ദേവവാ ഊചുഃ ജയ ദേവ ഗണാധ്യക്ഷ ഉമാലാലിതപങ്കജ । അഷ്ടസിദ്ധിവിഭൂതീനാം ദാത്രേ ഭക്തജനായ തേ
ദേവതകൾ പറഞ്ഞു: ജയമുണ്ടാകട്ടെ, ഗണങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ദേവാ, ഉമാദേവി സ്നേഹിക്കുന്ന കമലപാദാ, ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് അഷ്ടസിദ്ധികളും മഹിമകളും നൽകുന്നവനേ.
മഹാമായാവിലസിതസ്ഥാനായ പരമാത്മനേ । വൃഷാങ്കായാമരേശായ കൈലാസസ്ഥിതിശാലിനേ
മഹാമായയുടെ ലീലയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവേ, കാളിദ്വജം ഉയർത്തുന്ന അമരന്മാരുടെ ഇശ്വരനേ, കൈലാസത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ.
അഹിര്ബുധ്ന്യായ മാന്യായ മനവേ മാനദായിനേ । അജായ ബഹുരൂപായ സ്വാത്മാരാമായ ശമ്ഭവേ
അഹിർബുദ്ധ്നനായ, ആദരണീയനായ, മനുവിന് മാനം നൽകുന്നവനേ, ജനനമില്ലാത്തവനേ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവനേ, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്ന ശംഭുവേ.
ഗണനാഥായ ദേവായ ഗിരിശായ നമോഽസ്തു തേ । മഹാവിഭൂതിദാത്രേ തേ മഹാവിഷ്ണുസ്തുതായ ച
ഗണപതിയായ ദേവാ, ഗിരിശാ, നിനക്കു വന്ദനം. മഹാവിഭൂതി നൽകുന്നവനേ, മഹാവിഷ്ണു സ്തുതിച്ചവനേ.
വിഷ്ണുഹൃത്കഞ്ജവാസായ മഹായോഗരതായ ച । യോഗഗമ്യായ യോഗായ യോഗിനാം പതയേ നമഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയകമലത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, മഹായോഗത്തിൽ ലീനനായവനേ, യോഗത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനേ, യോഗസ്വരൂപനായ, യോഗികളുടെ നാഥനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
യോഗീശായ നമസ്തുഭ്യം യോഗാനാം ഫലദായിനേ । ദീനദാനപരായാപി ദയാസാഗരമൂര്തയേ
യോഗികളുടെ ഇശ്വരനേ, യോഗഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ദയയുടെ സമുദ്രമായ രൂപം, ദീനർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ ലീനരായവർക്കും കൃപയുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ആര്തിപ്രശമനായോഗ്രവീര്യായ ഗുണമൂര്തയേ । വൃഷധ്വജായ കാലായ കാലകാലായ തേ നമഃ
ദു:ഖം അകറ്റുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ളവനേ, ഗുണങ്ങളുടെ സാക്ഷാത്കാരമായവനേ, കാളിദ്വജം ഉയർത്തിയവനേ, കാലമായവനേ, കാലത്തിന്റെ അവസാനം വരുത്തുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
സൂത ഉവാച ഏവം സ്തുതഃ സ ദേവേശോ യജ്ഞഭുഗ്ഭിര്വൃഷധ്വജഃ । പ്രാഹ ഗമ്ഭീരയാ വാചാ പ്രഹസന്വിബുധര്ഷഭാന്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ യജ്ഞകർമം ചെയ്യുന്നവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളുടെ ഇശ്വരൻ, കാളിദ്വജം ഉയർത്തിയവൻ, ദൈവങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച പ്രസന്നോഽഹം ദിവിഷദഃ സ്തോത്രേണോത്തമപൂരുഷാഃ । മനോരഥം പൂരയാമി സര്വേഷാം ദേവതര്ഷഭാഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരേ, ഉത്തമപുരുഷന്മാരേ, ഈ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നിങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റും.
ദേവാ ഊചുഃ സര്വദേവേശ ഗിരിശ ശശിമൌലിവിരാജിത । ആര്താനാം ശങ്കരസ്ത്വം ച ശം വിധേഹി മഹാബല
ദേവതകൾ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ദേവതകളുടെയും ഇശ്വരനേ, ഗിരിശാ, ചന്ദ്രക്കലയിൽ ഭാസുരനായവനേ, നീ ആർത്തർക്കു ശങ്കരനാണ്; മഹാബലശാലിയേ, ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷേമം നൽകണമേ.
പര്വതോ വിന്ധ്യനാമാസ്തി മേരുദ്വേഷ്ടാ മഹോന്നതഃ । ഭാനുമാര്ഗനിരോദ്ധാ ഹി സര്വേഷാം ദുഃഖദോഽനഘ
വിന്ദ്യ എന്ന പേരുള്ള ഒരു പർവ്വതം ഉണ്ട്, അത് മെരുവിനെ ചുറ്റി ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു; ആ പർവ്വതം സൂര്യന്റെ വഴി തടയുന്നു, അതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും ദു:ഖം ഉണ്ടാകുന്നു, പാപരഹിതനായവനേ.
