അഹം ജപാമി തം മന്ത്രം തേനാഹമൃഷിരീഡിതഃ । ബ്രഹ്മാദ്യാഃ സകലാ ദേവാ നിത്യം ധ്യായന്തി താം മുദാ
ഞാന് ആ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ ഋഷി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ അവളെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണാര്ചായാം നാധികാരോ യതോ രാധാര്ചനം വിനാ । വൈഷ്ണവൈഃ സകലൈസ്തസ്മാത്കര്തവ്യം രാധികാര്ചനമ്
രാധയെ ആരാധിക്കാതെ കൃഷ്ണാരാധനയ്ക്ക് അവകാശമില്ല; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വൈഷ്ണവരും രാധികയെ ആരാധിക്കണം.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ സാ തദധീനോ വിഭുര്യതഃ । രാസേശ്വരീ തസ്യ നിത്യം തയാ ഹീനോ ന തിഷ്ഠതി
കൃഷ്ണന്റെ ജീവന് തന്നെയായിരിക്കുന്നവളാണ് രാധ; കൃഷ്ണന് അവളില് ആശ്രിതനാണ്. രാസമണ്ഡലത്തിലെ രാജ്ഞിയായ അവളില്ലാതെ കൃഷ്ണന് ഒരിക്കലും നിലനില്ക്കുന്നില്ല.
രാധ്നോതി സകലാന്കാമാംസ്തസ്മാദ്രാധേതി കീര്തിതാ । അത്രോക്താനാം മനൂനാം ച ഋഷിരസ്മ്യഹമേവ ച
അവള് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് രാധാ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളുടെ ഋഷി ഞാനാണ്.
ഛന്ദശ്ച ദേവീ ഗായത്രീ ദേവതാത്ര ച രാധികാ । താരോ ബീജം ശക്തിബീജം ശക്തിസ്തു പരികീര്തിതാ
ഈ മന്ത്രത്തിന് ദേവീ ഗായത്രിയാണ് ഛന്ദസ്സ്, ദേവത രാധികയാണ്, 'താര' എന്നതാണ് ബീജം, ശക്തി ബീജവും അതിന്റെ ശക്തിയും അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.
മൂലാവൃത്ത്യാ ഷഡങ്ഗാനി കര്തവ്യാനീതരത്ര ച । അഥ ധ്യായേന്മഹാദേവീം രാധികാം രാസനായികാമ്
മൂലജപത്തോടൊപ്പം ആറു അങ്കങ്ങള് ചെയ്യണം, പിന്നെ മഹാദേവിയായ രാധികയെ രാസനാടകത്തിലെ നായികയായി മനസ്സില് ധ്യാനിക്കണം.
പൂര്വോക്തരീത്യാ തു മുനേ സാമവേദേ വിഗീതയാ । ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം ശരദിന്ദുസമാനനാമ്
മുനിയേ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയില് സമവേദത്തില് പാടിയതുപോലെ, വെള്ളി ചമ്പകപൂവിന്റെ പ്രകാശംപോലും ശരദ്കാലചന്ദ്രനുപോലും മുഖം ഉള്ളവളെ ധ്യാനിക്കണം.
കോടിചന്ദ്രപ്രതീകാശാം ശരദമ്ഭോജലോചനാമ് । ബിമ്ബാധരാം പൃഥുശ്രോണീം കാഞ്ചീയുതനിതമ്ബിനീമ്
അവളുടെ കാന്തി കോടി ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലും, കണ്ണുകള് ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവുപോലും, ചുണ്ടുകള് ബിംബഫലമുപോലും, വലുതായ അരയും കഞ്ചികെട്ടിയ നടിയും ഉണ്ട്.
കുന്ദപങ്ക്തിസമാനാഭദന്തപങ്ക്തിവിരാജിതാമ് । ക്ഷൌമാമ്ബരപരീധാനാം വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാന്വിതാമ്
കുണ്ടപ്പൂവിന്റെ നിരപോലും വെളുത്ത പല്ലുകള് തിളങ്ങുന്നു; അവള് നൂല്വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, അഗ്നിയില് ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം കരികുമ്ഭയുഗസ്തനീമ് । സദാ ദ്വാദശവര്ഷീയാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവളുടെ മുഖം അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു, കറിക്കുമ്പംപോലുള്ള ഇരട്ടസ്തനങ്ങളുണ്ട്, എപ്പോഴും പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരിയാണവള്, രത്നാഭരണങ്ങള് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശൃങ്ഗാരസിന്ധുലഹരീം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരാമ് । മല്ലികാമാലതീമാലാകേശപാശവിരാജിതാമ്
അവള് പ്രേമസാഗരത്തിലെ ഒരു തരംഗം പോലെയാണ്, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുവാന് ഉത്സുകയാണവള്, മല്ലികയും മാലതിപ്പൂവുമുള്ള മാലകള് ചുണ്ടിയുള്ളവളാണ്.
