ദേവാനാം ദൈത്യഗ്രസ്താനാം പുരാ സേനാ ബഭൂവ സാ । ജയം ദദൌ സാ തേഭ്യശ്ച ദേവസേനാ ച തേന സാ
പണ്ടുകാലത്ത്, ദേവതകൾ അസുരന്മാരാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർക്കുള്ള സേനയായി ദേവി നിലകൊണ്ടു. അവർക്കു ജയവും ലഭ്യമാക്കി, അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ ദേവസേനാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ശ്രീദേവസേനോവാച ബ്രഹ്മണോ മാനസീ കന്യാ ദേവസേനാഹമീശ്വരീ । സൃഷ്ട്വാ താം മനസാ ധാതാ ദദൌ സ്കന്ദായ ഭൂമിപ
ദേവസേനാ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മകളാണ്, ദേവസേനാ എന്ന ഈശ്വരിയാണ് ഞാൻ. ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്നു എന്നെ സൃഷ്ടിച്ച് സ്കന്ദനു സമ്മാനിച്ചു, രാജാവേ.
മാതൃകാസു ച വിഖ്യാതാ സ്കന്ദഭാര്യാ ച സുവ്രതാ । വിശ്വേ ഷഷ്ഠീതി വിഖ്യാതാ ഷഷ്ഠാംശാ പ്രകൃതേഃ പരാ
മാതാക്കളിൽ ഞാൻ പ്രശസ്തയാണ്, സ്കന്ദന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠയായ ഭാര്യയുമാണ്. എല്ലാവരിലും ഞാൻ ഷഷ്ഠി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, പ്രകൃതിയെ അതിജീവിച്ച ആറാം ഭാഗമാണ് ഞാൻ.
അപുത്രായ പുത്രദാഹം പ്രിയാദാത്രീ പ്രിയായ ച । ധനദാഹം ദരിദ്രേഭ്യഃ കര്മിഭ്യശ്ച സ്വകര്മദാ
മകനില്ലാത്തവർക്കു ഞാൻ മക്കളെ നൽകുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു സ്നേഹം നൽകുന്നു. ദരിദ്രർക്കു സമ്പത്ത് നൽകുന്നു, ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ കർമ്മം അനുസരിച്ച് ഫലം നൽകുന്നു.
സുഖം ദുഃഖം ഭയം ശോകോ ഹര്ഷോ മങ്ഗലമേവ ച । സമ്പത്തിശ്ച വിപത്തിശ്ച സര്വം ഭവതി കര്മണാ
സുഖം, ദുഃഖം, ഭയം, ശോകം, സന്തോഷം, മംഗളം, സമ്പത്ത്, ദുരിതം — എല്ലാം കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
കര്മണാ ബഹുപുത്രശ്ച വംശഹീനഃ സ്വകര്മണാ । കര്മണാ മൃതപുത്രശ്ച കര്മണാ ചിരജീവനഃ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഒരുവന് പല മക്കളുണ്ടാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ വംശം നിലയ്ക്കുന്നത്. കർമ്മം കൊണ്ടാണ് മകൻ മരിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
കര്മണാ ഗുണവാംശ്ചൈവ കര്മണാ ചാങ്ഗഹീനകഃ । കര്മണാ ബഹുഭാര്യശ്ച ഭാര്യാഹീനശ്ച കര്മണാ
നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ഒരാൾ സദ്ഗുണശാലിയാകുന്നു; അതുപോലെ പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ഒരാൾക്ക് ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാകാം. പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ഒരാൾക്ക് അനേകം ഭാര്യമാർ ലഭിക്കും; അതുപോലെ പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ഒരാൾക്ക് ഭാര്യയില്ലാതെയും ഇരിക്കും.
കര്മണാ രൂപവാന്ധര്മീ രോഗീ ശശ്വത്സ്വകര്മണാ । കര്മണാ ച ഭവേദ്വ്യാധിഃ കര്മണാഽഽരോഗ്യമേവ ച
പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ഒരാൾ സുന്ദരനും ധാർമ്മികനും ആകുന്നു; സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി ഒരാൾ രോഗിയും ആകുന്നു. പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ രോഗവും, അതുപോലെ തന്നെ ആരോഗ്യവും ഉണ്ടാകുന്നു.
തസ്മാത്കര്മ പരം രാജന് സര്വേഭ്യശ്ച ശ്രുതൌ ശ്രുതമ് । ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ ഗൃഹീത്വാ ബാലകം മുനേ
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, പ്രവൃത്തി തന്നെ ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദേവി ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു.
