മഹേന്ദ്രായ വരം ദത്ത്വാ വാഞ്ഛിതം ചാപി ദുര്ലഭമ് । ജഗാമ സാ ച ഗോലോകം യയുര്ദേവാദയോ ഗൃഹമ്
മഹേന്ദ്രന് ആഗ്രഹിച്ച, ലഭിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ വരം നൽകി, ദേവി ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാരും മറ്റു എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ബഭൂവ വിശ്വം സഹസാ ദുഗ്ധപൂര്ണം ച നാരദ । ദുഗ്ധം ഘൃതം തതോ യജ്ഞസ്തതഃ പ്രീതിഃ സുരസ്യ ച
നാരദാ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ലോകം മുഴുവൻ പാലിൽ നിറഞ്ഞു. ആ പാലിൽ നിന്ന് നെയ്യും, അതിൽ നിന്ന് യജ്ഞവും, പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷവും ഉണ്ടായി.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പഠേത് । സ ഗോമാന് ധനവാംശ്ചൈവ കീര്തിമാന്പുത്രവാംസ്തഥാ
ഈ മഹാപുണ്യമായ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവന് പശുക്കളും സമ്പത്തും കീർത്തിയും പുത്രന്മാരും ലഭിക്കും.
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദീക്ഷിതഃ । ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാത്യന്തേ കൃഷ്ണമന്ദിരേ
അവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചവനും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ദീക്ഷിതനുമായിരിക്കുന്നു; ഈ ലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിച്ച് അവസാനം കൃഷ്ണന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സുചിരം നിവസേത്തത്ര കരോതി കൃഷ്ണസേവനമ് । ന പുനര്ഭവനം തത്ര ബ്രഹ്മപുത്രോ ഭവേത്തതഃ
അവൻ അവിടെ ദീർഘകാലം കൃഷ്ണനെ സേവിക്കുന്നു; അവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല, അവിടെ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായി മാറുന്നു.
ഇതി ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതേ മഹാപുരാണേഽഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം നവമസ്കന്ധേ സുരഭ്യുപാഖ്യാനവര്ണനം നാമേകോനപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതത്തിലെ മഹാപുരാണത്തിൽ, അഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യമായ സംഹിതയുടെ ഒമ്പതാം സ്കന്ധത്തിൽ, 'സുരഭിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം' എന്ന നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു.
ദേവ്യാ ആവരണപൂജാവിധിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വമുപാഖ്യാനം പ്രകൃതീനാം യഥാതഥമ് । യച്ഛ്രുത്വാ മുച്യതേ ജന്തുര്ജന്മസംസാരബന്ധനാത്
ദേവിയുടെ ആവരണപൂജാവിധിയുടെ വിവരണം.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി രഹസ്യം വേദഗോപിതമ് । രാധായാശ്ചൈവ ദുര്ഗായാ വിധാനം ശ്രുതിചോദിതമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: സകല പ്രകൃതികളുടെ കഥ ഞാൻ കേട്ടു, അതുപോലെ തന്നെ; അതു കേട്ടാൽ ജീവികൾ ജനനസംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
മഹിമാ വര്ണിതോഽതീവ ഭവതാ പരയോര്ദ്വയോഃ । ശ്രുത്വാ തം തദ്ഗതം ചേതോ ന കസ്യ സ്യാന്മുനീശ്വര
ഇപ്പോൾ ഞാൻ വേദങ്ങൾ മറച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യവും, രാധയും ദുർഗയും സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പൂജാവിധിയും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യയോരംശോ ജഗത്സര്വം യന്നിയമ്യം ചരാചരമ് । യയോര്ഭക്ത്യാ ഭവേന്മുക്തിസ്തദ്വിധാനം വദാധുനാ
അവരുടെ മഹിമയെ നിങ്ങൾ അതീവ ഉന്നതമായി വിവരിച്ചു; അതു കേട്ടാൽ ആരുടെ മനസ്സും അവരിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമോ, മഹാമുനീശ്വരാ?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ശൃണു നാരദ വക്ഷ്യാമി രഹസ്യം ശ്രുതിചോദിതമ് । യന്ന കസ്യാപി ചാഖ്യാതം സാരാത്സാരം പരാത്പരമ്
ആരിൽ നിന്ന് സകല ചലനസ്ഥിരജഗതും ഉത്ഭവിക്കുകയും, ആരുടെ ഭക്തിയിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ വിധം ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ശ്രുത്വാ പരസ്മൈ നോ വാച്യം യതോഽതീവ രഹസ്യകമ് । മൂലപ്രകൃതിരൂപിണ്യാഃ സംവിദോ ജഗദുദ്ഭവേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഞാൻ വേദങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യം പറയാം; അത് ആരോടും പറയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, അതിന്റെ സാരവും അതിന്റെ ഉന്നതതയും ആണ്.
