ഇതി ശ്രുത്വാ കിംവദന്തീം മുനയഃ സമുപാഗതാഃ । കൃതാതിഥ്യാ നൃപേന്ദ്രേണ വിഷ്ടരേഷൂഷുരേവ തേ
ഇതൊക്കെയായി കേട്ടു, മുനികള് അവിടെ എത്തി; രാജാവിന്റെ അതിഥിസല്ക്കാരം സ്വീകരിച്ച്, ആ സഭയില് തന്നെ അവര് താമസിച്ചു.
പപ്രച്ഛുര്മുനയഃ സര്വേ സംശയോഽസ്തി മഹാന്നൃപ । കേന പുണ്യപ്രഭാവേണ പൂര്വജന്മസ്മൃതിസ്തവ
എല്ലാ മുനികളും ചോദിച്ചു: മഹാരാജാവേ, ഞങ്ങള്ക്കൊരു വലിയ സംശയമുണ്ട്; ഏത് പുണ്യശക്തിയാല് തന്നെയാണ് നിങ്ങള്ക്ക് മുന്ജന്മസ്മരണം ലഭിച്ചത്?
ത്രികാലജ്ഞാനമേവാപി കേന പുണ്യപ്രഭാവതഃ । ജ്ഞാനം തവേതി തജ്ജ്ഞാതുമാഗതാഃ സ്മ തവാന്തികമ്
മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്ന ജ്ഞാനം നിങ്ങള്ക്ക് ഏത് പുണ്യശേഷിയാല് ലഭിച്ചു? ഈ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കാരണം അറിയാനാണ് ഞങ്ങള് നിങ്ങളെ സമീപിച്ചത്.
വദ നിര്വ്യാജയാ വൃത്ത്യാ തദസ്മാകം യഥാതഥമ് । ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ രാജാ പരമധാര്മികഃ
നേരായും സത്യമായും ഞങ്ങള്ക്കു അതിന്റെ യാഥാര്ത്ഥ്യം പറയൂ. ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ്, അത്യന്തം ധാര്മികനായിരുന്നു.
ഉവാച സകലം ബ്രഹ്മന് ത്രികാലജ്ഞാനകാരണമ് । ശ്രൂയതാം മുനയഃ സര്വേ മമ ജ്ഞാനസ്യ കാരണമ്
അവന് ബ്രാഹ്മണനോട് മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ കാര്യം മുഴുവന് പറഞ്ഞു: 'മുനികളേ, എന്റെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കാരണം കേള്ക്കൂ.'
ചക്രവാകഃ സ്ഥിതഃ പൂര്വം നീചയോനിഗതോഽപി വാ । അജ്ഞാനതോഽപി കൃതവാനന്നപൂര്ണാപ്രദക്ഷിണാമ്
'മുന്പ്, ഞാന് ചക്രവാകപ്പക്ഷിയായി, താഴ്ന്ന ജന്മത്തില് ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, അജ്ഞാനത്തില് പോലും അന്നപൂര്ണ്ണയുടെ അര്ദ്ധപ്രദക്ഷിണം ചെയ്തിരുന്നു.'
തേന പുണ്യപ്രഭാവേണ സ്വര്ഗേ കല്പദ്വയസ്ഥിതിഃ । ത്രികാലജ്ഞാനതാപ്യസ്മിന്നഭൂജ്ജന്മനി സുവ്രതാഃ
'അത് കൊണ്ടുള്ള പുണ്യശേഷിയാല് ഞാന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് രണ്ട് കാല്പ്പര്യങ്ങള് താമസിച്ചു; ഈ ജന്മത്തില് മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്ന ജ്ഞാനം ലഭിച്ചു, ധര്മ്മശീലികളേ.'
കോ വേദ ജഗദമ്ബായാഃ പദസ്മൃതിഫലം കിയത് । സ്മൃത്വാ തന്മഹിമാനം തു പതന്ത്യശ്രൂണി മേഽനിശമ്
'ലോകമാതാവിന്റെ പാദസ്മരണയുടെ ഫലം എത്രയാണെന്ന് ആര്ക്കറിയാം? അവളുടെ മഹത്വം ഓര്ക്കുമ്പോള് എന്റെ കണ്ണുകളില് നിരന്തരം കണ്ണീര് വീഴുന്നു.'
ധിഗസ്തു ജന്മ തേഷാം വൈ കൃതഘ്നാനാം തു പാപിനാമ് । യേ സര്വമാതരം ദേവീം സ്വോപാസ്യാം ന ഭജന്തി ഹി
'സകലമാതാവായ ദേവിയെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുന്ന കൃതഘ്നരും പാപികളുമായവരുടെ ജന്മം നിന്ദ്യമാണ്.'
ന ശിവോപാസനാ നിത്യാ ന വിഷ്ണൂപാസനാ തഥാ । നിത്യോപാസ്തിഃ പരാ ദേവ്യാ നിത്യാ ശ്രുത്യൈവ ചോദിതാ
'ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും നിരന്തരം ആരാധിക്കണമെന്ന് വെദം നിര്ദേശിക്കുന്നില്ല; എന്നാല് പരമമായ ദേവിയെ സദാ ആരാധിക്കണമെന്ന് വെദം പറയുന്നു.'
