യേ കേ ചാസ്മത്കുലേ ജാതാ ദാസദാസ്യോഽനകാങ്ക്ഷിണഃ । തേ സര്വേ തൃപ്തിമായാന്തു മയാ ദത്തേന ഭൂതലേ
നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ദാസന്മാരും ദാസിമാരും, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരും, എല്ലാവരും ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നൽകിയതിലൂടെ തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ.
രൌരവേഽപുണ്യനിലയേ പദ്മാര്ബുദനിവാസിനാമ് । അര്ഥിനാമുദകം ദത്തമക്ഷയ്യമുപതിഷ്ഠതു
റൗരവം എന്ന പാപനിലയത്തിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കും, പദ്മം, അർബുദം എന്നിവിടങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർക്കും, ആവശ്യമുള്ളവർക്കായി നൽകിയ വെള്ളം അവർക്കു ക്ഷയിക്കാതെ ലഭിക്കട്ടെ.
പവിത്രഗ്രന്ഥിമുത്സൃജ്യ മണ്ഡലേ ഭുവി നിക്ഷിപേത് । പാത്രേ തു നിക്ഷിപേദ്യസ്തു സ വിപ്രഃ പങ്ക്തിദൂഷകഃ
പവിത്രം അഴിച്ചു വലയം ഭൂമിയിലെ മണ്ഡലത്തിൽ വയ്ക്കണം. എന്നാൽ അതു പാത്രത്തിൽ വയ്ക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പംക്തി ദൂഷകനാകും.
ഉച്ഛിഷ്ടസ്തേന സംസ്പൃഷ്ടഃ ശുനാ ശൂദ്രേണ ച ദ്വിജഃ । ഉപോഷ്യ രജനീമേകാം പഞ്ചഗവ്യേന ശുധ്യതി
ഉച്ചിഷ്ടം, നായ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രൻ എന്നിവരാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ടാൽ ബ്രാഹ്മണൻ അശുദ്ധനാകും. ഒരു രാത്രി ഉപവസിക്കുകയും, പഞ്ചഗവ്യ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.
അനുച്ഛിഷ്ടേന സംസ്പൃഷ്ടൈഃ സ്നാനമേവ വിധീയതേ । ഏകാഹുതിപ്രദാനേന കോടിയജ്ഞഫലം ലഭേത്
അശുദ്ധനല്ലാത്തവരാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ടാൽ കുളിയ്ക്കലാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഹോം അർപ്പിച്ചാൽ കോടിയജ്ഞഫലമാകും ലഭിക്കുക.
പഞ്ചഭിഃ പഞ്ചകോടീനാം തദനന്തഫലം സ്മൃതമ് । പ്രാണാഗ്നിഹോത്രവേത്രേ യോ ഹ്യന്നദാനം കരോതി ച
അഞ്ച് ഹോമുകൾ അർപ്പിച്ചാൽ അഞ്ചു കോടിയജ്ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഫലവും അതിനുമപ്പുറം ലഭിക്കും. പ്രാണാഗ്നിഹോത്രം കൊണ്ടു ആഹാരം നൽകുന്നവനാണ് അതിന് അർഹൻ.
ദാതുശ്ചൈവ തു യത്പുണ്യം ഭോക്തുശ്ചൈവ തു യത്ഫലമ് । പ്രാപ്നുതസ്തൌ തദേവ ദ്വാവുഭൌ തൌ സ്വര്ഗഗാമിനൌ
ദാനക്കാരനും ആഹാരം കഴിക്കുന്നവനും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും ഫലവും ഇരുവരും സമമായി പ്രാപിക്കും. ഇരുവരും സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകും.
സപവിത്രകരോ ഭുങ്ക്തേ യസ്തു വിപ്രോ വിധാനതഃ । ഗ്രാസേ ഗ്രാസേ ഫലം തസ്യ പഞ്ചഗവ്യസമം ഭവേത്
പവിത്രം ധരിച്ച് നിയമപ്രകാരം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഓരോ ഗ്രാസത്തിലും പഞ്ചഗവ്യത്തിന് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും.
