തിലൈസ്ത്രിസ്വാദുസംയുക്തൈര്ജുഹുയാദ്ഭക്തിഭാവതഃ । നാരദ ഉവാച സ്തോത്രം വദ മുനേ സമ്യഗ്യേന ദേവീ പ്രസീദതി
ഭക്തിപൂർവ്വം മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള മധുരങ്ങളുമായി ചേർത്ത എള്ള് അർപ്പിക്കണം. നാരദൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, ദേവിയെ സത്യമായി പ്രസന്നമാക്കുന്ന സ്തോത്രം ദയവായി പറയൂ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച നമസ്തേ പരമേശാനി രാസമണ്ഡലവാസിനി । രാസേശ്വരി നമസ്തേഽസ്തു കൃഷ്ണപ്രാണാധികപ്രിയേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: പരമേശ്വരിയായവളേ, രാസമണ്ഡലത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, രാസത്തിലെ രാജ്ഞിയായവളേ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രാണത്തേക്കാൾ പ്രിയമായവളേ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമസ്ത്രൈലോക്യജനനി പ്രസീദ കരുണാര്ണവേ । ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വാദിഭിര്ദേവൈര്വന്ദ്യമാനപദാമ്ബുജേ
മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും മാതാവേ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മറ്റു ദേവന്മാരും വന്ദിക്കുന്ന കമലപാദങ്ങളുള്ളവളേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമഃ സരസ്വതീരൂപേ നമഃ സാവിത്രി ശങ്കരി । ഗങ്ഗാപദ്മാവതീരൂപേ ഷഷ്ഠി മങ്ഗലചണ്ഡികേ
സരസ്വതിയുടെ രൂപമായവളേ, സാവിത്രിയായും ശങ്കരിയുടെ രൂപമായും ഗംഗയായും പത്മാവതിയായും ഷഷ്ഠിയായും മംഗളമായ ചണ്ഡികയായും ഉള്ളവളേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമസ്തേ തുലസീരൂപേ നമോ ലക്ഷ്മീസ്വരൂപിണി । നമോ ദുര്ഗേ ഭഗവതി നമസ്തേ സര്വരൂപിണി
തുളസിയുടെ രൂപമായവളേ, ലക്ഷ്മിയുടെ രൂപമായവളേ, ദുർഗ്ഗാഭഗവതിയായവളേ, എല്ലാരൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്നവളേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
മൂലപ്രകൃതിരൂപാം ത്വാം ഭജാമഃ കരുണാര്ണവാമ് । സംസാരസാഗരാദസ്മാനുദ്ധരാമ്ബ ദയാം കുരു
മൂലപ്രകൃതിയായ കരുണാസമുദ്രമായ അമ്മേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. ഈ സാംസാരിക സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, അമ്മേ, ദയചെയ്യണമേ.
ഇദം സ്തോത്രം ത്രിസന്ധ്യം യഃ പഠേദ്രാധാം സ്മരന്നരഃ । ന തസ്യ ദുര്ലഭം കിഞ്ചിത്കദാചിച്ച ഭവിഷ്യതി
ആരെങ്കിലും ഈ സ്തോത്രം മൂന്നു സംധ്യകളിലും രാധയെ ഓർത്ത് പാരായണം ചെയ്താൽ, അവനു ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതായിരികില്ല.
ദേഹാന്തേ ച വസേന്നിത്യം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ । ഇദം രഹസ്യം പരമം ന ചാഖ്യേയം തു കസ്യചിത്
ദേഹാന്തത്തിൽ അവൻ എപ്പോഴും ഗോലോകത്തിൽ രാസമണ്ഡലത്തിൽ വസിക്കും. ഇതാണ് പരമരഹസ്യം; ഇത് ഒരാളോടും വെളിപ്പെടുത്തരുത്.
അധുനാ ശൃണു വിപ്രേന്ദ്ര ദുര്ഗാദേവ്യാ വിധാനകമ് । യസ്യാഃ സ്മരണമാത്രേണ പലായന്തേ മഹാപദഃ
ഇപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ദുർഗ്ഗാദേവിയുടെ പൂജാവിധി ഞാൻ പറയാം. അവളെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം മതി, മഹാപ്രശ്നങ്ങൾ ഒളിച്ചോടും.
ഏനാം ന ഭജതേ യോ ഹി താദൃങ്നാസ്ത്യേവ കുത്രചിത് । സര്വോപാസ്യാ സര്വമാതാ ശൈവീ ശക്തിര്മഹാദ്ഭുതാ
ഇങ്ങനെ അവളെ ആരാധിക്കാത്തവൻ എവിടെയും ഇല്ല. അവൾ എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവളും, എല്ലാമാതാവും, ശിവശക്തിയും അത്ഭുതകരമായവളുമാണ്.
