഭുതമായി.
തേ സര്വേഽഥ മിലിത്വാ തു പശ്ചാത്താപയുതാസ്തഥാ । പ്രണേമുര്മുനിവര്യം തം ദണ്ഡവത്പതിതാ ഭുവി
അവരൊക്കെയും ചേർന്ന്, അത്യന്തം പശ്ചാത്താപത്തോടെ, ആ മഹർഷിയുടെ മുമ്പിൽ നിലത്ത് വീണ് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു.
നോചുഃ കിഞ്ചന വാക്യം തു ലജ്ജയാധോമുഖാഃ സ്ഥിതാഃ । പ്രസീദേതി പ്രസീദേതി പ്രസീദേതി പുനഃ പുനഃ
ലജ്ജയിൽ തലകുനിഞ്ഞ് നിന്ന അവർ ഒരു വാക്കും പറയാതെ, വീണ്ടും വീണ്ടും 'ദയചെയ്യണം, ദയചെയ്യണം, ദയചെയ്യണം' എന്നുമാത്രം ആവർത്തിച്ചു.
പ്രാര്ഥയാമാസുരഭിതഃ പരിവാര്യ മുനീശ്വരമ് । കരുണാപൂര്ണഹൃദയോ മുനിസ്താന്സമുവാച ഹ
അവർ ഭയത്തോടെ ആ മഹർഷിയെ ചുറ്റി കറങ്ങി അപേക്ഷിച്ചു; കരുണ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ മഹർഷി അവരോട് പറഞ്ഞു.
കൃഷ്ണാവതാരപര്യന്തം കുമ്ഭീപാകേ ഭവേത്സ്ഥിതിഃ । ന മേ വാക്യം മൃഷാ ഭൂയാദിതി ജാനീഥ സര്വഥാ
കൃഷ്ണാവതാരത്തിന്റെ അവസാനം വരെയും നിങ്ങൾക്ക് കുംബീപാകത്തിൽ തന്നെ കഴിയേണ്ടി വരും; എന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും അപ്രമാണമാകില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി അറിയുക.
തതഃ പരം കലിയുഗേ ഭുവി ജന്മ ഭവേദ്ധി വാമ് । മദുക്തം സര്വമേതത്തു ഭവേദേവ ന ചാന്യഥാ
അതിനു ശേഷം കലിയുഗത്തിൽ നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും; ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെയും തീർച്ചയായും നടക്കും, അതിന് മാറ്റമൊന്നുമില്ല.
മച്ഛാപസ്യ വിമോക്ഷാര്ഥം യുഷ്മാകം സ്യാദ്യദീഷണാ । തര്ഹി സേവ്യം സദാ സര്വൈര്ഗായത്രീപദപങ്കജമ്
എന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സദാ ഗായത്രിയുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം.
വ്യാസ ഉവാച ഇതി സര്വാന്വിസൃജ്യാഥ ഗൌതമോ മുനിസത്തമഃ । പ്രാരബ്ധാമിതി മത്വാ തു ചിത്തേ ശാന്തിം ജഗാമ ഹ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ എല്ലാവരെയും വിട്ടയച്ച്, മഹർഷി ഗൗതമൻ 'ഇത് പ്രാരബ്ധമാണ്' എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി മനസ്സിൽ സമാധാനം നേടി.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രാജന് ഗതേ കൃഷ്ണേ തു ധീമതി । കലൌ യുഗേ പ്രവൃത്തേ തു കുമ്ഭീപാകാത്തു നിര്ഗതാഃ
ഇതുകൊണ്ടാണ്, രാജാവേ, ധീരനായ കൃഷ്ണൻ ലോകം വിട്ട് കലിയുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവർ കുംബീപാകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
ഭുവി ജാതാ ബ്രാഹ്മണാശ്ച ശാപദഗ്ധാഃ പുരാ തു യേ । സന്ധ്യാത്രയവിഹീനാശ്ച ഗായത്രീഭക്തിവര്ജിതാഃ
മുന്പ് ശാപബാധിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു; അവർക്ക് സംധ്യത്രയം ഇല്ല, ഗായത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും ഇല്ല.
വേദഭക്തിവിഹീനാശ്ച പാഖണ്ഡമതഗാമിനഃ । അഗ്നിഹോത്രാദിസത്കര്മസ്വധാസ്വാഹാവിവര്ജിതാഃ
വേദഭക്തിയില്ലാതെ, തെറ്റായ മതങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന്, അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള ശുദ്ധകർമകളും സ്വധാ, സ്വാഹാ എന്നിവയും ഇല്ലാതെയാണ് അവർ.
മൂലപ്രകൃതിമവ്യക്താം നൈവ ജാനന്തി കര്ഹിചിത് । തപ്തമുദ്രാങ്കിതാഃ കേചിത്കാമാചാരരതാഃ പരേ
അവർക്കൊരിക്കലും മൂലപ്രകൃതിയുടെ അപ്രകൃത സ്വഭാവം അറിയില്ല; ചിലർ ചൂടുള്ള മുദ്രകളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയവരും, മറ്റുള്ളവർ കാമാസക്തികളുമാണ്.
കാപാലികാഃ കൌലികാശ്ച ബൌദ്ധാ ജൈനാസ്തഥാപരേ । പണ്ഡിതാ അപി തേ സര്വേ ദുരാചാരപ്രവര്തകാഃ
ചിലർ കാപാലികരും, കൗലികരും, ബൗദ്ധരും, ജൈനരും; ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പണ്ഡിതരായവരും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരാണ്.
ലമ്പടാഃ പരദാരേഷു ദുരാചാരപരായണാഃ । കുമ്ഭീപാകം പുനഃ സര്വേ യാസ്യന്തി നിജകര്മഭിഃ
അവർ പരസ്ത്രീകളോടു മോഹഭരിതരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദകരുമാണ്; സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ അവർ വീണ്ടും കുംബീപാകത്തിൽ പോകും.
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ രാജന് സംസേവ്യാ പരമേശ്വരീ । ന വിഷ്ണൂപാസനാ നിത്യാ ന ശിവോപാസനാ തഥാ
അതിനാൽ, രാജാവേ, പരമേശ്വരിയെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ആരാധിക്കണം; വിഷ്ണുവിനോ ശിവനോ നിത്യാരാധനയല്ല ശരിയായ വഴി.
നിത്യാ ചോപാസനാ ശക്തേര്യാം വിനാ തു പതത്യധഃ । സര്വമുക്തം സമാസേന യത്പൃഷ്ടം തത്ത്വയാനഘ
നിത്യമായ ശാക്ത്യാരാധനയില്ലാതെ താഴേക്ക് വീഴാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല; നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം സംക്ഷേപമായി ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു, പാപരഹിതനേ.
അതഃ പരം മണിദ്വീപവര്ണനം ശൃണു സുന്ദരമ് । യത്പരം സ്ഥാനമാദ്യായാ ഭുവനേശ്യാ ഭവാരണേഃ
ഇനി, മനിദ്വീപിന്റെ അതിമനോഹരമായ വിവരണം കേൾക്കു; അതാണ് ആദിപരാശക്തിയുടെ, ലോകമാതാവിന്റെ പരമസ്ഥാനം.