മഹാജ്ഞാനേന സാ ദേവീ ജീവയാമാസ ലീലയാ । രാജാ ദദര്ശ തം ബാലം സസ്മിതം കനകപ്രഭമ്
വലിയ ജ്ഞാനത്തോടെ ദേവി ലീലാപൂർവ്വം ആ കുഞ്ഞിനെ ജീവിപ്പിച്ചു. രാജാവ് ആ കുഞ്ഞിനെ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ കാണുകയും ചെയ്തു.
ദേവസേനാ ച പശ്യന്തം നൃപമാപൃച്ഛ്യ സാ തദാ । ഗൃഹീത്വാ ബാലകം ദേവീ ഗഗനം ഗന്തുമുദ്യതാ
ദേവസേനയോടൊപ്പം രാജാവിനെ കാണിച്ച ശേഷം, ദേവി ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് ആകാശത്തിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി.
പുനസ്തുഷ്ടാവ താം രാജാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ । നൃപസ്തോത്രേണ സാ ദേവീ പരിതുഷ്ടാ ബഭൂവ ഹ
പുനരായും രാജാവ് ദേവിയെ വണങ്ങി, വായും കണ്ഠവും ഉണങ്ങിയ നിലയിൽ സ്തുതിച്ചു. രാജാവിന്റെ സ്തുതികൾ കേട്ട് ദേവി അതീവ സന്തുഷ്ടയായി.
ഉവാച തം നൃപം ബ്രഹ്മന് വേദോക്തം കര്മനിര്മിതമ് । ദേവ്യുവാച ത്രിഷു ലോകേഷു ത്വം രാജാ സ്വായമ്ഭുവമനോഃ സുതഃ
ദേവി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, വേദങ്ങളിൽ പറയുന്നതെല്ലാം പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമാണ്. ദേവി പറഞ്ഞു: മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നീ സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ പുത്രനായ രാജാവാണ്.
മമ പൂജാം ച സര്വത്ര കാരയിത്വാ സ്വയം കുരു । തദാ ദാസ്യാമി പുത്രം തേ കുലപദ്മം മനോഹരമ്
എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും എന്റെ പൂജ നടത്തുകയും, നീയെത്തന്നെ അതിൽ പങ്കാളിയാകുകയും ചെയ്യണം. അപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് വംശത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു പുത്രനെ നൽകും.
സുവ്രതം നാമ വിഖ്യാതം ഗുണവന്തം സുപണ്ഡിതമ് । ജാതിസ്മരം ച യോഗീന്ദ്രം നാരായണകലാത്മകമ്
അവനെ സുവ്രതൻ എന്ന് വിളിക്കും; ഗുണസമ്പന്നനും, വളരെ പണ്ഡിതനും, ജന്മസ്മരണയുള്ള യോഗീശ്വരനും, നാരായണന്റെ ശക്തിയുടെ അംശവുമായവനാകും.
ശതക്രതുകരം ശ്രേഷ്ഠം ക്ഷത്രിയാണാം ച വന്ദിതമ് । മത്തമാതങ്ഗലക്ഷാണാം ധൃതവന്തം ബലം ശുഭമ്
നൂറ് യാഗങ്ങൾ നടത്തിയവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, ക്ഷത്രിയന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനും, നൂറ് മദോന്മത്തമായ ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ളവനും, ശുഭമായ ബലമുള്ളവനുമാകും.
ധനിനം ഗുണിനം ശുദ്ധം വിദുഷാം പ്രിയമേവ ച । യോഗിനാം ജ്ഞാനിനാം ചൈവ സിദ്ധിരൂപം തപസ്വിനാമ്
സമ്പന്നനും, ഗുണവാനുമായും, ശുദ്ധനും, പണ്ഡിതന്മാരിൽ പ്രിയങ്കരനുമായും, യോഗികളും ജ്ഞാനികളും തപസ്സുകാരും ആശിക്കുന്ന സിദ്ധിയുടെ രൂപമായും അവൻ അറിയപ്പെടും.
യശസ്വിനം ച ലോകേഷു ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ് । ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ തസ്മൈ തദ്ബാലകം ദദൌ
ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനും, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ദാനമിടുന്നവനുമായും അവൻ അറിയപ്പെടും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവി ആ കുഞ്ഞിനെ രാജാവിന് നൽകി.
രാജാ ചകാര സ്വീകാരം പൂജാര്ഥം ച പ്രിയവ്രതഃ । ജഗാമ ദേവീ സ്വര്ഗം ച ദത്ത്വാ തസ്മൈ ശുഭം വരമ്
പ്രിയവ്രതൻ ആ രാജാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം ദേവിയുടെ പൂജയ്ക്ക് സമ്മതിച്ചു. ദേവി ആ ശുഭമായ വരം നൽകി സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ആജഗാമ സഹാമാത്യഃ സ്വഗൃഹം ഹൃഷ്ടമാനസഃ । ആഗത്യ കഥയാമാസ വൃത്താന്തം പുത്രഹേതുകമ്
അമാത്യന്മാരോടൊപ്പം രാജാവ് സന്തോഷപൂർവ്വം സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം പുത്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ ബഭൂവുഃ സന്തുഷ്ടാ നരാ നാര്യശ്ച നാരദ । മങ്ഗലം കാരയാമാസ സര്വത്ര പുത്രഹേതുകമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സന്തോഷിച്ചു, നാരദാ. പുത്രനു വേണ്ടി എല്ലായിടത്തും മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി.