പ്രാദുര്ഭൂതം ശക്തിയുഗ്മം പ്രാണബുദ്ധ്യധിദൈവതമ് । ജീവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം നിയന്തൃപ്രേരകം സദാ
അത് കേട്ടാൽ മറ്റൊരാളോട് പറയരുത്, അതി രഹസ്യമാണ്; മൂലപ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ.
തദധീനം ജഗത്സര്വം വിരാഡാദിചരാചരമ് । യാവത്തയോഃ പ്രസാദോ ന താവന്മോക്ഷോ ഹി ദുര്ലഭഃ
പ്രാണനും ബുദ്ധിയുടെയും അധിദേവതയായ ശക്തിദ്വയം ഉദിച്ചുവന്നു; എല്ലാ ജീവികളെയും എപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്.
തതസ്തയോഃ പ്രസാദാര്ഥം നിത്യം സേവേത തദ്ദ്വയമ് । തത്രാദൌ രാധികാമന്ത്രം ശൃണു നാരദ ഭക്തിതഃ
അതിനാല് അവരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാന് ഒരാള് എപ്പോഴും ആ ഇരുവരെയും ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം. നാരദാ, ആദ്യം രാധികാമന്ത്രം ഭക്തിയോടെ കേള്ക്കൂ.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വാദിഭിര്നിത്യം സേവിതോ യഃ പരാത്പരഃ । ശ്രീരാധേതി ചതുര്ഥ്യന്തം വഹ്നേര്ജായാ തതഃ പരമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മറ്റുള്ളവരും നിത്യം ആരാധിക്കുന്ന അതി പരമമായ മന്ത്രം 'ശ്രീരാധേ' എന്നാണു, അഗ്നിയുടെ പ്രധാന ഭാര്യയായവളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിതീയാവിഭക്തിയിലാണ്.
ഷഡക്ഷരോ മഹാമന്ത്രോ ധര്മാദ്യര്ഥപ്രകാശകഃ । മായാബീജാദികശ്ചായം വാഞ്ഛാചിന്താമണിഃ സ്മൃതഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള ഈ മഹാമന്ത്രം ധര്മ്മാദികള് ഉള്പ്പെടെ പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇതില് മായാബീജവും ഉണ്ട്, ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റുന്ന ചിന്താമണിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
വക്ത്രകോടിസഹസ്രൈസ്തു ജിഹ്വാകോടിശതൈരപി । ഏതന്മന്ത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ണിതും നൈവ ശക്യതേ
കോടിക്കണക്കിന് വായും നൂറുകോടി നാവുകളും ഉണ്ടായാലും ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.
ജഗ്രാഹ പ്രഥമം മന്ത്രം ശ്രീകൃഷ്ണോ ഭക്തിതത്പരഃ । ഉപദേശാന്മൂലദേവ്യാ ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ശ്രീകൃഷ്ണന് ഭക്തിയില് ലയിച്ചവനായി ആദ്യം ഈ മന്ത്രം മൂലാദേവിയില് നിന്ന് ഗോലോകത്തിലെ രാസമണ്ഡലത്തില് ഉപദേശമായി സ്വീകരിച്ചു.
വിഷ്ണുസ്തേനോപദിഷ്ടസ്തു തേന ബ്രഹ്മാ വിരാട് തഥാ । തേന ധര്മസ്തേന ചാഹമിത്യേഷാ ഹി പരമ്പരാ
കൃഷ്ണന് വിഷ്ണുവിനും വിഷ്ണു വിരാട് ബ്രഹ്മാവിനും ബ്രഹ്മാവ് ധര്മ്മനെയും പിന്നെ ഞാനെയും ഉപദേശിച്ചു; ഇതാണ് ആ പാരമ്പര്യം.
