പവിത്രരൂപാം പൂതാം ച ഭക്താനാം സര്വകാമദാമ് । യയാ പൂതം സര്വവിശ്വം താം ദേവീം സുരഭിം ഭജേ
പവിത്രമായ രൂപവും, ഭക്തർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നവളും, അവളാൽ സകലവിശ്വവും വിശുദ്ധമാകുന്നവളുമായ സുരഭിദേവിയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു.
ഘടേ വാ ധേനുശിരസി ബന്ധസ്തമ്ഭേ ഗവാമപി । ശാലഗ്രാമേ ജലാഗ്നൌ വാ സുരഭിം പൂജയേദ് ദ്വിജഃ
കുടത്തിൽ, പശുവിന്റെ തലയിൽ, പശുക്കളുടെ കയറ്റുമരത്തിൽ, ശാലഗ്രാമത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിയിൽ, ദ്വിജൻ സുരഭിയെ ആരാധിക്കാം.
ദീപാന്വിതാപരദിനേ പൂര്വാഹ്നേ ഭക്തിസംയുതഃ । യഃ പൂജയേച്ച സുരഭിം സ ച പൂജ്യോ ഭവേദ്ഭുവി
വിളക്കുകളുടെ ഉത്സവത്തിനു ശേഷം, രാവിലെ, ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും സുരഭിയെ ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ഭൂമിയിൽ ആരാധനയോഗ്യനാകും.
ഏകദാ ത്രിഷു ലോകേഷു വാരാഹേ വിഷ്ണുമായയാ । ക്ഷീരം ജഹാര സുരഭിശ്ചിന്തിതാശ്ച സുരാദയഃ
ഒരിക്കൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, വാരാഹാവതാരസമയത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ, സുരഭി പാൽ നൽക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാർ വിഷമിച്ചു.
തേ ഗത്വാ ബ്രഹ്മലോകേ ച ബ്രഹ്മാണം തുഷ്ടുവുസ്തദാ । തദാജ്ഞയാ ച സുരഭിം തുഷ്ടാവ പാകശാസനഃ
അവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പോയി ബ്രഹ്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു. അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഇന്ദ്രൻ സുരഭിയെ സ്തുതിച്ചു.
പുരന്ദര ഉവാച നമോ ദേവ്യൈ മഹാദേവ്യൈ സുരഭ്യൈ ച നമോ നമഃ । ഗവാം ബീജസ്വരൂപായൈ നമസ്തേ ജഗദമ്ബികേ
പുരന്ദരൻ പറഞ്ഞു: ദേവിയേ, മഹാദേവിയേ, സുരഭിയേ, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. പശുക്കളുടെ വിത്തായ രൂപത്തേയും, ലോകമാതാവായ നിങ്ങളെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ രാധാപ്രിയായൈ ച പദ്മാംശായൈ നമോ നമഃ । നമഃ കൃഷ്ണപ്രിയായൈ ച ഗവാം മാത്രേ നമോ നമഃ
രാധയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭാഗമായ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, പശുക്കളുടെ അമ്മയായ ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
കല്പവൃക്ഷസ്വരൂപായൈ സര്വേഷാം സതതം പരേ । ക്ഷീരദായൈ ധനദായൈ ബുദ്ധിദായൈ നമോ നമഃ
സകലരിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉന്നതമായ, കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ രൂപമായ, പാലും സമ്പത്തും ജ്ഞാനവും നൽകുന്ന ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ശുഭായൈ ച സുഭദ്രായൈ ഗോപ്രദായൈ നമോ നമഃ । യശോദായൈ കീര്തിദായൈ ധര്മദായൈ നമോ നമഃ
ശുഭമായവളായ, സുഭദ്രയായ, പശുക്കൾ നൽകുന്നവളായ ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. യശോദയായ, കീർത്തി നൽകുന്നവളായ, ധർമ്മം നൽകുന്നവളായ ദേവിക്ക് നമസ്കാരം.
സ്തോത്രശ്രവണമാത്രേണ തുഷ്ടാ ഹൃഷ്ടാ ജഗത്പ്രസൂഃ । ആവിര്ബഭൂവ തത്രൈവ ബ്രഹ്മലോകേ സനാതനീ
ഈ സ്തോത്രം കേട്ടു മാത്രം ലോകമാതാവ് സന്തോഷവും സന്തോഷവും അനുഭവിച്ചു, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ തന്നെയാണ് അവൾ ദർശനമുണ്ടായത്; അവൾ എക്കാലത്തും ശാശ്വതമാണ്.
