ഖഡ്ഗചക്രഗദാബാണചാപാനി പരിഘം തഥാ । ശൂലം ഭുശുണ്ഡീം ച ശിരഃ ശങ്ഖം സന്ദധതീം കരൈഃ
കൈകളിൽ വാൾ, ചക്രം, ഗദ, അമ്പ്, വില്ല്, ഇരുമ്പുകൊലു, ത്രിശൂലം, കപാലം, മുറിച്ച തല, ശംഖം എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം.
മഹാകാലീം ത്രിനയനാം നാനാഭൂഷണഭൂഷിതാമ് । നീലാഞ്ജനസമപ്രഖ്യാം ദശപാദാനനാം ഭജേ
മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള, പലവിധാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കറുത്ത അഞ്ജനത്തിന്റെ നിറമുള്ള, പത്ത് കൈകളും പത്ത് മുഖങ്ങളുമുള്ള മഹാകാളിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
മധുകൈടഭനാശാര്ഥം യാം തുഷ്ടാവാമ്ബുജാസനഃ । ഏവം ധ്യായേന്മഹാകാലീം കാമബീജസ്വരൂപിണീമ്
മധു, കൈടഭൻ എന്നിവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കമലാസനൻ സ്തുതിച്ച ദേവിയെ, കാമബീജത്തിന്റെ രൂപമായ മഹാകാളിയെ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.
അക്ഷമാലാം ച പരശും ഗദേഷുകുലിശാനി ച । പദ്മം ധനുഷ്കുണ്ഡികാം ച ദണ്ഡം ശക്തിമസിം തഥാ
അക്ഷമാല, പരശു, ഗദ, അമ്പുകൾ, വജ്രം, താമര, വില്ല്, കിണ്ണം, ദണ്ഡം, ശൂലം, വാൾ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവളായി,
ചര്മാമ്ബുജം തഥാ ഘണ്ടാം സുരാപാത്രം ച ശൂലകമ് । പാശം സുദര്ശനം ചൈവ ദധതീമരുണപ്രഭാമ്
തോൽ, താമര, ഘണ്ട, മദ്യം നിറച്ച പാത്രം, ത്രിശൂലം, പാശം, ചക്രം എന്നിവ കൈവശമുള്ളവളായി, അരുണപ്രഭയിൽ തിളങ്ങുന്നവളായി ദർശിക്കണം.
രക്താമ്ബുജാസനഗതാം മായാബീജസ്വരൂപിണീമ് । മഹാലക്ഷ്മീം ഭജേദേവം മഹിഷാസുരമര്ദിനീമ്
ചുവന്ന താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന, മായാബീജത്തിന്റെ രൂപമായ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിച്ച മഹാലക്ഷ്മിയെ ഭക്ത്യാ പൂജിക്കണം.
ഘണ്ടാശൂലേ ഹലം ശങ്ഖം മുസലം ച സുദര്ശനമ് । ധനുര്ബാണാന് ഹസ്തപദ്മൈര്ദധാനാം കുന്ദസന്നിഭാമ്
ഘണ്ട, ത്രിശൂലം, നിലം, ശംഖം, മുശലം, ചക്രം, വില്ല്, അമ്പുകൾ എന്നിവ കമലപാനികളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, കുന്ദപുഷ്പംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവളെ ധ്യാനിക്കണം.
ശുമ്ഭാദിദൈത്യസംഹര്ത്രീം വാണീബീജസ്വരൂപിണീമ് । മഹാസരസ്വതീം ധ്യായേത്സച്ചിദാനന്ദവിഗ്രഹാമ്
ശുംബൻ തുടങ്ങിയ ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്ന, വാണിബീജത്തിന്റെ രൂപമായ, സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപിയായ മഹാസരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
യന്ത്രമസ്യാഃ ശൃണു പ്രാജ്ഞ ത്ര്യസ്രം ഷട്കോണസംയുതമ് । തതോഽഷ്ടദലപദ്മം ച ചതുര്വിംശതിപത്രകമ്
മഹാത്മാവേ, അവളുടെ യന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ത്രികോണം, ഷട്കോണം, അതിനുശേഷം എട്ടു ദളമുള്ള താമരയും ഇരുപത്തിയഞ്ചു ദളങ്ങളുള്ള വൃത്തവും ചേർന്നതാണ്.
ഭൂഗൃഹേണ സമായുക്തം യന്ത്രമേവം വിചിന്തയേത് । ശാലഗ്രാമേ ഘടേ വാപി യന്ത്രേ വാ പ്രതിമാസു വാ
ഭൂചതുരശ്രം ചേർന്ന ഈ യന്ത്രം, ശാലഗ്രാമത്തിൽ, കലശത്തിൽ, യന്ത്രത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമയിൽ ആലോചിക്കണം.
