ബൌദ്ധരൂപം ദധൌ യോഽസൌ തസ്മൈ ദേവായ തേ നമഃ । മ്ലേച്ഛപ്രായേഽഖിലേ ലോകേ ദുഷ്ടരാജന്യപീഡിതേ
ലോകം മുഴുവന് മ്ലേഛന്മാരാലും ദുഷ്ടരാജാക്കന്മാരാല് പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോള് ബുദ്ധരൂപം ധരിച്ച ദൈവം, നിനക്കു വന്ദനം!
കല്കിരൂപം സമാദധ്യൌ ദേവദേവായ തേ നമഃ । ദശാവതാരാസ്തേ ദേവ ഭക്താനാം രക്ഷണായ വൈ
ദേവദേവാ, കാലില് കല്കിരൂപം സ്വീകരിക്കുമെന്ന നിനക്കു വന്ദനം! ഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കാന് ഈ പത്ത് അവതാരങ്ങളും നീ സ്വീകരിച്ചതാണ്.
ദുഷ്ടദൈത്യവിഘാതായ തസ്മാത്ത്വം സര്വദുഃഖഹൃത് । ജയ ഭക്താര്തിനാശായ ധൃതം നാരീജലാത്മസു
ദുഷ്ടദാനവരെ നശിപ്പിക്കാന് നീ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അകറ്റുന്നവനാണ്. ഭക്തരുടെ കഷ്ടം നീക്കാന് സ്ത്രീകളിലും ജലജനികളിലും രൂപം ധരിച്ചവനേ, ജയം നിനക്കാകട്ടെ!
രൂപം യേന ത്വയാ ദേവ കോഽന്യസ്ത്വത്തോ ദയാനിധിഃ । ഇത്യേവം ദേവദേവേശം സ്തുത്വാ ശ്രീപീതവാസസമ്
ദൈവമേ, ഈ രൂപങ്ങള് നീയല്ലാതെ ആര്ക്കും സ്വീകരിക്കാനാവില്ല; കാരുണ്യത്തിന്റെ നിധിയായ മറ്റാരുമില്ല. ഇങ്ങനെ പീതാംബരം ധരിച്ച ദേവദേവനേ സ്തുതിച്ചു.
പ്രണേമുര്ഭക്തിസഹിതാഃ സാഷ്ടാങ്ഗം വിബുധര്ഷഭാഃ । തേഷാം സ്തവം സമാകര്ണ്യ ദേവഃ ശ്രീപുരുഷോത്തമഃ
ഭക്തിപൂര്വം ദേവന്മാരില് പ്രധാനന്മാര് മുഴുവന് അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്തു വീണു. അവരുടെ സ്തുതികള് കേട്ടാണ് പരമപുരുഷനായ ദൈവം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്.
ഉവാച വിബുധാന്സര്വാന് ഹര്ഷയച്ഛ്രീഗദാധരഃ । ശ്രീഭഗവാനുവാച - പ്രസന്നോഽസ്മി സ്തവേനാഹം ദേവാസ്താപം വിമുഞ്ചഥ
ഗദയുധം കൈവശമുള്ള ദൈവം അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു:
ഭവതാം നാശയിഷ്യാമി ദുഃഖം പരമദുഃസഹമ് । വൃണുധ്വം ച വരം മത്തോ ദേവാഃ പരമദുര്ലഭമ്
"ഈ സ്തുതിയാല് ഞാന് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനാണ്. ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ദുഃഖം വിട്ടുകളയൂ. നിങ്ങള്ക്കു സഹിക്കാനാകാത്ത ഈ കഠിനമായ ദുഃഖം ഞാന് നശിപ്പിക്കും. ദുർലഭമായ ഒരു വരം പോലും എന്നില് നിന്ന് ചോദിക്കൂ."
ദദാമി പരമപ്രീതഃ സ്തവസ്യാസ്യ പ്രസാദതഃ । യ ഏതത്പഠതേ സ്തോത്രം കല്യ ഉത്ഥായ മാനവഃ
"ഈ സ്തുതിയുടെ ഫലമായി ഞാന് ഏറ്റവും സന്തോഷത്തോടെ വരം നല്കുന്നു: ആരെങ്കിലും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഭക്തിയോടെ ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്താല്—
മയി ഭക്തിം പരാം കൃത്വാ ന തം ശോകഃ സ്പൃശേത്കദാ । അലക്ഷ്മീഃ കാലകര്ണീ ച നാക്രാമേത്തദ്ഗൃഹം സുരാഃ
എന്നെ പരമഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാല്—അവനെ ദുഃഖം ഒരിക്കലും തൊടുകയില്ല. ദേവന്മാരേ, ദാരിദ്ര്യവും ദുരിതദേവതയും അവന്റെ വീട്ടില് കടന്നുവരികയില്ല."