മഹേന്ദ്രായ വരം ദത്ത്വാ വാഞ്ഛിതം ചാപി ദുര്ലഭമ് । ജഗാമ സാ ച ഗോലോകം യയുര്ദേവാദയോ ഗൃഹമ്
മഹേന്ദ്രന് ആഗ്രഹിച്ച, ലഭിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ വരം നൽകി, ദേവി ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാരും മറ്റു എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ബഭൂവ വിശ്വം സഹസാ ദുഗ്ധപൂര്ണം ച നാരദ । ദുഗ്ധം ഘൃതം തതോ യജ്ഞസ്തതഃ പ്രീതിഃ സുരസ്യ ച
നാരദാ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ലോകം മുഴുവൻ പാലിൽ നിറഞ്ഞു. ആ പാലിൽ നിന്ന് നെയ്യും, അതിൽ നിന്ന് യജ്ഞവും, പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷവും ഉണ്ടായി.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പഠേത് । സ ഗോമാന് ധനവാംശ്ചൈവ കീര്തിമാന്പുത്രവാംസ്തഥാ
ഈ മഹാപുണ്യമായ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവന് പശുക്കളും സമ്പത്തും കീർത്തിയും പുത്രന്മാരും ലഭിക്കും.
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദീക്ഷിതഃ । ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാത്യന്തേ കൃഷ്ണമന്ദിരേ
അവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചവനും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ദീക്ഷിതനുമായിരിക്കുന്നു; ഈ ലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിച്ച് അവസാനം കൃഷ്ണന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സുചിരം നിവസേത്തത്ര കരോതി കൃഷ്ണസേവനമ് । ന പുനര്ഭവനം തത്ര ബ്രഹ്മപുത്രോ ഭവേത്തതഃ
അവൻ അവിടെ ദീർഘകാലം കൃഷ്ണനെ സേവിക്കുന്നു; അവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല, അവിടെ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായി മാറുന്നു.
ഇതി ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതേ മഹാപുരാണേഽഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം നവമസ്കന്ധേ സുരഭ്യുപാഖ്യാനവര്ണനം നാമേകോനപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതത്തിലെ മഹാപുരാണത്തിൽ, അഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യമായ സംഹിതയുടെ ഒമ്പതാം സ്കന്ധത്തിൽ, 'സുരഭിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം' എന്ന നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു.
ദേവ്യാ ആവരണപൂജാവിധിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വമുപാഖ്യാനം പ്രകൃതീനാം യഥാതഥമ് । യച്ഛ്രുത്വാ മുച്യതേ ജന്തുര്ജന്മസംസാരബന്ധനാത്
ദേവിയുടെ ആവരണപൂജാവിധിയുടെ വിവരണം.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി രഹസ്യം വേദഗോപിതമ് । രാധായാശ്ചൈവ ദുര്ഗായാ വിധാനം ശ്രുതിചോദിതമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: സകല പ്രകൃതികളുടെ കഥ ഞാൻ കേട്ടു, അതുപോലെ തന്നെ; അതു കേട്ടാൽ ജീവികൾ ജനനസംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
മഹിമാ വര്ണിതോഽതീവ ഭവതാ പരയോര്ദ്വയോഃ । ശ്രുത്വാ തം തദ്ഗതം ചേതോ ന കസ്യ സ്യാന്മുനീശ്വര
ഇപ്പോൾ ഞാൻ വേദങ്ങൾ മറച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യവും, രാധയും ദുർഗയും സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പൂജാവിധിയും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യയോരംശോ ജഗത്സര്വം യന്നിയമ്യം ചരാചരമ് । യയോര്ഭക്ത്യാ ഭവേന്മുക്തിസ്തദ്വിധാനം വദാധുനാ
അവരുടെ മഹിമയെ നിങ്ങൾ അതീവ ഉന്നതമായി വിവരിച്ചു; അതു കേട്ടാൽ ആരുടെ മനസ്സും അവരിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമോ, മഹാമുനീശ്വരാ?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ശൃണു നാരദ വക്ഷ്യാമി രഹസ്യം ശ്രുതിചോദിതമ് । യന്ന കസ്യാപി ചാഖ്യാതം സാരാത്സാരം പരാത്പരമ്
ആരിൽ നിന്ന് സകല ചലനസ്ഥിരജഗതും ഉത്ഭവിക്കുകയും, ആരുടെ ഭക്തിയിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ വിധം ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ശ്രുത്വാ പരസ്മൈ നോ വാച്യം യതോഽതീവ രഹസ്യകമ് । മൂലപ്രകൃതിരൂപിണ്യാഃ സംവിദോ ജഗദുദ്ഭവേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഞാൻ വേദങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യം പറയാം; അത് ആരോടും പറയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, അതിന്റെ സാരവും അതിന്റെ ഉന്നതതയും ആണ്.