ബാണലിങ്ഗേഽഥവാ സൂര്യേ യജേദ്ദേവീമനന്യധീഃ । ജയാദിശക്തിസംയുക്തേ പീഠേ ദേവീം പ്രപൂജയേത്
ബാണലിംഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യനിൽ, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ജയാദിശക്തികൾ ചേർന്ന പീഠത്തിൽ ദേവിയെ സമഗ്രമായി പൂജിക്കണം.
പൂര്വകോണേ സരസ്വത്യാ സഹിതം പദ്മജം യജേത് । ശ്രിയാ സഹ ഹരിം തത്ര നൈര്ഋതേ കോണകേ യജേത്
പൂർവൈശാന്യത്തിൽ, സരസ്വതിയോടൊപ്പം കമലജനെയും, അവിടെ ശ്രീയോടൊപ്പം ഹരിയെയും, നൈരൃത്യയിൽ അവരെയും പൂർവ്വപോലെ പൂജിക്കണം.
പാര്വത്യാ സഹിതം ശമ്ഭും വായുകോണേ സമര്ചയേത് । ദേവ്യാ ഉത്തരതഃ പൂജ്യഃ സിംഹോ വാമേ മഹാസുരമ്
വായുവിന്റെ ദിശയിൽ പാർവതിയോടൊപ്പം ശംഭുവിനെ ആദരിക്കണം. ദേവിയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത് സിംഹത്തെയും ഇടതുഭാഗത്ത് മഹാസുരനെയും പൂജിക്കണം.
മഹിഷം പൂജയേദന്തേ ഷട്കോണേഷു യജേത്ക്രമാത് । നന്ദജാം രക്തദന്താം ച തഥാ ശാകമ്ഭരീം ശിവാമ്
അവസാനത്തിൽ മഹിഷനെ പൂജിക്കണം. ഷട്കോണങ്ങളിൽ, നന്ദജ, രക്തദന്ത, ശാകംഭരി, ശിവ എന്നിവരെ ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം.
ദുര്ഗാം ഭീമാം ഭ്രാമരീം ച തതോ വസുദലേഷു ച । ബ്രാഹ്മീം മാഹേശ്വരീം ചൈവ കൌമാരീം വൈഷ്ണവീം തഥാ
താമരദളങ്ങളിൽ ദുർഗ, ഭീമ, ഭ്രമരീ എന്നിവരെ, പുറംദളങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മി, മഹേശ്വരി, കൗമാരി, വൈഷ്ണവി എന്നിവരെയും പൂജിക്കണം.
വാരാഹീം നാരസിംഹീം ച ഐന്ദ്രീം ചാമുണ്ഡകാം തഥാ । പൂജയേച്ച തതഃ പശ്ചാത്തത്ത്വപത്രേഷു പൂര്വതഃ
അതിനുശേഷം, വാരാഹി, നരസിംഹി, ഐന്ദ്രി, ചാമുണ്ഡക എന്നിവരെ പൂജിക്കണം. പിന്നെ, തത്വദളങ്ങളിൽ പൂർവ്വഭാഗത്ത് പൂജിക്കണം.
വിഷ്ണുമായാം ചേതനാം ച ബുദ്ധിം നിദ്രാം ക്ഷുധാം തഥാ । ഛായാം ശക്തിം പരാം തൃഷ്ണാം ശാന്തിം ജാതിം ച ലജ്ജയാ
വിഷ്ണുമായ, ചൈതന്യം, ബുദ്ധി, ഉറക്കം, വിശപ്പ്, നിഴൽ, ശക്തി, പരാശക്തി, ദാഹം, ശാന്തി, ജനനം, ലജ്ജ — ഇവയെല്ലാം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
ക്ഷാന്തിം ശ്രദ്ധാം കീര്തിലക്ഷ്മ്യൌ ധൃതിം വൃത്തിം ശ്രുതിം സ്മൃതിമ് । ദയാം തുഷ്ടിം തതഃ പുഷ്ടിം മാതൃഭ്രാന്തീ ഇതി ക്രമാത്
ശാന്തി, വിശ്വാസം, കീർത്തി, ഐശ്വര്യം, ധൈര്യം, ഉപജീവനം, ശ്രവണം, സ്മരണം, കരുണ, സംതൃപ്തി, പോഷണം, മാതൃഭ്രമം — ഇവയും ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം.
തതോ ഭൂപുരകോണേഷു ഗണേശം ക്ഷേത്രപാലകമ് । വടുകം യോഗിനീശ്ചാപി പൂജയേന്മതിമാന്നരഃ
അതിനുശേഷം, ആൽത്തറയുടെ കോണുകളിൽ ഗണപതി, ക്ഷേത്രപാലകൻ, ബാലദേവൻ, യോഗിനിമാർ എന്നിവരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
ഇന്ദ്രാദ്യാനപി തദ്ബാഹ്യേ വജ്രാദ്യായുധസംയുതാന് । പൂജയേദനയാ രീത്യാ ദേവീം സാവരണാം തതഃ
അതിനപ്പുറം, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും, വജ്രം മുതലായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരും, പിന്നെ സാവർണ്ണാദേവിയെയും അതേ വിധത്തിൽ ആരാധിക്കണം.