സര്വബുദ്ധ്യാധിദേവീയമന്തര്യാമിസ്വരൂപിണീ । ദുര്ഗസങ്കടഹന്ത്രീതി ദുര്ഗേതി പ്രഥിതാ ഭുവി
എല്ലാ ബുദ്ധികളുടെ അധിപതിയായവളും, അന്തർയാമിയായവളും, ദുരിതങ്ങൾ നീക്കുന്നവളും, ഭൂമിയിൽ ദുർഗ്ഗാ എന്നറിയപ്പെടുന്നവളുമാണ്.
വൈഷ്ണവാനാം ച ശൈവാനാമുപാസ്യേയം ച നിത്യശഃ । മൂലപ്രകൃതിരൂപാ സാ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരിണീ
വൈഷ്ണവരും ശൈവരും അവളെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. അവൾ മൂലപ്രകൃതിയുടെ രൂപവും സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരത്തിനും കാരണവുമാണ്.
തസ്യാ നവാക്ഷരം മന്ത്രം വക്ഷ്യേ മന്ത്രോത്തമോത്തമമ് । വാഗ്ഭവം ശമ്ഭുവനിതാ കാമബീജം തതഃ പരമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ ഒമ്പത് അക്ഷരമന്ത്രം പറയും; അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മന്ത്രം. വാഗ്ഭവം, ശംഭുവിന്റെ ഭാര്യ, പിന്നെ കാമബീജം.
ചാമുണ്ഡായൈ പദം പശ്ചാദ്വിച്ചേ ഇത്യക്ഷരദ്വയമ് । നവാക്ഷരോ മനുഃ പ്രോക്തോ ഭജതാം കല്പപാദപഃ
അതിനുശേഷം 'ചാമുണ്ഡായൈ' എന്ന പദവും 'വിച്ചേ' എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളും ചേർത്ത്, ഈ ഒമ്പത് അക്ഷരമന്ത്രം ഭക്തർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന കൽപ്പവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാനാ ഋഷയോഽസ്യ പ്രകീര്തിതാഃ । ഛന്ദാംസ്യുക്താനി സതതം ഗായത്ര്യുഷ്ണിഗനുഷ്ടുഭഃ
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷിമാരാണ്. ഗായത്രീ, ഉഷ്ണിക്, അനുഷ്ടുപ് എന്നിവയാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഛന്ദസ്സുകൾ.
മഹാകാലീ മഹാലക്ഷ്മീഃ സരസ്വത്യപി ദേവതാഃ । സ്യാദ്രക്തദന്തികാബീജം ദുര്ഗാ ച ഭ്രാമരീ തഥാ
മഹാകാളി, മഹാലക്ഷ്മി, സരസ്വതി ഇവരാണ് ദേവതകൾ. രക്തദന്തികയുടെ ബീജവും, ദുർഗ്ഗയും, ഭ്രമരിയും കൂടിയാണു്.
നന്ദാശാകമ്ഭരീദേവ്യൌ ഭീമാ ച ശക്തയഃ സ്മൃതാഃ । ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗ ഉദാഹൃതഃ
നന്ദയും ശാകംഭരിയും ഭീമയും ശക്തികൾ എന്നായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയ്ക്കാണ് ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.
ഋഷിച്ഛന്ദോ ദൈവതാനി മൌലൌ വക്ത്രേ ഹൃദി ന്യസേത് । സ്തനയോഃ ശക്തിബീജാനി ന്യസേത്സര്വാര്ഥസിദ്ധയേ
ഋഷിമാരെയും ഛന്ദസ്സുകളെയും ദേവതകളെയും തലയിൽ, വായിൽ, ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. സ്തനങ്ങളിൽ ശക്തിബീജങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചാൽ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സിദ്ധിക്കും.
ബീജത്രയൈശ്ചതുര്ഭിശ്ച ദ്വാഭ്യാം സര്വേണ ചൈവ ഹി । ഷഡങ്ഗാനി മനോഃ കുര്യാജ്ജാതിയുക്താനി ദേശികഃ
ഗുരു, മനുവിന്റെ മന്ത്രത്തിന്റെ ആറു ഭാഗങ്ങളും, അവയുടെ വംശപരമ്പരയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ മൂന്ന്, നാല്, രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ ബീജാക്ഷരങ്ങളും ചേർത്ത് രൂപപ്പെടുത്തണം.
ശിഖായാം ലോചനദ്വന്ദ്വേ ശ്രുതിനാസാനനേഷു ച । ഗുദേ ന്യസേന്മന്ത്രവര്ണാന്സര്വേണ വ്യാപകം ചരേത്
ശിഖയിൽ, ഇരുകണ്ണുകളിൽ, ചെവികളിൽ, മൂക്കിൽ, വായിൽ, കൂടാതെ ഗുദത്തിൽ, മുഴുവൻ മന്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച്, സർവ്വവ്യാപിയായ ആചാരം ചെയ്യണം.
