മോക്ഷപ്രദം മുമുക്ഷൂണാം കാമിനാം സര്വകാമദമ് । രോഗാദ്വൈ മുച്യതേ രോഗീ ബദ്ധോ മുച്യേത ബന്ധനാത്
മുക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു മോക്ഷം നൽകുകയും, ഇച്ഛിക്കുന്നവർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുകയും, രോഗികൾക്ക് രോഗമുക്തി നൽകുകയും, ബന്ധിതരെ മോചനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബഹ്മഹത്യാസുരാപാനസുവര്ണസ്തേയിനോ നരാഃ । ഗുരുതല്പഗതോ വാപി പാതകാന്മുച്യതേ സകൃത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കൽ, ഗുരുപത്നിയുമായി ബന്ധം എന്നിവ ചെയ്തവരും, ഒരിക്കൽ മാത്രം പാരായണം ചെയ്താലും പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതരാകും.
അസത്പ്രതിഗ്രഹാച്ചൈവാഭക്ഷ്യഭക്ഷാദ്വിശേഷതഃ । പാഖണ്ഡാനൃതമുഖ്യേഭ്യഃ പഠനാദേവ മുച്യതേ
അയോഗ്യമായ ദാനങ്ങളിൽ നിന്നോ, നിരോധിതം ഭക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിന്നോ, കപടന്മാരോടും കള്ളന്മാരോടും കൂടിയുള്ള ഇടപഴകിൽ നിന്നോ, ഈ പാരായണം കൊണ്ട് മോചനം ലഭിക്കും.
ഇദം രഹസ്യമമലം മയോക്തം പദ്മജോദ്ഭവ । ബ്രഹ്മസായുജ്യദം നൄണാം സത്യം സത്യം ന സംശയഃ
പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ നിർമ്മലമായ രഹസ്യം, മനുഷ്യർക്കു ബ്രഹ്മസായുജ്യം നൽകുന്നു. ഇതു സത്യമാണ്, സത്യമാണ്, സംശയമില്ല.
മന്ത്രദീക്ഷാവിധിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സഹസ്രനാമാഖ്യം ശ്രീഗായത്ര്യാഃ ഫലപ്രദമ് । സ്തോത്രം മഹോന്നതികരം മഹാഭാഗ്യകരം പരമ്
മന്ത്രദീക്ഷാവിധി വിവരിക്കൽ നാരദൻ ചോദിച്ചു: ശ്രീവത്സലമായ ഗായത്രിയുടെ ആയിരം നാമങ്ങൾ കേട്ടു. അതിന്റെ ഫലവും, മഹത്തായ ഉന്നതിയും, വലിയ ഭാഗ്യവും നൽകുന്നതുമാണ്.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ദീക്ഷാലക്ഷണമുത്തമമ് । വിനാ യേന ന സിധ്യേത ദേവീമന്ത്രേഽധികാരിതാ
ഇപ്പോൾ ദീക്ഷയുടെ ഉത്തമമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതില്ലാതെ ദേവിയുടെ മന്ത്രത്തിൽ അർഹതയില്ല.
ബ്രാഹ്മണാനാം ക്ഷത്രിയാണാം വിശാം സ്ത്രീണാം തഥൈവ ച । സാമാന്യവിധിനാ സര്വം വിസ്തരേണ വദ പ്രഭോ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും, വൈശ്യന്മാർക്കും, സ്ത്രീകൾക്കും, പൊതുവായ വിധിയിൽ എല്ലാം വിശദമായി പറയണം, പ്രഭോ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ശൃണു ദീക്ഷാം പ്രവക്ഷ്യാമി ശിഷ്യാണാം ഭാവിതാത്മനാമ് । ദേവാഗ്നിഗുരുപൂജാദാവധികാരോ യയാ ഭവേത്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശ്രവിക്കൂ, മനസ്സു ശുദ്ധമായ ശിഷ്യന്മാർക്കുള്ള ദീക്ഷ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. അതിലൂടെ ദേവതാരാധനക്കും, അഗ്നിപൂജക്കും, ഗുരുപൂജക്കും അർഹത ലഭിക്കും.
