സുഖദം മോക്ഷദം സാരം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി । നാരദ ഉവാച സ്വാഹാപൂജാവിധാനം ച ധ്യാനം സ്തോത്രം മുനീശ്വര
ഇത് സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന സാരം തന്നെയാണ്. ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? നാരദൻ പറഞ്ഞു: സ്വാഹാപൂജയുടെ വിധിയും, ധ്യാനവും, സ്തോത്രവും, മഹർഷികളേ.
സമ്പൂജ്യ വഹ്നിസ്തുഷ്ടാവ യേന തദ്വദ മേ പ്രഭോ । ശ്രീനാരായണ ഉവാച ധ്യാനം ച സാമവേദോക്തം സ്തോത്രപൂജാവിധാനകമ്
വഹ്നിയെ പൂർണ്ണമായി പൂജിച്ച് അവൻ ആരെ സ്തുതിച്ചു, അതെന്താണെന്ന് ദയവായി പറയണം, പ്രഭോ. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: സാമവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധ്യാനവും, സ്തോത്രപൂജാവിധിയും.
വദാമി ശ്രൂയതാം ബ്രഹ്മന് സാവധാനോ മുനീശ്വര । സര്വയജ്ഞാരമ്ഭകാലേ ശാലഗ്രാമേ ഘടേഽഥവാ
ഞാൻ പറയാം, ബ്രഹ്മനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ: എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലും ശാലഗ്രാമത്തിലും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കലശത്തിലും,
സ്വാഹാം സമ്പൂജ്യ യത്നേന യജ്ഞം കുര്യാത്കലാപ്തയേ । സ്വാഹാം മന്ത്രാങ്ഗയുക്താം ച മന്ത്രസിദ്ധിസ്വരൂപിണീമ്
സ്വാഹയെ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിച്ച്, യജ്ഞം നിർവ്വഹിക്കണം, സിദ്ധി നേടാൻ. മന്ത്രത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടിയ സ്വാഹയെ, മന്ത്രസിദ്ധിയുടെ സ്വരൂപമായവളെ,
സിദ്ധാം ച സിദ്ധിദാം നൄണാം കര്മണാം ഫലദാം ശുഭാമ് । ഇതി ധ്യാത്വാ ച മൂലേന ദത്ത്വാ പാദ്യാദികം നരഃ
സിദ്ധയായവളെ, സിദ്ധി നൽകുന്നവളെ, പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്നവളെ, ശുഭമായവളെ എന്ന് ധ്യാനിച്ച്, മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാദ്യം മുതലായവ അർപ്പിക്കണം.
സര്വസിദ്ധിം ലഭേത്സ്തുത്വാ മൂലമന്ത്രം മുനേ ശൃണു । ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വഹ്നിജായായൈ ദേവ്യൈ സ്വാഹേത്യനേന ച
മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സ്തുതി ചെയ്താൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും. കേൾക്കൂ, മുനിവരേ: 'ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വഹ്നിജായായൈ ദേവ്യൈ സ്വാഹാ' എന്ന്.
യഃ പൂജയേച്ച താം ഭക്ത്യാ സര്വേഷ്ടം സമ്ഭവേദ് ധ്രുവമ് । വഹ്നിരുവാച സ്വാഹാ വഹ്നിപ്രിയാ വഹ്നിജായാ സന്തോഷകാരിണീ
ആർ ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിച്ചാലും, അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. വഹ്നി പറഞ്ഞു: സ്വാഹാ വഹ്നിക്ക് പ്രിയങ്കരിയാണ്, വഹ്നിയുടെ ഭാര്യയാണ്, സന്തോഷം നൽകുന്നവളാണ്.
ശക്തിഃ ക്രിയാ കാലദാത്രീ പരിപാകകരീ ധ്രുവാ । ഗതിഃ സദാ നരാണാം ച ദാഹികാ ദഹനക്ഷമാ
അവൾ ശക്തിയാണ്, പ്രവർത്തിയാണ്, കാലം നൽകുന്നവളാണ്, പാകം വരുത്തുന്നവളാണ്, ശാശ്വതിയാണ്; മനുഷ്യർക്കെല്ലാം വഴിയാണ്, ദഹിപ്പിക്കുന്നവളാണ്, ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്.
സംസാരസാരരൂപാ ച ഘോരസംസാരതാരിണീ । ദേവജീവനരൂപാ ച ദേവപോഷണകാരിണീ
അവൾ സാംസാരിക ജീവിതത്തിന്റെ സാരമാണ്, ഭയാനകമായ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളാണ്; ദേവന്മാരുടെ ജീവൻ, ദേവന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
ഷോഡശൈതാനി നാമാനി യഃ പഠേദ്ഭക്തിസംയുതഃ । സര്വസിദ്ധിര്ഭവേത്തസ്യ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
ആറ് പതിനാറ് പേരുകൾ ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.