തദവൃദ്ധിം സ്തമ്ഭയേശാന സര്വകല്യാണകൃദ്ഭവ । ഭാനുസഞ്ചാരരോധേന കാലജ്ഞാനം കഥം ഭവേത്
ഭഗവനേ, നീ അവന്റെ വളർച്ച തടയണം, എല്ലാ ക്ഷേമവും വരുത്തുന്നവനാവണം; സൂര്യന്റെ യാത്ര തടയപ്പെട്ടാൽ, കാലത്തിന്റെ കണക്കെടുപ്പ് എങ്ങനെ നടക്കും?
നഷ്ടേ സ്വാഹാസ്വധാകാരേ ലോകേ കഃ ശരണം ഭവേത് । അസ്മാകം ച ഭയാര്താനാം ഭവാനേവ ഹി ദൃശ്യതേ
സ്വാഹയും സ്വധയും ഇല്ലാതായാൽ ലോകത്തിൽ ആരാണ് അഭയം നൽകുക? ഭയത്താൽ പീഡിതരായ ഞങ്ങൾക്കു രക്ഷകനായി നീയല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.
ദുഃഖനാശകരോ ദേവ പ്രസീദ ഗിരിജാപതേ । ശ്രീശിവ ഉവാച നാസ്മാകം ശക്തിരസ്തീഹ തദ്വൃദ്ധിസ്തമ്ഭനേ സുരാഃ
ദു:ഖം അകറ്റുന്ന ദേവാ, ദയവായി കൃപചെയ്യണം, ഗിരിജാപതിയേ. ശ്രീശിവൻ പറഞ്ഞു: ദേവതകളേ, അവന്റെ വളർച്ച തടയാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ശക്തിയില്ല.
ഇമമേവം വദിഷ്യാമോ ഭഗവന്തം രമാധവമ് । സോഽസ്മാകം പ്രഭുരാത്മാ ച പൂജ്യഃ കാരണരൂപധൃക്
നാം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാനായ രമാധവനോട് അപേക്ഷിക്കാം; അവൻ ഞങ്ങളുടെ പ്രഭുവും ആത്മാവും ആരാധ്യനുമാണ്, കാരണത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചവനാണ്.
ഗോവിന്ദോ ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ സര്വകാരണകാരണഃ । തം ഗത്വാ കഥയിഷ്യാമഃ സ ദുഃഖാന്തോ ഭവിഷ്യതി
ഗോവിന്ദൻ, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു, എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും കാരണമാണ്; അവനിടത്തേക്ക് പോയി ഞങ്ങൾ ഈ കാര്യം പറയും, അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ദു:ഖങ്ങൾക്ക് അവസാനം വരും.
ഇത്യേവമാകര്ണ്യ ഗിരീശഭാഷിതം ദേവാശ്ച സേന്ദ്രാഃ സപയോജസമ്ഭവാഃ । രുദ്രം പുരസ്കൃത്യ ച വേപമാനാ വൈകുണ്ഠലോകം പ്രതിജഗ്മുരഞ്ജസാ
പര്വതാധിപതിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ഇന്ദ്രനും കമലത്തില് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവും ഉള്പ്പെടെ ദേവന്മാര് രുദ്രനെ മുന്നില് വെച്ച് വിറയുന്ന നിലയില് വെയ്കുണ്ഠലോകത്തേക്ക് വേഗത്തില് പോയി.
ശ്രീവിഷ്ണുനാ ദേവേഭ്യോ വരപ്രദാനമ് സൂത ഉവാച തേ ഗത്വാ ദേവദേവേശം രമാനാഥം ജഗദ്ഗുരുമ് । വിഷ്ണും കമലപത്രാക്ഷം ദദൃശുഃ പ്രഭയാന്വിതമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാര് ലോകങ്ങളുടെ നാഥനും ലക്ഷ്മിയുടെ ഭര്ത്താവുമായ, കമലപ്പത്രം പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ശ്രീവിഷ്ണുവിനെ കണ്ട് വന്ദിച്ചു.
സ്തോത്രേണ തുഷ്ടുവുര്ഭക്ത്യാ ഗദ്ഗദസ്വരസത്കൃതാഃ । ദേവാ ഊചുഃ ജയ വിഷ്ണോ രമേശാദ്യ മഹാപുരുഷ പൂര്വജ
ഭക്തിപൂര്വം കംപിച്ച സ്വരത്തില് ഒരു സ്തോത്രം പാടി ദേവന്മാര് പറഞ്ഞു: ജയം നിനക്കാകട്ടെ, രമയുടെ നാഥാ, ആദിപുരുഷാ!
ദൈത്യാരേ കാമജനക സര്വകാമഫലപ്രദ । മഹാവരാഹ ഗോവിന്ദ മഹായജ്ഞസ്വരൂപക
അസുരന്മാരുടെ ശത്രുവേ, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉറവിടമേ, എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നല്കുന്നവനേ, മഹാവരാഹാ, ഗോവിന്ദാ, മഹായജ്ഞത്തിന്റെ രൂപമേ!