നോപസര്ഗാ ന വേതാലാ ന ഗ്രഹാ ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ । ന രോഗാ വാതികാഃ പൈത്താഃ ശ്ലേഷ്മസമ്ഭവിനസ്തഥാ
"അവനെ തടസ്സങ്ങളോ, ഭൂതങ്ങളോ, ഗ്രഹങ്ങളോ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരോ ബാധിക്കുകയില്ല. വായു, പിത്തം, കഫം മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളും അവനെ ബാധിക്കില്ല."
നാകാലമരണം തസ്യ കദാപി ച ഭവിഷ്യതി । സന്തതിശ്ചിരകാലസ്ഥാ ഭോഗാഃ സര്വേ സുഖാദയഃ
"അവന് അനിയമിതമായ മരണം ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല. അവന്റെ വംശം ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കും. എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും അവന് ലഭിക്കും."
സമ്ഭവിഷ്യന്തി തന്മര്ത്യഗൃഹേ യഃ സ്തോത്രപാഠകഃ । കിം പുനര്ബഹുനോക്തേന സ്തോത്രം സര്വാര്ഥസാധകമ്
"ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ വീട്ടില് ഈ അനുഗ്രഹങ്ങള് ഉണ്ടാകും. കൂടുതല് പറയേണ്ടതില്ല; ഈ സ്തോത്രം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കും."
ഏതസ്യ പഠനാനൄണാം ഭുക്തിമുക്തീ ന ദൂരതഃ । ദേവാ ഭവത്സു യദ്ദുഃഖം കഥ്യതാം തദസംശയമ്
"ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവരെ ഭോഗവും മോക്ഷവും ദൂരെയല്ല. ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്കുള്ള ദുഃഖം എന്താണോ അതു സംശയമില്ലാതെ പറയൂ."
നാശയാമി ന സന്ദേഹശ്ചാത്ര കാര്യോഽണുരേവ ച । ഏവം ശ്രീഭഗവദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ സര്വേ ദിവൌകസഃ । പ്രസന്നമനസഃ സര്വേ പുനരൂചുര്വൃഷാകപിമ്
"ഞാന് അതു നശിപ്പിക്കും; ഇതില് ഒരു സംശയവും വേണ്ട." ഇങ്ങനെ ശ്രീഭഗവാന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ദേവന്മാര് എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും വൃഷാകപിയെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.
അഗസ്ത്യാശ്വാസനവര്ണനമ് സൂത ഉവാച ശ്രീശസ്യ വചനാദ്ദേവാഃ സന്തുഷ്ടാഃ സര്വ ഏവ ഹി । പ്രസന്നമനസോ ഭൂത്വാ പുനരേനം സമൂചിരേ
സൂതന് പറഞ്ഞു: ശ്രീഭഗവാന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് ദേവന്മാര് എല്ലാവരും തൃപ്തരായി. മനസ്സില് സന്തോഷം നിറഞ്ഞ് വീണ്ടും അവനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദേവാ ഊചുഃ ദേവദേവ മഹാവിഷ്ണോ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരണ । വിഷ്ണോ വിന്ധ്യനഗോഽര്കസ്യ മാര്ഗരോധം കരോതി ഹി
ദേവന്മാര് പറഞ്ഞു: "ദേവദേവനേ, മഹാവിഷ്ണുവേ, സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരത്തിന്റെ കാരണം ആയവനേ, വിഷ്ണുവേ, വിന്ധ്യപര്വതം സൂര്യന്റെ വഴി തടയുകയാണ്."
തേന ഭാനുവിരോധേന സര്വ ഏവ മഹാവിഭോ । അലബ്ധഭോഗഭാഗാ ഹി കിം കുര്മഃ കുത്ര യാമ ഹി
"ഇങ്ങനെ സൂര്യനോട് വിരോധം കൊണ്ടു, മഹാപ്രഭുവേ, ഞങ്ങള്ക്കെല്ലാവര്ക്കും അനുഭവങ്ങള് ലഭിക്കാതെ പോയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങള് എന്തു ചെയ്യും? എവിടെ പോകണം?"
ശ്രീഭഗവാനുവാച യാ കര്ത്രീ സര്വജഗതാമാദ്യാ ച കുലവര്ധനീ । ദേവീ ഭഗവതീ തസ്യാഃ പൂജകഃ പരമദ്യുതിഃ
ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: "സകലലോകങ്ങളുടെയും ആദിയും വംശവൃദ്ധിയും ആയ ദേവിയായ ഭഗവതിയെ ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്ന, അത്യന്തം തേജസ്സുള്ളവന്—
അഗസ്ത്യോ മുനിവര്യോഽസൌ വാരാണസ്യാം സമാസതേ । തത്തേജോവഞ്ചകോഽഗസ്ത്യോ ഭവിഷ്യതി സുരോത്തമാഃ
അവന് വാരാണസിയില് വസിക്കുന്ന മഹാമുനിയായ അഗസ്ത്യനാണ്. ദേവന്മാരേ, അഗസ്ത്യന് ആ ശക്തിയെ കീഴടക്കും."