കിം മയാ ബഹു വക്തവ്യം സ്ഥാനേ സംശയവര്ജിതേ । സേവനീയം പദാമ്ഭോജം ഭഗവത്യാ നിരന്തരമ്
'സംശയമില്ലാത്തിടത്ത് കൂടുതല് പറയേണ്ടതെന്താണ്? ഭഗവതിയുടെ പാദപദ്മങ്ങള് നിരന്തരം സേവിക്കേണ്ടതാണ്.'
നാതഃ പരതരം കിഞ്ചിദധികം ജഗതീതലേ । സേവനീയാ പരാ ദേവീ നിര്ഗുണാ സഗുണാഥവാ
'ഇതില് വച്ച് ഭൂമിയില് അതിലധികമോ ഉന്നതമോ ഒന്നുമില്ല; ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവളായാലും ഗുണങ്ങളുള്ളവളായാലും പരാദേവിയെ സേവിക്കണം.'
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രാജര്ഷേര്ധാര്മികസ്യ ച । പ്രസന്നഹൃദയാഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വസ്വനികേതനമ്
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: ആ ധാര്മികനായ രാജര്ഷിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, എല്ലാവരും സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഏവംപ്രഭാവാ സാ ദേവീ തത്പൂജായാഃ ഫലം കിയത് । അസ്തീതി കേന പ്രഷ്ടവ്യം വക്തവ്യം വാ ന കേനചിത്
'അവളെ ആരാധിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം എത്രയാണെന്ന് ആരാണ് ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യേണ്ടത്? ദേവിയുടെ ശക്തി ഇങ്ങനെയാണ്.'
യേഷാം തു ജന്മസാഫല്യം തേഷാം ശ്രദ്ധാ തു ജായതേ । യേഷാം തു ജന്മസാങ്കര്യം തേഷാം ശ്രദ്ധാ ന ജായതേ
ആരുടെയോ ജന്മം സഫലമാകുമ്പോഴാണ് അവരിൽ വിശ്വാസം ഉദയിക്കുന്നത്. ജന്മത്തിൽ സംശയം ഉള്ളവരിൽ വിശ്വാസം ഉദയിക്കാറില്ല.
മധ്യാഹ്നസംധ്യാവര്ണനമ് ശ്രീനാരായണ ഉവാച അഥാതഃ ശ്രൂയതാം ബ്രഹ്മന് സന്ധ്യാം മാധ്യാഹ്നികീം ശുഭാമ് । യദനുഷ്ഠാനതോഽപൂര്വം ജായതേഽത്യുത്തമം ഫലമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ഇപ്പോൾ മധ്യാഹ്നസന്ധ്യയുടെ മഹത്വം കേൾക്കൂ. അതു നിർവഹിച്ചാൽ അപൂർവവും ഉത്തമവുമായ ഫലം ലഭിക്കും.
സാവിത്രീം യുവതീം ശ്വേതവര്ണാം ചൈവ ത്രിലോചനാമ് । വരദാം ചാക്ഷമാലാഢ്യാം ത്രിശൂലാഭയഹസ്തകാമ്
സാവിത്രിയെ യുവതിയായും വെള്ള നിറമുള്ളവളായും മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളവളായും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളായും അക്ഷമാല ധരിച്ചവളായും ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ചവളായും അഭയഹസ്തം കാണിക്കുന്നവളായും ധ്യാനിക്കണം.
വൃഷാരൂഢാം യജുര്വേദസംഹിതാം രുദ്രദേവതാമ് । തമോഗുണയുതാം ചൈവ ഭുവര്ലോകവ്യവസ്ഥിതാമ്
അവൾ കാളയുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്നവളാണ്, യജുർവേദത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമാണ്, രുദ്രദേവതയാണ്, തമോഗുണം ഉള്ളവളാണ്, ഭൂവര്ലോകത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവളാണ്.
ആദിത്യമാര്ഗസംചാരകര്ത്രീം മായാം നമാമ്യഹമ് । ആദിദേവീമഥ ധ്യാത്വാഽഽചമനാദി ച പൂര്വവത്
സൂര്യന്റെ പാതയിൽ സഞ്ചാരം നടത്തിക്കുന്ന മായയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ആദിദേവിയെ ധ്യാനിച്ചശേഷം, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ ആചമനം തുടങ്ങിയ ക്രിയകൾ നടത്തണം.
അഥ ചാര്ഘ്യപ്രകരണം പുഷ്പാണി ചിനുയാത്തതഃ । തദലാഭേ ബില്വപത്രം തോയേന മിശ്രയേത്തതഃ
അർഘ്യാർപ്പണത്തിനായി ആദ്യം പുഷ്പങ്ങൾ ശേഖരിക്കണം. അതു ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ബില്വപത്രം വെള്ളത്തിൽ കലർത്തി ഉപയോഗിക്കാം.