അഹം ജപാമി തം മന്ത്രം തേനാഹമൃഷിരീഡിതഃ । ബ്രഹ്മാദ്യാഃ സകലാ ദേവാ നിത്യം ധ്യായന്തി താം മുദാ
ഞാന് ആ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ ഋഷി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ അവളെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണാര്ചായാം നാധികാരോ യതോ രാധാര്ചനം വിനാ । വൈഷ്ണവൈഃ സകലൈസ്തസ്മാത്കര്തവ്യം രാധികാര്ചനമ്
രാധയെ ആരാധിക്കാതെ കൃഷ്ണാരാധനയ്ക്ക് അവകാശമില്ല; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വൈഷ്ണവരും രാധികയെ ആരാധിക്കണം.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ സാ തദധീനോ വിഭുര്യതഃ । രാസേശ്വരീ തസ്യ നിത്യം തയാ ഹീനോ ന തിഷ്ഠതി
കൃഷ്ണന്റെ ജീവന് തന്നെയായിരിക്കുന്നവളാണ് രാധ; കൃഷ്ണന് അവളില് ആശ്രിതനാണ്. രാസമണ്ഡലത്തിലെ രാജ്ഞിയായ അവളില്ലാതെ കൃഷ്ണന് ഒരിക്കലും നിലനില്ക്കുന്നില്ല.
രാധ്നോതി സകലാന്കാമാംസ്തസ്മാദ്രാധേതി കീര്തിതാ । അത്രോക്താനാം മനൂനാം ച ഋഷിരസ്മ്യഹമേവ ച
അവള് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് രാധാ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളുടെ ഋഷി ഞാനാണ്.
ഛന്ദശ്ച ദേവീ ഗായത്രീ ദേവതാത്ര ച രാധികാ । താരോ ബീജം ശക്തിബീജം ശക്തിസ്തു പരികീര്തിതാ
ഈ മന്ത്രത്തിന് ദേവീ ഗായത്രിയാണ് ഛന്ദസ്സ്, ദേവത രാധികയാണ്, 'താര' എന്നതാണ് ബീജം, ശക്തി ബീജവും അതിന്റെ ശക്തിയും അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.
മൂലാവൃത്ത്യാ ഷഡങ്ഗാനി കര്തവ്യാനീതരത്ര ച । അഥ ധ്യായേന്മഹാദേവീം രാധികാം രാസനായികാമ്
മൂലജപത്തോടൊപ്പം ആറു അങ്കങ്ങള് ചെയ്യണം, പിന്നെ മഹാദേവിയായ രാധികയെ രാസനാടകത്തിലെ നായികയായി മനസ്സില് ധ്യാനിക്കണം.
പൂര്വോക്തരീത്യാ തു മുനേ സാമവേദേ വിഗീതയാ । ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം ശരദിന്ദുസമാനനാമ്
മുനിയേ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയില് സമവേദത്തില് പാടിയതുപോലെ, വെള്ളി ചമ്പകപൂവിന്റെ പ്രകാശംപോലും ശരദ്കാലചന്ദ്രനുപോലും മുഖം ഉള്ളവളെ ധ്യാനിക്കണം.
കോടിചന്ദ്രപ്രതീകാശാം ശരദമ്ഭോജലോചനാമ് । ബിമ്ബാധരാം പൃഥുശ്രോണീം കാഞ്ചീയുതനിതമ്ബിനീമ്
അവളുടെ കാന്തി കോടി ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലും, കണ്ണുകള് ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവുപോലും, ചുണ്ടുകള് ബിംബഫലമുപോലും, വലുതായ അരയും കഞ്ചികെട്ടിയ നടിയും ഉണ്ട്.
കുന്ദപങ്ക്തിസമാനാഭദന്തപങ്ക്തിവിരാജിതാമ് । ക്ഷൌമാമ്ബരപരീധാനാം വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാന്വിതാമ്
കുണ്ടപ്പൂവിന്റെ നിരപോലും വെളുത്ത പല്ലുകള് തിളങ്ങുന്നു; അവള് നൂല്വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, അഗ്നിയില് ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം കരികുമ്ഭയുഗസ്തനീമ് । സദാ ദ്വാദശവര്ഷീയാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവളുടെ മുഖം അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു, കറിക്കുമ്പംപോലുള്ള ഇരട്ടസ്തനങ്ങളുണ്ട്, എപ്പോഴും പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരിയാണവള്, രത്നാഭരണങ്ങള് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.