തം പ്രസാദ്യ ദ്വിജവരമഗസ്ത്യം പരമൌജസമ് । യാചധ്വം വിബുധാഃ കാശീം ഗത്വാ നിഃശ്രേയസഃ പദീമ്
"ആ മഹാബലശാലിയായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് കാശിയില് ചെന്നു അവനില് നിന്ന് പരമശ്രേയസ്സിന് വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കൂ."
സൂത ഉവാച ഏവം സമുപദിഷ്ടാസ്തേ വിഷ്ണുനാ വിബുധോത്തമാഃ । പ്രതീതാഃ പ്രണതാഃ സര്വേ ജഗ്മുര്വാരാണസീം പുരീമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവില് നിന്ന് ഉപദേശം ലഭിച്ച ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാര് വിശ്വാസത്തോടും വിനയത്തോടും കൂടി വാരാണസി നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ക്ഷണേന വിബുധശ്രേഷ്ഠാ ഗത്വാ കാശീപുരീം ശുഭാമ് । മണികര്ണീം സമാപ്ലുത്യ സചൈലം ഭക്തിസംയുതാഃ
ക്ഷണത്തില് തന്നെ ദേവന്മാരില് പ്രധാനന്മാര് ശുഭമായ കാശി നഗരം എത്തി. ഭക്തിപൂര്വം വസ്ത്രധാരികളായി മണികര്ണികയില് കുളിച്ചു.
സന്തര്പ്യ ദേവാംശ്ച പിതൄന്ദത്ത്വാ ദാനം വിധാനതഃ । ആഗത്യ മുനിവര്യസ്യ ചാശ്രമം പരമം മഹത്
വിധിപ്രകാരം ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ദാനം നൽകി, അവർ മഹാനായ മഹർഷിയുടെ ഉന്നതമായ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി.
പ്രശാന്തശ്വാപദാകീര്ണം നാനാപാദപസങ്കുലമ് । മയൂരൈഃ സാരസൈര്ഹംസൈശ്ചക്രവാകൈരുപാശ്രിതമ്
അവിടം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ശാന്തമായതും, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, മയിൽ, നീർക്കോഴി, ഹംസ, ചക്രവാകം തുടങ്ങിയ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
മഹാവരാഹൈഃ കോലൈശ്ച വ്യാഘ്രൈഃ ശാര്ദൂലകൈരപി । മൃഗൈ രുരുഭിരത്യര്ഥം ഖഡ്ഗൈഃ ശരഭകൈരപി
വലിയ കാട്ടുപന്നികൾ, കുരങ്ങന്മാർ, കടുവകൾ, പുള്ളിപ്പുലികൾ, മാൻ, കുരങ്ങുപോലുള്ള മൃഗങ്ങൾ, കാട്ടുപോത്ത്, ശരഭം തുടങ്ങിയവയും അവിടെ ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സമാശ്രിതം പരമയാ ലക്ഷ്മ്യാ മുനിവരം തദാ । ദണ്ഡവത്പതിതാഃ സര്വേ പ്രണേമുശ്ച പുനഃ പുനഃ
അപ്പോഴത്തെ മഹർഷി പരമ ഐശ്വര്യത്തോടെ അവിടെ പാർത്തിരുന്നു. എല്ലാവരും അവന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, നിലത്ത് വീണു, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ ജയ ദ്വിജഗണാധീശ മാന്യ പൂജ്യ ധരാസുര । വാതാപീബലനാശായ നമസ്തേ കുമ്ഭയോനയേ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ദ്വിജന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആദരവും പൂജയും ലഭിക്കുന്നവനേ, വാതാപിയുടെ ശക്തിയെ നശിപ്പിച്ച കുംഭയോനിയായ您, ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ലോപാമുദ്രാപതേ ശ്രീമന്മിത്രാവരുണസമ്ഭവ । സര്വവിദ്യാനിധേഽഗസ്ത്യ ശാസ്ത്രയോനേ നമോഽസ്തു തേ
ലോപാമുദ്രയുടെ ഭർത്താവേ, മിത്രനും വരുണനും ജനിപ്പിച്ചവനേ, സർവ്വവിദ്യകളുടെ നിധിയായ അഗസ്ത്യ, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഉറവിടമായവനേ, നമസ്കാരം.
യസ്യോദയേ പ്രസന്നാനി ഭവന്ത്യുജ്ജ്വലഭാംജ്യപി । തോയാനി തോയരാശീനാം തസ്മൈ തുഭ്യം നമോഽസ്തു തേ
നിന്റെ ഉദയത്തിൽ പോലും സമുദ്രങ്ങളുടെ പ്രകാശമുള്ള വെള്ളങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നു; അത്തവനേ, നമസ്കാരം.
കാശപുഷ്പവികാസായ ലങ്കാവാസപ്രിയായ ച । ജടാമണ്ഡലയുക്തായ സശിഷ്യായ നമോഽസ്തു തേ
കാശപൂക്കൾ വിരിയാൻ കാരണമായവനേ, ലങ്കാവാസികൾക്ക് പ്രിയനായവനേ, ജടാമുടിയോടെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.