ഷഡ്വിംശദ്ഭിഃ ശിരോമാലാ പഞ്ചാശദ്ധൃദയേന തു । കലാക്ഷൈര്ബാഹുവലയേ അര്കാക്ഷൈര്മണിബന്ധനമ്
ഇരുപത്താറ് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ തലമാലയായി, അമ്പത് ഹൃദയത്തിൽ, ചന്ദ്രക്കലകളനുസരിച്ച് കൈവളയങ്ങളിൽ, സൂര്യനെ അനുസരിച്ച് മണിബന്ധങ്ങളിൽ ധരിക്കണം.
അഷ്ടോത്തരശതൈര്മാലാ പഞ്ചാശദ്ഭിഃ ഷഡാനന । അഥവാ സപ്തവിംശത്യാ കൃത്വാ രുദ്രാക്ഷമാലികാമ്
എണ്ണൂറ് എട്ട് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരു മാലയും, അമ്പത് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ഷഡാനനനു വേണ്ടി; അല്ലെങ്കിൽ ഇരുപത്തേഴു രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ചേർത്ത് ഒരു മാലയും ഉണ്ടാക്കാം.
ധാരണാദ്വാ ജപാദ്വാപി ഹ്യനന്തം ഫലമശ്നുതേ । അഷ്ടോത്തരശതൈര്മാലാ രുദ്രാക്ഷൈര്ധാര്യതേ യദി
അത് ധരിച്ചാലോ ജപിച്ചാലോ അനന്തഫലം ലഭിക്കും. എൺപത്തൊമ്പത് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ചേർന്ന മാല ധരിച്ചാൽ—
ക്ഷണേ ക്ഷണേഽശ്വമേധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി ഷണ്മുഖ । ത്രിഃസപ്തകുലമുദ്ധൃത്യ ശിവലോകേ മഹീയതേ
ഓരോ നിമിഷവും അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും, ഹേ ഷണ്മുഖ. മൂന്നു ഏഴു തലമുറകളെ ഉയർത്തി, ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടും.
രുദ്രാക്ഷജപമാലാവിധാനവര്ണനമ് ഈശ്വര ഉവാച ലക്ഷണം ജപമാലായാഃ ശൃണു വക്ഷ്യാമി ഷണ്മുഖ । രുദ്രാക്ഷസ്യ മുഖം ബ്രഹ്മാ ബിന്ദൂ രുദ്ര ഇതീരിതഃ
രുദ്രാക്ഷ ജപമാലയുടെ വിധി വിവരണം ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ഹേ ഷണ്മുഖ, ജപമാലയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കു. രുദ്രാക്ഷയുടെ മുഖം ബ്രഹ്മാവാണ്, ബിന്ദു രുദ്രനാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
വിഷ്ണുഃ പുച്ഛം ഭവേച്ചൈവ ഭോഗമോക്ഷഫലപ്രദമ് । പഞ്ചവിംശതിഭിശ്ചാക്ഷൈഃ പഞ്ചവക്ത്രൈഃ സകണ്ടകൈഃ
വിഷ്ണു പുഛം ആകുന്നു; അതാണ് അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നത്. ഇരുപത്തഞ്ച് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ, അഞ്ചു മുഖങ്ങൾ, കട്ടികൾ എന്നിവയോടെ—
രക്തവര്ണൈഃ സിതൈര്മിശ്രൈഃ കൃതരന്ധ്രവിദര്ഭിതൈഃ । അക്ഷസൂത്രം പ്രകര്തവ്യം ഗോപുച്ഛവലയാകൃതി
ചുവപ്പും വെളുപ്പും കലർന്ന രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ, കുഴികൾ ഉണ്ട്, അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവയെ പശുവിന്റെ വാലിന്റെ വലയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മാലയായി കൂട്ടണം.
വക്ത്രം വക്ത്രേണ സംയോജ്യ പുച്ഛം പുച്ഛേന യോജയേത് । മേരുമൂര്ധ്വമുഖം കുര്യാത്തദൂര്ധ്വം നാഗപാശകമ്
മുഖം മുഖത്തോടും, വാൽ വാലോടും ചേർക്കണം; മേരു രുദ്രാക്ഷം മേലോട്ടു നോക്കണം, അതിന് മുകളിൽ നാഗപാശം കെട്ടണം.
ഏവം സംഗ്രഥിതാം മാലാം മന്ത്രസിദ്ധിപ്രദായിനീമ് । പ്രക്ഷാല്യ ഗന്ധതോയേന പഞ്ചഗവ്യേന ചോപരി
ഇങ്ങനെ കൂട്ടിയ മാല മന്ത്രസിദ്ധി നൽകും. അതിനെ സുഗന്ധജലം കൊണ്ട് കഴുകി, പിന്നെ പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ കഴുകണം.