ഊര്ധ്വം ച സൂര്യാഭിമുഖം ക്ഷിപ്ത്വാര്ഘ്യം പ്രതിപാദയേത് । പ്രാതഃസന്ധ്യാദിവത്സര്വമുപസംഹാരപൂര്വകമ്
പിന്നീട് സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കി അർഘ്യം മേലോട്ടു അർപ്പിക്കണം. പ്രാതസ്സന്ധ്യയിൽ ചെയ്തതുപോലെ എല്ലാം സമാപിപ്പിക്കണം.
മധ്യാഹ്നേ കേചിദിച്ഛന്തി സാവിത്രീം തു തദിത്യൃചമ് । അസമ്പ്രദായം തത്കര്മ കാര്യഹാനിസ്തു ജായതേ
ചിലർ മധ്യാഹ്നത്തിൽ സാവിത്രി ജപം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അത് ആചാരപരമായ മാർഗ്ഗമല്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഫലം ലഭിക്കില്ല.
കാരണം സന്ധ്യയോശ്ചാത്ര മന്ദേഹാ നാമ രാക്ഷസാഃ । ഭക്ഷിതും സൂര്യമിച്ഛന്തി കാരണം ശ്രുതിചോദിതമ്
രണ്ട് സന്ധ്യകൾക്ക് കാരണമുണ്ട്: മന്ദേഹ എന്ന പേരിലുള്ള രാക്ഷസന്മാർ സൂര്യനെ തിന്നാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
അതസ്തു കാരണാദ്വിപ്രഃ സന്ധ്യാം കുര്യാത്പ്രയത്നതഃ । സന്ധ്യയോരുഭയോര്നിത്യം ഗായത്ര്യാ പ്രണവേന ച
അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണൻ സന്ധ്യാക്രമം ശ്രദ്ധയോടെ നിർവഹിക്കണം. രണ്ട് സന്ധ്യകളിലും ഗായത്രീയും പ്രണവവും ചേർത്ത് ചെയ്യണം.
അമ്ഭസ്തു പ്രക്ഷിപേത്തേന നാന്യഥാ ശ്രുതിഘാതകഃ । ആകൃഷ്ണേനേതി മന്ത്രേണ പുഷ്പൈര്വാമ്ബുവിമിശ്രിതമ്
വെള്ളം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ നിർദ്ദിഷ്ടമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ; അല്ലാത്തപക്ഷം ശാസ്ത്രവിരുദ്ധമാണ്. അക്രിഷ്ണേന എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പുഷ്പം ചേർത്തോ വെള്ളം ചേർത്തോ അർപ്പിക്കണം.
അലാഭേ ബില്വദൂര്വാദിപത്രേണോക്തേന പൂര്വകമ് । അര്ധ്യം ദദ്യാത്പ്രയത്നേന സാങ്ഗം സന്ധ്യാഫലം ലഭേത്
പുഷ്പം ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ബില്വയോ ദർവയോ മറ്റേതെങ്കിലും നിർദ്ദിഷ്ട ഇലകൾ ഉപയോഗിച്ച് മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സന്ധ്യയുടെ മുഴുവൻ ഫലവും ലഭിക്കും.
അത്രൈവ തര്പണം വക്ഷ്യേ ശൃണു ദേവര്ഷിസത്തമ । ഭുവഃ പുനഃ പൂരുഷം തു തര്പയാമി നമോ നമഃ
ഇപ്പോൾ തന്നെ തർപ്പണക്രമം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ദേവർഷിശ്രേഷ്ഠനേ, കേൾക്കൂ. 'ഭൂവര്ലോകത്തിൽ വീണ്ടും പുരുഷനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.'
യജുര്വേദം തര്പയാമി മണ്ഡലം തര്പയാമി ച । ഹിരണ്യഗര്ഭം ച തഥാന്തരാത്മാനം തഥൈവ ച
യജുർവേദത്തെയും, മണ്ഡലത്തെയും, ഹിരണ്യഗർഭനെയും, അതുപോലെ അന്തരാത്മാവിനെയും ഞാൻ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
സാവിത്രീം ച തതോ ദേവമാതരം സാങ്കൃതിം തഥാ । സന്ധ്യാം തഥൈവ യുവതീം രുദ്രാണീം നീമൃജാം തഥാ
ശേഷം സാവിത്രിയെയും ദേവമാതാവിനെയും, സാംകൃതിയെയും, സന്ധ്യയെയും, യുവതിയായ രുദ്രാണിയെയും, നിമൃജയെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
സര്വാര്ഥാനാം സിദ്ധികരീം സര്വമന്ത്രാര്ഥസിദ്ധിദാമ് । ഭൂര്ഭുവഃ സ്വഃ പൂരുഷം തു ഇതി മധ്യാഹ്നതര്പണമ്
സകലാർത്ഥങ്ങൾ സിദ്ധിയാക്കുന്നവളെയും എല്ലാ മന്ത്രാർത്ഥങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നവളെയും ഭൂർഭുവ:സ്വ: പുരുഷൻ എന്നതോടെ മധ്യാഹ്നതർപ്പണം നടത്തണം.