ഖഡ്ഗചക്രഗദാബാണചാപാനി പരിഘം തഥാ । ശൂലം ഭുശുണ്ഡീം ച ശിരഃ ശങ്ഖം സന്ദധതീം കരൈഃ
കൈകളിൽ വാൾ, ചക്രം, ഗദ, അമ്പ്, വില്ല്, ഇരുമ്പുകൊലു, ത്രിശൂലം, കപാലം, മുറിച്ച തല, ശംഖം എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം.
മഹാകാലീം ത്രിനയനാം നാനാഭൂഷണഭൂഷിതാമ് । നീലാഞ്ജനസമപ്രഖ്യാം ദശപാദാനനാം ഭജേ
മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള, പലവിധാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കറുത്ത അഞ്ജനത്തിന്റെ നിറമുള്ള, പത്ത് കൈകളും പത്ത് മുഖങ്ങളുമുള്ള മഹാകാളിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
മധുകൈടഭനാശാര്ഥം യാം തുഷ്ടാവാമ്ബുജാസനഃ । ഏവം ധ്യായേന്മഹാകാലീം കാമബീജസ്വരൂപിണീമ്
മധു, കൈടഭൻ എന്നിവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കമലാസനൻ സ്തുതിച്ച ദേവിയെ, കാമബീജത്തിന്റെ രൂപമായ മഹാകാളിയെ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.
അക്ഷമാലാം ച പരശും ഗദേഷുകുലിശാനി ച । പദ്മം ധനുഷ്കുണ്ഡികാം ച ദണ്ഡം ശക്തിമസിം തഥാ
അക്ഷമാല, പരശു, ഗദ, അമ്പുകൾ, വജ്രം, താമര, വില്ല്, കിണ്ണം, ദണ്ഡം, ശൂലം, വാൾ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവളായി,
ചര്മാമ്ബുജം തഥാ ഘണ്ടാം സുരാപാത്രം ച ശൂലകമ് । പാശം സുദര്ശനം ചൈവ ദധതീമരുണപ്രഭാമ്
തോൽ, താമര, ഘണ്ട, മദ്യം നിറച്ച പാത്രം, ത്രിശൂലം, പാശം, ചക്രം എന്നിവ കൈവശമുള്ളവളായി, അരുണപ്രഭയിൽ തിളങ്ങുന്നവളായി ദർശിക്കണം.
രക്താമ്ബുജാസനഗതാം മായാബീജസ്വരൂപിണീമ് । മഹാലക്ഷ്മീം ഭജേദേവം മഹിഷാസുരമര്ദിനീമ്
ചുവന്ന താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന, മായാബീജത്തിന്റെ രൂപമായ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിച്ച മഹാലക്ഷ്മിയെ ഭക്ത്യാ പൂജിക്കണം.
ഘണ്ടാശൂലേ ഹലം ശങ്ഖം മുസലം ച സുദര്ശനമ് । ധനുര്ബാണാന് ഹസ്തപദ്മൈര്ദധാനാം കുന്ദസന്നിഭാമ്
ഘണ്ട, ത്രിശൂലം, നിലം, ശംഖം, മുശലം, ചക്രം, വില്ല്, അമ്പുകൾ എന്നിവ കമലപാനികളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, കുന്ദപുഷ്പംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവളെ ധ്യാനിക്കണം.
ശുമ്ഭാദിദൈത്യസംഹര്ത്രീം വാണീബീജസ്വരൂപിണീമ് । മഹാസരസ്വതീം ധ്യായേത്സച്ചിദാനന്ദവിഗ്രഹാമ്
ശുംബൻ തുടങ്ങിയ ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്ന, വാണിബീജത്തിന്റെ രൂപമായ, സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപിയായ മഹാസരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
യന്ത്രമസ്യാഃ ശൃണു പ്രാജ്ഞ ത്ര്യസ്രം ഷട്കോണസംയുതമ് । തതോഽഷ്ടദലപദ്മം ച ചതുര്വിംശതിപത്രകമ്
മഹാത്മാവേ, അവളുടെ യന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ത്രികോണം, ഷട്കോണം, അതിനുശേഷം എട്ടു ദളമുള്ള താമരയും ഇരുപത്തിയഞ്ചു ദളങ്ങളുള്ള വൃത്തവും ചേർന്നതാണ്.
ഭൂഗൃഹേണ സമായുക്തം യന്ത്രമേവം വിചിന്തയേത് । ശാലഗ്രാമേ ഘടേ വാപി യന്ത്രേ വാ പ്രതിമാസു വാ
ഭൂചതുരശ്രം ചേർന്ന ഈ യന്ത്രം, ശാലഗ്രാമത്തിൽ, കലശത്തിൽ, യന്ത്രത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമയിൽ ആലോചിക്കണം.