ഇദം ച ദക്ഷിണാസ്തോത്രം യജ്ഞകാലേ ച യഃ പഠേത് । ഫലം ച സര്വയജ്ഞാനാം പ്രാപ്നോതി നാത്ര സംശയഃ
യാഗസമയത്ത് ഈ ദക്ഷിണാ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, എല്ലായാഗങ്ങളുടെയും ഫലം അവൻ നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
രാജസൂയേ വാജപേയേ ഗോമേധേ നരമേധകേ । അശ്വമേധേ ലാങ്ഗലേ ച വിഷ്ണുയജ്ഞേ യശസ്കരേ
രാജസൂയം, വാജപേയം, ഗോമേധം, നരമേധം, അശ്വമേധം, ലാംഗലയാഗം, മഹത്വമുള്ള വിഷ്ണുയാഗം എന്നിവയിൽ,
ധനദേ ഭൂമിദേ പൂര്തേ ഫലദേ ഗജമേധകേ । ലോഹയജ്ഞേ സ്വര്ണയജ്ഞേ രത്നയജ്ഞേഽഥ താമ്രകേ
ധനദ, ഭൂമിദ, പൂർത്ത, ഫലദ, ഗജമേധ, ഇരുമ്പ് യാഗം, പൊൻയാഗം, രത്നയാഗം, കൂടാതെ താമ്രയാഗം എന്നിവയിൽ,
ശിവയജ്ഞേ രുദ്രയജ്ഞേ ശക്രയജ്ഞേ ച ബന്ധുകേ । വൃഷ്ടൌ വരുണയാഗേ ച കണ്ഡകേ വൈരിമര്ദനേ
ശിവയാഗം, രുദ്രയാഗം, ഇന്ദ്രയാഗം, ബന്ധുയാഗം, മഴയ്ക്കായി, വരുണപൂജയിൽ, കണ്ഡികയിലും ശത്രുനാശത്തിനുമുള്ള യാഗങ്ങളിലും,
ശുചിയജ്ഞേ ധര്മയജ്ഞേഽധ്വരേ ച പാപമോചനേ । ബ്രഹ്മാണീകര്മയാഗേ ച യോനിയാഗേ ച ഭദ്രകേ
ശുദ്ധിയാഗം, ധർമ്മയാഗം, പാപമോചനയാഗം, ബ്രാഹ്മണികർമ്മയാഗം, യോനിപൂജ എന്നിവയിൽ,
ഏതേഷാം ച സമാരമ്ഭേ ഇദം സ്തോത്രം ച യഃ പഠേത് । നിര്വിഘ്നേന ച തത്കര്മ സര്വം ഭവതി നിശ്ചിതമ്
ഈ യാഗങ്ങൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, ആ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം നിർവിഘ്നമായി തീരുന്നു.
ഇദം സ്തോത്രം ച കഥിതം ധ്യാനം പൂജാവിധിം ശൃണു । ശാലഗ്രാമേ ഘടേ വാപി ദക്ഷിണാം പൂജയേത്സുധീഃ
ഈ സ്തോത്രം പറഞ്ഞുതീർന്നു; ഇപ്പോൾ ധ്യാനവും പൂജാവിധിയും കേൾക്കു. ശാലഗ്രാമത്തിലും കലശത്തിലും ദക്ഷിണയെ ജ്ഞാനികൾ പൂജിക്കണം.
ലക്ഷ്മീദക്ഷാംസസമ്ഭൂതാം ദക്ഷിണാം കമലാകലാമ് । സര്വകര്മസുദക്ഷാം ച ഫലദാം സര്വകര്മണാമ്
ലക്ഷ്മിയുടെ യാഗഭാഗത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച, കമലയുടെ ഭാഗമായ, എല്ലാപ്രവൃത്തികളിലും നിപുണയായ, പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്ന ദക്ഷിണയെ ഞാൻ പൂജിക്കുന്നു.
വിഷ്ണോഃ ശക്തിസ്വരൂപാം ച പൂജിതാം വന്ദിതാം ശുഭാമ് । ശുദ്ധിദാം ശുദ്ധിരൂപാം ച സുശീലാം ശുഭദാം ഭജേ
വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിരൂപിണിയായ, പൂജിക്കപ്പെടുന്ന, വന്ദിക്കപ്പെടുന്ന, ശുദ്ധി നൽകുന്ന, ശുദ്ധിരൂപിയായ, സദ്ഗുണമുള്ള, മംഗളം നൽകുന്ന ദേവിയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു.