ദിവ്യം ജ്ഞാനം ഹി യാ ദദ്യാത്കുര്യാത്പാപക്ഷയം തു യാ । സൈവ ദീക്ഷേതി സമ്പ്രോക്താ വേദതന്ത്രവിശാരദൈഃ
ദിവ്യജ്ഞാനം നൽകുകയും, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ തന്നെയാണ് വേദതന്ത്രവിദഗ്ധർ ദീക്ഷ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
അവശ്യം സാ തു കര്തവ്യാ യതോ ബഹുഫലാ മതാ । ഗുരുശിഷ്യാവുഭാവത്രാപ്യതിശുദ്ധാവപേക്ഷിതൌ
അത് നിർബന്ധമായും ചെയ്യേണ്ടതാണ്, കാരണം അതിന് അനേകം ഫലങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഗുരുവും ശിഷ്യനും ഇരുവരും അതിൽ അത്യന്തം ശുദ്ധരായിരിക്കണം.
ഗുരുസ്തു വിധിവത്പ്രാതഃ കൃത്യം സര്വം വിധായ ച । സ്നാനസന്ധ്യാദികം സര്വം യഥാവിധി വിധായ ച
ഗുരു, രാവിലെ നിർബന്ധമായ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും വിധിപ്രകാരം നിർവഹിച്ചു, സ്നാനം, സന്ധ്യാവന്ദനം മുതലായവയും യഥാവിധി പൂർത്തിയാക്കി,
കമണ്ഡലുകരോ മൌനീ ഗൃഹം യായാത്സരിത്തടാത് । യാഗമണ്ഡപമാസാദ്യ വിശേത്തത്രാസനേ വരേ
കമണ്ഡലു കൈവശം വച്ചു, മൗനം പാലിച്ച്, നദീതടത്തിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോകണം. യാഗശാലയിൽ എത്തി, അവിടെ ഏറ്റവും നല്ല ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കണം.
ആചമ്യ പ്രാണാനായമ്യ ഗന്ധപുഷ്പവിമിശ്രിതമ് । സപ്തവാരാസ്ത്രമന്ത്രേണ ജപ്തം വാരി സുസാധയേത്
ആചമനം നടത്തി, ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, സുഗന്ധവും പൂവുകളും ചേർത്ത വെള്ളത്തിൽ, മന്ത്രം ഏഴു പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് അതിനെ ഒരുക്കണം.
വാരിണാ തേന മതിമാനസ്ത്രമന്ത്രം സമുച്ചരന് । പ്രോക്ഷയേദ്ദ്വാരമഖിലം തതഃ പൂജാം സമാചരേത്
ആ വെള്ളം കൈയിൽ എടുത്ത്, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, മുഴുവൻ വാതിലിലും തളിച്ചു, പിന്നീട് പൂജ ആരംഭിക്കണം.
ഊര്ധ്വോദുമ്ബരകേ ദേവം ഗണനാഥം തഥാ ശ്രിയമ് । സരസ്വതീം നാമമന്ത്രൈഃ പൂജയേദ്ഗന്ധപുഷ്പകൈഃ
ഉയർന്ന ഉദുംബരക്കട്ടിലിൽ ദേവനെയും, ഗണപതിയെയും, ശ്രീദേവിയെയും, സർസ്വതിയെയും അവരുടെ നാമമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സുഗന്ധവും പൂവുകളും അർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കണം.
ദ്വാരദക്ഷിണശാഖായാം ഗങ്ഗാം വിഘ്നേശമര്ചയേത് । ദ്വാരസ്യ വാമശാഖായാം ക്ഷേത്രപാലം ച സൂര്യജാമ്
വാതിലിന്റെ വലതുവശത്ത് ഗംഗയെയും വിഘ്നേശ്വരനെയും പൂജിക്കണം; ഇടതുവശത്ത് ക്ഷേത്രപാലനെയും സൂര്യജയെയും ആരാധിക്കണം.
