ബിഭര്തി ശേഷോ വിശ്വം ച ധര്മഃ സാക്ഷീ ച ധര്മിണാമ് । സര്വാദ്യപൂജ്യോ ദേവാനാം ഗണേഷു ച ഗണേശ്വരഃ
ശേഷൻ ഈ ലോകം താങ്ങുന്നു, ധർമ്മം സത്യവാന്മാരുടെ സാക്ഷിയാണ്; ദേവന്മാരിൽ നീയാണ് ഏറ്റവും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്, ഗണങ്ങളിൽ നീയാണ് ഗണപതി.
പ്രകൃതിഃ സര്വസമ്പൂജ്യാ യത്പ്രസാദാത്പുരാഭവത് । ഋഷയോ മുനയശ്ചൈവ പൂജിതാ യന്നിഷേവയാ
പ്രകൃതി എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവളാണ്; അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ പഴയകാലത്ത് ഋഷിമാരും മുനിമാരും അവളെ സേവിച്ച് ആദരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്പാദപദ്മം നിയതം ഭാവേന ചിന്തയാമ്യഹമ് । പദ്മാസ്യാ പാദ്യമിത്യുക്ത്വാ പദ്മനാഭാനുസാരതഃ
അവളുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഞാൻ സ്ഥിരമായി ഭക്തിയോടെ ചിന്തിക്കുന്നു; 'കമലമുഖിയുടെ പാദം കഴുകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, കമലനാഭനെ അനുസരിച്ച് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ജഗാമ തപസേ ദേവീ ധ്യാത്വാ കൃഷ്ണം നിരാമയമ് । തപസ്തേപേ വര്ഷലക്ഷമേകപാദേന പദ്മജാ
ദേവി കൃഷ്ണനെ നിരന്തരമായി ധ്യാനിച്ച്, തപസ്സിനായി പുറപ്പെട്ടു; പത്മജാ ഒരു ലക്ഷം വർഷം ഒരു കാലിൽ നിൽക്ക면서 തപസ്സു ചെയ്തു.
തദാ ദദര്ശ ശ്രീകൃഷ്ണം നിര്ഗുണം പ്രകൃതേഃ പരമ് । അതീവ കമനീയം ച രൂപം ദൃഷ്ട്വാ ച രൂപിണീ
അപ്പോൾ അവൾ ഗുണങ്ങൾക്കതീതനായ പ്രകൃതിക്ക് അപ്പുറമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനെ കണ്ടു; അത്യന്തം മനോഹരമായ ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവളും പ്രകാശവതിയായി.
മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ കാലേന കാമേശസ്യ ച കാമുകീ । വിജ്ഞായ തദഭിപ്രായം സര്വജ്ഞസ്താമുവാച ഹ
കാലക്രമേണ കാമേശന്റെ പ്രിയങ്കരി ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു; അവളുടെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി സർവ്വജ്ഞൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
സമുത്ഥാപ്യ ച താം ക്രോഡേ ക്ഷീണാങ്ഗീം തപസാ ചിരമ് । ശ്രീഭഗവാനുവാച വാരാഹേ വൈ ത്വമംശേന മമ പത്നീ ഭവിഷ്യസി
ദീർഘകാലം തപസ്സുകൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച അവളെ തനിക്കു മടിയിൽ ഇരുത്തി, ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: വരാഹാവതാരത്തിൽ നീ എന്റെ ഭാഗമായ് ഭാര്യയാകും.
നാമ്നാ നാഗ്നജിതീ കന്യാ കാന്തേ നഗ്നജിതസ്യ ച । അധുനാഗ്നേര്ദാഹികാ ത്വം ഭവ പത്നീ ച ഭാമിനീ
നാഗ്നജിതിന്റെ മകൾ നാഗ്നജിതി എന്ന പേരിൽ നീ അറിയപ്പെടും; ഇപ്പോൾ നീ അഗ്നിയുടെ ഭാര്യയായ ദാഹികയാണു, ഭാമിനി.
മന്ത്രാങ്ഗരൂപാ പൂജ്യാ ച മത്പ്രസാദാദ് ഭവിഷ്യസി । വഹ്നിസ്ത്വാം ഭക്തിഭാവേന സമ്പൂജ്യ ച ഗൃഹേശ്വരീമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ മന്ത്രങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടും; അഗ്നി ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ഗൃഹസ്വാമിനിയായി ആദരിക്കും.
രമിഷ്യതി ത്വയാ സാര്ധം രാമയാ രമണീയയാ । ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ ദേവോ ദേവീം സമ്ഭാഷ്യ നാരദ
അവൻ രമയോടൊപ്പം നിന്നോടും ചേർന്ന് ആനന്ദം അനുഭവിക്കും; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവൻ ദേവിയോട് സംസാരിച്ച് അപ്രത്യക്ഷനായി, നാരദാ.