ധ്യാത്വാനേനൈവ വരദാം മൂലേന പൂജയേത്സുധീഃ । ദത്ത്വാ പാദ്യാദികം ദേവ്യൈ വേദോക്തേനൈവ നാരദ
വരദായിനിയായ ദേവിയെ ഈ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ധ്യാനിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ അവളെ പൂജിക്കണം. പാദ്യാദികൾ വേദപ്രകാരമുള്ള വിധിയിൽ ദേവിയെ അർപ്പിക്കണം, നാരദാ.
ഓം ശ്രീം ക്ലീം ഹ്രീം ദക്ഷിണായൈ സ്വാഹേതി ച വിചക്ഷണഃ । പൂജയേദ്വിധിവദ് ഭക്ത്യാ ദക്ഷിണാം സര്വപൂജിതാമ്
സകലരും ആദരിക്കുന്ന ദക്ഷിണയെ, ഭക്തിയോടും യുക്തമായ വിധിയോടും കൂടി, 'ഓം ശ്രീം ക്ളീം ഹ്രീം ദക്ഷിണായൈ സ്വാഹ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവർ ആരാധിക്കണം.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന് ദക്ഷിണാഖ്യാനമേവ ച । സുഖദം പ്രീതിദം ചൈവ ഫലദം സര്വകര്മണാമ്
ബ്രഹ്മനേ, ദക്ഷിണയുടെ കഥ ഇതാണ്. ഇത് സന്തോഷവും പ്രീതിയും നൽകുന്നു, എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഫലപ്രദമാക്കുന്നു.
ഇദം ച ദക്ഷിണാഖ്യാനം യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ । അങ്ഗഹീനം ച തത്കര്മ ന ഭവേദ്ഭാരതേ ഭുവി
ഈ ദക്ഷിണയുടെ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവരുടെ പ്രവർത്തികൾ ഭാരതഭൂമിയിൽ ഒരിക്കലും അപൂർണ്ണമാകില്ല.
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം നിശ്ചിതം ച ഗുണാന്വിതമ് । ഭാര്യാഹീനോ ലഭേദ്ഭാര്യാം സുശീലാം സുന്ദരീം പരാമ്
മകനില്ലാത്തവർക്ക് നിശ്ചയമായും ഗുണമുള്ള ഒരു മകൻ ലഭിക്കും; ഭാര്യയില്ലാത്തവർക്ക് നല്ല സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള ഉത്തമഭാര്യ ലഭിക്കും.
വരാരോഹാം പുത്രവതീം വിനീതാം പ്രിയവാദിനീമ് । പതിവ്രതാം ച ശുദ്ധാം ച കുലജാം ച വധൂം വരാമ്
ആ ഭാര്യയ്ക്ക് മനോഹാരിതയും, മക്കളും, വിനയവും, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവവും, ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയും, ശുദ്ധിയും, നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതും, ഉത്തമത്വവും ഉണ്ടാകും.
വിദ്യാഹീനോ ലഭേദ്വിദ്യാം ധനഹീനോ ലഭേദ്ധനമ് । ഭൂമിഹീനോ ലഭേദ്ഭൂമിം പ്രജാഹീനോ ലഭേത്പ്രജാമ്
വിദ്യയില്ലാത്തവർക്ക് വിദ്യയും, ധനം ഇല്ലാത്തവർക്ക് ധനവും, ഭൂമി ഇല്ലാത്തവർക്ക് ഭൂമിയും, സന്താനമില്ലാത്തവർക്ക് സന്താനവും ലഭിക്കും.
സങ്കടേ ബന്ധുവിച്ഛേദേ വിപത്തൌ ബന്ധനേ തഥാ । മാസമേകമിദം ശ്രുത്വാ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
കഷ്ടകാലത്തോ, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിലോ, ദുരന്തത്തിലോ, തടവിലോ, ഒരു മാസം ഈ കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ മോചനം ലഭിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഷഷ്ഠ്യുപാഖ്യാനവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച അനേകാനാം ച ദേവീനാം ശ്രുതമാഖ്യാനമുത്തമമ് । അന്യാസാം ചരിതം ബ്രഹ്മന് വദ വേദവിദാംവര
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അനേകം ദേവിമാരുടെ ഉത്തമകഥകൾ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. വേദജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, മറ്റു ദേവിമാരുടെ കഥകളും ദയവായി പറയൂ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച സര്വാസാം ചരിതം വിപ്ര വേദേഷു ച പൃഥക്പൃഥക് । പൂര്വോക്താനാം ച ദേവീനാം കാസാം ശ്രോതുമിഹേച്ഛസി
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ദേവിമാരുടെയും കഥകൾ വേദങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദേവിമാരിൽ ഏവരുടെ കഥ ഇപ്പോൾ കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
നാരദ ഉവാച ഷഷ്ഠീ മങ്ഗലചണ്ഡീ ച മനസാ പ്രകൃതേഃ കലാ । ഉത്പത്തിമാസാം ചരിതം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഷഷ്ഠി, മംഗള, ചണ്ടി ഇവർ പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ഇവരുടെ ഉത്ഭവവും പ്രവർത്തികളും ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഷഷ്ഠാംശാ പ്രകൃതേര്യാ ച സാ ച ഷഷ്ഠീ പ്രകീര്തിതാ । ബാലകാനാമധിഷ്ഠാത്രീ വിഷ്ണുമായാ ച ബാലദാ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: പ്രകൃതിയുടെ ആറാം ഭാഗം ഷഷ്ഠി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവൾ കുട്ടികൾക്ക് രക്ഷാധികാരിണി, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തി, സന്താനദായിനി കൂടിയാണ്.
