ദീര്ഘം ച വിസ്തൃതം ചൈവ പരിതഃ ശതയോജനമ് । ഗോലോകേഽയം പ്രസിദ്ധശ്ച സോഽപി ക്ഷീരസരോവരഃ
ആ തടാകം നീളത്തിലും വീതിയിലും വലുതായിരുന്നു, ചുറ്റും നൂറു യോജനവ്യാപകമായിരുന്നു. ഗോലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഈ പാലിന്റെ തടാകം ഇന്നും ഉണ്ട്.
ഗോപികാനാം ച രാധായാഃ ക്രീഡാവാപീ ബഭൂവ സാ । രത്നേന്ദ്രരചിതാ പൂര്ണം ഭൂതാ ചാപീശ്വരേച്ഛയാ
ആ തടാകം, ഗോപികമാർക്കും രാധയ്ക്കും കളിക്കാവുന്ന ഒരു കുളമായിത്തീർന്നു. രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതും, പൂർണ്ണമായും നിറഞ്ഞതും, ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഉണ്ടായതുമാണ്.
ബഭൂവ കാമധേനൂനാം സഹസാ ലക്ഷകോടയഃ । യാവന്തസ്തത്ര ഗോപാശ്ച സുരഭ്യാ ലോമകൂപതഃ
അപ്പോൾ തന്നെ, കോടിക്കണക്കിന് കാമധേനുക്കൾ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവിടെ എത്രയോ ഗോപന്മാർ ഉണ്ടോ, അത്രയോ കാമധേനുക്കൾ സുരഭിയുടെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ചു.
താസാം പുത്രാശ്ച ബഹവഃ സമ്ബഭൂവുരസംഖ്യകാഃ । കഥിതാ ച ഗവാം സൃഷ്ടിസ്തയാ ച പൂരിതം ജഗത്
അവർക്കെല്ലാം അനവധി കിടാക്കൾ ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ പശുക്കളുടെ സൃഷ്ടി നടന്നുവെന്നും, ലോകം അവരാൽ നിറഞ്ഞുവെന്നും പറയുന്നു.
പൂജാം ചകാര ഭഗവാന് സുരഭ്യാശ്ച പുരാ മുനേ । തതോ ബഭൂവ തത്പൂജാ ത്രിഷു ലോകേഷു ദുര്ലഭാ
ഭഗവാൻ പുരാതനകാലത്ത് സുരഭിയെ ആരാധിച്ചു, മഹർഷേ. അതിനുശേഷം, ആ ആരാധന മൂന്നു ലോകത്തും അപൂർവ്വമായതായി.
ദീപാന്വിതാപരദിനേ ശ്രീകൃഷ്ണസ്യാജ്ഞയാ ഹരേഃ । ബഭൂവ സുരഭിഃ പൂജ്യാ ധര്മവക്ത്രാദിദം ശ്രുതമ്
വിളക്കുകളുടെ ഉത്സവത്തിന് ശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, സുരഭി ആരാധനയോഗ്യയായി. ഇത് ധർമ്മന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണു.
ധ്യാനം സ്തോത്രം മൂലമന്ത്രം യദ്യത്യൂജാവിധിക്രമമ് । വേദോക്തം ച മഹാഭാഗ നിബോധ കഥയാമി തേ
ധ്യാനം, സ്തുതി, മൂലമന്ത്രം, പൂജാവിധികൾ, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം, മഹാഭാഗവ, ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറയുന്നു, കേൾക്കുക.
ഓം സുരഭ്യൈ നമ ഇതി മന്ത്രസ്തസ്യാഃ ഷഡക്ഷരഃ । സിദ്ധോ ലക്ഷജപേനൈവ ഭക്താനാം കല്പപാദപഃ
'ഓം സുരഭ്യൈ നമഃ' എന്നത് അവളുടെ ആറക്ഷരമന്ത്രമാണ്. ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ഭക്തർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന കല്പവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
ധ്യാനം യജുര്വേദഗീതം തസ്യാഃ പൂജാ ച സര്വതഃ । ഋദ്ധിദാ വൃദ്ധിദാ ചൈവ മുക്തിദാ സര്വകാമദാ
അവളുടെ ധ്യാനം യജുർവേദത്തിൽ പാടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ പൂജ എല്ലായിടത്തും ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവൾ ഐശ്വര്യവും, സമൃദ്ധിയും, മോക്ഷവും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.
