ശ്രീനാരായണ ഉവാച ശൃണു നാരദ വക്ഷ്യാമി രഹസ്യം ശ്രുതിചോദിതമ് । യന്ന കസ്യാപി ചാഖ്യാതം സാരാത്സാരം പരാത്പരമ്
ആരിൽ നിന്ന് സകല ചലനസ്ഥിരജഗതും ഉത്ഭവിക്കുകയും, ആരുടെ ഭക്തിയിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ വിധം ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ശ്രുത്വാ പരസ്മൈ നോ വാച്യം യതോഽതീവ രഹസ്യകമ് । മൂലപ്രകൃതിരൂപിണ്യാഃ സംവിദോ ജഗദുദ്ഭവേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഞാൻ വേദങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യം പറയാം; അത് ആരോടും പറയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, അതിന്റെ സാരവും അതിന്റെ ഉന്നതതയും ആണ്.
പ്രാദുര്ഭൂതം ശക്തിയുഗ്മം പ്രാണബുദ്ധ്യധിദൈവതമ് । ജീവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം നിയന്തൃപ്രേരകം സദാ
അത് കേട്ടാൽ മറ്റൊരാളോട് പറയരുത്, അതി രഹസ്യമാണ്; മൂലപ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ.
തദധീനം ജഗത്സര്വം വിരാഡാദിചരാചരമ് । യാവത്തയോഃ പ്രസാദോ ന താവന്മോക്ഷോ ഹി ദുര്ലഭഃ
പ്രാണനും ബുദ്ധിയുടെയും അധിദേവതയായ ശക്തിദ്വയം ഉദിച്ചുവന്നു; എല്ലാ ജീവികളെയും എപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്.
തതസ്തയോഃ പ്രസാദാര്ഥം നിത്യം സേവേത തദ്ദ്വയമ് । തത്രാദൌ രാധികാമന്ത്രം ശൃണു നാരദ ഭക്തിതഃ
അതിനാല് അവരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാന് ഒരാള് എപ്പോഴും ആ ഇരുവരെയും ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം. നാരദാ, ആദ്യം രാധികാമന്ത്രം ഭക്തിയോടെ കേള്ക്കൂ.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വാദിഭിര്നിത്യം സേവിതോ യഃ പരാത്പരഃ । ശ്രീരാധേതി ചതുര്ഥ്യന്തം വഹ്നേര്ജായാ തതഃ പരമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മറ്റുള്ളവരും നിത്യം ആരാധിക്കുന്ന അതി പരമമായ മന്ത്രം 'ശ്രീരാധേ' എന്നാണു, അഗ്നിയുടെ പ്രധാന ഭാര്യയായവളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിതീയാവിഭക്തിയിലാണ്.
ഷഡക്ഷരോ മഹാമന്ത്രോ ധര്മാദ്യര്ഥപ്രകാശകഃ । മായാബീജാദികശ്ചായം വാഞ്ഛാചിന്താമണിഃ സ്മൃതഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള ഈ മഹാമന്ത്രം ധര്മ്മാദികള് ഉള്പ്പെടെ പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇതില് മായാബീജവും ഉണ്ട്, ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റുന്ന ചിന്താമണിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
വക്ത്രകോടിസഹസ്രൈസ്തു ജിഹ്വാകോടിശതൈരപി । ഏതന്മന്ത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ണിതും നൈവ ശക്യതേ
കോടിക്കണക്കിന് വായും നൂറുകോടി നാവുകളും ഉണ്ടായാലും ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.
ജഗ്രാഹ പ്രഥമം മന്ത്രം ശ്രീകൃഷ്ണോ ഭക്തിതത്പരഃ । ഉപദേശാന്മൂലദേവ്യാ ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ശ്രീകൃഷ്ണന് ഭക്തിയില് ലയിച്ചവനായി ആദ്യം ഈ മന്ത്രം മൂലാദേവിയില് നിന്ന് ഗോലോകത്തിലെ രാസമണ്ഡലത്തില് ഉപദേശമായി സ്വീകരിച്ചു.
വിഷ്ണുസ്തേനോപദിഷ്ടസ്തു തേന ബ്രഹ്മാ വിരാട് തഥാ । തേന ധര്മസ്തേന ചാഹമിത്യേഷാ ഹി പരമ്പരാ
കൃഷ്ണന് വിഷ്ണുവിനും വിഷ്ണു വിരാട് ബ്രഹ്മാവിനും ബ്രഹ്മാവ് ധര്മ്മനെയും പിന്നെ ഞാനെയും ഉപദേശിച്ചു; ഇതാണ് ആ പാരമ്പര്യം.