തതഃ ശിവാമ്ഭസാഽഽക്ഷാല്യ തതോ മന്ത്രഗണാന്ന്യസേത് । സ്പൃഷ്ട്വാ ശിവാസ്ത്രമന്ത്രേണ കവചേനാവഗുണ്ഠയേത്
ശിവജലം കൊണ്ടും കഴുകി, മന്ത്രങ്ങൾ അതിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശിവാസ്ത്രമന്ത്രം ഉച്ഛരിച്ച് സ്പർശിച്ച്, കവചം ധരിക്കണം.
മൂലമന്ത്രം ന്യസേത്പശ്ചാത്പൂര്വവത്കാരയേത്തഥാ । സദ്യോജാതാദിഭിഃ പ്രോക്ഷ്യ യാവദഷ്ടോത്തരം ശതമ്
പിന്നീട് മൂലമന്ത്രം സ്ഥാപിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യണം. സദ്യോജാതാദി മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം അഭിഷേകം ചെയ്യണം.
മൂലമന്ത്രം സമുച്ചാര്യ ശുദ്ധഭൂമൌ നിധായ ച । തസ്യോപരി ന്യസേത്സാമ്ബം ശിവം പരമകാരണമ്
മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശുദ്ധമായ നിലത്ത് വച്ച്, അതിന് മുകളിൽ പരമകാരണമായ ശിവനെ സ്ഥാപിക്കണം.
പ്രതിഷ്ഠിതാ ഭവേന്മാലാ സര്വകാമഫലപ്രദാ । യസ്യ ദേവസ്യ യോ മന്ത്രസ്താം തേനൈവാഭിപൂജയേത്
ഇങ്ങനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച മാല എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകും. ഏത് ദേവതയുടെ മന്ത്രമാണോ അതിനായി, അതുകൊണ്ടു തന്നെ പൂജിക്കണം.
മൂര്ധ്നി കണ്ഠേഽഥവാ കര്ണേ ന്യസേദ്വാ ജപമാലികാമ് । രുദ്രാക്ഷമാലയാ ചൈവം ജപ്തവ്യം നിയതാത്മനാ
ജപമാല തലയിൽ, കഴുത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ചെവിയിൽ വയ്ക്കാം. ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ രുദ്രാക്ഷമാലയിൽ ജപിക്കണം.
കണ്ഠേ മൂര്ധ്നി ഹൃദി പ്രാന്തേ കര്ണേ ബാഹുയുഗേഽഥവാ । രുദ്രാക്ഷധാരണം നിത്യം ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ
കഴുത്തിലും തലയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, കൈകളുടെ അറ്റത്തിലും, ചെവിയിലോ ഇരുകൈകളിലോ, ഭക്തിയോടെ എല്ലായ്പ്പോഴും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നത് മഹത്തായതാണ്.
കിമത്ര ബഹുനോക്തേന വര്ണനേന പുനഃ പുനഃ । രുദ്രാക്ഷധാരണം നിത്യം തസ്മാദേതത്പ്രശസ്യതേ
ഇതിനെ കുറിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും വിശദീകരിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല. അതുകൊണ്ട് രുദ്രാക്ഷം സ്ഥിരമായി ധരിക്കുന്നത് സ്തുത്യർഹമാണ്.
സ്നാനേ ദാനേ ജപേ ഹോമേ വൈശ്വദേവേ സുരാര്ചനേ । പ്രായശ്ചിത്തേ തഥാ ശ്രാദ്ധേ ദീക്ഷാകാലേ വിശേഷതഃ
കുളിക്കുമ്പോഴും, ദാനം ചെയ്യുമ്പോഴും, ജപം നടത്തുമ്പോഴും, ഹോമത്തിൽ, വൈശ്വദേവത്തിൽ, ദേവാരാധനയിൽ, പ്രായശ്ചിത്തത്തിൽ, ശ്രാദ്ധത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ദീക്ഷയുടെ സമയത്ത്—
അരുദ്രാക്ഷധരോ ഭൂത്വാ യത്കിഞ്ചിത്കര്മ വൈദികമ് । കുര്വന്വിപ്രസ്തു മോഹേന നരകേ പതതി ധ്രുവമ്
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കാതെ, വേദപ്രകാരമുള്ള യാതൊരു കര്മ്മവും ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അജ്ഞാനത്തിൽ ചെയ്താൽ, അവൻ നിർബന്ധമായും നരകത്തിൽ വീഴും.
രുദ്രാക്ഷം ധാരയേന്മൂര്ധ്നി കണ്ഠേ സൂത്രേ കരേഽഥവാ । സുവര്ണമണിസമ്ഭിന്നം ശുദ്ധം നാന്യൈര്ധൃതം ശിവമ്
തലയിൽ, കഴുത്തിൽ, തന്ത്രിയിൽ, കൈയിൽ—എവിടെയായാലും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം. അത് ശുദ്ധമായതും, സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ രത്നങ്ങൾ ചേർത്തതല്ലാത്തതും, മറ്റൊരാൾ ധരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുമായിരിക്കണം. അങ്ങനെ ധരിക്കുന്നത് ശുഭകരമാണ്.
