താമിത്യുവാച സന്തുഷ്ടഃ സ്വയം ചൈവ രുരോദ ഹ । ധര്മരാജ ഉവാവ ലക്ഷവര്ഷം സുഖം ഭുക്ത്വാ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ
സന്തോഷത്തോടെ അവളോടു പറഞ്ഞു, താനുമ് കരഞ്ഞു. ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ഭാരതഭൂമിയിലെ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ലക്ഷം വർഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചശേഷം,'
അന്തേ യാസ്യസി തല്ലോകം യത്ര ദേവീ വിരാജതേ । ഗത്വാ ച സ്വഗൃഹം ഭദ്രേ സാവിത്ര്യാശ്ച വ്രതം കുരു
'അവസാനത്തിൽ ദേവി വസിക്കുന്ന ലോകത്തേക്ക് നീ പോകും. ഭദ്രയേ, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി സാവിത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കൂ.'
ദ്വിസപ്തവര്ഷപര്യന്തം നാരീണാം മോക്ഷകാരണമ് । ജ്യേഷ്ഠശുക്ലചതുര്ദശ്യാം സാവിത്ര്യാശ്ച വ്രതം ശുഭമ്
ഇരുപത്തിയെട്ട് വർഷം വരെ, ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ സാവിത്രി വ്രതം സ്ത്രീകൾക്ക് മോക്ഷത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
ശുക്ലാഷ്ടമ്യാം ഭാദ്രപദേ മഹാലക്ഷ്യാ യഥാ വ്രതമ് । ദ്വ്യഷ്ടവര്ഷം വ്രതം ചൈവ പ്രത്യാദേയം ശുചിസ്മിതേ
ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയിൽ മഹാലക്ഷ്മി വ്രതം പോലെ ഇരുപത്തിയെട്ട് വർഷം വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ.
കരോതി ഭക്ത്യാ യാ നാരീ സാ യാതി ച വിഭോഃ പദമ് । പ്രതിമങ്ഗലവാരേ ച ദേവീം മങ്ഗലദായിനീമ്
ആ വ്രതം ഭക്തിയോടെ ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ ഭഗവാന്റെ സന്നിധി നേടുന്നു. എല്ലാ മംഗളദിനങ്ങളിലും മംഗളദായിനിയായ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
പ്രതിമാസം ശുക്ലഷഷ്ഠ്യാം ഷഷ്ഠീം മങ്ഗലദായിനീമ് । തഥാ ചാഷാഢസങ്ക്രാന്ത്യാം മനസാം സര്വസിദ്ധിദാമ്
ഓരോ മാസവും ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആറാം തീയതിയിൽ മംഗളദായിനിയായ ഷഷ്ഠിയെ ആരാധിക്കണം; അശാഢമാസത്തിലെ സംക്രമണത്തിലും മനസ്സോടെ സർവ്വസിദ്ധിദായിനിയെ ആരാധിക്കണം.
രാധാം രാസേ ച കാര്തിക്യാം കൃഷ്ണപ്രാണാധികപ്രിയാമ് । ഉപോഷ്യ ശുക്ലാഷ്ടമ്യാം ച പ്രതിമാസം വരപ്രദാമ്
കാർത്തിക മാസത്തിലെ രാസോത്സവത്തിൽ കൃഷ്ണനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട രാധയെ ആരാധിക്കണം; ഓരോ മാസവും ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് വരപ്രദയായ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
വിഷ്ണുമായാം ഭഗവതീം ദുര്ഗാം ദുര്ഗതിനാശിനീമ് । പ്രകൃതിം ജഗദമ്ബാം ച പതിപുത്രവതീഷു ച
വിഷ്ണുമായയായ ഭഗവതിയെ, ദുരിതം നീക്കുന്ന ദുർഗ്ഗയെ, പ്രകൃതിയായ ലോകമാതാവിനെ ഭർത്താവും മകനുമുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ആരാധിക്കണം.
പതിവ്രതാസു ശുദ്ധാസു യന്ത്രേഷു പ്രതിമാസു ച । യാ നാരീ പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ ധനസന്താനഹേതവേ
പതിവ്രതയായ ശുദ്ധ സ്ത്രീകളിലും, യന്ത്രങ്ങളിലും പ്രതിമകളിലും, സമ്പത്തിനും സന്താനത്തിനും വേണ്ടി ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന സ്ത്രീ
ഇഹലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാത്യന്തേ ശ്രീവിഭോഃ പദമ് । ഏവം ദേവ്യാ വിഭൂതീശ്ച പൂജയേത്സാധകോഽനിശമ്
ഈ ലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച് അവസാനം ശ്രീഭഗവാന്റെ സന്നിധി നേടുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവിയുടെ ശക്തികളെ സധകൻ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.