തത്രാജഗാമ സന്ത്രസ്തോ വഹ്നിര്ബ്രഹ്മനിദേശതഃ । സാമവേദോക്തധ്യാനേന ധ്യാത്വാ താം ജഗദമ്ബികാമ്
അപ്പോൾ അഗ്നി ഭയത്തോടുകൂടി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവിടെ എത്തി; സാമവേദത്തിൽ പറയുന്ന ധ്യാനത്തോടെ ലോകമാതാവിനെ ധ്യാനിച്ചു.
സമ്പൂജ്യ പരിതുഷ്ടാവ പാണിം ജഗ്രാഹ മന്ത്രതഃ । തദാ ദിവ്യം വര്ഷശതം സ രേമേ രാമയാ സഹ
അവളെ ആരാധിച്ച് സ്തുതിച്ച്, മന്ത്രം ചൊല്ലി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു; പിന്നെ ദിവ്യമായ നൂറു വർഷം രമയോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ചു.
അതീവ നിര്ജനേ ദേശേ സമ്ഭോഗസുഖദേ സദാ । ബഭൂവ ഗര്ഭസ്തസ്യാം ച ഹുതാശസ്യ ച തേജസാ
അത്യന്തം നിർജനമായ സ്ഥലത്ത്, എപ്പോഴും സുഖം നൽകുന്ന സഹവാസത്തിൽ, ഹുതാശന്റെ തേജസ്സാൽ അവളിൽ ഗർഭം ഉദിച്ചു.
തം ദധാര ച സാ ദേവീ ദിവ്യം ദ്വാദശവത്സരമ് । തതഃ സുഷാവ പുത്രാംശ്ച രമണീയാന്മനോഹരാന്
അവ ദേവി ആ ദിവ്യഗർഭം പന്ത്രണ്ടു വർഷം ധരിച്ചു; പിന്നെ മനോഹരവും ആകർഷകവുമായ പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
ദക്ഷിണാഗ്നിഗാര്ഹപത്യാഹവനീയാന് ക്രമേണ ച । ഋഷയോ മുനയശ്ചൈവ ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാദയഃ
അനുക്രമത്തിൽ ദക്ഷിണാഗ്നി, ഗാർഹപത്യ, ആഹവനീയ എന്നീ അഗ്നികൾ; ഋഷിമാർ, മുനിമാർ, ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ എന്നിവരും ജനിച്ചു.
സ്വാഹാന്തം മന്ത്രമുച്ചാര്യ ഹവിര്ദാനം ച ചക്രിരേ । സ്വാഹായുക്തം ച മന്ത്രം ച യോ ഗൃഹ്ണാതി പ്രശസ്തകമ്
'സ്വാഹാ'യോടെ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അവർ ഹോമം നടത്തി; 'സ്വാഹാ'യോടുകൂടിയ മന്ത്രം സ്വീകരിക്കുന്നവൻ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനാണ്.
സര്വസിദ്ധിര്ഭവേത്തസ്യ മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രതഃ । വിഷഹീനോ യഥാ സര്പോ വേദഹീനോ യഥാ ദ്വിജഃ
മന്ത്രം സ്വീകരിച്ചാൽ എല്ലാം സാധ്യമാണ്. വിഷമില്ലാത്ത പാമ്പ് പോലെയും, വേദം ഇല്ലാത്ത ദ്വിജൻ പോലെയും, ശക്തിയില്ലാതാവും.
പതിസേവാവിഹീനാ സ്ത്രീ വിദ്യാഹീനോ യഥാ പുമാന് । ഫലശാഖാവിഹീനശ്ച യഥാ വൃക്ഷോ ഹി നിന്ദിതഃ
ഭർത്താവിനെ സേവിക്കാത്ത സ്ത്രീയും, വിജ്ഞാനം ഇല്ലാത്ത പുരുഷനും, ഫലവും കൊമ്പുകളും ഇല്ലാത്ത വൃക്ഷവും എങ്ങനെയോ നിന്ദിതരാണ്.
സ്വാഹാഹീനസ്തഥാ മന്ത്രോ ന ഹുതഃ ഫലദായകഃ । പരിതുഷ്ടാ ദ്വിജാഃ സര്വേ ദേവാഃ സമ്പ്രാപുരാഹുതീഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, സ്വാഹാ ഇല്ലാത്ത മന്ത്രം ഹോമിച്ചാലും ഫലം തരില്ല; എന്നാൽ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ ദേവന്മാർ ഹോമം സ്വീകരിക്കും.