പൂജാകാലത്രയേ നിത്യം ജപസ്തര്പണമേവ ച । ഹോമോ ബ്രാഹ്മണഭുക്തിശ്ച പുരശ്ചരണമുച്യതേ
ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പൂജയും ജപവും തർപ്പണവും, ഹോമവും ബ്രാഹ്മണഭോജനവും ഇവയെല്ലാം പൂജയ്ക്ക് മുന്നോടിയായുള്ള ക്രമങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു.
അധഃശയാനോ ധര്മാത്മാ ജിതക്രോധോ ജിതേന്ദ്രിയഃ । ലഘുമിഷ്ടഹിതാശീ ച വിനീതഃ ശാന്തചേതസാ
ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നവനും ധാർമ്മികനും കോപം ജയിച്ചവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ലഘുവും ഹിതകരവുമായ ആഹാരം കഴിക്കുന്നവനും വിനീതനും മനസ്സിൽ ശാന്തിയുള്ളവനും ആയിരിക്കണം.
നിത്യം ത്രിഷവണസ്നായീ നിത്യം സ ശുഭഭാഷണഃ । സ്ത്രീശൂദ്രപതിതത്വ്രാത്യനാസ്തികോച്ഛിഷ്ടഭാഷണമ്
ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്യുകയും, എല്ലായ്പ്പോഴും ശുഭമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും, സ്ത്രീകളുമായി, ശൂദ്രന്മാരുമായി, പാപികളുമായി, പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരുമായി, നാസ്തികരുമായും അശുദ്ധം കഴിച്ചവരുമായി സംസാരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയും വേണം.
ചാണ്ഡാലഭാഷണം ചൈവ ന കുര്യാന്മുനിസത്തമ । നത്വാ നൈവ ച ഭാഷേത ജപഹോമാര്ചനാദിഷു
ചാണ്ഡാളന്മാരുമായി സംസാരിക്കുന്നത് പോലും ഒഴിവാക്കണം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ജപം, ഹോമം, അർച്ചന തുടങ്ങിയവയിൽ, നമസ്കരിച്ചശേഷം പോലും സംസാരിക്കരുത്.
മൈഥുനസ്യ തഥാലാപം തദ്ഗോഷ്ഠീമപി വര്ജയേത് । കര്മണാ മനസാ വാചാ സര്വാവസ്ഥാസു സര്വദാ
മൈഥുനം സംബന്ധിച്ചുള്ള സംഭാഷണവും അത്തരത്തിലുള്ള കൂട്ടായ്മകളും ഒഴിവാക്കണം. എല്ലായ്പ്പോഴും, എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും, പ്രവർത്തനത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും ശുദ്ധി പാലിക്കണം.
സര്വത്ര മൈഥുനത്യാഗോ ബ്രഹ്മചര്യം പ്രചക്ഷതേ । രാജ്ഞശ്ചൈവ ഗൃഹസ്ഥസ്യ ബ്രഹ്മചര്യമുദാഹൃതമ്
എവിടെയും മൈഥുനം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ബ്രഹ്മചര്യം എന്നു പറയുന്നു. രാജാവിനും ഗൃഹസ്ഥനുമെല്ലാം ബ്രഹ്മചര്യം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഋതുസ്താതേഷു ദാരേഷു സങ്ഗതിര്യാ വിധാനതഃ । സംസ്കൃതായാം സവര്ണായാമൃതും ദൃഷ്ട്വാ പ്രയത്നതഃ
ശുദ്ധിയുള്ളതും സമാനജാതിയുമായ ഭാര്യയുടെ ഋതുകാലം ശ്രദ്ധിച്ച്, നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം, സംയോഗം നടത്തണം.