പ്രാദുര്ഭൂതം ശക്തിയുഗ്മം പ്രാണബുദ്ധ്യധിദൈവതമ് । ജീവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം നിയന്തൃപ്രേരകം സദാ
അത് കേട്ടാൽ മറ്റൊരാളോട് പറയരുത്, അതി രഹസ്യമാണ്; മൂലപ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ.
തദധീനം ജഗത്സര്വം വിരാഡാദിചരാചരമ് । യാവത്തയോഃ പ്രസാദോ ന താവന്മോക്ഷോ ഹി ദുര്ലഭഃ
പ്രാണനും ബുദ്ധിയുടെയും അധിദേവതയായ ശക്തിദ്വയം ഉദിച്ചുവന്നു; എല്ലാ ജീവികളെയും എപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്.
തതസ്തയോഃ പ്രസാദാര്ഥം നിത്യം സേവേത തദ്ദ്വയമ് । തത്രാദൌ രാധികാമന്ത്രം ശൃണു നാരദ ഭക്തിതഃ
അതിനാല് അവരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാന് ഒരാള് എപ്പോഴും ആ ഇരുവരെയും ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം. നാരദാ, ആദ്യം രാധികാമന്ത്രം ഭക്തിയോടെ കേള്ക്കൂ.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വാദിഭിര്നിത്യം സേവിതോ യഃ പരാത്പരഃ । ശ്രീരാധേതി ചതുര്ഥ്യന്തം വഹ്നേര്ജായാ തതഃ പരമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മറ്റുള്ളവരും നിത്യം ആരാധിക്കുന്ന അതി പരമമായ മന്ത്രം 'ശ്രീരാധേ' എന്നാണു, അഗ്നിയുടെ പ്രധാന ഭാര്യയായവളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിതീയാവിഭക്തിയിലാണ്.
ഷഡക്ഷരോ മഹാമന്ത്രോ ധര്മാദ്യര്ഥപ്രകാശകഃ । മായാബീജാദികശ്ചായം വാഞ്ഛാചിന്താമണിഃ സ്മൃതഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള ഈ മഹാമന്ത്രം ധര്മ്മാദികള് ഉള്പ്പെടെ പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇതില് മായാബീജവും ഉണ്ട്, ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റുന്ന ചിന്താമണിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
വക്ത്രകോടിസഹസ്രൈസ്തു ജിഹ്വാകോടിശതൈരപി । ഏതന്മന്ത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ണിതും നൈവ ശക്യതേ
കോടിക്കണക്കിന് വായും നൂറുകോടി നാവുകളും ഉണ്ടായാലും ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.
ജഗ്രാഹ പ്രഥമം മന്ത്രം ശ്രീകൃഷ്ണോ ഭക്തിതത്പരഃ । ഉപദേശാന്മൂലദേവ്യാ ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ശ്രീകൃഷ്ണന് ഭക്തിയില് ലയിച്ചവനായി ആദ്യം ഈ മന്ത്രം മൂലാദേവിയില് നിന്ന് ഗോലോകത്തിലെ രാസമണ്ഡലത്തില് ഉപദേശമായി സ്വീകരിച്ചു.
വിഷ്ണുസ്തേനോപദിഷ്ടസ്തു തേന ബ്രഹ്മാ വിരാട് തഥാ । തേന ധര്മസ്തേന ചാഹമിത്യേഷാ ഹി പരമ്പരാ
കൃഷ്ണന് വിഷ്ണുവിനും വിഷ്ണു വിരാട് ബ്രഹ്മാവിനും ബ്രഹ്മാവ് ധര്മ്മനെയും പിന്നെ ഞാനെയും ഉപദേശിച്ചു; ഇതാണ് ആ പാരമ്പര്യം.