അഹം ജപാമി തം മന്ത്രം തേനാഹമൃഷിരീഡിതഃ । ബ്രഹ്മാദ്യാഃ സകലാ ദേവാ നിത്യം ധ്യായന്തി താം മുദാ
ഞാന് ആ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ ഋഷി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ അവളെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണാര്ചായാം നാധികാരോ യതോ രാധാര്ചനം വിനാ । വൈഷ്ണവൈഃ സകലൈസ്തസ്മാത്കര്തവ്യം രാധികാര്ചനമ്
രാധയെ ആരാധിക്കാതെ കൃഷ്ണാരാധനയ്ക്ക് അവകാശമില്ല; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വൈഷ്ണവരും രാധികയെ ആരാധിക്കണം.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ സാ തദധീനോ വിഭുര്യതഃ । രാസേശ്വരീ തസ്യ നിത്യം തയാ ഹീനോ ന തിഷ്ഠതി
കൃഷ്ണന്റെ ജീവന് തന്നെയായിരിക്കുന്നവളാണ് രാധ; കൃഷ്ണന് അവളില് ആശ്രിതനാണ്. രാസമണ്ഡലത്തിലെ രാജ്ഞിയായ അവളില്ലാതെ കൃഷ്ണന് ഒരിക്കലും നിലനില്ക്കുന്നില്ല.
രാധ്നോതി സകലാന്കാമാംസ്തസ്മാദ്രാധേതി കീര്തിതാ । അത്രോക്താനാം മനൂനാം ച ഋഷിരസ്മ്യഹമേവ ച
അവള് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് രാധാ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളുടെ ഋഷി ഞാനാണ്.
ഛന്ദശ്ച ദേവീ ഗായത്രീ ദേവതാത്ര ച രാധികാ । താരോ ബീജം ശക്തിബീജം ശക്തിസ്തു പരികീര്തിതാ
ഈ മന്ത്രത്തിന് ദേവീ ഗായത്രിയാണ് ഛന്ദസ്സ്, ദേവത രാധികയാണ്, 'താര' എന്നതാണ് ബീജം, ശക്തി ബീജവും അതിന്റെ ശക്തിയും അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.
മൂലാവൃത്ത്യാ ഷഡങ്ഗാനി കര്തവ്യാനീതരത്ര ച । അഥ ധ്യായേന്മഹാദേവീം രാധികാം രാസനായികാമ്
മൂലജപത്തോടൊപ്പം ആറു അങ്കങ്ങള് ചെയ്യണം, പിന്നെ മഹാദേവിയായ രാധികയെ രാസനാടകത്തിലെ നായികയായി മനസ്സില് ധ്യാനിക്കണം.
പൂര്വോക്തരീത്യാ തു മുനേ സാമവേദേ വിഗീതയാ । ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം ശരദിന്ദുസമാനനാമ്
മുനിയേ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയില് സമവേദത്തില് പാടിയതുപോലെ, വെള്ളി ചമ്പകപൂവിന്റെ പ്രകാശംപോലും ശരദ്കാലചന്ദ്രനുപോലും മുഖം ഉള്ളവളെ ധ്യാനിക്കണം.
കോടിചന്ദ്രപ്രതീകാശാം ശരദമ്ഭോജലോചനാമ് । ബിമ്ബാധരാം പൃഥുശ്രോണീം കാഞ്ചീയുതനിതമ്ബിനീമ്
അവളുടെ കാന്തി കോടി ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലും, കണ്ണുകള് ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവുപോലും, ചുണ്ടുകള് ബിംബഫലമുപോലും, വലുതായ അരയും കഞ്ചികെട്ടിയ നടിയും ഉണ്ട്.
കുന്ദപങ്ക്തിസമാനാഭദന്തപങ്ക്തിവിരാജിതാമ് । ക്ഷൌമാമ്ബരപരീധാനാം വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാന്വിതാമ്
കുണ്ടപ്പൂവിന്റെ നിരപോലും വെളുത്ത പല്ലുകള് തിളങ്ങുന്നു; അവള് നൂല്വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, അഗ്നിയില് ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം കരികുമ്ഭയുഗസ്തനീമ് । സദാ ദ്വാദശവര്ഷീയാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവളുടെ മുഖം അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു, കറിക്കുമ്പംപോലുള്ള ഇരട്ടസ്തനങ്ങളുണ്ട്, എപ്പോഴും പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരിയാണവള്, രത്നാഭരണങ്ങള് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശൃങ്ഗാരസിന്ധുലഹരീം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരാമ് । മല്ലികാമാലതീമാലാകേശപാശവിരാജിതാമ്
അവള് പ്രേമസാഗരത്തിലെ ഒരു തരംഗം പോലെയാണ്, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുവാന് ഉത്സുകയാണവള്, മല്ലികയും മാലതിപ്പൂവുമുള്ള മാലകള് ചുണ്ടിയുള്ളവളാണ്.