സുകുമാരാങ്ഗലതികാം രാസമണ്ഡലമധ്യഗാമ് । വരാഭയകരാം ശാന്താം ശശ്വത്സുസ്ഥിരയൌവനാമ്
അവളുടെ അവയവങ്ങള് ഇളം തണ്ടുപോലെ സുന്ദരമാണ്, രാസമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിലാണ് അവള് നില്ക്കുന്നത്, കൈകള് വരവും അഭയവും നല്കുന്നു, അവളുടെ യൗവനം എപ്പോഴും സ്ഥിരവും ശാന്തവുമാണ്.
രത്നസിംഹാസനാസീനാം ഗോപീമണ്ഡലനായികാമ് । കൃഷ്ണപ്രാണാധികാം വേദബോധിതാം പരമേശ്വരീമ്
രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, ഗോപികളുടെ കൂട്ടത്തിലെ പ്രധാനിയായ, കൃഷ്ണന് ജീവനേക്കാൾ പ്രിയമായ, വേദങ്ങൾ പരമേശ്വരിയായി പ്രഖ്യാപിച്ച ദേവിയെ.
ഏവം ധ്യാത്വാ തതോ ബാഹ്യേ ശാലഗ്രാമേ ഘടേഽഥവാ । യന്ത്രേ വാഷ്ടദലേ ദേവീം പൂജയേത്തു വിധാനതഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്ത ശേഷം, പുറത്തായി ശാലഗ്രാമശിലയിൽ, ഒരു കലശത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള യന്ത്രത്തിൽ, ദേവിയെ ശരിയായ രീതിയിൽ ആരാധിക്കണം.
ആവാഹ്യ ദേവീം തത്പശ്ചാദാസനാദി പ്രദീയതാമ് । മൂലമന്ത്രം സമുച്ചാര്യ ചാസനാദീനി കല്പയേത്
ദേവിയെ ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, ഇരിപ്പിടം മുതലായവ അർപ്പിക്കണം; മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഇരിപ്പിടം മുതലായവ ഒരുക്കണം.
പാദ്യം തു പാദയോര്ദദ്യാന്മസ്തകേഽര്ഘ്യം സമീരിതമ് । മുഖേ ത്വാചമനീയം സ്യാത്ത്രിവാരം മൂലവിദ്യയാ
പാദ്യജലം കാൽവിരലുകളിൽ അർപ്പിക്കണം, അർഘ്യം തലയിൽ ഒഴിക്കണം, വായിൽ ആചമനജലം മൂന്നു പ്രാവശ്യം മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.
മധുപര്കം തതോ ദദ്യാദേകാം ഗാം ച പയസ്വിനീമ് । തതോ നയേത്സ്നാനശാലാം താം ച തത്രൈവ ഭാവയേത്
ശേഷം മധുപർകം അർപ്പിച്ച്, ഒരു പാൽകുടിയുള്ള പശുവും സമർപ്പിക്കണം; അതിനുശേഷം സ്നാനശാലയിലേക്ക് ദേവിയെ നയിച്ച് അവിടെ ഭാവന ചെയ്യണം.
അഭ്യങ്ഗാദിസ്നാനവിധിം കല്പയിത്വാഥ വാസസീ । തതശ്ച ചന്ദനം ദദ്യാന്നാനാലങ്കാരപൂര്വകമ്
അഭ്യംഗം തുടങ്ങി സ്നാനക്രമം ഒരുക്കിയ ശേഷം വസ്ത്രം അർപ്പിക്കണം; പിന്നെ ചന്ദനം വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളോടൊപ്പം സമർപ്പിക്കണം.
പുഷ്പമാലാ ബഹുവിധാസ്തുലസീമഞ്ജരീയുതാഃ । പാരിജാതപ്രസൂനാനി ശതപത്രാദികാനി ച
നാനാതരം പുഷ്പമാലകൾ, തുളസിമഞ്ചരികളോടുകൂടിയവ, പാർിജാതപൂക്കൾ, താമരപൂക്കൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
തതഃ കുര്യാത്പവിത്രം തത്പരിവാരാര്ചനം വിഭോഃ । അഗ്നീശാസുരവായവ്യമധ്യേ ദിക്ഷ്വങ്ഗപൂജനമ്
ശേഷം ആ സ്ഥലം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ദേവിയുടെ അനുചരന്മാരെ ആരാധിച്ച്, അഗ്നി, ഭൂതപതി, വായു തുടങ്ങിയ ദിക്കുകളിൽ അങ്കപൂജയും നടത്തണം.