നാങ്ഗഹീനം ഭവേത്തസ്യ സര്വം കര്മ സുശോഭനമ് । അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം ഭാര്യാഹീനോ ലഭേത്പ്രിയാമ്
അവനു ഒന്നും അപൂർണ്ണമാവില്ല; എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഉത്തമമാകും. മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ഭാര്യയില്ലാത്തവന് പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ലഭിക്കും.
രമ്ഭോപമാം സ്വകാന്താം ച സമ്പ്രാപ്യ സുഖമാപ്നുയാത്
രംബയെപ്പോലെയുള്ള പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ലഭിച്ച്, അവൻ സുഖം അനുഭവിക്കും.
സ്വധോപാഖ്യാനവര്ണനമ് ശ്രീനാരായണ ഉവാച ശൃണു നാരദ വക്ഷ്യാമി സ്വധോപാഖ്യാനമുത്തമമ് । പിതൄണാം ച തൃപ്തികരം ശ്രാദ്ധാന്തഫലവര്ധനമ്
സ്വധയുടെ കഥ ആരംഭിക്കുന്നു. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: കേൾക്കൂ നാരദാ, ഞാൻ സ്വധയുടെ ഉത്തമമായ കഥ പറയാം. ഇത് പിതൃദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ശ്രാദ്ധഫലം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സൃഷ്ടേരാദൌ പിതൃഗണാന്സസര്ജ ജഗതാം വിധിഃ । ചതുരശ്ച മൂര്തിമതസ്ത്രീംശ്ച തേജഃസ്വരൂപിണഃ
സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് പിതൃഗണങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു—നാലുപേരെ രൂപത്തോടെ, മൂന്നുപേരെ തേജസ്സിന്റെ രൂപത്തിൽ.
ദൃഷ്ട്വാ സപ്തപിതൃഗണാന് സുഖരൂപാന്മനോഹരാന് । ആഹാരം സസൃജേ തേഷാം ശ്രാദ്ധം തര്പണപൂര്വകമ്
അവിടെ ആഴ്ച്ച Ancestors-നെ മനോഹരമായ സുഖരൂപത്തിൽ കണ്ടു, അവർക്കായി തൃപ്തികരമായ അർപ്പണങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ആദരപൂർവ്വം ഭക്ഷണവും ഒരുക്കി.
സ്നാനം തര്പണപര്യന്തം ശ്രാദ്ധം തു ദേവപൂജനമ് । ആഹ്നികം ച ത്രിസന്ധ്യാന്തം വിപ്രാണാം ച ശ്രുതൌ ശ്രുതമ്
സ്നാനം മുതൽ തൃപ്തികരമായ അർപ്പണങ്ങൾ, പിതൃകർമങ്ങൾ, ദേവപൂജ, ദിവസവും മൂന്ന് സന്ധ്യകൾ വരെ ആഹ്നികങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണർ വേദങ്ങളിൽ പഠിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയും ചെയ്തു.
നിത്യം ന കുര്യാദ്യോ വിപ്രസ്ത്രിസന്ധ്യം ശ്രാദ്ധതര്പണമ് । ബലിം വേദധ്വനിം സോഽപി വിഷഹീനോ യഥോരഗഃ
ദിവസേന മൂന്ന് സന്ധ്യകളും പിതൃകർമ്മങ്ങളും അർപ്പണങ്ങളും ബലിയും വേദപാരായണവും ചെയ്യാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ വിഷമില്ലാത്ത പാമ്പുപോലെ ശക്തിയില്ലാതാവും.
ദേവീസേവാവിഹീനശ്ച ശ്രീഹരേരനിവേദ്യഭുക് । ഭസ്മാന്തം സൂതകം തസ്യ ന കര്മാര്ഹശ്ച നാരദ
ദേവീസേവയില്ലാതെയും ശ്രീഹരിക്ക് അർപ്പിക്കാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, അന്ത്യത്തിൽ അശുദ്ധിയിലും ചിതാഭസ്മത്തിലും അവസാനിക്കുന്നവനും, നാരായണ, യാഗാദികൾക്ക് യോഗ്യനല്ല.
ബ്രഹ്മാ ശ്രാദ്ധാദികം സൃഷ്ട്വാ ജഗാമ പിതൃഹേതവേ । ന പ്രാപ്നുവന്തി പിതരോ ദദതി ബ്രാഹ്മണാദയഃ
ബ്രഹ്മാവ് പിതാക്കന്മാരുടെ വേണ്ടി ശ്രാദ്ധാദികം സൃഷ്ടിച്ച് അവർക്കായി പോയി; ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റുള്ളവരും അർപ്പിക്കാതെ പിതാക്കന്മാർക്ക് അത് ലഭിക്കില്ല.