സുകുമാരാങ്ഗലതികാം രാസമണ്ഡലമധ്യഗാമ് । വരാഭയകരാം ശാന്താം ശശ്വത്സുസ്ഥിരയൌവനാമ്
അവളുടെ അവയവങ്ങള് ഇളം തണ്ടുപോലെ സുന്ദരമാണ്, രാസമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിലാണ് അവള് നില്ക്കുന്നത്, കൈകള് വരവും അഭയവും നല്കുന്നു, അവളുടെ യൗവനം എപ്പോഴും സ്ഥിരവും ശാന്തവുമാണ്.
രത്നസിംഹാസനാസീനാം ഗോപീമണ്ഡലനായികാമ് । കൃഷ്ണപ്രാണാധികാം വേദബോധിതാം പരമേശ്വരീമ്
രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, ഗോപികളുടെ കൂട്ടത്തിലെ പ്രധാനിയായ, കൃഷ്ണന് ജീവനേക്കാൾ പ്രിയമായ, വേദങ്ങൾ പരമേശ്വരിയായി പ്രഖ്യാപിച്ച ദേവിയെ.
ഏവം ധ്യാത്വാ തതോ ബാഹ്യേ ശാലഗ്രാമേ ഘടേഽഥവാ । യന്ത്രേ വാഷ്ടദലേ ദേവീം പൂജയേത്തു വിധാനതഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്ത ശേഷം, പുറത്തായി ശാലഗ്രാമശിലയിൽ, ഒരു കലശത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള യന്ത്രത്തിൽ, ദേവിയെ ശരിയായ രീതിയിൽ ആരാധിക്കണം.
ആവാഹ്യ ദേവീം തത്പശ്ചാദാസനാദി പ്രദീയതാമ് । മൂലമന്ത്രം സമുച്ചാര്യ ചാസനാദീനി കല്പയേത്
ദേവിയെ ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, ഇരിപ്പിടം മുതലായവ അർപ്പിക്കണം; മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഇരിപ്പിടം മുതലായവ ഒരുക്കണം.
പാദ്യം തു പാദയോര്ദദ്യാന്മസ്തകേഽര്ഘ്യം സമീരിതമ് । മുഖേ ത്വാചമനീയം സ്യാത്ത്രിവാരം മൂലവിദ്യയാ
പാദ്യജലം കാൽവിരലുകളിൽ അർപ്പിക്കണം, അർഘ്യം തലയിൽ ഒഴിക്കണം, വായിൽ ആചമനജലം മൂന്നു പ്രാവശ്യം മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് നൽകണം.
മധുപര്കം തതോ ദദ്യാദേകാം ഗാം ച പയസ്വിനീമ് । തതോ നയേത്സ്നാനശാലാം താം ച തത്രൈവ ഭാവയേത്
ശേഷം മധുപർകം അർപ്പിച്ച്, ഒരു പാൽകുടിയുള്ള പശുവും സമർപ്പിക്കണം; അതിനുശേഷം സ്നാനശാലയിലേക്ക് ദേവിയെ നയിച്ച് അവിടെ ഭാവന ചെയ്യണം.
അഭ്യങ്ഗാദിസ്നാനവിധിം കല്പയിത്വാഥ വാസസീ । തതശ്ച ചന്ദനം ദദ്യാന്നാനാലങ്കാരപൂര്വകമ്
അഭ്യംഗം തുടങ്ങി സ്നാനക്രമം ഒരുക്കിയ ശേഷം വസ്ത്രം അർപ്പിക്കണം; പിന്നെ ചന്ദനം വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളോടൊപ്പം സമർപ്പിക്കണം.
പുഷ്പമാലാ ബഹുവിധാസ്തുലസീമഞ്ജരീയുതാഃ । പാരിജാതപ്രസൂനാനി ശതപത്രാദികാനി ച
നാനാതരം പുഷ്പമാലകൾ, തുളസിമഞ്ചരികളോടുകൂടിയവ, പാർിജാതപൂക്കൾ, താമരപൂക്കൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
തതഃ കുര്യാത്പവിത്രം തത്പരിവാരാര്ചനം വിഭോഃ । അഗ്നീശാസുരവായവ്യമധ്യേ ദിക്ഷ്വങ്ഗപൂജനമ്
ശേഷം ആ സ്ഥലം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ദേവിയുടെ അനുചരന്മാരെ ആരാധിച്ച്, അഗ്നി, ഭൂതപതി, വായു തുടങ്ങിയ ദിക്കുകളിൽ അങ്കപൂജയും നടത്തണം.