ലക്ഷ്മീസ്വരൂപാം പരമാം രാധാസഹചരീം പരാമ് । ഗവാമധിഷ്ഠാതൃദേവീം ഗവാമാദ്യാം ഗവാം പ്രസൂമ്
ലക്ഷ്മിയുടെ പരമരൂപമായ, രാധയുടെ പ്രിയസഖിയായ, പശുക്കളുടെ രക്ഷാദേവതയായ, പശുക്കളിൽ ആദിയായ, പശുക്കളുടെ മാതാവായ അവളെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു.
പവിത്രരൂപാം പൂതാം ച ഭക്താനാം സര്വകാമദാമ് । യയാ പൂതം സര്വവിശ്വം താം ദേവീം സുരഭിം ഭജേ
പവിത്രമായ രൂപവും, ഭക്തർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്നവളും, അവളാൽ സകലവിശ്വവും വിശുദ്ധമാകുന്നവളുമായ സുരഭിദേവിയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു.
ഘടേ വാ ധേനുശിരസി ബന്ധസ്തമ്ഭേ ഗവാമപി । ശാലഗ്രാമേ ജലാഗ്നൌ വാ സുരഭിം പൂജയേദ് ദ്വിജഃ
കുടത്തിൽ, പശുവിന്റെ തലയിൽ, പശുക്കളുടെ കയറ്റുമരത്തിൽ, ശാലഗ്രാമത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിയിൽ, ദ്വിജൻ സുരഭിയെ ആരാധിക്കാം.
ദീപാന്വിതാപരദിനേ പൂര്വാഹ്നേ ഭക്തിസംയുതഃ । യഃ പൂജയേച്ച സുരഭിം സ ച പൂജ്യോ ഭവേദ്ഭുവി
വിളക്കുകളുടെ ഉത്സവത്തിനു ശേഷം, രാവിലെ, ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും സുരഭിയെ ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ഭൂമിയിൽ ആരാധനയോഗ്യനാകും.
ഏകദാ ത്രിഷു ലോകേഷു വാരാഹേ വിഷ്ണുമായയാ । ക്ഷീരം ജഹാര സുരഭിശ്ചിന്തിതാശ്ച സുരാദയഃ
ഒരിക്കൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, വാരാഹാവതാരസമയത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ, സുരഭി പാൽ നൽക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാർ വിഷമിച്ചു.
തേ ഗത്വാ ബ്രഹ്മലോകേ ച ബ്രഹ്മാണം തുഷ്ടുവുസ്തദാ । തദാജ്ഞയാ ച സുരഭിം തുഷ്ടാവ പാകശാസനഃ
അവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പോയി ബ്രഹ്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു. അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഇന്ദ്രൻ സുരഭിയെ സ്തുതിച്ചു.
പുരന്ദര ഉവാച നമോ ദേവ്യൈ മഹാദേവ്യൈ സുരഭ്യൈ ച നമോ നമഃ । ഗവാം ബീജസ്വരൂപായൈ നമസ്തേ ജഗദമ്ബികേ
പുരന്ദരൻ പറഞ്ഞു: ദേവിയേ, മഹാദേവിയേ, സുരഭിയേ, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. പശുക്കളുടെ വിത്തായ രൂപത്തേയും, ലോകമാതാവായ നിങ്ങളെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ രാധാപ്രിയായൈ ച പദ്മാംശായൈ നമോ നമഃ । നമഃ കൃഷ്ണപ്രിയായൈ ച ഗവാം മാത്രേ നമോ നമഃ
രാധയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭാഗമായ, കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, പശുക്കളുടെ അമ്മയായ ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
കല്പവൃക്ഷസ്വരൂപായൈ സര്വേഷാം സതതം പരേ । ക്ഷീരദായൈ ധനദായൈ ബുദ്ധിദായൈ നമോ നമഃ
സകലരിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉന്നതമായ, കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ രൂപമായ, പാലും സമ്പത്തും ജ്ഞാനവും നൽകുന്ന ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ശുഭായൈ ച സുഭദ്രായൈ ഗോപ്രദായൈ നമോ നമഃ । യശോദായൈ കീര്തിദായൈ ധര്മദായൈ നമോ നമഃ
ശുഭമായവളായ, സുഭദ്രയായ, പശുക്കൾ നൽകുന്നവളായ ദേവിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. യശോദയായ, കീർത്തി നൽകുന്നവളായ, ധർമ്മം നൽകുന്നവളായ ദേവിക്ക് നമസ്കാരം.