സര്വേ ച ജഗ്മുഃ ക്ഷുധിതാഃ ഖിന്നാസ്തു ബ്രഹ്മണഃ സഭാമ് । സര്വം നിവേദനം ചക്രുസ്തമേവ ജഗതാം വിധിമ്
എല്ലാവരും വിശപ്പും ദുഃഖവും അനുഭവിച്ച് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭയിലേക്ക് ചെന്നു; അവൻ ലോകങ്ങളുടെ കർത്താവിനോട് തങ്ങളുടെ വേദന മുഴുവൻ പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാ ച മാനസീം കന്യാം സസൃജേ ച മനോഹരാമ് । രൂപയൌവനസമ്പന്നാം ശതചന്ദ്രനിഭാനനാമ്
ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ, നൂറ് ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മുഖമുള്ള ഒരു പുത്രിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
വിദ്യാവതീം ഗുണവതീമതിരൂപവതീം സതീമ് । ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവൾ വിദ്യയിലും ഗുണത്തിലും അത്യന്തം മനോഹരിയുമായിരുന്നു; ശുദ്ധിയുള്ളവളും വെളുത്ത ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറമുള്ളവളും രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവളുമായിരുന്നു.
വിശുദ്ധാം പ്രകൃതേരംശാം സസ്മിതാം വരദാം ശുഭാമ് । സ്വധാഭിധാം ച സുദതീം ലക്ഷ്മീലക്ഷണസംയുതാമ്
അവൾ ശുദ്ധിയുള്ളവളും പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ഭാഗവും, സ്മിതമുള്ളവളും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളും, മംഗളമായവളും സ്വധാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവളും, മനോഹരമായ പല്ലുള്ളവളും, ലക്ഷ്മിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവളുമായിരുന്നു.
ശതപദ്മപദന്യസ്തപാദപദ്മം ച ബിഭ്രതീമ് । പത്നീം പിതൄണാം പദ്മാസ്യാം പദ്മജാം പദ്മലോചനാമ്
നൂറ് തവളപ്പൂക്കളിൽ കാലുകൾ വച്ചവളായി, പിതാക്കന്മാരുടെ ഭാര്യയായി, പദ്മംപോലെയുള്ള മുഖവും കണ്ണുകളും ഉള്ളവളായി അവൾ ജനിച്ചു.
പിതൃഭ്യശ്ച ദദൌ ബ്രഹ്മാ തുഷ്ടേഭ്യസ്തുഷ്ടിരൂപിണീമ് । ബ്രാഹ്മണാനാം ചോപദേശം ചകാര ഗോപനീയകമ്
പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ സ്വീകരിച്ചു; ബ്രഹ്മാവ് അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവളായി അവൾക്കു നൽകി. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ രഹസ്യമായി ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ്വധാന്തം മന്ത്രമുച്ചാര്യ പിതൃഭ്യോ ദേയമിത്യപി । ക്രമേണ തേന വിപ്രാശ്ച പിത്രേ ദാനം ദദുഃ പുരാ
'സ്വധാ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പിതാക്കന്മാർക്ക് അർപ്പണം നൽകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു; അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പിതാക്കന്മാർക്ക് അർപ്പണം നൽകി.
സ്വാഹാ ശസ്താ ദേവദാനേ പിതൃദാനേ സ്വധാ സ്മൃതാ । സര്വത്ര ദക്ഷിണാ ശസ്താ ഹതം യജ്ഞമദക്ഷിണമ്
ദേവതകൾക്ക് അർപ്പിക്കുമ്പോൾ 'സ്വാഹാ' എന്നത് ശ്രേഷ്ഠം, പിതാക്കന്മാർക്ക് അർപ്പിക്കുമ്പോൾ 'സ്വധാ' എന്നത് പ്രസിദ്ധം; എല്ലായിടത്തും ദാനം ശ്രേഷ്ഠം, ദാനം ഇല്ലാത്ത യജ്ഞം നശിക്കും.
പിതരോ ദേവതാ വിപ്രാ മുനയോ മനവസ്തഥാ । പൂജാം ചക്രുഃ സ്വധാം ശാന്താം തുഷ്ടുവുഃ പരമാദരാത്
പിതാക്കന്മാർ, ദേവതകൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, മുനികൾ, മനുക്കൾ എന്നിവരും ശാന്തയായ സ്വധയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു, പരമാദരത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.
ദേവാദയശ്ച സന്തുഷ്ടാഃ പരിപൂര്ണമനോരഥാഃ । വിപ്രാദയശ്ച പിതരഃ സ്വധാദേവീവരേണ ച
ദേവതകളും മറ്റുള്ളവരും തൃപ്തരായി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി; ബ്രാഹ്മണരും പിതാക്കന്മാരും സ്വധാദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം സ്വധോപാഖ്യാനമേവ ച । സര്വേഷാം ച തുഷ്ടികരം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇങ്ങനെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീർന്നു, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്ന സ്വധയുടെ കഥയും പറഞ്ഞു; ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?