സര്വകാലം സര്വരൂപാ സംസേവ്യാ പരമേശ്വരീ । നാതഃ പരതരം കിഞ്ചിത്കൃതകൃത്യത്വദായകമ്
എല്ലാ കാലങ്ങളിലും എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ട പരമേശ്വരി ദേവിയെയാണ്. എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങള്ക്കും പൂര്ത്തീകരണം നല്കുന്ന അവളേക്കാള് ഉയര്ന്നത് ഒന്നുമില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ താം ധര്മരാജോ ജഗാമ നിജമന്ദിരമ് । ഗൃഹീത്വാ സ്വാമിനം സാ ച സാവിത്രീ ച നിജാലയമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ധര്മ്മരാജാവ് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. സാവിത്രിയും ഭര്ത്താവിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സാവിത്രീ സത്യവാംശ്ചൈവ പ്രയയൌ ച യഥാഗമമ് । അന്യാംശ്ച കഥയാമാസ സ്വവൃത്താന്തം ഹി നാരദ
സാവിത്രിയും സത്യവാനും വേണ്ടപോലെ proceeded ചെയ്തു. സാവിത്രി തന്റെ അനുഭവങ്ങള് മറ്റുള്ളവര്ക്കു പറഞ്ഞു, നാരദാ.
സാവിത്രീജനകഃ പുത്രാന് സമ്പ്രാപ്തഃ പ്രക്രമേണ ച । ശ്വശുരശ്ചക്ഷുഷീ രാജ്യം സാ ച പുത്രാന് വരേണ ച
സാവിത്രിയുടെ അച്ഛന് ക്രമേണ പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു. ഭര്ത്താവിന്റെ അച്ഛന് കാഴ്ചയും രാജ്യവും തിരിച്ചു ലഭിച്ചു. സാവിത്രിക്കും വരപ്രസാദമായി പുത്രന്മാര് ലഭിച്ചു.
ലക്ഷവര്ഷം സുഖം ഭുക്ത്വാ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ । ജഗാമ സ്വാമിനാ സാര്ധം ദേവീലോകം പതിവ്രതാ
പുണ്യഭൂമിയായ ഭാരതത്തില് ലക്ഷം വര്ഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച ശേഷം, ഭര്ത്താവിനൊപ്പം സാവിത്രി ദേവികളുടെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
സവിതുശ്ചാധിദേവീ യാ മന്ത്രാധിഷ്ഠാതൃദേവതാ । സാവിത്രീ ഹ്യപി വേദാനാം സാവിത്രീ തേന കീര്തിതാ
സവിതാവിന്റെ പ്രധാന ദേവതയും മന്ത്രത്തിന് ശക്തി നല്കുന്ന ദേവതയും ആകുന്നവളാണ് സാവിത്രി. അതുകൊണ്ടാണ് വേദങ്ങളില് അവളെ സാവിത്രി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ഇത്യേവം കഥിതം വത്സ സാവിത്ര്യാഖ്യാനമുത്തമമ് । ജീവകര്മവിപാകം ച കിം പുനഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇങ്ങനെ, മകനേ, സാവിത്രിയുടെ ഉത്തമമായ കഥയും ജീവചര്യയുടെ ഫലങ്ങളും പറഞ്ഞുതീര്ന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്താണ് നീ കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ലക്ഷ്മ്യുപാഖ്യാനവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രീമൂലപ്രകൃതേര്ദേവ്യാ ഗായത്ര്യാസ്തു നിരാകൃതേഃ । സാവിത്രീയമസംവാദേ ശ്രുതം വൈ നിര്മലം യശഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം.
തദ്ഗുണോത്കീര്തനം സത്യം മങ്ഗലാനാം ച മങ്ഗലമ് । അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി ലക്ഷ്മ്യുപാഖ്യാനമീശ്വര
നാരദന് പറഞ്ഞു: ശുദ്ധവും മഹത്വവും നിറഞ്ഞ സാവിത്രിയുടെ സംഭാഷണവും, ഗായത്രിയുടെ രൂപവും, ശ്രീദേവിയുടെ ആദികഥയും ഞാന് കേട്ടു.
കേനാദൌ പൂജിതാ സാപി കിംഭൂതാ കേന വാ പുരാ । തദ്ഗുണോത്കീര്തനം മഹ്യം വദ വേദവിദാംവര
അവളുടെ ഗുണങ്ങള് പ്രശംസിക്കുന്നത് എല്ലാ മംഗളങ്ങളിലും ഏറ്റവും മംഗളകരമാണ്. ഇപ്പൊഴ്, പ്രഭോ, ഞാന് ലക്ഷ്മിയുടെ കഥ കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച സൃഷ്ടേരാദൌ പുരാ ബ്രഹ്മന് കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ । ദേവീ വാമാംസസമ്ഭൂതാ ബഭൂവ രാസമണ്ഡലേ
ആദിയില് ആരാണ് അവളെ ആദ്യം ആരാധിച്ചത്? പുരാതനകാലത്ത് അവള് എങ്ങനെയായിരുന്നു? വേദജ്ഞന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവളുടെ ഗുണങ്ങള് ദയവായി പറയൂ.