ദേഹല്യാം പൂജയേദസ്ത്രദേവതാമസ്ത്രമന്ത്രതഃ । സര്വം ദേവീമയം ദൃശ്യമിതി സഞ്ചിന്ത്യ സര്വതഃ
വാതിലിന്റെ പടിയിൽ ആയുധദേവതകളെ ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ച്, എല്ലായിടത്തും ദേവി സാന്നിധ്യമാണ് എന്ന ഭാവത്തിൽ ചിന്തിക്കണം.
ദിവ്യാനുത്സാരയേദ്വിഘ്നാനസ്ത്രമന്ത്രജപേന തു । അന്തരിക്ഷഗതാന്വിഘ്നാന്പാദഘാതൈസ്തു ഭൂമിഗാന് ॥ ൧൪ വാമശാഖാം സ്പൃശന്പശ്ചാത്പ്രവിശേദ്ദക്ഷിണാങ്ഘ്രിണാ । പ്രവിശ്യ കുമ്ഭം സംസ്ഥാപ്യ സാമാന്യാര്ഘ്യം വിധായ ച
ദൈവികമായ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ആയുധമന്ത്രം ജപിച്ച് നീക്കണം; ആകാശത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ കാലടി ഇടിച്ച്, ഭൂമിയിലെവയും അങ്ങനെ തന്നെ നീക്കണം. പിന്നെ വാതിലിന്റെ ഇടതുവശം സ്പർശിച്ച്, വലതുകാലിൽ അകത്ത് കയറി, കുമ്പം അകത്ത് വച്ചു, പൊതുവായ അർഘ്യം ഒരുക്കണം.
തേന ചാര്ഘ്യജലേനാപി നൈര്ഋത്യാം ദിശി പൂജയേത് । വാസ്തുനാഥം പദ്മയോനിം ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാദിഭിഃ
ആ അർഘ്യജലം ഉപയോഗിച്ച്, ദക്ഷിണപശ്ചിമദിശയിൽ വാസ്തുനാഥനെയും പദ്മയോനിയെയും സുഗന്ധം, പൂവ്, അക്ഷത എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.
തതഃ കുര്യാത്പഞ്ചഗവ്യം തേന ചാര്ഘ്യോദകേന ച । തോരണസ്തമ്ഭപര്യന്തം പ്രോക്ഷയേന്മണ്ഡപം ഗുരുഃ
അതിനുശേഷം പഞ്ചഗവ്യം ഒരുക്കി, ആ അർഘ്യജലംകൊണ്ട് ഗുരു യാഗശാലയുടെ വാതില്തൂണുകൾ വരെ തളിക്കണം.
സര്വം ദേവീമയം ചേദം ഭാവയേന്മനസാ കില । മൂലമന്ത്രം ജപന്ഭക്ത്യാ പ്രോക്ഷണം സ്യാച്ഛരാണുനാ
മനസ്സിൽ എല്ലാം ദേവിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് ഭാവിച്ചു, ഭക്തിയോടെ മൂലമന്ത്രം ജപിച്ച്, ശരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് തളിക്കൽ നടത്തണം.
ശരമന്ത്രം സമുച്ചാര്യ താഡയേന്മണ്ഡപക്ഷമാമ് । ഹുംമന്ത്രം തു സമുച്ചാര്യ കുര്യാദഭ്യുക്ഷണം തതഃ
ശരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, യാഗശാലയുടെ വശം തട്ടണം; പിന്നെ 'ഹും' മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് തളിക്കൽ നടത്തണം.