കൃത്വാ പശ്ചാദഷ്ടദലേ ദക്ഷിണാവര്തതോഽഗ്രതഃ । മാലാവതീമഗ്രദലേ വഹ്നികോണേ ച മാധവീമ്
പിന്നീട് എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള യന്ത്രത്തിൽ വലതുവശം മുതൽ മുന്നിൽ മാലാവതിയെ, അഗ്നികോണിൽ മാധവിയെ ആരാധിക്കണം.
രത്നമാലാം ദക്ഷിണേ ച നൈര്ഋത്യേ തു സുശീലകാമ് । പശ്ചാദ്ദലേ ശശികലാം പൂജയേന്മതിമാന്നരഃ
വലതുവശത്ത് രത്നമാലയെ, നൈരൃത്യദിക്കിൽ സുഷീലകയെ, പിന്നിലെ ദളത്തിൽ ശശികലയെയും, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ ആരാധിക്കണം.
മാരുതേ പാരിജാതാം ചാപ്യുത്തരേ ച പരാവതീമ് । ഈശാനകോണേ സമ്പൂജ്യാ സുന്ദരീ പ്രിയകാരിണീ
വായുദിക്കിൽ പാർിജാതയെ, വടക്കുഭാഗത്ത് പരാവതിയെ, ഈശാനകോണിൽ സന്തോഷം നൽകുന്ന സുന്ദരിയെ ആരാധിക്കണം.
ബ്രാഹ്മ്യാദയസ്തു തദ്ബാഹ്യേഽപ്യാശാപാലാംസ്തു ഭൂപുരേ । വജ്രാദികാന്യായുധാനി ദേവീമിത്ഥം പ്രപൂജയേത്
അതിനപ്പുറത്ത് ബ്രാഹ്മി തുടങ്ങിയവരെയും, ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരെയും, വജ്രം മുതലായ ആയുധങ്ങളോടുകൂടി ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
തതോ ദേവീം സാവരണാം ഗന്ധാദ്യൈരുപചാരകൈഃ । രാജോപചാരസഹിതൈഃ പൂജയേന്മതിമാന്നരഃ
ശേഷം സാവർണാ ദേവിയെ സുഗന്ധം മുതലായ ഉപചാരങ്ങളാൽ, രാജോപചാരങ്ങളോടുകൂടി ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ ആരാധിക്കണം.
തതഃ സ്തുവീത ദേവേശീം സ്തോത്രൈര്നാമസഹസ്രകൈഃ । സഹസ്രസംഖ്യം ച ജപം നിത്യം കുര്യാത്പ്രയത്നതഃ
പിന്നീട് ദേവതകളുടെ ദേവിയായ ദേവിയെ സ്തോത്രങ്ങളും ആയിരം നാമങ്ങളുമായി പുകഴ്ത്തണം; ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപം ദിവസവും ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തണം.
യ ഏവം പൂജയേദ്ദേവീം രാധാം രാസേശ്വരീം പരാമ് । സ ഭവേദ്വിഷ്ണുതുല്യസ്തു ഗോലോകം യാതി സന്തതമ്
ആ ദേവിയായ രാധയെ, രാസലീലയുടെ പരമേശ്വരിയെ ആരാരാധിച്ചാലും, അവൻ വിഷ്ണുവിനോടു തുല്യനായി ഗോലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായി എത്തും.
യഃ കാര്തിക്യാം പൌര്ണമാസ്യാം രാധാജന്മോത്സവ ബുധഃ । കുരുതേ തസ്യ സാന്നിധ്യം ദദ്യാദ്രാസേശ്വരീ പരാ
കാർത്തിക മാസത്തിലെ പൗർണമി ദിവസം രാധാജന്മം ഉത്സവം ആചരിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക്, രാസലീലയുടെ പരമേശ്വരി സാന്നിധ്യം നൽകുന്നു.
കേനചിത്കാരണേനൈവ രാധാ വൃന്ദാവനേ വനേ । വൃഷഭാനുസുതാ ജാതാ ഗോലോകസ്ഥായിനീ സദാ
ഏതോ കാരണവശാൽ വൃഷഭാനുവിന്റെ മകളായ രാധ, വൃന്ദാവനവനത്തിൽ ജനിച്ചു, എങ്കിലും അവൾ എപ്പോഴും ഗോലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
അത്രോക്താനാം തു മന്ത്രാണാം വര്ണസംഖ്യാവിധാനതഃ । പുരശ്ചരണകര്മോക്തം ദശാംശം ഹോമമാചരേത്
ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളുടെ അക്ഷരസംഖ്യ പ്രകാരം, പുരശ്ചരണത്തിന്റെ പത്തിലൊന്നാം ഭാഗം ഹോമം നിർവഹിക്കണം.