രാത്രൌ തു ഗമനം കാര്യം ബ്രഹ്മചര്യം ഹരേന്ന തത് । ഋണത്രയമസംശോധ്യ ത്വനുത്പാദ്യ സുതാനപി
രാത്രിയിൽ മാത്രം സംയോഗം നടത്തണം; അതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മചര്യം നഷ്ടമാവില്ല. മൂന്ന് കടങ്ങൾ തീർക്കാതെ, പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കാതെ—
തഥാ യജ്ഞാനനിഷ്ട്വാ ച മോക്ഷമിച്ഛന്വ്രജത്യധഃ । അജാഗലസ്യ യജ്ജന്മ തജ്ജന്മ ശ്രുതിചോദിതമ്
അങ്ങനെ യജ്ഞങ്ങൾ നിർവഹിക്കാതെയും മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ താഴേക്ക് വീഴും; അത്തരവന്റെ ജന്മം ആടിന്റെ ജന്മം ആകുമെന്ന് ശ്രുതികൾ പറയുന്നു.
അതഃ കാര്യം തു വിപ്രേന്ദ്ര ഋണത്രയവിശോധനമ് । തേ ദേവാനാമൃഷീണാം ച പിതൄണാമൃണിനസ്തഥാ
അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, മൂന്ന് കടങ്ങൾ തീർക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്; ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും കടപ്പെട്ടവനാണ് മനുഷ്യൻ.
ഋഷിഭ്യോ ബ്രഹ്മചര്യേണ പിതൃഭ്യസ്തു തിലോദകൈഃ । മുച്യേദ്യജ്ഞേന ദേവേഭ്യഃ സ്വാശ്രമം ധര്മമാചരേത്
ഋഷിമാർക്ക് ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ, പിതാക്കന്മാർക്ക് എള്ളും വെള്ളവും അർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാർക്ക് യജ്ഞം നടത്തി കടം തീർക്കാം; ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ അശ്രമധർമ്മം ആചരിക്കണം.
ക്ഷീരാഹാരീ ഫലാശീ വാ ശാകാശീ വാ ഹവിഷ്യഭുക് । ഭിക്ഷാശീ വാ ജപേദ്വിദ്വാന്കൃച്ഛ്രചാന്ദ്രായണാദികൃത്
പാൽ, പഴം, പച്ചക്കറി, ഹവിസ്യാന്നം എന്നിവയോ ഭിക്ഷയോ ആഹാരമാക്കുന്നവൻ കൃച്ച്രം, ചന്ദ്രായണം തുടങ്ങിയ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച് ജപം നടത്തണം.
ലവണം ക്ഷാരമമ്ലം ച ഗൃഞ്ജനം കാംസ്യഭോജനമ് । താമ്ബൂലം ച ദ്വിഭുക്തം ച ദുഷ്ടവാസഃ പ്രമത്തനമ്
ഉപ്പ്, ക്ഷാരം, പുളി, കാരം, കാംസ്യപാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം, പാനുപാകം, ഇരട്ടിയാകാലം ഭക്ഷണം, അശുദ്ധവസ്ത്രം, അശ്രദ്ധ—ഇവയെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം.
ശ്രുതിസ്മൃതിവിരോധം ച ജപം രാത്രൌ വിവര്ജയേത് । വൃഥാ ന കാലം ഗമയേദ്ദ്യൂതസ്ത്രീസ്വാപവാദതഃ
ശ്രുതി-സ്മൃതികൾക്ക് വിരുദ്ധമായതും രാത്രിയിൽ ജപവും ഒഴിവാക്കണം; സമയമൊഴിഞ്ഞു കളിയിലും സ്ത്രീകളിലും ഉറക്കത്തിലും വെറുതെ സംസാരത്തിലും നശിപ്പിക്കരുത്.