സ്വാഹാന്തേനൈവ മന്ത്രേണ സഫലം സര്വമേവ ച । ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം സ്വാഹോപാഖ്യാനമുത്തമമ്
സ്വാഹാ കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ എല്ലാം ഫലപ്രദമാകൂ. ഇങ്ങനെ സ്വാഹയുടെ ഉത്തമമായ കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സുഖദം മോക്ഷദം സാരം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി । നാരദ ഉവാച സ്വാഹാപൂജാവിധാനം ച ധ്യാനം സ്തോത്രം മുനീശ്വര
ഇത് സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന സാരം തന്നെയാണ്. ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? നാരദൻ പറഞ്ഞു: സ്വാഹാപൂജയുടെ വിധിയും, ധ്യാനവും, സ്തോത്രവും, മഹർഷികളേ.
സമ്പൂജ്യ വഹ്നിസ്തുഷ്ടാവ യേന തദ്വദ മേ പ്രഭോ । ശ്രീനാരായണ ഉവാച ധ്യാനം ച സാമവേദോക്തം സ്തോത്രപൂജാവിധാനകമ്
വഹ്നിയെ പൂർണ്ണമായി പൂജിച്ച് അവൻ ആരെ സ്തുതിച്ചു, അതെന്താണെന്ന് ദയവായി പറയണം, പ്രഭോ. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: സാമവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധ്യാനവും, സ്തോത്രപൂജാവിധിയും.
വദാമി ശ്രൂയതാം ബ്രഹ്മന് സാവധാനോ മുനീശ്വര । സര്വയജ്ഞാരമ്ഭകാലേ ശാലഗ്രാമേ ഘടേഽഥവാ
ഞാൻ പറയാം, ബ്രഹ്മനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ: എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലും ശാലഗ്രാമത്തിലും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കലശത്തിലും,
സ്വാഹാം സമ്പൂജ്യ യത്നേന യജ്ഞം കുര്യാത്കലാപ്തയേ । സ്വാഹാം മന്ത്രാങ്ഗയുക്താം ച മന്ത്രസിദ്ധിസ്വരൂപിണീമ്
സ്വാഹയെ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിച്ച്, യജ്ഞം നിർവ്വഹിക്കണം, സിദ്ധി നേടാൻ. മന്ത്രത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടിയ സ്വാഹയെ, മന്ത്രസിദ്ധിയുടെ സ്വരൂപമായവളെ,
സിദ്ധാം ച സിദ്ധിദാം നൄണാം കര്മണാം ഫലദാം ശുഭാമ് । ഇതി ധ്യാത്വാ ച മൂലേന ദത്ത്വാ പാദ്യാദികം നരഃ
സിദ്ധയായവളെ, സിദ്ധി നൽകുന്നവളെ, പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നൽകുന്നവളെ, ശുഭമായവളെ എന്ന് ധ്യാനിച്ച്, മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാദ്യം മുതലായവ അർപ്പിക്കണം.
സര്വസിദ്ധിം ലഭേത്സ്തുത്വാ മൂലമന്ത്രം മുനേ ശൃണു । ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വഹ്നിജായായൈ ദേവ്യൈ സ്വാഹേത്യനേന ച
മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് സ്തുതി ചെയ്താൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും. കേൾക്കൂ, മുനിവരേ: 'ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വഹ്നിജായായൈ ദേവ്യൈ സ്വാഹാ' എന്ന്.
യഃ പൂജയേച്ച താം ഭക്ത്യാ സര്വേഷ്ടം സമ്ഭവേദ് ധ്രുവമ് । വഹ്നിരുവാച സ്വാഹാ വഹ്നിപ്രിയാ വഹ്നിജായാ സന്തോഷകാരിണീ
ആർ ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിച്ചാലും, അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. വഹ്നി പറഞ്ഞു: സ്വാഹാ വഹ്നിക്ക് പ്രിയങ്കരിയാണ്, വഹ്നിയുടെ ഭാര്യയാണ്, സന്തോഷം നൽകുന്നവളാണ്.
ശക്തിഃ ക്രിയാ കാലദാത്രീ പരിപാകകരീ ധ്രുവാ । ഗതിഃ സദാ നരാണാം ച ദാഹികാ ദഹനക്ഷമാ
അവൾ ശക്തിയാണ്, പ്രവർത്തിയാണ്, കാലം നൽകുന്നവളാണ്, പാകം വരുത്തുന്നവളാണ്, ശാശ്വതിയാണ്; മനുഷ്യർക്കെല്ലാം വഴിയാണ്, ദഹിപ്പിക്കുന്നവളാണ്, ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്.
സംസാരസാരരൂപാ ച ഘോരസംസാരതാരിണീ । ദേവജീവനരൂപാ ച ദേവപോഷണകാരിണീ
അവൾ സാംസാരിക ജീവിതത്തിന്റെ സാരമാണ്, ഭയാനകമായ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളാണ്; ദേവന്മാരുടെ ജീവൻ, ദേവന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
ഷോഡശൈതാനി നാമാനി യഃ പഠേദ്ഭക്തിസംയുതഃ । സര്വസിദ്ധിര്ഭവേത്തസ്യ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
ആറ് പതിനാറ് പേരുകൾ ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.