അതീവ സുന്ദരീ ശ്യാമാ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡിതാ । യഥാ ദ്വാദശവര്ഷീയാ ശശ്വത്സുസ്ഥിരയൌവനാ
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തില്, ബ്രഹ്മനേ, പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന് ജനിച്ച ദേവി രാസമണ്ഡലത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാ സുഖദൃശ്യാ മനോഹരാ । ശരത്പാര്വണകോടീന്ദുപ്രഭാപ്രച്ഛാദനാനനാ
അവള് അത്യന്തം സുന്ദരിയും കറുത്ത നിറമുള്ളവളും ആലത്തിയുടെ അലങ്കാരത്തോടെ, എപ്പോഴും പതിഞ്ഞ യൗവനത്തില് ഇരുപതുവയസ്സുകാരിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നതായിരുന്നു.
ശരന്മധ്യാഹ്നപദ്മാനാം ശോഭാമോചനലോചനാ । സാ ദേവീ ദ്വിവിധാ ഭൂതാ സഹ സര്വേശ്വരേച്ഛയാ
അവളുടെ കാന്തി വെള്ളി ചമ്പകപ്പൂവിനെപ്പോലെയും, കാഴ്ചയ്ക്ക് ആഹ്ലാദകരവും മനോഹരവുമായിരുന്നു. പത്തുലക്ഷം ശരത് പൗര്ണമി ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലും അവളുടെ മുഖം മറികടന്നു.
സ്വീയരൂപേണ വര്ണേന തേജസാ വയസാ ത്വിഷാ । യശസാ വാസസാ കൃത്യാ ഭൂഷണേന ഗുണേന ച
ശരത്കാലത്തിലെ ഉച്ചവെയിലിലെ താമരപ്പൂക്കളെ പോലും അതിക്രമിച്ച കണ്ണുകളായിരുന്നു അവള്ക്ക്. സര്വ്വേശ്വരന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം ആ ദേവി രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
സ്മിതേന വീക്ഷണേനൈവ പ്രേമ്ണാ വാനുനയേന ച । തദ്വാമാംസാന്മഹാലക്ഷ്മീര്ദക്ഷിണാസാംച്ച രാധികാ
സ്വന്തം രൂപത്തിലും നിറത്തിലും തേജസ്സിലും പ്രായത്തിലും കാന്തിയിലും, പ്രശസ്തിയിലും വസ്ത്രത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലും അലങ്കാരത്തിലും ഗുണത്തിലും അവള് തുല്യയായിരുന്നു.
രാധാഽഽദൌ വരയാമാസ ദ്വിഭുജഞ്ച പരാത്പരമ് । മഹാലക്ഷ്മീശ്ച തത്പശ്ചാച്ചകമേ കമനീയകമ്
പുഞ്ചിരിയിലും കാഴ്ചയിലും സ്നേഹത്തിലും സാന്ത്വനത്തിലും അവളുടെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന് മഹാലക്ഷ്മിയും വലതുഭാഗത്ത് നിന്ന് രാധികയും ഉദിച്ചുവന്നു.
കൃഷ്ണസ്തദ്ഗൌരവേണൈവ ദ്വിധാരൂപോ ബഭൂവ ഹ । ദക്ഷിണാംസശ്ച ദ്വിഭുജോ വാമാംസശ്ച ചതുര്ഭുജഃ
ആദ്യമായി രാധിക പരമോന്നതമായ ഇരുഭുജ രൂപത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, അതിന് ശേഷം മഹാലക്ഷ്മി ആ മനോഹരമായ രൂപത്തെ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
ചതുര്ഭുജായ ദ്വിഭുജോ മഹാലക്ഷ്മീം ദദൌ പുരാ । ലക്ഷ്യതേ ദൃശ്യതേ വിശ്വം സ്നിഗ്ധദൃഷ്ട്യാ യയാനിശമ്
അവരെ മാനിച്ച്, കൃഷ്ണൻ രണ്ട് രൂപങ്ങൾ എടുത്തു; വലത് വശം രണ്ടുകൈകളോടെ, ഇടത് വശം നാലുകൈകളോടെ മഹാലക്ഷ്മിയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കി. അവളുടെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ കാഴ്ചയിൽ ഈ ലോകം എല്ലാം എപ്പോഴും ദൃശ്യമാണ്.
ദേവീഭൂതാ ച മഹതീ മഹാലക്ഷ്മീശ്ച സാ സ്മൃതാ । രാധാകാന്തശ്ച ദ്വിഭുജോ ലക്ഷ്മീകാന്തശ്ചതുര്ഭുജഃ
ആ മഹാലക്ഷ്മി ദേവിയായി മാറി, മഹത്തായവളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. രാധാകാന്തൻ രണ്ടുകൈകളോടെ, ലക്ഷ്മീകാന്തൻ നാലുകൈകളോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.