രാജോപചാരാന്വിവിധാന്ദദ്യാദമ്ബാപ്രതുഷ്ടയേ । തതോ ജപേന്നവാര്ണം ച മന്ത്രം മന്ത്രാര്ഥപൂര്വകമ്
അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വിവിധ രാജോപചാരങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം; അതിനുശേഷം അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി നവാക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം.
തതഃ സപ്തശതീസ്തോത്രം ദേവ്യാ അഗ്രേ തു സമ്പഠേത് । നാനേന സദൃശം സ്തോത്രം വിദ്യതേ ഭുവനത്രയേ
പിന്നീട്, ദേവിയുടെ സന്നിധിയിൽ സപ്തശതീ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യണം; മൂന്നു ലോകത്തിലും ഇതിന് തുല്യമായ മറ്റൊരു സ്തോത്രം ഇല്ല.
തതശ്ചാനേന ദേവേശീം തോഷയേത് പ്രത്യഹം നരഃ । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാമാലയം ജായതേ നരഃ
ഇങ്ങനെ, ഈ രീതിയിൽ, ഒരു ഭക്തൻ ദേവിയെ പ്രതിദിനം സന്തോഷിപ്പിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ ആധാരമായിത്തീരും.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ശ്രീദുര്ഗായാ വിധാനകമ് । കൃതാര്ഥതാ യേന ഭവേത്തദേതത്കഥിതം തവ
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണാ, ശ്രീദുർഗ്ഗയുടെ ആചാരക്രമം നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു; ഇതിലൂടെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും കൈവരിക്കാമെന്നു വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
സര്വേ ദേവാ ഹരിബ്രഹ്മപ്രമുഖാ മനവസ്തഥാ । മുനയോ ജ്ഞാനനിഷ്ഠാശ്ച യോഗിനശ്ചാശ്രമാസ്തഥാ
ഹരി, ബ്രഹ്മാ എന്നിവരെ പ്രധാനമാക്കി എല്ലാ ദേവന്മാരും, മനുക്കളും, ജ്ഞാനത്തിൽ സ്ഥിരമായ മുനിമാരും, യോഗികളുമൊക്കെ തങ്ങളുടെ ആശ്രമങ്ങളിൽ—
ലക്ഷ്മ്യാദയസ്തഥാ ദേവ്യഃ സര്വേ ധ്യായന്തി താം ശിവാമ് । തദൈവ ജന്മസാഫല്യം ദുര്ഗാസ്മരണമസ്തി ചേത്
ലക്ഷ്മി മുതലായ എല്ലാ ദേവികളും ആ ശുഭമായ ദേവിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു; ദുർഗ്ഗയെ ഓർക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ജന്മം സാർഥകമാവൂ.
ചതുര്ദശാപി മനവോ ധ്യാത്വാ ചരണപങ്കജമ് । മനുത്വം പ്രാപ്തവന്തശ്ച ദേവാഃ സ്വം സ്വം പദം തഥാ
പതിനാലു മനുക്കളും ദേവിയുടെ പാദപദ്മം ധ്യാനിച്ച് മനുപദവി നേടി; ദേവന്മാർക്കും തങ്ങളുടേതായ സ്ഥാനങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
തദേതത്സര്വമാഖ്യാതം രഹസ്യാതിരഹസ്യകമ് । പ്രകൃതീനാം പഞ്ചകസ്യ തദംശാനാം ച വര്ണനമ്
ഇവയെല്ലാം, ഏറ്റവും രഹസ്യമായ രഹസ്യങ്ങൾ, വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നു; പ്രകൃതികളുടെ അഞ്ചു വകകളും അവയുടെ ഭാഗങ്ങളും വിവരിച്ചു.
ശ്രുത്വൈതന്മനുജോ നിത്യം പുരുഷാര്ഥചതുഷ്ടയമ് । ലഭതേ നാത്ര സന്ദേഹഃ സത്യം സത്യം മയോദിതമ്
ഇത് ഒരാൾ ദിവസേന കേൾക്കുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിലെ നാലു ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടും; ഇതിൽ സംശയമില്ല — ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, സത്യമാണ്.
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം വിദ്യാര്ഥീ പ്രാപ്നുയാച്ച താമ് । യം യം കാമം സ്മരേദ്വാപി തം തം ശ്രുത്വാ സമാപ്നുയാത്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, വിദ്യയാഗ്രഹിക്കുന്നവന് അതു കിട്ടും; ആരെന്ത് ആഗ്രഹം ഓർക്കുന്നുവോ, അതു കേൾക്കുമ്പോൾ അതു നിശ്ചയമായും ലഭിക്കും.