ദേവീം ച പൂജയാമാസ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദദൌ । രാജാ ച പ്രതിമാസേഷു ശുക്ലഷഷ്ഠ്യാം മഹോത്സവമ്
ദേവിയെ ആരാധിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനം നൽകി; രാജാവ് ഓരോ മാസവും ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആറാം ദിവസം മഹോത്സവം നടത്തി.
ഷഷ്ട്യാ ദേവ്യാശ്ച യത്നേന കാരയാമാസ സര്വതഃ । ബാലാനാം സൂതികാഗാരേ ഷഷ്ഠാഹേ യത്നപൂര്വകമ്
ആറാം ദിവസം ദേവിയുടെ ഉത്സവം എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ആകാംക്ഷയോടെ നടത്തി; കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജനനമുറികളിൽ ആറാം ദിവസം പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയോടെ ആഘോഷിച്ചു.
തത്പൂജാം കാരയാമാസ ചൈകവിംശതിവാസരേ । ബാലാനാം ശുഭകാര്യേ ച ശുഭാന്നപ്രാശനേ തഥാ
ഇതുപോലെ ഇരുപത്തൊന്നാം ദിവസവും ദേവിയുടെ പൂജ നടത്തി; കുട്ടികളുടെ ശുഭകാര്യങ്ങൾക്കും, നല്ല അന്നം ആദ്യമായി കഴിക്കുന്ന ചടങ്ങിനും ഈ പൂജ നടത്തി.
സര്വത്ര വര്ധയാമാസ സ്വയമേവ ചകാര ഹ । ധ്യാനം പൂജാവിധാനം ച സ്തോത്രം മത്തോ നിശാമയ
അവൾ സ്വയം ഈ ആചാരങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും വളർത്തി സ്ഥാപിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്ന ധ്യാനം, പൂജാവിധി, സ്തോത്രം എന്നിവ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
യച്ഛ്രുതം ധര്മവക്ത്രേണ കൌഥുമോക്തം ച സുവ്രത । ശാലഗ്രാമേ ഘടേ വാഥ വടമൂലേഽഥവാ മുനേ
ധർമ്മന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതോ കൗതുമൻ പറഞ്ഞതോ, ശാലഗ്രാമത്തോ, കലശത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടിലോ, മഹർഷേ, എവിടെയായാലും—
ഭിത്ത്യാം പുത്തലികാം കൃത്വാ പൂജയേദ്വാ വിചക്ഷണഃ । ഷഷ്ഠാംശാം പ്രകൃതേഃ ശുദ്ധാം പ്രതിഷ്ഠാപ്യ ച സുപ്രഭാമ്
ഒരു ബുദ്ധിമാൻ മതിലിൽ മണ്ണ് കൊണ്ടു രൂപം ഉണ്ടാക്കി അതിനെ പൂജിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രകൃതിയുടെ ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ള ആറാം ഭാഗം സ്ഥാപിക്കാം.
സുപുത്രദാം ച ശുഭദാ ദയാരൂപാം ജഗത്പ്രസൂമ് । ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
നല്ല മക്കളെ നൽകുന്നവളും, മംഗളവും കരുണയുടെ രൂപവും ലോകത്തിന്റെ മാതാവും, വെള്ളി ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവളും, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവളും—
പവിത്രരൂപാം പരമാം ദേവസേനാം പരാം ഭജേ । ഇതി ധ്യാത്വാ സ്വശിരസി പുഷ്പം ദത്ത്വാ വിചക്ഷണഃ
ശുദ്ധവും പരമവും ദേവസേനയായ ദേവിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച്, ബുദ്ധിമാൻ തൻറെ തലയിൽ ഒരു പുഷ്പം വെക്കണം.
പുനര്ധ്യാത്വാ ച മൂലേന പൂജയേത്സുവ്രതാം സതീമ് । പാദ്യാര്ഘ്യാചമനീയൈശ്ച ഗന്ധപുഷ്പപ്രദീപകൈഃ
പിന്നീട് വീണ്ടും മൂലമന്ത്രം ധ്യാനിച്ച്, സദാചാരവും സതിയായ ദേവിയെ പാദ്യവും അർഘ്യവും ആചമനജലം, സുഗന്ധങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.