ഗമയേദ്ദേവതാപൂജാസ്തോത്രാഗമവിലോകനൈഃ । ഭൂശയ്യാ ബ്രഹ്മചാരിത്വം മൌനചര്യാ തഥൈവ ച
സമയമാകട്ടെ ദേവതാപൂജ, സ്തോത്രപാരായണം, ശാസ്ത്രപഠനം എന്നിവയിൽ ചെലവഴിക്കണം; ഭൂമിയിൽ കിടക്കൽ, ബ്രഹ്മചര്യം, മൗനം എന്നിവയും ആചരിക്കണം.
നിത്യം ത്രിഷവണസ്നാനം ശൂദ്രകര്മവിവര്ജനമ് । നിത്യപൂജാ നിത്യദാനമാനന്ദസ്തുതികീര്തനമ്
ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം, ശൂദ്രരുടെ കർമ്മങ്ങൾ ഒഴിവാക്കൽ, നിത്യപൂജ, നിത്യദാനം, ആനന്ദം, സ്തുതി, കീർത്തനം—ഇവയെല്ലാം നിർബന്ധമാണ്.
നൈമിത്തികാര്ചനം ചൈവ വിശ്വാസോ ഗുരുദേവയോഃ । ജപനിഷ്ഠസ്യ ധര്മാ യേ ദ്വാദശൈതേ സുസിദ്ധിദാഃ
പ്രത്യേകസമയങ്ങളിൽ അർച്ചനയും, ഗുരുവിലും ദൈവത്തിലും വിശ്വാസവും—ജപത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരുടെ ഈ പന്ത്രണ്ടു ധർമങ്ങൾ ഉത്തമഫലം നൽകുന്നു.
നിത്യം സൂര്യമുപസ്ഥായ തസ്യ ചാഭിമുഖോ ജപേത് । ദേവതാപ്രതിമാദൌ വാ വഹ്നൌ വാഭ്യര്ച്യ തന്മുഖഃ
എപ്പോഴും സൂര്യനെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ജപം നടത്തണം; അല്ലെങ്കിൽ ദേവതാമൂർത്തിയെയും അഗ്നിയെയും പൂജിച്ചശേഷം അവയെ നേരിട്ടും ജപം ചെയ്യാം.
സ്നാനപൂജാജപധ്യാനഹോമതര്പണതത്പരഃ । നിഷ്കാമോ ദേവതായാം ച സര്വകര്മനിവേദകഃ
സ്നാനം, പൂജ, ജപം, ധ്യാനം, ഹോമം, തർപ്പണം എന്നിവയിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ട്, ആഗ്രഹമില്ലാതെ ദേവിക്ക് എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും സമർപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
ഏവമാദീംശ്ച നിയമാന്പുരശ്ചരണകൃച്ചരേത് । തസ്മാദ്ദ്വിജഃ പ്രസന്നാത്മാ ജപഹോമപരായണഃ
ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ ശുദ്ധമായി പാലിക്കണം. അതിനാൽ, ദ്വിജൻ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ ജപത്തിലും ഹോമത്തിലും ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടണം.
തപസ്യധ്യയനേ യുക്തോ ഭവേദ്ഭൂതാനുകമ്പകഃ । തപസാ സ്വര്ഗമാപ്നോതി തപസാ വിന്ദതേ മഹത്
തപസ്സിലും പഠനത്തിലും ശ്രദ്ധയോടെ, എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയോടെ പെരുമാറണം. തപസ്സിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും, തപസ്സുകൊണ്ട് മഹത്വവും നേടാം.
തപോയുക്തസ്യ സിധ്യന്തി കര്മാണി നിയതാത്മനഃ । വിദ്വേഷണം സംഹരണം മാരണം രോഗനാശനമ്
തപസ്സും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ളവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വിജയകരമാകും; വൈരാഗ്യം വരുത്താനും, നശിപ്പിക്കാനും, കൊല്ലാനും, രോഗങ്ങൾ അകറ്റാനും കഴിയും.