സ്തോത്രശ്രവണമാത്രേണ തുഷ്ടാ ഹൃഷ്ടാ ജഗത്പ്രസൂഃ । ആവിര്ബഭൂവ തത്രൈവ ബ്രഹ്മലോകേ സനാതനീ
ഈ സ്തോത്രം കേട്ടു മാത്രം ലോകമാതാവ് സന്തോഷവും സന്തോഷവും അനുഭവിച്ചു, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ തന്നെയാണ് അവൾ ദർശനമുണ്ടായത്; അവൾ എക്കാലത്തും ശാശ്വതമാണ്.
മഹേന്ദ്രായ വരം ദത്ത്വാ വാഞ്ഛിതം ചാപി ദുര്ലഭമ് । ജഗാമ സാ ച ഗോലോകം യയുര്ദേവാദയോ ഗൃഹമ്
മഹേന്ദ്രന് ആഗ്രഹിച്ച, ലഭിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ വരം നൽകി, ദേവി ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാരും മറ്റു എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ബഭൂവ വിശ്വം സഹസാ ദുഗ്ധപൂര്ണം ച നാരദ । ദുഗ്ധം ഘൃതം തതോ യജ്ഞസ്തതഃ പ്രീതിഃ സുരസ്യ ച
നാരദാ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ലോകം മുഴുവൻ പാലിൽ നിറഞ്ഞു. ആ പാലിൽ നിന്ന് നെയ്യും, അതിൽ നിന്ന് യജ്ഞവും, പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷവും ഉണ്ടായി.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പഠേത് । സ ഗോമാന് ധനവാംശ്ചൈവ കീര്തിമാന്പുത്രവാംസ്തഥാ
ഈ മഹാപുണ്യമായ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുന്നവന് പശുക്കളും സമ്പത്തും കീർത്തിയും പുത്രന്മാരും ലഭിക്കും.
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദീക്ഷിതഃ । ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാത്യന്തേ കൃഷ്ണമന്ദിരേ
അവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചവനും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ദീക്ഷിതനുമായിരിക്കുന്നു; ഈ ലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിച്ച് അവസാനം കൃഷ്ണന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സുചിരം നിവസേത്തത്ര കരോതി കൃഷ്ണസേവനമ് । ന പുനര്ഭവനം തത്ര ബ്രഹ്മപുത്രോ ഭവേത്തതഃ
അവൻ അവിടെ ദീർഘകാലം കൃഷ്ണനെ സേവിക്കുന്നു; അവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല, അവിടെ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായി മാറുന്നു.
ഇതി ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതേ മഹാപുരാണേഽഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം നവമസ്കന്ധേ സുരഭ്യുപാഖ്യാനവര്ണനം നാമേകോനപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതത്തിലെ മഹാപുരാണത്തിൽ, അഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യമായ സംഹിതയുടെ ഒമ്പതാം സ്കന്ധത്തിൽ, 'സുരഭിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം' എന്ന നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു.
ദേവ്യാ ആവരണപൂജാവിധിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വമുപാഖ്യാനം പ്രകൃതീനാം യഥാതഥമ് । യച്ഛ്രുത്വാ മുച്യതേ ജന്തുര്ജന്മസംസാരബന്ധനാത്
ദേവിയുടെ ആവരണപൂജാവിധിയുടെ വിവരണം.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി രഹസ്യം വേദഗോപിതമ് । രാധായാശ്ചൈവ ദുര്ഗായാ വിധാനം ശ്രുതിചോദിതമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: സകല പ്രകൃതികളുടെ കഥ ഞാൻ കേട്ടു, അതുപോലെ തന്നെ; അതു കേട്ടാൽ ജീവികൾ ജനനസംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.
മഹിമാ വര്ണിതോഽതീവ ഭവതാ പരയോര്ദ്വയോഃ । ശ്രുത്വാ തം തദ്ഗതം ചേതോ ന കസ്യ സ്യാന്മുനീശ്വര
ഇപ്പോൾ ഞാൻ വേദങ്ങൾ മറച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യവും, രാധയും ദുർഗയും സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പൂജാവിധിയും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യയോരംശോ ജഗത്സര്വം യന്നിയമ്യം ചരാചരമ് । യയോര്ഭക്ത്യാ ഭവേന്മുക്തിസ്തദ്വിധാനം വദാധുനാ
അവരുടെ മഹിമയെ നിങ്ങൾ അതീവ ഉന്നതമായി വിവരിച്ചു; അതു കേട്ടാൽ ആരുടെ മനസ്സും അവരിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമോ, മഹാമുനീശ്വരാ?