ധൂപയേദന്തരം ധൂപൈര്വികിരാന് വികിരേത്തതഃ । മാര്ജയേത്താംസ്തു മാര്ജന്യാ കുശനിര്മിതയാ പുനഃ
അകത്ത് ധൂപം കാട്ടി, അർപ്പണങ്ങൾ ചിതറിച്ച്, പിന്നീട് കുശത്തിണി കൊണ്ട് ആ സ്ഥലങ്ങൾ വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കണം.
ഈശാനദിശി തത്പുഞ്ജം കൃത്വാ സംസ്ഥാപയേന്മുനേ । പുണ്യാഹവാചനം കൃത്വാ ദീനാനാഥാംശ്ച തോഷയേത്
ആ കൂമ്പാരം ഈശാന്യദിശയിൽ കൂട്ടി വച്ച്, പുണ്യാഹവാചനം നടത്തി, ദരിദ്രരെയും അനാഥരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
വിശേന്മൃദ്വാസനേ പശ്ചാന്നമസ്കൃത്യ ഗുരും നിജമ് । പ്രാങ്മുഖോ വിധിവദ്ധ്യാത്വാ ദേയമന്ത്രസ്യ ദേവതാമ്
പിന്നീട് മൃദുവായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു, സ്വന്തം ഗുരുവിനെ നമസ്കരിച്ച്, കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, നൽകേണ്ട മന്ത്രത്തിന്റെ ദേവതയെ യഥാവിധി ധ്യാനിക്കണം.
ഭൂതശുദ്ധ്യാദികം കൃത്വാ പൂര്വോക്തേനൈവ വര്ത്മനാ । ഋഷ്യാദിന്യാസകം കുര്യാദ്ദേയമന്ത്രസ്യ വൈ മുനേ
ഭൂതശുദ്ധി മുതലായ കർമ്മങ്ങൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ നടത്തി, നൽകേണ്ട മന്ത്രത്തിന് ഋഷി മുതലായ ന്യാസങ്ങൾ ചെയ്യണം.
ന്യസേന്മുനിം തു ശിരസി മുഖേ ഛന്ദഃ സമീരിതമ് । ദേവതാം ഹൃദയാമ്ഭോജേ ഗുഹ്യേ ബീജം തു പാദയോഃ
ഋഷിയെ തലയിൽ, ഛന്ദസ്സ് വായിൽ, ദേവതയെ ഹൃദയകമലത്തിൽ, ബീജം കാലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ശക്തിം വിന്യസ്യ പശ്ചാത്തു താലത്രയരവാത്തതഃ । ദിഗ്ബന്ധം കാരയേത്പശ്ചാച്ഛോടികാഭിസ്ത്രിഭിര്നരഃ
ശക്തിയെ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, മൂന്നു താളം അടിയുമ്പോൾ ദിശകൾക്ക് സംരക്ഷണം നിർവഹിച്ച്, പിന്നെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വിരൽചവിട്ടണം.
പ്രാണായാമം തതഃ കൃത്വാ മൂലമന്ത്രമനുസ്മരന് । മാതൃകാം വിന്യസേദ്ദേഹേ തത്പ്രകാരസ്തഥോച്യതേ
ശ്വാസനിയന്ത്രണം നടത്തി, മൂലമന്ത്രം മനസ്സിൽ ഓർത്തശേഷം, അക്ഷരങ്ങളെ ശരീരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. അതിനുള്ള വിധി ഇപ്പൊഴാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്.
ഓം അം നമ ഇതി പ്രോച്യ ന്യസേച്ഛിരസി മന്ത്രവിത് । ഏവമേവ തു സര്വേഷു ന്യസേത്സ്ഥാനേഷു വൈ മുനേ
'ഓം അം നമഃ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, മന്ത്രജ്ഞൻ അതിനെ തലയിലിടണം. അങ്ങനെ തന്നെ, മഹർഷേ, എല്ലാ നിർദ്ദിഷ്ട ഭാഗങ്ങളിലും അതിനെ സ്ഥാപിക്കണം.