മഹാവിഷ്ണോ ധ്രുവേശാദ്യ ജഗദുത്പത്തികാരണ । മത്സ്യാവതാരേ വേദാനാമുദ്ധാരാധാരരൂപക
മഹാവിഷ്ണുവേ, ധ്രുവന്റെ നാഥാ, ലോകസൃഷ്ടിയുടെ കാരണമേ, മത്സ്യാവതാരത്തില് വേദങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ച് ഉയര്ത്തിയവനേ!
സത്യവ്രത ധരാധീശ മത്സ്യരൂപായ തേ നമഃ । ജയാകൂപാര ദൈത്യാരേ സുരകാര്യസമര്പക
സത്യവ്രതാ, ഭൂമിയുടെ നാഥാ, മത്സ്യരൂപമായ നിനക്കു വന്ദനം! ജയം നിനക്കാകട്ടെ, ദൈവങ്ങളുടെ കര്മ്മം പൂര്ത്തിയാക്കുന്ന അസുരശത്രുവേ!
അമൃതാപ്തികരേശാന കൂര്മരൂപായ തേ നമഃ । ജയാദിദൈത്യനാശാര്ഥമാദിസൂകരരൂപധൃക്
അമൃതം നല്കുന്ന ഈശ്വരാ, കൂര്മരൂപമായ നിനക്കു വന്ദനം! ആദിയസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കാന് ആദിസൂകരരൂപം ധരിച്ചവനേ, ജയം നിനക്കാകട്ടെ!
മഹ്യുദ്ധാരകൃതോദ്യോഗകോലരൂപായ തേ നമഃ । നാരസിംഹം വപുഃ കൃത്വാ മഹാദൈത്യം ദദാര യഃ
ഭൂമിയെ ഉയര്ത്താന് കൂലരൂപം ധരിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം! നരസിംഹരൂപം ധരിച്ചു മഹാസുരനെ കീറിത്തകര്ത്തവനേ!
കരജൈര്വരദൃപ്താങ്ഗം തസ്മൈ നൃഹരയേ നമഃ । വാമനം രൂപമാസ്ഥായ ത്രൈലോക്യൈശ്വര്യമോഹിതമ്
വരപ്രഭാവത്തില് മദിച്ചവന്റെ ശരീരം നഖങ്ങള് കൊണ്ട് കീറിത്തകര്ത്ത നരഹരിയേ, നിനക്കു വന്ദനം! വാമനരൂപം സ്വീകരിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യത്തെ കുഴപ്പമാക്കിയത് നീയല്ലേ!
ബലിം സഞ്ഛലയാമാസ തസ്മൈ വാമനരൂപിണേ । ദുഷ്ടക്ഷത്രവിനാശായ സഹസ്രകരശത്രവേ
വാമനരൂപത്തില് ബലിയെ ചലിപ്പിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം! ആയിരം കൈകളുള്ളവന്റെ ശത്രുവേ, ദുഷ്ടക്ഷത്രിയരെ നശിപ്പിച്ചവനേ!
രേണുകാഗര്ഭജാതായ ജാമദഗ്ന്യായ തേ നമഃ । ദുഷ്ടരാക്ഷസപൌലസ്ത്യശിരശ്ഛേദപടീയസേ
റെണുകയുടെ ഗര്ഭത്തില് ജനിച്ച ജാമദഗ്ന്യനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം! ദുഷ്ടരാക്ഷസന്മാരുടെയും പോളസ്ത്യന്റെ തലവെട്ടുന്നതില് ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ!
ശ്രീമദ്ദാശരഥേ തുഭ്യം നമോഽനന്തക്രമായ ച । കംസദുര്യോധനാദ്യൈശ്ച ദൈത്യൈഃ പൃഥ്വീശലാഞ്ഛനൈഃ
മഹിമയുള്ള ദശരഥപുത്രാ, അനന്തക്രമനേ, നിനക്കു വന്ദനം! കംസനും ദുര്യോധനനും പോലുള്ള ഭൂമിയെ കളങ്കമാക്കിയ ദാനവന്മാരാല്
ഭാരാക്രാന്താം മഹീം യോഽസാവുജ്ജഹാര മഹാവിഭുഃ । ധര്മം സംസ്ഥാപയാമാസ പാപം കൃത്വാ സുദൂരതഃ
ഭൂമി ഭാരത്തില് ചൂണ്ടിയപ്പോള് മഹാവിഭൂതിയായ നീ അവളെ ഭാരം കുറച്ചു; നീ ധര്മ്മം സ്ഥാപിച്ചു, പാപം ദൂരീകരിച്ചു.
തസ്മൈ കൃഷ്ണായ ദേവായ നമോഽസ്തു ബഹുധാ വിഭോ । ദുഷ്ടയജ്ഞവിഘാതായ പശുഹിംസാനിവൃത്തയേ
കൃഷ്ണായായ ദൈവം, vibho, പലവിധം നിനക്കു വന്ദനം! ദുഷ്ടയജ്ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാന്, മൃഗഹത്യ നിര്ത്താന് നീ വന്നവനല്ലോ.