മാതൃകാസു ച വിഖ്യാതാ ദേവസേനാഭിധാ ച യാ । പ്രാണാധികപ്രിയാ സാധ്വീ സ്കന്ദഭാര്യാ ച സുവ്രതാ
മാതൃകകളിൽ അവൾ ദേവസേന എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാണ്. അവൾ സ്കന്ദന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട, സദാചാരമുള്ള, ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയുമാണ്.
ആയുഃപ്രദാ ച ബാലാനാം ധാത്രീ രക്ഷണകാരിണീ । സതതം ശിശുപാര്ശ്വസ്ഥാ യോഗേന സിദ്ധിയോഗിനീ
അവൾ കുട്ടികൾക്ക് ആയുസ്സും, പോഷണവും, സംരക്ഷണവും നൽകുന്നു. എപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് നില്ക്കുന്നു, യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളാണ്.
തസ്യാഃ പൂജാവിധിം ബ്രഹ്മനിതിഹാസമിദം ശൃണു । യച്ഛ്രുതം ധര്മവക്യേണ സുഖദം പുത്രദം പരമ്
ബ്രഹ്മനേ, അവളുടെ പൂജാവിധിയും ഈ ചരിത്രവും കേൾക്കൂ. ധർമ്മാനുസൃതമായി ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ പരമാനന്ദവും ഉത്തമസന്താനവും ലഭിക്കും.
രാജാ പ്രിയവ്രതശ്ചാസീത്സ്വായമ്ഭുവമനോഃ സുതഃ । യോഗീന്ദ്രോ നോദ്വഹദ്ഭാര്യാം തപസ്യാസു രതഃ സദാ
സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ മകനായ പ്രിയവ്രതൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മഹായോഗിയായിരുന്നു, എപ്പോഴും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതും വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ലാത്തവനുമായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മാജ്ഞയാ ച യത്നേന കൃതദാരോ ബഭൂവ ഹ । സുചിരം കൃതദാരശ്ച ന ലേഭേ തനയം മുനേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പരിശ്രമത്തോടെ അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചു. എന്നാൽ, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന് മകൻ ലഭിച്ചില്ല, മുനിയേ.
പുത്രേഷ്ടിയജ്ഞം തം ചാപി കാരയാമാസ കശ്യപഃ । മാലിന്യം തസ്യ കാന്തായൈ മുനിര്യജ്ഞചരും ദദൌ
കശ്യപൻ അദ്ദേഹത്തിനായി പുത്രേഷ്ടിയജ്ഞം നടത്തി. മുനി യജ്ഞത്തിൽ നിന്നുള്ള ചാരു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയഭാര്യക്ക് നൽകി.
ഭുക്ത്വാ ച തം ചരും തസ്യാഃ സദ്യോ ഗര്ഭോ ബഭൂവ ഹ । ദധാര തം ച സാ ദേവീ ദൈവം ദ്വാദശവത്സരമ്
അവൾ ആ ചാരു കഴിച്ച ഉടൻ തന്നെ ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ദേവി ദ്വാദശവത്സരം ആ ദൈവികശിശുവിനെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചു.
തതഃ സുഷാവ സാ ബ്രഹ്മന് കുമാരം കനകപ്രഭമ് । സര്വാവയവസമ്പന്നം മൃതമുത്താരലോചനമ്
അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, അവൾ ഒരു ബാലനെ പ്രസവിച്ചു. ആ ബാലൻ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നവനും, ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായവനും, മരിച്ചവന്റെ പോലെ കണ്ണടച്ചവനുമായിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ രുരുദുഃ സര്വാ നാര്യശ്ച ബാന്ധവസ്ത്രിയഃ । മൂര്ച്ഛാമവാപ തന്മാതാ പുത്രശോകേന ഭൂയസാ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ബന്ധുവായ സ്ത്രീകളും ഭാര്യകളും എല്ലാവരും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്ക് മകനോടുള്ള ദാരുണമായ ദുഃഖം അതിരുകടന്നപ്പോൾ അവൾ ബോധംകെട്ടുവീണു.