നാശുചിര്ധാരയേദക്ഷം സദാ ഭക്ത്യൈവ ധാരയേത് । രുദ്രാക്ഷതരുസമ്ഭൂതവാതോദ്ഭൂതതൃണാന്യപി
ശുദ്ധിയില്ലാത്തവർ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കരുത്. ഭക്തിയോടെ എല്ലായ്പ്പോഴും ധരിക്കണം. രുദ്രാക്ഷമരത്തിൽ നിന്ന് വീണ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന പുല്ലുപോലും—
പുണ്യലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ് । രുദ്രാക്ഷം ധാരയന്പാപം കുര്വന്നപി ച മാനവഃ
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവർ, പാപം ചെയ്താലും, തിരിച്ചു വരാൻ പ്രയാസമുള്ള പുണ്യലോകം നേടും.
സര്വം തരതി പാപ്മാനം ജാബാലശ്രുതിരാഹ ഹി । പശവോ ഹി ച രുദ്രാക്ഷധാരണാദ്യാന്തി രുദ്രതാമ്
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളും കടന്ന് പോകുന്നു—ഇത് ജാബാലശ്രുതി പറയുന്നു. മൃഗങ്ങൾ പോലും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചാൽ രുദ്രന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു.
കിമു യേ ധാരയന്തി സ്മ നരാ രുദ്രാക്ഷമാലികാമ് । രുദ്രാക്ഷഃ ശിരസാ ഹ്യേകോ ധാര്യോ രുദ്രപരൈഃ സദാ
പിന്നെ രുദ്രാക്ഷമാല ധരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ സ്ഥിതിയെന്ത്? രുദ്രഭക്തർ തലയിൽ എപ്പോഴും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം.
ധ്വംസനം സര്വദുഃഖാനാം സര്വപാപവിമോചനമ് । വ്യാഹരന്തി ച നാമാനി യേ ശമ്ഭോഃ പരമാത്മനഃ
ശംഭുവിന്റെ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവർ പറയുന്നു: ഇത് എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അകറ്റുകയും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
രുദ്രാക്ഷാലങ്കൃതാ യേ ച തേ വൈ ഭാഗവതോത്തമാഃ । രുദ്രാക്ഷധാരണം കാര്യം സര്വശ്രേയോഽര്ഥിഭിര്നൃഭിഃ
രുദ്രാക്ഷം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭഗവാന്റെ ഉത്തമഭക്തന്മാരാണ്. പരമശ്രേയസ്സിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം.
കര്ണപാശേ ശിഖായാം ച കണ്ഠേ ഹസ്തേ തഥോദരേ । മഹാദേവശ്ച വിഷ്ണുശ്ച ബ്രഹ്മാ തേഷാം വിഭൂതയഃ
ചെവിയുടെ അറ്റത്ത്, ശിഖയിൽ, കഴുത്തിൽ, കൈയിൽ, വയറിലും—മഹാദേവനും വിഷ്ണുവും ബ്രഹ്മാവും അവിടെയുള്ള ശക്തികളാണ്.
ദേവാശ്ചാന്യേ തഥാ ഭക്ത്യാ ഖലു രുദ്രാക്ഷധാരിണഃ । ഗോത്രര്ഷയശ്ച സര്വേഷാം കൂടസ്ഥാ മൂലരൂപിണഃ
മറ്റ് ദേവതകളും ഭക്തിയോടെ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നു. എല്ലാ ഗോത്രങ്ങളിലെയും ഋഷിമാരും, അവരവരുടെ മൂലരൂപത്തിൽ, അചഞ്ചലരായി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തേഷാം വംശപ്രസൂതാശ്ച മുനയഃ സകലാ അപി । ശ്രൌതധര്മപരാഃ ശുദ്ധാഃ ഖലു രുദ്രാക്ഷധാരിണഃ
അവരിൽ ജനിച്ച എല്ലാ മുനിമാരും, വേദധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും, ശുദ്ധരായവരും, തീർച്ചയായും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചവരാണ്.
ശ്രദ്ധാ ന ജായതേ സാക്ഷാദ്വേദസിദ്ധേ വിമുക്തിദേ । ബഹൂനാം ജന്മനാമന്തേ മഹാദേവപ്രസാദതഃ
വേദങ്ങളിൽ തന്നെ മോക്ഷം നൽകുന്നവയെന്നു ഉറപ്പുള്ളതിൽ പോലും നേരിട്ട് വിശ്വാസം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; അനേകം ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം മഹാദേവന്റെ കൃപയാൽ മാത്രമേ അത് ഉണ്ടാകൂ.
രുദ്രാക്ഷധാരണേ വാഞ്ഛാ സ്വഭാവാദേവ ജായതേ । രുദ്രാക്ഷസ്യ തു മാഹാത്മ്യം ജാബാലൈരാദരേണ തു
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം സ്വാഭാവികമായി ജനിക്കുന്നു. രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ മഹത്വം ജാബാലന്മാർ ആദരപൂർവ്വം പാടുന്നു.